171632 resultaten.
Voorbij de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Hij wjlde z’n blikveld reikte verder,
Verder dan zijn ogen konden zien.
Hij wilde ook graag zien wat
Voorbij de kim,
Aan ’t oog onttrokken bleef.
Hoe snel hij zich ook haastte,
Noch Oost, West, Zuid of Noord,
Hij kreeg hij wou niet te zien.…
Helden om mij heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 We zien elkaar als helden
en dat helpt, ja, ook ik
kan wijs en vaardig omgaan
met de energie van mijn leven
zoals ook helden moe zijn
na hun krachttoeren -
het grote afweren
van levensgevaar
Mijn ouders begonnen ermee
Hun angsten
leerden mij stap voor stap
wat onveilig is
Soms wacht ik
in een hoekje
op wat er gaat gebeuren
en kapsel…
De rekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
18 De man zet de potloodstreep onder het bedrag en schuift het papier naar voren.
Hij heeft de post al driemaal nageteld en vindt geen fout.
Buiten gaat een kar voorbij zonder te stoppen.
Zijn vrouw haalt de soep van het vuur en zet twee borden neer.
Hij eet zwijgend en let op de korst die aan de rand kleeft.
Na tafel wrijft hij de inkt van zijn vingers…
Het licht bijeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Je hoeft vandaag niet verder
dan de oever van dit uur.
Het gras draagt nog de nacht,
de bomen staan te wachten,
en tussen hun vermoeide takken
komt de zon je tegemoet.
Er is zoveel dat niemand ziet:
wat je hebt gedragen,
wie je mist,
hoe je soms blijft zorgen
terwijl je zelf
wat zachtheid nodig hebt.
Ga maar even zitten.
Laat de wereld…
Tinus Bosselaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Tinus Bosselaar
Sparta Icoon
De jaren 50 en 60 waren voor de club een droom
Het overlijden heeft me als Spartaan geraakt
We zullen je nooit vergeten
Eén ding is zeker
Dat de club eeuwig over jou waakt…
O, O Den Haag en de O van de NOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 De NOS was het al voor
Nieuwe TV outfit met
Vooral de O de O van
Niet van Hilversum maar van
O O Den Haag
Maar dan wel de rode, de linkse
In de wandelgangen
Van de redactie van de NOS
Wordt er gezongen
Stevig op de melodie van O, O Den Haag::
O, O, Den Haag, politiek achter dichte deuren
D66, VVD en het CDA, een minderheid
O, O, Den…
Willem Wilmink
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
86 Finkers is dus tot grootste Twent verkozen,
Willem Wilmink werd eervol nummer twee.
Daar heb ik dan ook best wel vrede mee,
Maar ik heb een en ander uitgeplozen.
Ik hoef slechts HEFTAN TATTAT aan te halen:
Willem die sprak in elk geval zijn talen.…
Zes makers van de teloorgang
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.152 Zes makers van de teloorgang:
de gebroeders Oud en Eenzaam,
de b.v. Ziekte, de firma Dood,
het duo Armoe/Honger, slaan
in draf mij, hoge hindernis, over
de zusjes Hoop Doet Leven echter
doen mij nog alle dagen aan,
ook als hun rigide minnaars
Hartstocht en Radeloos
elkaar te lijf gaan
's nachts met broertje Zelf
op strooptocht door de…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.635 Hoe vaak in dromen eensklaps miste ik u...
En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.
Nu hij u wegnam, hoor ik vaak in dromen…
Sterren nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
17 één jaar, zoveel groei
niet elke ster geeft jouw licht
blijf stralen klein paard…
Zonnestralen verwarmen (niet)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
4 Zonnestralen verwarmen
Mijn gezicht en mijn lichaam
Een fysieke warmte, niet
Dieper dan mijn huid
Zonnestralen verwarmen niet
Mijn gevoelens en mijn ziel
Een mentale warmte, niet
Ontvankelijk door mijn gevoel
Een ieder om mij heen ziet
Mijn stralende uiterlijk
Een ieder om mij heen ziet niet
De innerlijke pijn die mij sloopt.
Alleen…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien…
novembernamiddag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 tussen goudbruin blad
behoedzaam vervagend licht
einde van de dag…
Het celibaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
19 Een prostituee in Eken
hoorde plots bellen: een teken!
Maar voor het celibaat
was het toch echt te laat
Non worden kon ze wel shaken…
Tevredenheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
10 De wegen ik bewandel langs
Mijn levenspad is vol bochten
En diepe kuilen, om van de
Hoge bergen maar te zwijgen.
Nochtans ben ik zonder veel
Letsel gekomen alwaar 'k nu ben.
Ik kijk terug op mooie momenten,
Die de droeve gebeurtenissen
Ruimschoots overtreffen.
Nu ik ’t einde van mijn wandeling
Nader, komen d’herinneringen
Terug alsof…
Slik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 In ’t harte brandde ooit het recht als steenkool,
nu ligt de strijder open in de zee.
Zijn vlees werd zilt, zijn tong een meeuwenvlerk.
Ik wrijf mijn handen langs de natte dijk
die als een dijbeen steekt uit ’t oerlandschap
en voel de familie pulsen onder ’t gras.
Drink, zegt de branding, drink voor ’t eindigt.
De wijnkan is een schedel vol…
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Fris gedoucht in mijn ondergoed
op de bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed…
Momijigari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
22 Herfstregen valt zacht
de bladeren kleuren rood
voor ze zijn vergaan
Tussen de stammen
die hun vertrouwde loof stuk voor
stuk loslaten, opent het bos een stilte waarin
mijn adem de koelte hervindt en ik niets hoef vast te houden.
Het zonlicht vervaagt
behoedzaam tussen goudbruine
bladeren die hun glans niet willen bewaren, alsof
de middag…
Wat ons verwarmt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
13 De ochtend legt zijn hand op het water,
het riet buigt zachtjes naar het licht.
Tussen de oevers hangt de nevel nog
alsof de wereld haar ogen niet openen durft.
We hoeven vandaag niet veel te zeggen.
Kom maar even naast me staan.
Er is al zoveel dat om woorden vraagt,
zoveel dat verder moet, en af,
en liefst nog vóór de avond.
Hier mag…
met of tegen je
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 dat ik schrijf, dat is mijn
persoonlijke aard waarin
ik mijn voortdurend nestel
in de kou van onduidelijke
zekerheden
waren ze warmer geweest
iets triomfantelijker, een lach
opnieuw gebaard op de
uiterwaarden op mijn gelaat
haha, dan was ik mij niet, niet
wie ik ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil…
De Galm
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
61 In de schuilhut, een merkwaardige
constellatie van voorwerpen
opvattingen en stilzwijgen
geen rangorde in de dingen
geen voorkeur voor het loodrechte
Athena, met haar uil op de richel
aanschouwt de potsierlijke ernst
van al wat zich laat rangschikken
de curieuze behoefte aan orde
in een weerbarstig bestaan
een weinig scheefstand…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
OUDERDOMMEN als leukste OpaPaGiulia, tralala ,Giulia!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
18 Ik ga ouderdommen
Het nieuwe woord
Het woord van 2027
Dan word ik 75 jaar
Dan ben ik echt ouder
Op weg naar stokoud
Dus ouderdommen
Dom ben ik niet, maar wel
Een pijntje hier en daar
Bij m'n rug en m'n knieën
En ook mijn ademsteun
Als baszanger lijdt
Leidt naar niet meer zingen
verder niet meer dit, dat, zus of zo
Wel weer zangles…
Was Getekend, Coenraedt
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
56 Natuurlijk wil ik graag iets grappigs maken,
Dat valt de laatste tijd oprecht niet mee,
De ene drijft de andere in zee,
Het lukt nog altijd niet het vuur te staken.
Kan iedereen gewoon wat liever zijn?
Want anders trek ik hier mijn rode lijn!…
Een mannetje alleen
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.718 'k Sta aan mijn venster. Het is laat.
Ik kijk neer op de stille straat.
In duisternis. Waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'…
Muerte
gedicht
3.6 met 8 stemmen
3.439 De parken hier zijn wonderschoon en wonderstil.
Men komt er Goddank geen zingende sukkels tegen
maar prachtig vleesloos gedierte in beenderbomen,
skeletten van engelen bij een bloedfontein.
Werkelijk niet veel dat met iets van levenswil
hier ronddraaft. Alleen de Dood schoffelt wat verlegen
in de schedelperken. De rest staat te bekomen
van…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 We moeten nu gaan, het vertrek komt snel.
Het levendige schilderij aan de muur is niets meer waard,
het stille leven heeft zichzelf geschilderd
met een hongerig gevoel in een rijdende trein,
steeds weer verder in het onderweg zijn.
Een hongerig hart in een ijzeren Trein
Steeds verder in ’t eindeloos Gaan
Wij hoeven niet langer gevangen te…
Je weet nooit zeker
gedicht
3.4 met 9 stemmen
102 Je weet nooit zeker
wat het is dat
door het lucht beweegt
zo ver weg ook
zoveel hoger
je kan alleen maar hopen
dat het iets is onderweg
naar een mooier plekje
een oude duif
naar zijn duivin.…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…