3517 resultaten.
Hemelse camera ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 Op het tanende doek van de leeg
gewaaide decemberlucht, de
grijze zon constant onder,
sterren luieren achter hun vitrage,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
ik deze dag zal velen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
ontcijferen, dan ben ik een makkelijk
te verwijderen beeld…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 We dachten
aan God
toen schreven
we het op als
God dacht aan ons
vergeten waren we
dat wij eerst
aan God dachten
en God niet aan ons
al zo lang geleden eigenlijk
voor het goddelijke schrift
zaten we rond vuren tegen de kou
toen al hadden we het over die dingen
terwijl de leeuwen rondwaarden
en wij in een grot onder de sterren…
Gebutst in verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 omdat ik geen afscheid
van mijn schatten kon nemen
genoot van hun kleuren
in het transparante omhulsel
het divers zijn in vormen
allemaal keurig op rij
ik verzamelde en spaarde
ging mij niet om het spel
de beschadigde huid van
de winner gaf mij kippenvel
jij was de eerste die mij
intrigeerde gebutst in verval
daarboven draaien de sterren…
Doorreis
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.248 Maar hoor, wanneer de blauwe velden
der nacht begroeid van sterren staan,
wat aarde, zee en wind niet telden
en laat geen fluist'ring u ontgaan.…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte gat trekt en lonkt
Baarmoeder zijn waarin alles verdwijnt
als sterren…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.389 Maar dit is alles niets, al deze dingen,
Gezegend, en te min; 't is eens niet meer;
Men hoort de vogels in de bomen zingen,
De jaren gaan, de winter keert steeds weer,
De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen.
Wat doet een bedelaar met rode rozen?…
Passievol
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 zonneschijn verhogen
Je stem klimt als die van een cherubijn
In talrijke klanken en akkoorden
Je lach is als sprankelend zoete wijn
Voor je passie heb ik geen woorden
Je geurt naar rozen en violen
Naar bloemperken in de zon
Waar vlinders vliegen in kapriolen
Ik wilde dat ik daarbij wezen kon
En steeds gaan mijn gedachten
Naar een nacht vol sterren…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.274 Maar dit is alles niets, al deze dingen,
Gezegend, en te min; 't is eens niet meer;
Men hoort de vogels in de bomen zingen,
De jaren gaan, de winter keert steeds weer,
De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen.
Wat doet een bedelaar met rode rozen?…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij komen en gaan
in een gapende diepzee
van miljoenen sterren;
op lichtjaren afstand
verdwijnt er materie
in loodzware gaten,
zwart, imploderend.
golven van zwaartekracht
Aarde passerend,
ijl en pulserend
in de atmosfeer
zonder vorm
zonder inhoud,
luchtrimpelingen
komend en gaand
in de ruimtetijd...…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.
Maan in ruige zee,
voorbestemd voor mens en dier
rode lap voor mijn stier
Olijf in kruiken,
scherven stromende welvaart
ontpit door eerste persing?…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is,
of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar
een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…
De gezanten van Athene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 in hun comfortabele rijtuigen
demokratisch ontdaan van opsmuk
zijn voornaam van onvermogen
om een besluit te nemen, verdeeld
door al de nuances van het verstand
Ze zullen moeten wachten
want we hebben nog geen nieuws
van onze informanten
We besprenkelen de geit
met lauw water, ze bibbert niet
dus de god zal niet spreken
tot de sterren…
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 In het lichtend ochtendgloren
als de zon zich vleiend zacht laat zien
en onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 Ik lig in het gras en kijk naar de sterren
en geniet van het heerlijke weer.
De vogels die ik hoor die komen van verre,
maar ze zorgen voor een heerlijke sfeer.
Het kampvuur licht op van een zuchtje wind.
De warme gloed drijft over mijn benen.
Door de maan krijgt de hemel een prachtige tint.
En zijn mijn zorgen voor even verdwenen.…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Bij het dagelijks ondergaan van de maan
zie ik ook de sterren steeds verschijnen,
ik wilde ze van ver wel kussen gaan
laten klateren als prachtige fonteinen.
Roepen adieu vader en moeder
mijn andere dierbaren ook gelijk,
tot ziens zuster, echtgenoot en broeder
ooit maak ook ik deel uit van het Hemelrijk.…
VERNUFT BIJ GELOOF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 deze dagen
vertonen heel de wereld
en het nabije luchtruim
zich op sprekende schermen
in huiskamer
of zakengebouw
boodschappen snellen
onvoorstelbaar
door stroom geleid
over de aardbol
het streven der mensen
de meer dan weergaloze kunst
van het Hemelse Rijk
te willen achtervolgen
wellicht ontdekking verwachten
achter de verste sterren…
Jongensdromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 hij wilde de hemel bestormen
zich warmen aan de zon
sterren vangen
in z’n kamer ophangen en
de wakende maan aaien
maar voor hij
daar aan begon
moest hij de schoolbus
zien te halen
huiswerk maken
een Engelse tekst vertalen
harde noten kraken
verliefd raken
alvast als sommige grote mensen
een beetje leren graaien
en toen hij daarmee…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een dons van vreemde tekens
en de woorden werden trage daden,
lijven reikend naar een dode ziel.
Wind woei haar naam. Hun liefde
wordt beschreven in de kraters
van de maan.…
Oud op nieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Terwijl bloemen en sterren elkaar omarmen,
de maan zich verbergt achter donkerte,
schaduwen walsen naar ochtendlicht,
breekt de wereld in een nieuw jaar open.
De lucht ademt onzichtbare beloften.
365 Dagen zonder kaarten of linten
verpakt in een ongeopend bundel
uitnodigend naar zachtheid
verspreid over d' aarde.…
dan hadden wij handen geschonken
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 flakkerende kaarsen dropen wij
stollend af in hoogpolig tafeltapijt
dan waren wij voeten gezonken
in gestoken lussen voor de esthetiek
als uitstekende rotsen hingen wij
dreigend boven onverdraagbare wildernis
II
ik schud mijn veren niet tot een slangenhuid
wel verzaag ik mijn bladertakken tot een molen
zodat ik met de wind sterren…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Nacht na een lange avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 De sterren leven
vanuit mijn bed gezien
heel diep
binnen het kozijnkader
Lekker koel lig jij naast me
voldaan te slapen
mijn huid brandt
waar ik jou mis
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
het van anderen te horen
De regen ruist
dat warme plezier
van de kinderen en voor ons
als…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Een fluistering door ’t tijdloos dal,
waar sterren dromen, traag en oud,
ontvouwt zich zacht een heilig tal —
een oorlog zonder schreeuw, zo koud.
De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De aarde is zwaar, de sterren zijn ver,
en ik ben wentelensmoede,
wilde versintelen als een ster,
moet op en onder spoeden.
De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.…
RSI
snelsonnet
4.4 met 448 stemmen
706 Het is geen kunst een dichter klein te krijgen,
Dat is gewoon een fluitje van een cent.
Bezeten toets je ‘één ster’ -repetent-
Maar de gevaren wil ik niet verzwijgen.
Straks krijgt je nog wat ik nu al voorzie:
Naast vingerkrampen ook nog rsi.…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 In jou vliegen
mijn vogels naar verre
de traan ziet het licht
de nacht raakt de sterren.
Dan verlies ik immer
mijn maagdelijk wapen
dat rusteloze denken
als ik in jou ga slapen.…