Alle inzendingen

Als de volle maan geen rol meer speelt in het bewustzijn van een nachtverdichter dé bloeiwijzer der strijd om verveling voor wie tijd een grootse oplichter is en iele stemmen der generaties geen zicht meer hebben willen op sagen of mythen, fabels, kennisinflatie negeren bij antwoorden én vragen wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…

Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw Waar een dichter in den tredmolen liep, Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep, Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw. In een tredmolen: loop, dat niet de grond Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt; Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt Slaan wentlende treden uw voeten wond…

Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes bij de obers die god-weet willekeurig maar wat serveren aan delicate thema's en argumenten rosé, als men bij zoveel opgediste zinnetjes en met zoveel omhaal van woorden verliefdheid opnieuw niet leven kan, vang dan een jonge spreeuw - fladderend verdwaald bij de ruit, vouw je handen…

In rijen stonden kastanjes, appels in manden, aan verdrogende oevers modder zoog de wielen vast – de wachter zweeg met beide monden. Minerva ontving van Ceres haar oogst, waar schuiten scheefgetrokken lagen in slib – zij brak het gerimpelde brood en legde een dam; hier sloeg de wachter vier ogen neer. Jupiters toorn vuurde bliksemschichten…

Ontsomber mijn landschap breek mijn populieren af die gedenknaalden zijn van een onvoltooid verleden Novemberschemering Of vrijpostige ochtendnevelslierten die mijn aandacht afbreken en verbuigen totdat er niets anders overblijft dan iets wat je rauw zou kunnen noemen Dat je alleen nog wilt uitspugen Tussen alles wat hier gilt in…

Dagelijks struin ik door dit park van woorden waarvan de meeste bedjes netjes aangeharkt staan in voorspelbare rijtjes, alle basisgeuren en -kleuren, tot in den treure herhaald. Vaak zijn er verlepte exemplaren en vale stinkende opgekomen, of, om ondoorgrondelijke redenen door de plantsoenendienst geplant in de nacht. Hier wordt niet gesnoeid…

krakend in tijd ten onder gaan maar in onze woorden in onze eeuwen van traag geleefde tederheid samen blijven voortbestaan of zijn wij elkaars dromen hebben wij ooit bestaan…

bij zonsondergang werden de ramen zo roze als bloemen totdat de zon de hemel verliet om middernacht waren ze zo zwart als inkt toen de dichter zijn vragen losliet de vergeefse verplaatsing van letters van tafel naar inktbak een gedicht dat niet werd gebouwd hoe schep je taal als zoveel verschillende woorden hetzelfde betekenen?…

het is hier weids maar niet wijdvallend binnen grenzen kleurt deze achtergrond anders dan voorheen een toebehoren, onvervreemdbaar maar niet ondeelbaar kijk, daar loopt een wandelaar nog net binnen zichtruimte zolang gebroken adem binnen alle perken blijft is het hier goed toeven zelfs met gestrekt been, warempel…

Aan het einde van mijn pad zie ik dat ik de architect was van mijn eigen lot — niet de wind die stuurde, maar de hand die tekende. Lijn voor lijn, soms in het donker, tastend naar een vorm die zich pas prijsgaf toen ik hem al bouwde. Was er een plan? Of ontstond de vorm in het lopen zelf, zoals rivieren geen kaart volgen maar er een achterlaten…

Hij zocht in het wilde weg, Hij vond niet hetgeen hij zocht, Dat was natuurlijk geen wonder En evenmin domme pech. Een goede vriend ried hem aan Doelgericht te gaan zoeken, Volgens een duidelijk plan, Hetgeen hem na wat zwoegen Lukte, én met beoogd succes, Hij kan nu op z’n lauweren rusten, Heeft eindelijk wat hij zocht, Geniet ervan…

wat wil je werkelijk bij mij, van mij, wat wil je dat ik zie wat jij nog ziet, alsof ergens in jouw herinnering een versie van mij is achtergebleven vergeet niet- ik ben niet degene die daar bleef staan misschien droom je nog altijd van haar, terwijl ik allang verder ben gegaan.…

Hoe groot of klein het ook is Een ieder hond is Voor de mens vertrouwd Het kijkt je aan Geeft je een lik Kruipt dicht tegen je aan Zo laat ie weten dat Ie van je houdt Een hond voelt jouw Angsten zorgen en pijn Een hond zal je nooit veroordelen Een hond groot of klein Zal zonder enige twijfel De betrouwbaarste vriend van de mens zijn…

Bij het reisbureau kocht ik wat vrijheid met mooie beloften die het nakomt, zonder extra kosten en de charmes van de gastvrouw ter plekke versterken mijn gevoel van opluchting, voor even Ze helpt me, adviseert me, en mijn vragen en interesses zal ze rapporteren Ik ben een dossier Mijn contacten zijn bekend sinds de boeking bevestigd…

De trap kraakte onder iedere pas, ik wist aan de voetstappen dat hij het was. Mijn lichaam verstijfde, ik kreeg het benauwd, nog voor ik hem zag, werd mijn hele lijf koud. Ik lag stil en hoopte dat hij voorbij zou lopen, maar langzaam ging mijn slaapkamerdeur open. Ik deed alsof ik sliep, mijn ogen stijf dicht, alsof slaap mij beschermen kon…

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd welkom…

Ik keek in de gouden heerlijkheid Van een najaarslaan, Het was of ik de goudene deuren wijd Zag openstaan, Het werd mij, toen ik binnen ging, Of ik door gouden gewelven liep: Ik aarzelde even, ik ademde diep, Diep van verwondering. Ik voelde mij eerst als een kindje, dat stout Doet wat verboden is; Ik sprak: 'Zijn voor mij die gewelven…

JE est un autre - Arthur Rimbaud Ik ben dichter experimenteel dichter gelegenheidsdichter laatnaarjekijkendichter je mag gezien worden, dichter stadse kijkmijnoudichter fratsendichter margedichter worshopdichter mystiekdichteretceteradichter Dichter van het eerste en het laatste woord dichter van de afscheidsgroet dichter van de…

Sommige mensen vullen iedere stilte met woorden. Alsof zwijgen iets is om bang voor te zijn. Ik dacht dat vroeger ook. Tot ik naast iemand zat die niets zei. Geen vragen. Geen verhalen. Alleen de rust dat ik niets hoefde uit te leggen. Toen begreep ik dat stilte niet leeg is. Soms is het de enige taal waarin je je…

‘Dit is Brad Pitt’. Ze willen aandacht trekken, Het gaat de bank om een bepaald effect, De man is hier alleen maar lustobject, Zou dit niet alom weerstand moeten wekken? Als het een vrouw was, hoorde je geheid: ‘Dit is al lang niet meer van deze tijd!’…

Zij verjoeg zijn zelfbeeld, zij hieuw zijn pijlers om als attributen voor een nog om te buigen toekomst, - schorpioenenstreken - de opgedrongen avondwandelriten die zijn dromen optuigden of rechtzetten, nadat alles steeds veranderde in dat waar niemand bereid toe zou zijn, wat je nimmer zou moeten slikken, buiten het niks dat daar zweeg…

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd…

Jouw witte jasje je droeg het alsof het in de mode was ik stond er niet bij stil Toen Je brak mijn seizoen open zonder iets te doen andere gebeurtenissen verschrompelden ze deden er niet meer toe Je adem was als verdampt porselein Jouw geur vond mijn achterwereld doordrong mijn hopeloze verleden die dag vormde een eigen leven splinterschelpen…

Een boomblaadje zweeft, valt neer, glijdt voort en springt op: dat kevertje dolt.…

ik dwaal door de zomer, ben geen nieuwkomer, doch het mooie blauw en heldere licht geeft steeds warmte en dromend uitzicht . het zijn wat woordjes dun uitgedrukt, vertellen zij over liefde in haast muzikale akkoordjes het is mogelijk dat het ook jou lukt . nee, we zakken thans niet in ons gemoed dat doet geen recht aan de gaven die ik…

Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

dit is een klaarwakkere dag die gisteren nog niet geboren was de ochtend lijkt voorlopig op niets de avond moet nog neigen naar verdrinken in achterblijven verdorren door droogte wachten wellicht op wat tussenbeide komt of nooit wat daarna volgt is gerangschikt tot woorden neergedaald op papier gebeurtenissen beschreven als schermbloemige…

Op school leerde ik van alles zonder idee of ik daar ooit iets mee zou doen De lessen waren duidelijke stukjes voor een wazige toekomst met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd…

Alles wat in het leven gebeurt Gebeurt meestal met een reden Veel dingen in het leven Hebben meestal een bepaalde betekenis Maar niemand weet van tevoren Wat op het levenspad zal betreden Alles wat in het leven gebeurt Heeft meestal een bepaalde doel De een kan er mee leven De ander geeft het een naar gevoel Alles wat in het leven gebeurt…

Er is een verhaal dat vervaagde, een tuin die zich achter ons sloot op de dag dat we wisten wat we niet meer wilden weten. Maar niet alles ging verloren. Kijk omhoog, op een avond zonder wolken, zonder licht van steden — de sterren staan er nog, onaangeraakt door alles wat we sindsdien deden. Zij herinneren zich niets van onze val, zij…