171632 resultaten.
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
Oudeis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
42 Zo lang en onstuimig
heb ik het zelfs niet beleefd
in mijn gouden jaren
als het ware
een jonge branie
een wilde god
satansdichtende spinvis
op het droge
titaan van het zuiverste water
a rebel with a cause
een vleesgeworden Zeus
die het stoutmoedig opnam
tegen Kronos, zijn vader
Was hij een nemo, een oudeis
een neo-Odysseus…
De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
24 We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid
Zochten zuchtend naar de graal van het leven
Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw,
Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid
De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist
De toekomst duldt geen verleden
Soms betrapten we haar…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Het was de dood waar ik verbleef,
geen woorden meer, geen leven.
Het was een eindeloos gezweef,
aan kille stilte overgegeven.
Een door God verlaten plek,
waar alle licht en warmte week.
Een grens die ik in angst overstak,
waar niemand ooit weer terugkeek.
Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren…
Tevredenheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Liefde geeft genot,
Genot biedt tevredenheid,
Tevredenheid blijft.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 Vanuit een denkbeeldig meisje, nu vrouw:
Ik vond jong zijn leuk en lekker
Ik had zeer liefdevolle ouders
Ik kreeg geen druk van
Je moet dit of dat
En ik mocht geloven wat ik wou
Ik kreeg al vroeg een boek
Over lichamelijke opvoeding
En tegen mijn puberteit
Over seksualiteit en
Liefhebben met wie je maar wil
Ik had vrienden en vriendinnen…
Moeder
gedicht
3.0 met 68 stemmen
27.157 Om haar te ontlopen hield ik
van niemand. Ik schreef in de spiegel
een vrouw van ivoor,
knielde, aanbad, en bleef groot.
Ik kon niet verliezen.
Vanmiddag heb ik haar weer gezien
in de stad, volstrekt overbodig,
op zoek naar een jurk
die nooit meer past.
Zij is schoon,
al schoner dan oud.
Ik heb haar lief.
Zij gaat dood.…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.006 'k Zag steeds een bleke Christus, aan zijn kruis,
voor al de zonden van het mensdom lijden
en in 't gejoel van 't woedend volksgespuis,
nog stervend zijne beulen benedijden*.
Maar 'k zie hem thans, door 't buldrend stormgedruis,
in volle luister op de watren schrijden,
de sjacheraar verjagen uit Gods huis,
de dode wekken en de slaaf bevrijden…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.
Hier waar de kliffen de woeste branding…
woordnood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
21 ik stuikeldenk
ik stramel
ik strotter
ik hapsel
ik war
ik woordzoek vergeefs
vergeefse woorden
voor het ondenkbare
niet te bevatten
ontaalbare
geen begrijpende
zelfhelende
leedlossende
ontklossende
zelfs geen vloek
ik eigentwijfel
schieten woorden
of schiet ik tekort
in de kramp
in mijn eigen voet
wat ik zie
wat ik hoor…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De tijden wisselen, de wereld jaagt voorbij,
en veel veranderde sinds die herinnering;
toen het geluid verstomde in de wrede rij,
en angst bezit nam van de stille kring.
Ik hield mijn adem in, het recht werd blind gemaakt,
de rechter viel, geveld door het venijn
van wie de waarheid met een list heeft aangeraakt,
en koos te dienen wat bezeten…
De laatste dronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 De heide slaapt, de maan vergaat, de rode wijn glanst in het glas. Zij lacht, zij lacht, terwijl zij staat, waar eens de liefde leven was.
Wat eens bemind werd, is vergaan, wat werd geschreven, blijft bestaan. O vrouw, o vrouw, uw ogen branden, uw kus doet hart en ziel verbranden.
Ik drink, ik drink, op lust en pijn, op wat voorbij is, wat zal…
Gevallen blad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
23 Een gevallen blad
rust stil in het ochtendgras
de wind weet van niets
Het laat zich niet haasten, dat loslaten
van de tak die het zo lang gedragen heeft.
Het rust nu even in het gras van de tijd,
zonder te vragen waarheen de wind het morgen voert.
Soms vangt de huid alle geluiden te hard op,
soms glijdt de dag geruisloos langs je heen.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Het licht schuift sidderend over het stille water,
een dunne schemering die de horizon losmaakt
en het zoute fluisteren van de branding wekt,
zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.
De lucht rekt zich traag uit in blauw en zilvergrijs,
het open water ademt diep de koelte in
en draagt de dag op de rug van trillend schuim,
waar elk…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 De maand November zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte…
"kindtje"
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
12 Kind
Kind die ik nooit heb mogen dragen.
Mocht geen moeder voor jou zijn, kind.
Voel mij verloren, ervaar het als iets wat ik kwijt ben geraakt gaande weg in mijn leven.
Voel mij verloren, geen volgeling.
Kind, die mijn ogen heeft en die de liefde voortzet.
Kind, die ik nooit heb mogen dragen.
Geen spruit die tegen mij opkijkt met vragende…
ogen dicht open dagen✔
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
toch blijft tijd lopen
De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Een vrouw is alleen een vrouw
Waarom ik de lome nachten
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
Dode mug op tafel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
8 De dessa slaapt. De vuren zijn gedoofd.
Zie Keesje! deze dode mug
Een zwakke windzucht uit het roereloze,
De rook trekt weg.
Dat hij nu dood op tafel leit.…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Ergo Conclusio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
14 Is een tunnelvisie van afknallen
Niet veeleer genocide dan het vallen
Van mannen, vrouwen en kinderen
Als slachtoffers om dit te verhinderen?
Moet constant levend in vrees en beven
Van de rivier de Jordaan tot aan de zee
Een hele volksstam worden verdreven
Als makke lammeren weer gedwee?
Worden we door oogkleppen verblindt
Is er in de Schrift…
Beginnend einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Het eind is zoek,
Toch had het begin
Duidelijk en klaar ’n einde,
Waarnaar ik ben op zoek.
Tot iemand iets verfrissends
Zei tegen mij, zou ’t eind
Al vanaf het prille begin,
Misschien zijn vóór ’t begin!…
elastisch koordje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 we schrijven de jaren die
we gingen als gelukkige
tijden, we absorbeerden en knielden
en verorberden de tijd
met het leven dat leefde
in liefde, hectiek en spanning
het gruis van de spaanders, je weet
wel, het malen bracht het fijnstof
tot het weten van hoe en wat, nu
mogen we ons ervaren noemen
en verzamelen we de dagen die
we gaan…
Woorden die niet kloppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Jij viert je eigen feestjes
met vrienden van vroeger
met zoete thee en grapjes
Ik mis je, ik troost me
met muziek en ga naar bed
Jij komt thuis, ik doe moeilijk
met woorden die niet kloppen
met mijn gevoelens, eigenlijk
heb ik geen idee
wat ik nu zou moeten
zeggen, van verwarring
lukt het me niet
om eerlijk te zijn
over mijzelf,…
Niet het Vergeten alleen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
31 Dus je woont nog steeds daar,
één zin
een wereld aan mogelijkheden
Zij zocht zijn vraag
achter de woorden verscholen,
een verlangen naar wat ooit
vanzelf werd uitgesproken,
tussen vraag en mededeling,
een stil onderscheid
het zelfde gezegd,
maar niet meer vanuit dezelfde tijd,
dat nog steeds
met zijn oude betekenis
een verwijzing…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
oordeelvelling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
15 geachte gelovige
jouw gedachtes
kunnen heel
anders zijn
dan familie
vriendenkring
heb geduld
vind jezelf
vooral niet
verheven boven
hen op
dit moment
ieder zijn
eigen ding
jij staat
niet boven
Jezus Hij
de heilige
volmaakte Heer
de ongelovige
kan de
laatste minuut
van zijn
haar leven
zozeer
het licht
aanschouwen waar…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 Straks komt de wolf nog
als een duveltje
uit de diepduistere nacht,
door het gat van
de openstaande tuindeur.
“Ja,
is dit wat we dan gaan doen?”, -
maakt het uit
wie van de twee sprak?
Eirôn en Alazôn leefden
onder het schuine dak
van stille woorden.
Híj begon –
in een opwelling?
met verschuiven van stoelen,
van vaste…
OVERSTEMD
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
23 Goed luisteren, geen mens houdt dat nog vol
Want er komt zoveel ruis de boel verstoren
De woorden en de zinnen gaan verloren
Er zijn black outs, de snelheid eist zijn tol
De toegang tot veel oren die zit dicht
Het brein kan alle info niet verwerken
De boodschap van het klokgelui der kerken
Dringt niet meer door, die klinkt zowaar te licht…
belofte
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
28 in elke stilte
ligt de schone belofte
van verwondering…