Alle inzendingen

maar in het donker uit het zicht dat was de wet van toen dat eist men nu weer in het licht van Istanboel tot Amsterdam de grens verschuift de angst regeert men noemt de jeugd te luid omdat men van hun vrijheid leert ze noemen het te opdringerig zijn ze dan nooit zelf jong geweest het is dezelfde kille stem die destijds Gerard Reve vreesde…

Dit gedichtje is niet door AI gecreëerd, Dat is objectief door AI geverifieerd. Dat kan AI absoluut stellig zo stellen, Zo zijn AI algoritmes geprogrammeerd. Wel werd door AI hierover opgebiecht, Dat AI zonder dat AI daarover liegt, Zonder tussenkomst van de mens Joris Olivier, AI dit zeker had gekund, Ad infinitum kan AI niet alles overnemen…

Jonge mensen zijn slechte denkers Je moet hen eerst te eten geven van de vruchten van die ene speciale boom van de kennis wat nuttig en nadelig is voor ze iets weten en zodra ze dat snappen begrijpen ze dat het zo moet zijn als je geen paradijskind wilt blijven voor wie alles klaar moet staan in een wereld zonder gevaren Wat nadelig…

Er zijn nogal wat lieden in ons land die echte vluchtelingen willen weren, die raadsbesluiten trachten te blokkeren met dreiging en fysieke tegenstand. Democratie vervangen zij door hinder, van hen wil ik er minder minder minder.…

het licht sterft langzaam in de wilg waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…

De zon schijnt op de gekleurde bomen Zou er vandaag weer regen komen ? Kijken met de ogen van een kind Vreugde die het van treurnis wint Ik kijk naar buiten door de keukenruit In de kleine ruimte die naar koffie ruikt Een lange dag staat voor de deur Begonnen met aromatico geur en kleur…

We zijn als rozenbloemen. Blaadjes in zoveel kleuren en geuren, Maar degene met een bloedende vinger ziet alleen de doornen.…

Er is geen poëzie in een te helder leven. Op het behang is altijd een plek die wacht op het vocht. Een vuile bek zoekt in de laden naar onzegbaarheden. Alles wat toonbaar is moet overschreven, ieder gedicht gewassen in inkt die blind van de moerassen zingt, waarvan men ziende niets kan weten. Er is geen poëzie in een te helder leven,…

Soms moet u zelf iets oplossen de handschoen oppakken of als enige die zware last tillen Dan kunt u het niet maken zomaar weg te lopen voor die verantwoordelijkheid u verschuilen achter bevreemdende maskers noch hun afstandelijke meningen als een wereldvreemd figuur met versleten doch knikkende knieën koninklijk buigen voor de angst…

De keuze is ooit gemaakt voor Napolitaans blauw met een knalwit overhemd om autoriteit en betrouwbaarheid uit te stralen met de tegenstelling tussen licht en donker om aandacht te trekken Afhankelijk van de aard van de aangelegenheid moet een stropdas rood of blauw zijn Om afleiding te voorkomen heeft het geheel de juiste snit…

draagt iemand jou op handen aan de randen van de hemel in de zaal der verloren schreden? slaat iemand acht op je engelengehalte in het Limbus infantum de nooit in kaart gebrachte terra incognita? een cartograaf die verwijst naar het onbekende landschap waar engelen wonen in opperste gelukzaligheid wellicht? in de geheimen van de bloedstroom…

Lichtwezen, uitgeput, gewond Laat ons een draagbaar voor je maken Hoe spijtig dat je vleugels braken Toen even jij als mens bestond Als engel die geen ingang vond Begon je uit balans te raken Verstond de taal niet die ze spraken Je vocht, wat energie verslond Wat een ervaring mens te zijn Je innerlijk kompas te zoeken Je groei en leven…

Wij hebben een nieuw kind besteld dat bij geboorte al voldoet aan ons verfijnde schoonheidsideaal dat kost een kapitaal maar als je bedenkt wat wij daar allemaal mee besparen die corrigerende beugel en overige ingrepen op- en aanvullende vormen of uit te zuigen overdaad bijpassende oog- en haarkleur niet vergeten heupen in de juiste…

voor het inslapen kijk ik naar baby Janne die zo ontspannen in haar woonbootbedje ligt zij lijkt vederlicht op weg naar het ochtendlicht…

mij kwam in het oog en ter ore dat modder, slijk, bagger of blubber een semi-vloeibaar mengsel is van klei en water, waaruit wel degelijk vruchtbaarheid wordt geboren . dat verhoogt mijn naam naar een hogere bubbel, wat minder bijdraagt is drijfzand, maar dat is voor later ik weet zeker dat men daarin diep kan doordringen gelijk een dichter…

Het reekalfje rust op een kleine, open plaats binnen struikgewas; met een wijde boog lopen boswerkers, eerbiedig en zacht.…

Hoe een kus voelt, een hand die me ongewenst betast daar praat ik niet over Nieuwsgierig kijk ik ernaar in het donker van een bioscoopzaal of thuis, waar ik op pauze kan drukken me veilig over kan geven aan de sensatie en opga in beeld, in tekst - de onbedekte termen tussen willen en niet willen die zich aan me vergrijpen met bijna…

dankbaar genietend van je diep menselijke warmte en tederste gebaren, lichaamstaal schoon wijs man gesierd door je eenvoud en onvoorwaardelijke trouw grijze massa afgekruid en ook doorspekt met gevatte humor; delicatesse geborgenheid verschaffend tot ver reikend na de dood emotionele, schone ziel die bloedt dat deze perfecte aanvulling nog groeien…

Van oorsprong Uit één, nooit meer alleen en Van sterrenstof dat zocht werden we Stelsels gevulde hemel, aarde en zon Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven Voor nieuw leven Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…

Het werd een lange sanitaire stop Je denkt een grap, zo'n Belgisch parlementslid Die 's nachts in de wc lang op z'n krent zit Maar nee, het was dit keer geen Belgenmop Hij miste daar helaas een heel klein hamertje Als nachtvoorzitter van het kleinste kamertje…

Hand in hand, in gelijke tred, Op de weg naar het geluk, Begeleid door hemels gezang Van ’n biddende leeuwerik, In ’n landschap zonder einder, Vol met bloemen en vlinders, Zwijgend harmonieus hartgetik.…

Je bedoelt het goed maar het is ziekmakend inplaats van gelukzalig makend je bent goed diep van binnen in je hart want ik ken je - ik ken je langer dan vandaag je was als een onschuldig kind eerlijk in je gevoel liefde geven en ontvangen was je doel zonder schroom of gevoel met angst voor een alles vernietigende wervelstorm voor ogen…

de vrede hier: ten dele, de vriendschap: onvolmaakt, in kunst, in kracht, in wijsheid: de roos wordt niet geraakt de liefde hier: ten dele, de vreugde: zo voorbij. het zware, donkere, dode, het breekt aan jou en mij. ten dele ons geloven en dubbel smart de pijn. O God, straks licht en levend, GEHEEL bij U te zijn!…

De ochtend breekt aan met een aarzelend licht, alsof er vannacht geen wereld verging. Het werpt een koud schijnsel op een leeg gezicht, terwijl de tederheid nu langzaam vervliegt. Zilte vleugels slaan de woorden nu weg, ze raken de rand van je kussen weer aan. Waar ik net nog de stilte met zinnen bevocht, is nu ook de laatste herinnering gegaan…

Najaarsochtend. Wijd en wijder Wijkt de hemel zilverblauw; Om de morgen blijde glijdt er Door 't nog scheem'rig bos-gebouw, Waar de zon met lichte stijlen Straks de stammen schoren zal, Vogelkwinklen over 't ijle Lover schijnend als kristal. Op de heide drijft een herder Langs het vochtig morgenspoor Vroeg-vergaarde kudde verder In…

Ruik maar heel licht In de zolderkamer. Tussenwanden weggebroken - Aardige aannemer wel - Hij ving wat muizen En vond een verdroogde kikker. - Die giet ik in goud De vorm bleef behouden - Alle ruimte voor Pingpongtafels en een Modelspoorlijn - geen kasten meer. Je kent het niet Meer terug - de trap draait linksom En de deuren zijn van…

Klotsen van water. Geritsel van bladeren. Natuur in balans.…

De vlucht was onderweg naar Curaçao Toen plots spontaan zijn powerbank ging branden Maar op de oceaan kan je niet landen En dus moest men retour Schiphol, en gauw Beleid rond dit soort accu’s is stringent Ja, zelfs wanneer je Camiel Eurlings bent…

Hemelse Vader, Heer van al het leven, maakt Zijn Zoon Jezus, steeds gezocht en befaamd, tot de geliefde struik, wijnstok genaamd, boven de hoogste bomen verheven. Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven door al wat Hemelse genade betaamt. De Heilige Geest in het ooft beraamt in stilte waarnaar de vrucht mag streven. Het wachtende, rijpende…

Geen ontkomen is er aan, de groene amsterdammer trilt en beukt nog na op brakke grond Ik laat de bundel waaien, lichtend in het late luchtdichte ijle zuchten boven atmosferisch hoge amazonebomen niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans. niemand hoeft van mij te weten als het niet voor…