171632 resultaten.
Klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
16 Ik wilde een vogel zijn die vloog
van strand tot strand, door wind en land
naar jou toe, over beek en boog
daar vond ik rust aan jouw warme hand
Nu zing ik zelf een deuntje op
het laaft de dorst, het smeert de smert
van zuchten maakt het honingdrop
en geeft weer lucht aan 't enge hert
Jij hoort me brommen in de keuken
zo vals als wat, je…
Cobra’s
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
62 Men arresteerde laatst in Dinteloord
een man die vuurwerk had in zijn garage
van uiterst illegale fabricage.
En veel! En van de allerzwaarste soort!
Waarschijnlijk werd hij toen behoorlijk driftig
en riep ‘Mijn cobra’s zijn totaal niet giftig!’…
"Wachtkamer"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
16 WACHTKAMER
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
pieptoon geen gehoor
in de wachtkamer doodstilte
iedereen gefocust op de gsm
in de wacht
nog tien wachtende voor u
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
ik ben aan de beurt
DE VERBINDING VALT WEG…
VERBOUWEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
17 De zalen in het museum van Drachten
verlangen meer kunstwerken te krijgen,
willen over hun ruimte niet zwijgen,
maar met wijze spraak op verruiming wachten.
Muren moeten beproeving betrachten,
storten in onder zwoegen, zwaar hijgen,
terwijl klanken van vernieling dreigen,
om groots te herrijzen vol nieuwe krachten.
Steeds meer schone werken…
Nalevering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
81 Als gigant
van de puurste bagger
in modder
verstoken gebleven
treurig verheven
hemelen vermeden
voorbij elke
kribbige indroging
de kleibrekende
berekenende golfslag
in verpletterende potten
verstijfd
Het wachten is
op de nalevering
aan zo’n eiland
dat iedere maat der dingen
verloor –
het slib droop
rond
de standvastige…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 In de moerbeiboom hangt nog de zomer
als een geslacht lam in de takken,
bruin bloed op het blad dat druppelt
in de poel waar mijn vader stond
en God noemde wat hij nam.
Zijn handen geurden naar natte aarde
en chrysant, hij legde ze op mijn rug
tot de huid openbarstte van schaamte
en de herfstwind de ganzen joeg
over het lege zwerk van Vlaanderen…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Je leeft maar één keer,
Tenminste, dat denk ik,
Er zijn anderen, die er
Anders over denken.
Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.
Of het…
Lijnen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
23 Ze zijn er weer
De lijnen die onzichtbaar
schijnen
Verbindend de appelboom
met mispel takken
Zoals gedachten, verlangens gesponnen
Hangen blijven
Zich uitspannen naar jou…
luwte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 ik lig op een stuk karton
in de luwte van de stadsmuur
ik ben verdoofd en voel de kou
mijn eenzaamheid telde ik in blikjes
woorden verdwenen in het donker
ik kon het je niet uitleggen
wordt de ochtend langzaam zichtbaar
en de mensen licht ontwaken
dan zit ik op mijn knieën
met mijn voorhoofd op de grond…
Kleine Frans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ze staat stevig
Laat mij toch slapen
tegen haar ruwe haren
die ik borstel
met mijn vingers
Ik moet naar huis
mag hier niet blijven
mijn kleren niet vuil maken
aan de ezel en de stal
niet met de vogels zingen
op het land, zoals Frans
mijn kleine Frans
Ik draag hem altijd bij me
laat hem glijden in mijn hand
net als mijn vader vroeger…
Fleur in Memoriam 10 november 2025
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
34 Morgen is het Sint-Maarten
wapenstilstand.
Chrysanten bloeien nu
op vele graven,
tot de vrieskou ze afmaakt.
Ons maltezerhondje Fleur...
't lichtje op haar urne
steken we nu opnieuw aan.
Vandaag is een jaar verlopen
dat we afscheid moesten nemen,
haar 't leven ontnamen
lieten inslapen....
het lijden wilden ontwapenen.
Dagelijks…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 Ik lig hier nu een aantal dagen
met slap gebroken stengels
en verlepte bladeren
rozengeur is schimmel zoet
als men sterfelijkheid dragen moet
Ik herinner me nog alsof het gisteren was
de dag dat ik gekocht werd
stralend van geluk zei zij
‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder
pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij
Binnen…
Weids Hollands polderlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
40 Langs ‘t water volgt de tijd
de loop van een watergang
in weids gelegen polderlandschap
waardering voor haar achtergrond
is zonder vermomming of verzuring
een lust voor het oog
koeien horen bij een mooi polderlandschap
zijn met omlijsting bewaard gebleven
hebben nog altijd wat in de melk te brokkelen,
het penseel wijst hen als getuigen…
Liefde voor spionne nekt ceo Nvidia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Een doordenkertje
Dat heb je als
je vrouwen LINKS laat liggen: Mannenwereld
en China (1400 miljoen) RECHTS Meneer Trump
van de VS van Noord-Amerika (350 miljoen)
dan volgt Eva met haar appel
en hapt Adam gretig toe…
Rotterdams vaarwel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
38 Zo weggelopen uit een schilderij
zwaaien de zeven havenkranen
gezamenlijk bij Hotel New York
een ‘terugkerend’ vaarwel
onder ‘t oog van trotse Kapenezen
staande langs de kade van Katendrecht
wijzend naar hun havenstad
aan de talrijke gelukkigen..
die met hun bagage elkaar treffen
aan boord van het vlaggenschip
een behouden vaart gewenst…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.304 't Is laat,
en de wind
sluipt door de straat,
als een kind,
dat niet meer wil schreien ...
Een klok slaat
zijn lichte beien
dat vergaat ...
De boulevard ligt lang
regenglinstrend als een slang,
die naar zijn prooi wil glijen
en de huizen komen,
de sombre fantomen
zich roerloos rijen ...
Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,…
Klein verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
23 Snikkend zit je op mijn schoot
Je nieuwe pop is stuk
Stil huil ik met je mee
Om het verdriet dat nog zal komen
Als jij mijn armen nodig hebt
Maar ik je wangen niet kan drogen
Ik koester je kindertranen
En troost je nu het kan…
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Uitstellen van uur tot uur,
waardoor het vaak eindigt in iets zuur.
Seconden worden minuten,
dagen worden jaren.
Niks verandert en blijf nog steeds op mijn gedachten varen.
Ze noemt het popcorn, dat in mijn brein.
Toch is het niet iets wat je zou willen zijn.
Laat slapen en dan weer vroeg op,
ik zou willen weten hoe ik het stop.
Prikkel…
Tweeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Een ondernemende tweeling uit Goeree
bedacht het concept deeltijdprostituee.
Op hun verjaardag
onder luid gelach
zongen zij: hoera, hoer A en hoer B…
Goede nacht
gedicht
3.0 met 2 stemmen
79 Alle avonden kruip ik
traag terug
als schulpdier tussen de
kille lakens,
trek ik knieën
tegen mijn kin
(net als toen
bij moeder)
want mijn voeten zijn
bang
voor het voeten-einde
kikkerkoud,
en ik sterhelder nog
denk de dag over
denk er het mijne van,
en ik droomdonker dan
dommel de nacht in
droom er het mijne van.…
9 November
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
21 vandaag ben je jarig.
er zal ongetwijfeld taart zijn,
mensen die je graag zien,
iemand die de kaarsjes aansteekt
ergens bestaan we
op dezelfde dag,
onder dezelfde hemel
ik zal aan je denken,
waarschijnlijk vaker dan nodig
en minder dan ik zou willen
ik hoop dat je gelukkig bent.
dat meen ik.
althans,
het is de versie van mezelf
waarmee…
TERUG NAAR AF (Antwerpen-Friesland)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
32 Een Antwerpenaar die naar Friesland was uitgeweken
hield het in Wijnjeterpverlaat na een maand voor bekeken,
hij keerde terug naar zijn land,
niet door heimwee overmand,
maar omdat hij de naam van het dorp niet kon uitspreken ...…
"hemel op aarde"
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
10 HEMEL OP AARDE door de ware
engelen om mij heen een ster in mijn hart
houden van jou mijn ware is hemel op aarde
jouw warmte laat mij gloeien en stralen
hemel op aarde zolang jij er bent MIJN WARE…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
Oogst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
26 de rijpe vruchten
geperst en gebotteld
- appeltje voor de dorst…
Over mij fantaseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Ik kan me niet zomaar kleden
als ik wil, in een huidkleurige hemd
zou ik zelfs thuis de gordijnen sluiten
Maar toch wil ik me laten zien
Dus ga ik af en toe een middag
naar het drukke stuk van het strand
om in vele vreemde ogen te zien
dat ik een mooi raadsel ben
voor mannen en vrouwen
Om over te fantaseren
Niet om uitgekleed en betast…
Alles lijkt gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 De sterren bleven aan de hemel staan,
Ook de wereld is niet vergaan,
Toen jij ’t leven met mij verliet,
Mij hier alleen zonder jou achterliet.
Alles rondom mij gaat gewoon voort,
Lijkt alsof er niets is verstoord,
De tram gaat gewoon, net als de tijd,
Maar ik, ik ben jou kwijt.
In mij niets dan diepe duisternis,
Alle licht verdween,
Lief…
Maakbare samenleving
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
69 Wie ambtenaar is voor het onderwijs,
maar door bezuinigingen af moet vloeien,
krijgt nu een mooie kans om op te bloeien
als leraar in het puberparadijs.
Geweldig toch, zo’n VVD-idylle?
Er zijn er vast wel twee of drie die willen.…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Alsof de aarde nog één keer bloeien wil
voordat de winter haar wortels raakt,
heeft zij met avondrood en witte vlokken
het Schollebos met een mooie hoed verrast.
Tussen het koperbruine blad staat hij,
een kleine weelde in het lage licht.
Wie hier vertraagt en even knielt,
ziet de rafels oplichten langs zijn steel.
Wat hem draagt…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 Een gestalte ooit onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks…