Alle inzendingen

Uit de stenen stad nam hij gulzig groene regen mee, om blauwe velden te doordrenken met zijn loodzware, zilveren gieter. Sombere wolken braken in bonte, blonde schaduwen uit het hooggebergte— een dans met de nieuwe liefde, zoete heimwee naar beminnen. In zijn betoverde hart speelde het plezier. Natte regendroppels voor zijn zomerse tuin…

dat bier gooi ik door de gootsteen als de mooiste klanken breken   muggen worden vast geen bijen hoe hard ze ook zoemen boven   die waterton die leeg druppelt in een uitgewoonde greppel   de bomen vouwen hun armen wortelen in `t kolkend stilstaan   als het vacuüm dat voorafgaat aan de drang van een dancehall   gelede pootjes wachten…

Het vergeten weigert te stoppen. Opnieuw moet ik verliezen wat ik wist, klaarlicht en bij vol bewustzijn. Wat rest is de verspilde liefde. Jij, mijn gids door de schaduw— het grenst aan een wonder dat ik nog hoor hoe jouw nagelaten licht nog zingt in het domein waarin je verdween. De muren van de oude wereld harden uit, worden weer van…

Denkend aan haar, Voel ik weer haar warmte, Die zij zo lang met mij deelde, En onvoorwaardelijk gaf. Dromend van haar, Waan ik mij weer in ons Eden, Ons paradijselijk samen zijn, Van onmetelijke liefde. Herinneringen ongelooflijk zoet, Zo intens voelbaar, Niets anders er nog toe doet. In het heden ik nu in verkeer, Alleen leegte,…

Rode roos op graf een laatste stille groet liefde blijft over Op koude steen ligt ze in alle eenvoud neer, alsof de stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden. Ze draagt meer dan kleur tegen het grijs van deze dag, meer dan schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi…

Mijn geheugen praat net lang genoeg met de mensen om hen netjes kwijt te raken Antwoorden verlangen ze niet het is genoeg dat ik niet wegloop Waarom verlang ik dan naar contact, waarom voel ik niets? Vanwege het besef dat het niet mogelijk is of ligt het aan de pillen? Krijg ik mijn lichaam terug zal ik ooit weer ruiken waar ik ben en…

De bomen in mysterie gehuld Bladeren met gouden glans omhuld Een weelderig groot najaarstapijt In het schone teken van de tijd…

Wij leven in politiek roerige tijden De mens schijnt het zicht erop kwijt te zijn Of het moet zijn dat we onwilligheid moeten belijden Rondom het wereld gebeuren en dat doet pijn De gevolgen groot en dan is het weg met de gein Terwijl we met elkaar mens hadden kunnen zijn Maar niets hier op aarde heeft eeuwigheidswaarde Hier beneden is het…

Het reekalfje rust op een klein, open plaats binnen struikgewas; met een wijde boog lopen boswerkers, eerbiedig en zacht.…

In de sachte wint heur ick di, ghij zijt d'r nog altijt, nie zichtbaar vur mine ooghen, mer voelbaor in alle tijt. Verbonden in vervlogen daegen, segght nie wat blieven zal; ick zie dien warmen glimlach heden, geliek een lichtval overal. Mer starck is 't missen in dit aordsche leven, verbonden an vergankelijcke stont; doch…

[Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders] o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard; - ik, die thans ben als een die in de avond vaart, en moe de riemen rusten laat, alleen…

Beland op zoiets als een eiland alleen zoekt ze zich iemand. Neemt dan bijvoorbeeld de man die van zee komt, ontvangt en bedient hem en als hij dan gaat, richt ze een hier voor hem in voor als hij terugkeert, als ze weer wil. Wachten maakt deel van haar lijf uit voortaan en denken hoe was hij, wier aan zijn voeten in zijn handen een net…

veredeld water ontsnapt geruisloos aan Pandora's kwetsbaar evenwicht vanonder het voorgedrukte deksel ademt het kattenkruid en wentelt zich onhoudbaar stervend in ongelegen wanorde buiten elke ontvankelijkheid van ruimte tijd geluid en licht…

weer lag de nacht afgemeerd aan de zogende hof waar de duisternis zich tracht te treden aan mijn geplooide lippen het colostrum voedde slechts een kleine opening in het centrum waar het aanleggen zich in bijzonder in het openbaar had genesteld uren sloegen aan, de slaap hulde zich in een kleverig kostuum en schurkte langs de regels…

op een voorbijvarend schip zag ik het vertrek van alles wat verdwijnen zou in de modderige rivierbedding helde een schuin verankerde herberg die zinken zou zilveren taal tinkelde even helder als alles wat ik zag mythe en landschap vloeiden samen ‘s nachts luisterde ik of het regende later hoorde ik het geroffel van druppels op het…

Lege schommels geen kind op de wip de spin heeft vrij spel. Bijna herfst- haar zomerjurk maakt een laatste dans aan de waslijn. Einde zomer- na een kort leven vouwt de vlinder zijn vleugels.…

Haar onovertroffen schoonheid Trof hem diep in zijn hart, Doch tot zijn bittre smart Leefde zij en hij in een andere tijd. Hij begon een jarenlange queeste Naar haar evenbeeld, Die ook zijn hart steelt, Maar ervoer, zoals hij al vreesde, Dat hij vond zijn Helena van Troje niet; Op geen der continenten, Wat hem tot diep in zijn hart verdriet…

staande in de ontvankelijkheid van licht gelegen aan veredeld water aan voorgedrukt evenwicht ontsnapt geruisloos geruimd kwetsbaar als kattenkruid wentelend in wanorde zie deksel voor houdbaarheid buiten ademt een horde -met stervend geluid…

Somtijts neemt eene bliede verruckinge mi in hare macht, als 't licht hem selve plotselinc openbaert. Ic worde dan al te ras vermeten ende raep oude letteren op, in swert ende wit, die ic eerdens op een andre wijse hadde ghebaert. . Niets en is schoonder dan dat het herte sneller slaet ende vergheten crachten wederom opstaen. Dan en sta…

De gezichten in het glas waren ooit van vlees en bloed een jonge man met vrome ogen een moeder die zacht zong nu zijn ze opgelost in het kille kwikzilver van de tijd hij schraapt de achterkant van de spiegel kaal in de hoop een glimp van zijn eigen jeugd op te graven maar hij vindt slechts het stof van een mislukt bestaan zijn vingers…

Twaalf jaren mocht je bij ons zijn, veel te kort, veel te vroeg voorbij. Een kind nog, met je eigen lach, maar voor altijd: onze Danboy, jij. Al tweeëndertig jaren zonder jou, maar nooit werkelijk ver weg. Want waar de stilte soms het hardst klinkt, is het jouw aanwezigheid die iets zegt. Je leeft in duizend kleine dingen, in een herinnering…

Op het toneel is de aarde een vlakte met een mond vol baleinen die in-en-uit stromen van leven zeven en verteren wat niet zwemt verslapt van verdunde hartstocht verbleekt van verloren vreugde verroest van vermoeidheid De dansers zoeken zichzelf op de tong, af en aan spoelend uit de magen de kraamkamers van het leven De draadgordijnen…

Distelvlinder rust vangt nazomerse warmte voor de verre trek In het bleke ochtendlicht verschuift de lucht, een nauwelijks voelbare spanning boven het veld waar vlinders wachten en wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt. Op dunne stengels rusten ze tegen de wijde hemel, hun vleugels vangen prille kilte. Een rilling beweegt…

In Drenthe is geen schaap of rund meer veilig. De wolven gaan er vreselijk te keer Afschieten...nee laat staan dat jachtgeweer De Europese wetgeving is heilig Hij heeft geen vijand...dus wie doet hem wat De wolf ziet hier geen beren op z'n pad…

Deze groene planeet is bevreemdend raar omdat we niet meer omkijken naar elkaar we marcheren in cirkels alsof we rode bosmieren zijn want de mensheid is groot nimmer klein al blijft ons doel onduidelijk omdat de keeper heeft verloren hij liet alle ballen door geschoten van de hoge toren nu bouwen we een blokkendoos vol pietluttige…

troep kijken troep kopen waarom schrijft niemand we verlangen naar een psychedelische erotische filmhemel waarin we perfecte lichamen mogen uitkiezen per standje een aparte set spieren inclusief atletisch uithoudingsvermogen dan weer een neger dan weer een chinees te zijn door de week en in het weekend een dagje alleskoopparadijs…

Best geborgen In de zorgen, Liefde, leer mij schoon geduld. Laat mij dragen Zonder klagen, Laat mij lijden zonder schuld. ----------------------------------- uit: De Noodhoorn (1932)…

Het is kwart over zeven in de ochtend vrijdag, vandaag 18 september 2027 WOORDEN HET SPEL, DADEN HET DOEL het blijft maar door mijn hoofd spelen 't is een tegeltekstje, een tegelwaarheid? de 2e Kamer laat het al 2 dagen horen en zien de meerderheid doet er aan mee om de minderheid een zieke ziekende volksvertegenwoordiging ik ben van…

Haar naam begint met J, de J van Jota van oorsprong stammend uit oosterse oorden en vormde met haar (mede-)klinkers duizend woorden van alfa bèta tau tot omega In zwartwit streepjes op een kleitablet en op papyrusrol als kruiswoordraadsel voordat het werd ontcijferd en ontrafeld als deel van het Foenicisch alfabet Ze telt al haast een…

in de oude spiegel keer ik de tijd van zoveel jaren duizenden dingen en jouw gezicht de spiegel gunt mij heel even jouw onvoltooide volmaakt getroffen portret je ogen warm diep en bewogen jouw beeld en mijn ziel verzachten met het keren van de tijd ik blijf je zien tot er geen licht meer is…