3211 resultaten.
Aan de Geul
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.668 twee koeien lagen koei te wezen
en aan de stilte te genezen
ze zagen dat het leven goed was
waar nergens hier een moet of spoed was
ze dachten niets, dat was volkomen overbodig
een koei heeft geen gedachten nodig
't gesprek ging enkel maar per staart
zo'n staart is expressief veel waard
het gras, de vliegen en de regen
volkomen zeggen…
Het paard van Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.204 want 't paard kreeg hij kado
van Holland
van onze Koning
die heeft z'n paarden
hier gestald
Genoeg gras
voldoende stro
de herfstzon
als 'Hollands warmtebron'
De Sint
stond zich
onder de mijter
.....te krabben
Een zwart paard
zou 't niet...…
Veranderingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
982 In een portret op de ezel gezet
Tussen het gras de boterbloemen en de
Koeien is de tijd stilgezet onderhevig
Aan veranderingen met ogen van de tijd
Kijk ik met een zucht en snuif de
Onzuivere lucht de geur
Van rook in mijn longen en
Als ik naar de oren kijk dan denk
Ik aan 't doolhof van de tijd waarin
Zoveel oren stokdoof zijn geworden…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken die altijd onderweg zijn
het is nog te helder voor schemer, deze
plek heet afstand, onthou de geur van zee
en versgemaaid gras…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
Pandemie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Wolven eten herten eten gras,
wormen worden gegeten door de das,
buizerds eten muizen eten graan,
vossen eten kippen en soms haan,
corona verorbert zieken en bejaarden;
alle zegen komt van Moeder Aarde.…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 gedachten van de mensen
die ik lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel er het droge gras…
Koppelaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
527 De schapen lagen in het groene gras
er was er één die met zijn kop
in een holle wilg lag, alsof
hij een prentenboek voor schapen
bekeek of als in een nis
een schapengod vereerde
Er kwam een vrouw op een fiets
die stopte en er was een groot
schaap, die naast haar fiets ging
liggen, zodat de vrouw haar over
de kop en de rug aaide, heel…
stomme mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 mama wil je
nog één keer
vertellen over
de zeven zwarte
zwanen die onder
de blauwe brug
naar de witte
watertoren zwemmen
en dat Berend de
bruine beer dan
de zwarte zwanen
inhaalt met zijn
boot van berkenhout
en dat dan uit het
groene gras ineens
een vreemde vogel
omhoog vliegt met
veren van de
regenboog mama…
Sneeuwklokjes en meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 Hier en daar geel, wat paars met wit
iets verderop een heel veld geel
nee niet het gras maar bloempjes
een wereld van verschil
met toen!
De mensen ogen blij, blijer dan met de kou
gelukkiger met nu, de zon
stappen we allemaal de paden op- de lanen in
op gepaste afstand dat wel
langs de velden met:
De tere mooie bloemen!…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 als een rustige schaar heeft
het licht gras geknipt.
laat in de middag verlaten de jongens
zich vol overgave op hun fiets,
waar ze bij het trapveld praten.
alles is verklaarbaar.
het meisje dat haar hond uitlaat,
de met tekens bekalkte muur vol sacrale rust.…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Het Lentekind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
566 Ik ben waar ik ben
en ook wil zijn
ik drink mijn moeder
en adem mijn vader
ik wortel in mijn moeder
en groei in mijn vader
Ik ben in de kracht van
de mooiste tijd van
mijn leven, de lente van
mijn leven, waar ik ben
waar het gras groener is
en waar ik wil blijven
's Nachts is de hemel donker
als de maan zwart is
overdag schijnt de…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 de schaduw van de maan
toont beweging op het gras
het schijnsel door de bomen
maakt licht wat donker was
de schaduw van de maan
speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Er is een duidelijke realiteit
in schijnbare liefdesdromen
momenten zonder mystiek
een rode draad, nauwelijks zichtbaar
die naar nieuwe illusies zal leiden
het is alsof je gras kunt horen groeien
bomen kunnen praten, wolken vertellen
over dove dieren die de aarde dienen.…
anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
500 in de contrawind hagunnan
bij De Ander stonden de sterretjes
’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren
dito data
de dato
donderdag de derde
quam hij voorgelogen
wijdbeens als ‘n feit
strijdwagens dragen
‘pluie de pleurésie’ pleurde
en ’t geurde naar groen gras
(dit is geen pleonasme meer)
zwarte duku in ‘n sneeuwwit
gespreide rozenbedjesgrijns…
Blijf nog even
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
543 Toen we samen lagen in het gras.
Bevend in de regen,
en toch nog even bleven.
We hadden elkaar.
En nog zoveel te geven
Toch ben ik dankbaar.
Dankbaar dat ik de mooiste momenten van mijn leven
met jou mocht beleven.…
De stad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Het gras huilt zonder geluid,
alle bladeren fluisteren,
het kind speelt alleen,
grote mensen haasten heen.
De stad hult zich in geluid,
auto's, trams en bussen
snellen nergens naartoe,
straten zijn vol met leven.…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.742 Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van treffen, vallen en van breken,
gefascineerd herhaald.…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak
en liggen te kijken in het gras…
Het meisje van de lente
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
767 Door de geuren proef ik sterker
en die geur bevalt me meer dan ooit
het is het fris gemaaide gras
waar wij nu op mogen rusten.
Ik voel het leven weer in mij komen
bloed stroomt sterker en harder
mijn hart klopt vrolijker dan ooit
en ik fluit, voor het meisje van de lente.…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Toen ik 12 jaar was
hield ik het meeste
van bossen vol beesten
en van slapen in het gras.
Daar staan nu huizen, want
dat was duizend jaar geleden.
Wat bos was en weiland
is nu bebouwd en bereden.…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Dat jonge meisjes met mijn verzen lagen
Zich te verzadigen, eenzaam in ’t hoge gras?
Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven
Wat van de liefde, aan hun bloei verloren?
Nu ik verminderd ben, na zoveel leven
Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren.
Is de vervoering in hen opgegaan,
Die, eens een weelde, mij verwoestend was?…
MULOTIJD PUBERTIJD
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
3.556 aan de leraar of hij de beroemde auteur
Fats Domino kende nooit van gehoord
het in brand steken van het droge gras
de boekhouding van de gymdocent ten
aanzien van de veelvuldig ongestelden
de directeursbrief die niet meer werd
onderschept met de verwachte vraag
waar ik toch was (liftend naar Groningen)
de zwijgend uitgesproken pareprimande…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 mag ik aan uw zachte borsten slapen
en spinnend neergelegen in uw armen
naar het verre licht van sterren gapen
zachtjes me aan het uwe verwarmen
mag ik u voorzichtig uit het gras optillen
en dat moment tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden,…
iemand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.125 Wanneer die iemand jou laat bloeien
als late lente, bloemen, gras,
dan gaat je hart van liefde gloeien
en wéét je weer hoe het ooit was,
of hoe het zijn kon. Je gedachten
ze tuim'len restloos door elkaar..
Als je díe iemand hebt gevonden
dan weet je zeker: het is wáár!…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…