171632 resultaten.
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
Het stiltegeluid van de schaduw
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
16 Het botert niet, tussen mij
en de taalbarrières van het geluid
ik moet nogmaals voelen en vergeten
veel droeviger dan voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt…
DAN LIGT ER ABSOLUUT MEER VREDE VOOR DE HAND!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
14 Ik ben niet van het hebben
Ik heb genoeg
Ik ben wel van het houden
Nooit genoeg van
Ik heb best veel spullen
Ik heb meer dan genoeg
Ik heb gelukkig meer om van te houden
Maar ook om van te huilen, te jammeren
Ik zie de wereld als een vreselijk ongeluk
Ik zou vooral de aarde meer geluk willen wensen
Ik lijd onder de pijn van oorlogen
Vooral…
Niet meer vanzelfsprekend
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
67 Het voortbestaan is niet meer vanzelfsprekend
De nationale trots is in verval
Het blauw vertoont de eerste barsten al
Door tegenwind waar niet op was gerekend
De KLM probeert nu tijd te kopen
En laat het personeel een blauwtje lopen…
Pompoen
gedicht
2.3 met 31 stemmen
11.616 De meest geroutineerde vleermuis, ja,
maar soms, 's nachts, in een leeggezogen huis,
als wie nog wakker is neerslachtig is
want het is tijd voor buitenaardse krachten,
landt er een ufo in het hoofd, zaait graancirkels,
klemmende redenen er niet te zijn.
Afwezig. Niemands zoon. De guillotine.
's Ochtends is alles weer voorbij, niet echt
te…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.152 winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam
in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte…
Waar zal het zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
40 Logeren doe ik in jouw brief
in een bed achter de komma
slaap ik mijn dwaze dromen
waar zal het zijn
vraag je, maar we zijn
op weg naar nergens
we reizen zonder koffers
langs de rafelige randen
van het voorzichtige papier
de verlegen horizon
is een rechte streep
ver weg van het nu en hier
hier tussen de getekende zinnen door…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
32 Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in…
ONTBREKEND INLEVINGSVERMOGEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
18 Het probleem
Zou door jullie worden aangepakt
Jullie waren immers de deskundigen
Jullie hadden tenslotte
Een gerichte opleiding gevolgd
Niemand hoefde zich zorgen te maken
Natuurlijk zou alles in orde komen
Grotendeels tenminste
Vertrouwende op jullie expertise
Gingen wij vanzelfsprekend akkoord
Toen helaas bleek
Dat het tegenovergestelde…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
GIF BRENGT HEIL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Op een helling
van het Andesgebergte
klautert een stoere man
moeizaam naar boven
stapt een keer mis glijdt uit
rolt snel neer langs ruwe stenen
ziet om zich heen
leegte vol dreiging en spot
bij het gewaagde spel
dat zijn leven uitdaagde
terstond wil eisen
opeens
ligt hij stil overal pijn
stekels prikken genadeloos
de grote cactus…
zinloos gedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
33 maar een verloren dag
kan toch niet over geschreven
nu
vergaan is
zo verlopen
dadendrank, is doorgedronken
van
verloren dagen
verlopend
naar gemaakte talen…
Op de grens van volwassenheid/Rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 De ochtendzon weerkaatste in het water
en wierp vlekken op mijn bleke puberlijf.
Ik had me opgepept met ongezonde ijdelheid
en het idee dat ik de hele wereld aan kon.
Het was maar honderd meter naar de steile overkant;
het grote-menszijn had ik binnen mijn bereik
Maar opeens sloeg mij de schrik toch in de benen.
Verstijfd als stond ik voor…
stad en land-kaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 te voelen op papier
teveel in de vingers te hebben
en verwijzen naar de
weg te gaan:
‘Luchtvervuiling Industrie
Mooi weer winkel paradijs’
meer bruggenbouwers hier
verknoopt in uitgewerkte netten
Landkaart beeld uit
hoe de grens de wijk verlegd
binnen een grijs gebied…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 Elk licht vanaf de aarde
Ooit uitgezonden
Verspreidt zich over eeuwige velden
Door wie ooit hervonden?
Elk vergieten ooit begaan
In schuwheid van schaduw
Aan het zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig…
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Hij sloeg met een sloophamer
op de trots van de straat
het romantisch prieel met z’n dak van riet
hoe‘n zonde was dat wel niet
voorbijgangers zouden in treurnis gaan
ze bleven mopperend voor het huis staan.
Zij voelden diepe nostalgie
maar ze zagen de realiteit niet
de vorige eigenaren bouwden het spontaan
maar het mocht daar eigenlijk…
Gerechtigheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
16 Vaak straft kwaad zichzelf
maar helaas niet altijd
En dan nog, het kwaad
is geschied, het is
de klassieke tragedie
van misdadige overmoed
te denken met wapens
en intimidatie korte metten
te kunnen maken
met andermans vrijheid en
daar zelf groot van te worden
als verdediger van eigenbelang
Uiteindelijk mislukt het altijd
en is iedereen…
Hemelse harmonie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Hij droomde in en van zijn gedichten,
Gedichten vol met frêle romantiek,
Zij kickbokste, nergens voor zwichtte,
Straatvechter met vechters ethiek.
Dat zij elkander hadden gevonden,
Was wat je noemt ’n wonder,
Ze waren stapelgek op elkaar,
Klinkt ongelooflijk, maar ’t is waar.
Zijn 'n complementaire eenheid, die
In een ware liefdesroes…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Herfstblad dwarrelt neer
bank bewaart diepe stilte
mos ademt het licht
De lucht van vandaag vraagt weinig van je stem,
alleen dat je kijkt naar wat traag voorbijgaat
en de stilte toelaat in de kieren van de dag
vóór de avond haar zachte grenzen trekt.
Soms weegt de wereld zwaar op open zintuigen,
soms glijdt ze ongemerkt langs de schouders…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt
zonder…
De rattentaxi
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
23 De wereld is een feest
Dat zeggen de conformisten toch
Bewegend, op een ritme zonder geest
Dansend, tot hun laatste ademtocht.
Muziek die ons onze plaats toewijst
En nog meer beweging van ons eist
Ik dans op het graf van mijn dromen
Maar wist nooit dat ik nieuwe zou tegekomen.
“Vind jij die muziek niet luidruchtig?”
Vroeg ik, terwijl de…
Druppel in een oceaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 ´t parelt
de aardkloot trekt het zich weer eens aan
toch niet echt nat geworden zoals vroeger, natte broeken,
hele dagen kleven, weken, maanden
zoals je alles groter maakt
verkleint de tijd je tot de dingen?
voorgerecht:
"niets" op het menu
zijn de servetten al gesteven?…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Ick was een wijle in ruste.
Toen een gefluuster
langhs mijne ooren streek, ende zeide:
"Gaot ghij mit mij mede,
mit mij mede,
zomaar,
vlieghende vlieden?"
Wonderlijck was't
dat het mij
mit vergankelijckheit suste.
Ick en wist nie
dat het den Gheest was
die zichzelven
vaarwel kuste.
Gelijk een schaduw
die…
Reflectie
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
55 Republikeinen en de Democraten
Hebben gestemd voor 't Huis en de Senaat
Trump heeft verloren maar werd niet echt kwaad
Heeft hij de impact wel goed in de gaten
Op dinsdag ging hij keihard op z'n smoel
Tijd voor een blik in zijn reflecting pool…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.119 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van ’t…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.098 het wachtte nog met sneeuwen
maar de stilte was al ingetreden
toen wij stegen met dat lopen
dat een vorm van stilstaan is
wij zochten naar een uitzicht
een punt voor het verdwijnt
wij wisten niet hoe men
de draagkracht meet van ijs
we waren samen en alleen
we waren nauwelijks en nog
zoals de laatste vogels in de lucht
voor het begon te…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Ooit had ik zoveel woorden
die toch niet zijn gezegd -
omdat ze misschien stoorden
had ik ze weggelegd.
Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 Luxe was een stoorzender
alles ademde onsteltenis
een onbereikbaarheid verankerd
in mijn armoedige verwachtingswereld
Ik was al overtuigd van het onbekende
terwijl jij misschien hopeloos
je gebarsten toekomstbeeld verstopte
telkens als wij in elkaars ogen
waarheid zagen winnen
Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien
ze raakten dat wat…
Hacken
snelsonnet
3.7 met 10 stemmen
65 Bij ieder spreekwoord komt het erop aan
Dat het steeds zijn bestaansrecht moet bewijzen.
Voldoet het bij een toets weer aan de eisen
Dan kan het spreekwoord daarna verder gaan.
Wij constateren nu weer met zijn allen
Dat waar geha(c)kt wordt altijd spaanders vallen.…
verweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 op een middag in een straat
willen uitbarsten in schreeuwen
zo mooi rustzachtig
na kunnen vertellen
(tegen het witte huis
het te zeggen
hoe fotogeniek
(alsof het witte huis er iets mee te maken heeft)
een foto ervan te maken
de foto ontwikkeld zich niet)…