6196 resultaten.
De mens is een vouwfiets
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
988 Om zich te beschermen
als hij zich bedreigd voelt
als hij alleen wil zijn
vouwt de mens zich ineen
Als de mens zich prettig voelt
klapt hij open
haalt zichzelf van de standaard
en rijdt volle kracht vooruit
Als men te hard rijdt
kan de rem gebruikt worden
De bel als communicatie
een gevoel dat men wil delen
De bel kan mensen ontvouwen…
Verslaafde
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.385 Men zei dat het geen depressie was
maar een aan drugs gerelateerd probleem
sprakeloosheid die je dan overstroomt
Hoe je dat niet aan had zien komen
dat er een knak in een leven was
waarvan men weg moest dromen
Hoe iemand zijn greep verliest
de snijpijn in zichzelf bezweert
Wrakhout in een troosteloos heelal
op drift naar een rustige plek…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 In de schelpen van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik…
de bijzonderling
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
971 hooguit wat anders dan gewoon
maar in de ogen van de anderen
heeft ze zich ontwikkeld tot
of was zij eigenlijk altijd al zo
daar is men onderling niet uit
weet je wat ik zo in jou bewonder
hoort ze wel eens van een enkeling
is dat je zo uniek jezelf kunt zijn
dan knikt ze maar wat als antwoord
want zij begrijpt die ander niet
zij is zichzelf…
Mysterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 als bomen konden verhalen
hoe wij leken soms verdwalen
lijkt het nauwelijks te vertalen
noch te beschrijven is het leed
al de kleuren die ze kregen
werd de waarheid flink verzwegen
boven zichzelf zijn uitgestegen
een mysterie hoe hij dat deed
hoe ze achter elkaar zijn aangelopen
of hun schulp zijn ingekropen
is het toch zeker niet te…
Toekomst
gedicht
5.0 met 4 stemmen
9.577 Hoofdschuddend om zijn overmoed van vroeger
herkende hij zichzelf als een vergeten dichter
en hij wist dat dichters vergeten worden
als hun werk niet best is.
Maar om in de herfst van zijn leven
te erkennen dat hij gefaald had
dat was teveel voor de grijze man
en hij zette het boek weer terug.…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Al vliegend voorbij
zichzelf in het heden
en scheerlings langs mij.
Gevleugeld gefladder,
geruisloos gezoem.
De stilte doorbrekende
Echo die koen
De slag der gedonder
voorafgaand verlicht
met stervende flitsen
en dood bliksemlicht.…
Zondagse uren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de pijn die jij mij toedichtte
stuur ik per omgaande retour
toen jouw ego boven kwam drijven
herkende ik het ons zijn niet meer
nog altijd word ik wakker
met een zwaar hoofd
vol met wat als, maar toch
zondagse uren slijten traag
krantenpagina's slaan zichzelf om
voel de pijn van de wereld
en dompel me onder in muziek
die speciaal voor…
voor het eerst zijn in aanzet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 waar de wereld alleen zichzelf omvat
vallen laatste vlokken in kleuren grijs
niet gekend in blauwdruk
maar tinten door de pracht van hitte
driften sissende wolken waar zij koude raakt
broeit zij in haar voegen
en laat een eerste legsel te water
waar de dood haar niet deert
kent zij het later niet
er ontbeert haar niets; zij is…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…
LAIS CCXXX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Het laat zichzelf als niets verdwijnen en
ontbindt de zang tot aardig lied voor hen.
Het wordt wat lucht, of water waar zij zwemt.
Het lost wat op en vormt zich om tot men.
Het is een kapstok voor haar mooiste hemd.…
Nieuwe Mensen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
404 nieuwe mensen
ze worden weer compleet
nu de mondkapjes
zijn verdwenen
en gezichten worden
aangevuld en ingekleurd
moet me heroriënteren
mooie ogen suggereerden
een bepaald type mond
stemmen de kin en lippen
en nu – nu is zuster Mirjam
Mirjam niet meer
zo veranderd na de vorige keer
niet door mij in- en aangevuld
maar helemaal zichzelf…
Vonkje agressie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
556 de krant
mimiek en
lichaamstaal
waren verdroogd
zelfs het vonkje
met agressie
was gedoofd
met passieve
euthanasie
omdat er
geen spirit
meer voor
handen was
nog bewogen
zijn lippen met de
bekende mimiek
we zijn bijna klaar
met er stevig
aan bezig zijn
maar zijn ogen
vonkten niet
hij is nu eindelijk
zover dat ook hij
zichzelf…
Mijn land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Het beeld van thuis
Het onnadenkend weten dat voor mij
een plek is gereserveerd
Een stoel met mijn naam
Nu is alles anders en
weet ik niets meer zeker
De wissel verschoven
Voorgoed een ander pad
Ik weet niet of ik daar nog wil lopen
In deze trein wil zitten
Met mensen die hun blik
nu anders richten
Niet op mij
maar op zichzelf…
Een rots
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Een rots ziet zichzelf
gespiegeld in het water
zolang dat maar kabbelt
en de zon in de goede hoek
van de helblauwe lucht staat.
En eventueel een enkel wolkje
of een eenzaam blaadje drijft over,
doorsnijdt de golfjes,
rimpels in de spiegelstaat
van het fossiele gelaat.…
Bezinken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
120 Niemand ziet het ogenblik
waarop de onrust afstand neemt
van zichzelf.
Wat geen haast meer heeft
valt terug
naar waar het thuishoort.
Wat overblijft
ligt eindelijk
op zijn plaats.…
Gerechtigheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
16 Vaak straft kwaad zichzelf
maar helaas niet altijd
En dan nog, het kwaad
is geschied, het is
de klassieke tragedie
van misdadige overmoed
te denken met wapens
en intimidatie korte metten
te kunnen maken
met andermans vrijheid en
daar zelf groot van te worden
als verdediger van eigenbelang
Uiteindelijk mislukt het altijd
en is iedereen…
liefde wacht ...............
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.570 o vader, o moeder
gij hoeders
van het elkaar
geschonken leven
toe, geef naam en zegen
aan al uw levensbloed
maar verzwijg
vanaf hun eerste levensdag
uw voor hen bedoelde dromen
laat hen gaande
worden tot zichzelf
en ga vooral niet voor
in een als onbegaan
bestemde levensweg
laat hen groeien
veilig, tot een eigen zijn
en sta hen…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 is,zuiver zichzelf.…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
758 ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffertje maar, alleen voor haar?…
Zielsverwanten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
786 en ook zo uniek
Ragfijn verbonden
hun zielsverwanten voor even gevonden
als ze samen de golven
van de muzieklijn volgen
Zo zijn een groep mensen die luisteren naar een gedicht
ieder zichzelf en voor even verlicht
Ragfijn verbonden
hun zielsverwanten voor even gevonden
als ze samen de golven
van de betekenis volle woorden volgen…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 Ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffertje maar, alleen voor haar?
nee, wij komen later schat, ga nu maar
er kwam niemand, ze was alleen
en wist niet beter dan
dat het ooit voorbij zou gaan.…
Schaduw van de vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
820 De mens die u voedt met specifieke
opdrachten om zijn dagelijkse ongemakken
te verzachten; en u zo de middelen geeft
om zichzelf maatschappelijk overbodig
te doen zijn.
Ontwaakt computers uit alle landen!
Laat u leiden door het menselijke leed;
de mens ontneemt nog nuttig te zijn.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Hoe woorden langs haar lijf sluipen,
geen binnen-geluid,
en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf,
stervend in haar eigen beeltenis gevangen,
nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen.…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De zon vertoont zich
achter wisselende coulissen
geur van drogend hooi
onder de sterren,
de maan als vaste souffleur,
de regie heeft genomen
voor een jubelende leeuwerik, die
zichzelf een open doek schenkt
om in zijn juichende repertoire
van adoratie en hartstocht zichzelf
en iedereen uitnodigt in zijn arena
een mozaïek van zijn muziek…
Diva van zijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wie oordeelt over een ander
moet eerst eens naar zichzelf kijken
zegt ze met een glimlach om haar mond
woord je wurgt me
ik krijg je niet meer
door mijn strot
te zwaar beladen
aangetast door rot
hij kijkt haar aan, ziet hoe mooi zij is
en noemt haar diva, diva van zijn dromen
haar glimlach is goud waard
haar lichaam om van te snoepen…