374 resultaten.
hemeltroon
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
268 als de
engel gestuurd
door het
heilig Licht
jou komt
halen bereid
je tevoren
voor
dingen die
jij nog
op aarde
wilt gaan
zeggen nee
daar wacht
hij niet
meer op
hoor
spijt betonen
over jouw
boosheid van
weleer
de engel
zegt krachtig
nee op
aarde geen
ommekeer
samen gaande
lopend op
het hemelpad
enwel door
het…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
in donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
twee engelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 regelmatig ontsnappen
aan vreselijke gevaren
redenen voor veel dank
plots stoppen voor de bus
die langs je gezicht raast
o lieve onzichtbare engel
je redde ook onze dochter
van neervallend geweld
op de seconde nauwkeurig
eeuwige dankbaarheid
betoon ik reeds hier
niet alles is toevallig
uw hemel is engelenrijk
en ook nog zo vol muziek…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
Subjectieve ogenblikken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
634 'Beton' heeft je altijd geboeid.…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 een verkeerde hoek
zit alles tegen en in de regen
voelt mijn vel niet goed
ik wil die spanning breken
door alles te vergeten
schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon
paden waren afgesloten
als in beton…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 in een graf vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide…
Het Bufferen van de Hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 We hangen in de cloud als onafgemaakte tabs—
het wifi-zweet van de buurman druipt door beton.
Je zegt “misschien” in een spraakbericht van glas,
terwijl de maan zich laadt aan een kabeltje
dat kronkelt als een navelstreng naar nergens.
Mijn vingers vegen pixels van je wang—
de lucht hapert.…
Rebelse kunst
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
785 Tags en lijnen van woede en hoop,
elk beeld een stem, geen zachte toon,
het beton trilt onder hun kroon,
wie regels stelt, voelt plots hun loop.
Geen meester maar rebels vrij hart,
de straten leven op ritme en strijd,
wie kijkt en durft, voelt pure tijd,
hun boodschap krast...een kunst apart.…
De maatstaf van beschaving
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
169 Waar het licht het traagst binnenvalt
en stemmen fluisteren tegen koud beton.
Een samenleving die haar fundamenten vergeet,
wankelt op de ruggen van hen die zij negeert.
Cement is pas sterk als het de smalste kieren vult.…
De dertiger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.170 Niet bang zijn als het donker wordt
want buiten kan
nooit binnen komen
De muren zijn van hard beton
Je voordeur zit op dubbelslot
Gordijnen dicht,
de televisie
dwingt de stilte weg van jou
En leve de lantaarnpalen!…
Genezen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
734 De deur trilt in de lijst
Het raam waait dicht
Het scharnier kraakt
Alhoewel de adder waakt
Over mijn nest in een triest licht
Is er niets dat op gevaar wijst
Een reus kruipt uit een lage mist
Nadert als een vijand van beton
Een hinderlaag, bedrog, een list
Waar ik niet voorbij of rond kon
Sneller dan mijn schrik
Klim ik in een eik…
Het kleine sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Door stramme vingers aangedreven
persen snaren schrille tonen
die snerpend door de geest
geen lof meer aan het spel betonen
zoals dit vroeger is geweest
Realiteit heeft zich gewroken
haar meervoud werd verstomd
Een taal wordt gedacht
en dus gesproken
en al de andere verdomd
Bij het zoeken naar de waarheid
spreken de gedachten
Gestuurd…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
Grenspalen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 wat Nederlands
moet zijn
kijk vanaf Barenfleer
over het land
aan de westkant
rechtop staand
in Bentheimer steen
paal 170 met kop
EPM en
RBF erop
prinsbisdom Munster
Verenigde Nederlanden
verderop
is het N
en H van het
koninkrijk Hannover
oudtijds neergezet
en gebleven
grenspalen overleven
tussen jongere
markeringen
gewoon van beton…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 We teren op verloren dromen
Door het luchtalarm versneden
Voor wie de straat weigert
Rest er nog de goot
Of wat daaronder loopt
Een darm van beton…
De achterdeur
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.028 Dagenlang was ik bezig
Fysiek was je allang weg
Voor mijn gevoel nog aanwezig
Maandenlang
Stond mijn achterdeur op een kier
Een vluchtweg naar jou
Wanneer ik genoeg had van mijn leven hier
Die deur naar vertrouwdheid
Naar huis, boom en beest
Ik wilde het niet weten
Maar die deur is er nooit geweest
Geen deur maar een muur
Van keihard beton…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Vier wielen drijven, haastig warm gelopen,
mij over gaten in asgrauw beton.
Het stadse leven buiten mijn cocon
ontspint zich traag en breekt afwachtend open.
Een kind met een gekromde moeder lopen
in stof gevangen uit mijn horizon.…
Titelloos
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 heb jij weet van droge tranen
die zonder drempels
onhoudbaar versnellen
het zielen pad kwellen
en een weg naar buiten
willen wagen
maar tegen beslagen
ramen stuiten
lach jij ook wel eens
als je lijf
in beton is gegoten
of nagels je vastpinnen
terwijl de zucht
in ijzer blijft opgesloten,
wezenloos diep van binnen…
De vrouw ten zuiden van de rivier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
760 Als je naar het zuiden gaat
Waar de zon zich niet laat zien
Waar in beton haar hutje staat
Noem dan mijn naam misschien
Of zij mijn naam nog kent
Weet ik werkelijk niet
Zij sliep ooit in mijn tent
Nu rest ons slechts verdriet
Kijk hoe het gaat met haar
Help haar als je helpen kunt
Sta altijd voor haar klaar
Zeg dat iemand dat haar gunt…
Waar de diepte niet meer is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Zwangerschap die
Plotseling ophoudt
Zonder reden
Want alles was
Toch goed, zeiden
De specialisten,
En zij konden het
Weten want ze
Hadden er voor
Doorgeleerd -
Maar wij wisten
Wel beter - daar
Hoef je geen
Dokter voor te zijn,
Samen zakten we
Door de vloer van
Ons leven, vloer die
Van hout bleek, niet
Van beton…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 in een graf vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
en wacht tot ze gelaten gaan
je lachte om de snelheid
die hard botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
je ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
je liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog…