254 resultaten.
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 Lichamen vergrijzen
verwordt tot bladeren,
roodgeel of verdord,
verdunt de kruin,een
naderend afscheid, voorspel
van een definitieve breuk.
In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de eik
in ziel van het geaarde kind
ademt de geest de spreuk der
ontheemden, onafhankelijk bemind.…
heden verleden toekomst
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
784 brak keer op keer mijn hart
terwijl ik jaren wacht met smart
tot jij zou zeggen
ik wil het uitleggen
uitleggen waarom ik ging
en jouw liefde niet meer ontving
jij nam alles mee
mee naar het schip op de grote zee
ik wou dat onze liefde nooit werd verbroken
maar we lieten ons toch opstoken
daar kwam de eerste barst
die werd later een breuk…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 wantrouwen sluipt niet
luid naar binnen
maar ademt stil onder
haar huid
een breuk die niemand
kan beginnen
en toch de hele
wereld sluit
een blik blijft hangen
zonder reden
een woord verliest
zijn zachte grond
de tijd vertraagt
tussen de leden
alsof niets ooit
echt bestond
ze voelt het vóór het
zich kan tonen
een spanning…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 Het lichaam vergrijst
in de kern van de beuk
verwordt tot bladeren,
roodgeel of verdord,
verdunt de kruin,een
naderend afscheid voor
een definitieve breuk.
In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…
Het schaakspel
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.218 Naar geheime getallen en ook naar geheime breuken.
Schaken, schaken, wiedewiedewaken.…
Uit elkaar?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.153 makkelijk en helemaal niet raar
De koek is op, dus bekijk jij het maar
Het vertrek van hem
Hij denkt zo makkelijk, ik trek hier een streep
Voorbij de relatie, het maakt hem niet week
Ze zit in de sores, huilt dag en ook nacht
Had van zijn leven, alles, maar dit niet verwacht
De jeu is eruit, de koek wat bedompt
Maar of hier nou echt, de breuk…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
ik weet het niet
wat je ziet
zijn rechte gevels
buitenkanten
breuken, barsten
hartstochten, illusies
vechtscheidingen
burenruzies
verleden
weggedrukt
je ziet ze niet.…
Onbegrip...
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.506 wie had het ooit gedacht, het vuurtje
dooft,
en een breuk is al gauw voorhanden...
Nu... zeg ik je, met heel mijn hart,
met alles wat ik in me heb,
de situatie wordt nu wel
heel benard,
dus hou nou eens je klep!
Ik hou van jou, en jij van mij...…
Laveloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.388 hart is zijn deel
Op de rand van zijn adem
Wordt God een loze vloek
Banaal als een keukenrobot zonder stroom
Een klodder op een wit doek
De jongen in hem begint van leegte te beven
Eenmaal landinwaarts
Op een gewelfde heuvelrug
Daalde de rust, de roes van azuur
Of stijgt de snik die smaakt naar wijnazijn
Dan lacht hij zich een open breuk…
Zoals het eiland dat doormidden brak
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.268 nis was met een bronzen dak
een tabernakeltje van filigraan
een open schatkist voor het eiland brak
een toegang die door niemand werd bewaakt
een baken voor wie aankwam in de nacht
daar waar de wand een eigen lichtbron had
daar werd de rots geraakt het eiland brak
onvast als ijs dat breekt rondom het wak
de zigzaglijn onzichtbaar voor de breuk…
vrije kerst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 die geen sex voor het huwelijk erkent
ook niet bij breuken in je vliezen
Word je geholpen dank Lieve Heer
ook al is het veel later
en doet het ongelooflijk zeer
ze bidden namens jou een Onzevader…
Rollator.
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
1.511 ongeschreven brief
die de mijn ziekte
zal verhalen
met de letters
van een dodelijke vulpen
niet meer reanimeren,
alleen pijnstilling
de duisternis
wil geen licht toelaten
mijn rollator blijft staan
zal niet meegaan
als symbool van
achteruitgaande vooruitgang
rollende achterblijver
wacht op nieuwe taak
oude benen steunen
breuken…
Onvolmaaktheid
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
403 Een kabbelend beekje dat struikelt,
een vogelzang die hapert — het zijn de zachte breuken die ons het meest raken.
In een wild veld leeft meer
dan in een netjes gekamd tapijt, omdat het
ruimte laat voor wat nog kan ontstaan. Ruwe natuur schuurt en
stampt, maar blijft toch ademen. In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf.…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 coördinaten
verbergt-
bewegen door
eenzelfde donker vol
onleesbare citaten
Haar volgorde verward
gegooit
tegen empathie
empatisch, schrijnend
deed het diepe gevoel
verdwijnen
wat bleef, een bodem
welke zich nimmer
luid hardop toeliet
tot openen, enkel
de poging
die geen naam durfde
te dragen
wat tussen hen
lag de breuk…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Mijn naam valt stil op je lippen,
en ik herken elke breuk
die achterblijft in je stem.
Ik denk aan augustus.
Je lag op mijn borst—
gewicht, warmte,
een adem die samenviel met de mijne.
Ik durfde niet te bewegen.
Bang dat zelfs een zucht
ons zou doen breken.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 willen kussen
de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden
dus weven we van onze eigen eenzaamheid een mantel
en noemen die god
een schaduw die meeloopt in de periferie van de stad
in een andere dimensie, een parallelle straat
wacht de versie van ons die nooit brak
we swipen door de kosmos op zoek naar die aanraking
projecteren onze mooiste breuken…
Samira zegt sorry
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Vertelt u eens, Samira,
hebben wij het hedentendage
in uw ogen te vaak
over identiteit, naar uw smaak?
Samira zegt "pardon, mais non!
Zie mij aan, me voici, c'est moi, weet u niet
waar hij stond, mijn wieg, en bij wie?
Ik ben geen kaasboerinneke Zeeuwsch babbelaarmeisje Gooische vrouw Haagsche hop
maar een veelkleurige en
-zijdige…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Totdat een scherf weet,
dat hij uit glas bestaat,
begrijpt hij helaas niet,
dat hij niet kan breken.
Een verloren stukje zoekt,
totdat hij zijn puzzle vindt.
Zo zoekt een gebroken mens,
omdat hij zich eenzaam denkt.
Totdat hij bij andersdenkenden,
saamhorigheid ervaart.…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 proviand aan boord
zijn sterke schouders tilden de zon
kracht die de warmste liefde toebehoort
hoog boven mij spreidde ik armen
vroeg erbarmen aan overvolle zeeën
schreeuwde de wind tot stormkracht
en brak golven hitte snel in tweeën
gesloten ben ik op de rand gaan rusten
met de eindeloze verte in mijn hand
zag de stroom sijpelen tussen breuken…
De wig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
6.006 toch nog onverwacht
Sluipend als koorts brengend virus
Overvalt het als een inktzwarte nacht
Om zwijgend de overeen komst te laken
Dat vriendschap nimmer zou verzaken
Voorzichtig probeert men tij te keren
Wrijving echter ongemeend gestaag
Geen woorden van raad aangenomen
Lijdzaam berusten hier de beste raad
Het gevaar van niet te lijmen breuk…
I.M. Pater Kilsdonk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.736 nimmer sprak hij me aan
Ik durfde niet over zijn brug
die toch los stond van de satrapen
zijn term voor machtige prelaten
die schuil gingen achter dogma's
moraalleer erediensten toga's
van mannen zonder kinderen
De paus zijn Curie het Instituut
waar hij zelf nolens volens
trouw deel van bleef uitmaken
al leek hij van hun god los
Breuken…
Vertel eens wat je ziet?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
787 Iemand die zijn hart vaak heeft gebroken en weer aan elkaar heeft gelijmd, een hart vol met breuken en overal littekens.
Ik zie iemand die veel pijn heeft geleden, maar ook veel mooie tijden heeft gehad.
Ik zie iemand met een zwaar verleden, iemand die door het leven is gehard.…
aangedaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 de bakkers bakken zelf bruin
slagers keuren het eigen vlees
kippenfokkers worden geplukt
obers verdrinken hun verdriet
loodgieters verstoppen zich
en de elektricien is geschokt
machinisten het spoor bijster
zien pedicures de nagels bijten
koeriers sjouwen zich breuken
brouwers tappen zich dronken
koopmannen kramen met onzin
en drukkers…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 mensen
die als vrienden aten na
het heetst van de zomerdag
een gezelschap vrienden
en volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal
in vervlogen geschiedenis
de tweedeling in afstamming
historische rechten in tal
van overleveringen bevestigden
de breuk…
Pffffffffft
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
549 Want sinds hij weet
van breuk en sleet
en steeds meer kogellagers vreet
(het zadel ook niet meer bekleed
dat rotte weg door bilnaadzweet)
past hier maar één dectreet:
~Op naar de laatste meet
maar energiek
fotogeniek
en als het lukt iets fanatiek
beklim nog ene keer die piek
als een bevlogen stalen Griek
vergeet de ouderdomstragiek
denk…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Hoe ik, met handen vol breuken,
toch wrok kon voelen—
tegen jou, tegen hem,
tegen alles wat had kunnen zijn.
Dus bleef ik zitten,
hopend op zachtheid,
op iets dat lijkt op begrip,
iets dat me niet omver duwt.
En terwijl ik wachtte, merkte ik
hoe woorden veranderden,
hoe rouw een nieuwe stem werd
die ik moest leren verstaan.…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…
Niewe richting der blijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 wist
dat er gedeeld zou worden
een muur leunde terug
en gaf ruimte
niet leeg
maar wachtend
mijn schoenen vergaten
de deur
ze draaiden zich om
alsof blijven
ineens ergens naartoe
ging
een lepel viel
maar werd
opgevangen
nog voor hij besloot
geluid te maken
de hond bracht een wolk
legde hem tussen ons
in
niet als een breuk…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Wij zijn een breuk in de evolutie.
Niet omdat we de wetten van de aarde breken,
maar omdat we, kruipend door het slijk,
opstaan, naar de sterren kijken,
en weigeren te zijn wat we van nature zijn.…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Alleen met m'n gevoel, hier
In mijn huis
Interesseert me geen zier
Mijn huis
’t Was mooi
Buitengewoon
Een gouden kooi
Ons verdiende loon
Totdat het fout ging
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
En de wijnfles staat alleen,
Met één glas op de tafel
En aan het tafellaken
Hangt nu een rafel
Een breuk…