659 resultaten.
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 De zee, groots onbewogen
worst'lend met zijn eigen kracht
Niet wetend te doorbreken
de dijk, door mij hem toebedacht
Kon ik als de zee zo stromen
Mijn rijk uitbreiden tot de kim
Geen euvel op de weg te vinden
zo kalm rustig zonder zin.…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
-----------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Gelderse Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Je mag
de natuur in
zonder sleutel
Je mag
er binnen
via dijken
die de rivier
tegen houden
stroom doen wijken
Ik ga
de lapjes natuur
bekijken
vanaf m'n fiets
kijk ik
naar plassen
waar vogels
zwijgend waden
of zingen in 't groen
Dag in, dag uit
zou ik
dit peddelen
in de Ooij overdoen.…
Als je lach
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
898 zag je
de lamellen
langzaam sluiten
zo denk jij
de wereld buiten
maar ik ben
in je hart
voor samen uiten
geen zee
gaat ons te hoog
nooit buigen
we voor stormen
we dijken
onze normen
met stenen van
geloof en hoop
gooi je huis
weer open dan kan
ik binnenlopen als
je lach me weer ontvangt…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 Ik onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze…
Hoogmoed ?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
459 Waar de zee
zich in liet bewonen, stolt
het bloed van anemonen in
een hoogmoed van de tijden
en laat overtollig moraal zich
verleiden tot een niet te stuiten
vloed om dijken te doorbreken.…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Zonder geijkte waarheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 een mysterie
is niet te ontrafelen
toch heb jij de gave het
in een ander licht te plaatsen
een nieuwe kijk
zonder geijkte waarheden
jouw benadering
zet zoden aan de dijk
jij ontneemt zijn
virtuele vleugels
geeft religie en geloof
een ander perspectief
leent hoop een
hechte basis in vertrouwen
en weet dat liefde is
om samen van…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.
De kont van het schip
al in de verte
snuift hij wier en teer
maar past hij verder.…
Havenlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 We liepen op de dijk
Je wilde zwemmen
de laatste zomerdag
O, die betweterige weervoorspellers
en alles wat betweterig
Maar toen we ‘t wilde water zagen
besloten we te lopen tot de haven
De lisdodden wilde jij,
die moeilijk los te krijgen
Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid,
met rozebottels,
de planken van de steiger los
daar, aan…
Nieuw land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Alles kavel
en veel Akzo, Shell
veel tolueen en afgraafwijken
nog wachters op de dijken en
nog altijd
matigen ondergelopen uiterwaarden
de waterhoogten,
spiegelen ze tijdelijke rietbeemden
en een twijfelachtige lucht.
Gaat eigen aard (wat was dat, ooit:
tastbaar en zuiver?…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
Hordelopen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
756 Om vervolgens
uitgewrongen dorstig
een traject
over de zwoegende dijk
tegen storm en klippen op
met aanloop te nemen.
En dan ook nog
loodzware aktetassen meezeulend.
Het volle gewicht
dat met een daverende klap
op haar bureau valt,
ontlast mij van bezwaren.…
Ben ik een muskusrat?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wij zijn waterbeheerders want,
wij ventileren jullie dijken.
Wat of wie ben ik eigenlijk?
Een muskusrat?
Nee! Wij zijn meer dan dat.…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 De wind briest de waarheid
en knaagt aan de vergullende dijken
van de helende tijd.
Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
Den Burg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 De windmolens boven op de dijk
steken af tegen een strakblauwe lucht.
Een plaatje te ver buiten mijn bereik.
Als ik de foto met een zucht
terug leg in de la,
zie ik mijzelf weer in Den Burg
op een zonnig terras met een kop chocola.…
Gevecht tegen het water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.426 gezichten door paniek overmand,
dijken verzwakt door watermassa.
sommige plekken zijn al riskant
en begeven het... bijna.
ze worden uitgedund door de vijand:
de zee, die triomfeert in deze arena.
hand in hand vecht men voor het land,
om ‘t te behoeden voor een drama.…
haast weg
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.544 ik zag de velden voorbij
het watervlak wat grijs
de lucht soms blauwer wit
en dichterbij vervagen
de windmolens draaiden
het hoofd naar het westen
ze wentelden met wieken
zo energiek
zo zelfgenoegzaam
de waterlopen dreven er
boven het vlakke land
de aarden dijken kropen
er naar de oeverkant
ik werd ééntonig
en mijn stem wat vager…
Eb en vloed
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
812 gloedvol- vurig warme nachten
dagen van vervuld geluk
beukt de woeste wilde zee
op dijken van het bange wachten
angstig wilde hoopgedachten
turbulentie in mijn lijf
golven die mij overspoelen
die mij eens in doodsnood brachten
verwarren nu mijn angstig hart
ijzig koude noordewinden
kruipen door mijn botten heen
waardoor de eb de vloed…
Dit zien
gedicht
3.2 met 26 stemmen
11.458 Dit zien toont zich als het trijpen
hooiland waar de pink zich snijdt
aan de kruin van de dijk; is zonder:
'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.'
In natgrijze grond met leverblad,
met koeienstront in het herbarium,
waar de duim in de sloot blijft steken,
leeft dit zien van de handopen palm.…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Dat gij als Mengele zijt zot geworden!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
640 Zo had ge eerst voor vlerken, vlaai en kerk
Uw wonderdokters van het UWV
-Dit is geen grap, u bent geselecteerd
U kunt 3K voltijds weer aan het werk
Maar dat ge nu de Gristus uit u mest
Voor wild dat gene ene God behaagt
Nu asielanten terminaal verjaagd
Zo dik van dijken worden uitgezet
Awel, ik maak mij zorgen over morgen
Dat gij als Mengele…
Vele handen dragen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
956 jouw hand, mijn hand
vele handen
ze kunnen iets bereiken
handen bij elkaar
bouwen rotsvast
beschermende dijken
een open hand
zaait bloemenvreugde
tussen ’t weidegras
schenkt een zomer
wenkt glanslibellen
naar een grijs moeras
een verzameling
van gestapelde stenen
wordt een steunpilaar
jouw hand, mijn hand
vele handen
ze…
uiteindelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 op een muur
lees dit zachtjes hier
dan verzint dit kind
gedichtjes van zoete stroop
een naam schreeuwt om hoop
niets is wat het lijkt
zeker geen hint
lees de lach
als 'n traan
alleen dan
is het verdraagzaam
wie dit leest
zijn de laatste
gedichten op het feest
en voor het slapen
gaan
zoete snoepzoekers
ooit breken de dijken…
In grauwgrijze vlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 zag op je gezicht
de lichte spanningsboogjes
van een aantrekkende wind
nog verstond ik je
maar langzaam ging
het geluid van je woorden verloren
samen op de dijk
zwoegen en optornen
tegen een aanwakkerende storm
striemend jaagt
regen in grauwgrijze vlagen
slaat water kapot op beton
wij draaien de koppen niet om
nooit heeft natuur…