Alle inzendingen over dijken

659 resultaten.

Sorteren op:

De zee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
De zee, groots onbewogen worst'lend met zijn eigen kracht Niet wetend te doorbreken de dijk, door mij hem toebedacht Kon ik als de zee zo stromen Mijn rijk uitbreiden tot de kim Geen euvel op de weg te vinden zo kalm rustig zonder zin.…
Lucia4 januari 2016Lees meer >

Ineens

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.845
De dood en ik stonden op een dijk. Tussen ons was niets dan een aanzienlijke afstand. ----------------------------- uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Anna Enquist16 februari 2016Lees meer >

Gelderse Poort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Je mag de natuur in zonder sleutel Je mag er binnen via dijken die de rivier tegen houden stroom doen wijken Ik ga de lapjes natuur bekijken vanaf m'n fiets kijk ik naar plassen waar vogels zwijgend waden of zingen in 't groen Dag in, dag uit zou ik dit peddelen in de Ooij overdoen.…

Als je lach

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
zag je de lamellen langzaam sluiten zo denk jij de wereld buiten maar ik ben in je hart voor samen uiten geen zee gaat ons te hoog nooit buigen we voor stormen we dijken onze normen met stenen van geloof en hoop gooi je huis weer open dan kan ik binnenlopen als je lach me weer ontvangt…
wil melker19 september 2008Lees meer >

Toen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Die dijk was soms wel erg lang toen ik als kind van zes 's morgens naar de schoolmis moest thee in een eau de cologne fles in een oude krant het brood verpakt waarop letters stonden je keek er niet van op en alles werd verslonden houten bankje in een gang schlemielen bij elkaar hufterend van de kou en niemand vond het raar.…

Verbonden

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 806
De zwaan, boeiend, drijft als baken in zee waar ruimte thuis zal worden slag voor slag verliest zij de allerlaatste golf waar de blik op zijn zijn verdwijnt achter de dijk bijna uit het zicht rekt haar lange hals zich nogmaals terwijl een eenzame traan ver vliegt schikt ze haar veren rugslag heeft haar nooit geboeid…
metha24 september 2007Lees meer >

Schuim

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Ik onthaast mij huiswaarts, opstandig, over te lange dijken, vind geen troost op de brede torso van de morgen, houden blokken stand,spattend schuim tatoeëert het ruige corso van de zee, vermaalt mijn zicht tot broze vlokken, blaast de natte westenwind, mij de zatte lokken droog, te veel geluid om mij heen, in deze…
pama28 november 2008Lees meer >

Hoogmoed ?

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 459
Waar de zee zich in liet bewonen, stolt het bloed van anemonen in een hoogmoed van de tijden en laat overtollig moraal zich verleiden tot een niet te stuiten vloed om dijken te doorbreken.…
pama22 november 2009Lees meer >

Zee Land

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
achter de dijken liggen mensen te slapen in hun warme bed zee omspoelt de oevers het zilte water ademt eeuwig in eb en vloed ginds, ver aan de horizon vervaagt grens tussen zee en land hier blijft ieder waakzaam na de grote stormvloed die mens en dier greep met meedogenloze golven…

Zonder geijkte waarheden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
een mysterie is niet te ontrafelen toch heb jij de gave het in een ander licht te plaatsen een nieuwe kijk zonder geijkte waarheden jouw benadering zet zoden aan de dijk jij ontneemt zijn virtuele vleugels geeft religie en geloof een ander perspectief leent hoop een hechte basis in vertrouwen en weet dat liefde is om samen van…

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
En hier op de dijk zet de regen in. Wordt zijn iPhone nat, de fietsers en de vissers met de hengel en wacht De Valk op zijn zin in koffie bij de bordkartonnen Toorop. De kont van het schip al in de verte snuift hij wier en teer maar past hij verder.…

Havenlicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
We liepen op de dijk Je wilde zwemmen de laatste zomerdag O, die betweterige weervoorspellers en alles wat betweterig Maar toen we ‘t wilde water zagen besloten we te lopen tot de haven De lisdodden wilde jij, die moeilijk los te krijgen Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid, met rozebottels, de planken van de steiger los daar, aan…
Ralameimaar20 september 2024Lees meer >

Nieuw land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Alles kavel en veel Akzo, Shell veel tolueen en afgraafwijken nog wachters op de dijken en nog altijd matigen ondergelopen uiterwaarden de waterhoogten, spiegelen ze tijdelijke rietbeemden en een twijfelachtige lucht. Gaat eigen aard (wat was dat, ooit: tastbaar en zuiver?…
Gemma Pappot28 november 2012Lees meer >

Overvaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Als dijken hoog boven water staan verbreedt de rivier zich tot zee. Schepen komen en gaan maar nemen niemand meer mee.…

Hordelopen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
Om vervolgens uitgewrongen dorstig een traject over de zwoegende dijk tegen storm en klippen op met aanloop te nemen. En dan ook nog loodzware aktetassen meezeulend. Het volle gewicht dat met een daverende klap op haar bureau valt, ontlast mij van bezwaren.…
Imiza21 april 2013Lees meer >

Ben ik een muskusrat?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Wij zijn waterbeheerders want, wij ventileren jullie dijken. Wat of wie ben ik eigenlijk? Een muskusrat? Nee! Wij zijn meer dan dat.…

klein begonnen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
er hurken huisjes langs de dijk een uitwijk als 't regent en als nachtwind snijdend rijt de bomen vangen immer wind daar boven torent Cyriacus, als een wachter en als kind van deze stad zijn koepel huivert rond zijn naam die ongekend in het zonnebad vertelt van nu- en van verleden tijd geborgenheid staat stil in ieder open raam…
switi lobi7 oktober 2014Lees meer >

rookglas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
gedachten vinden er beschutting zich bladerend door de wind vastgelegd met woorden die niemand ooit geschreven vindt wat door gewonde dijken is omarmd lijkt leeg te lopen in waterrijk land tot een koninkrijk in hersencellen grenzeloos ijsveld, witter dan het strand tot buiten de tuin met deze waardplant uit het binnenaardse tot evenbeeld…
Iniduo29 juli 2020Lees meer >

ordinarium

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
zodra luchten klaren, wolken in ruimte tuimelen wij over eilanden dwalen liefste, bewaak mijn dijken onze bladstille getijden; in leidzaam wederhoor, zo sereen weidse wijdte; streel het ogenblik, de stilstand van tijd het strijken over huidse haren schenk ons genade tem de eindeloze zuchtrivier dona nobis pacem…
Iniduo21 juli 2017Lees meer >

Rampzalig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
De wind briest de waarheid en knaagt aan de vergullende dijken van de helende tijd. Zakjes vaderland zullen later de diepe bres opnieuw dichten doch de brakke tranen zullen wrang en bitter nasmaken.…

Den Burg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
De windmolens boven op de dijk steken af tegen een strakblauwe lucht. Een plaatje te ver buiten mijn bereik. Als ik de foto met een zucht terug leg in de la, zie ik mijzelf weer in Den Burg op een zonnig terras met een kop chocola.…
Martin Jagt19 september 2003Lees meer >

Gevecht tegen het water

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.426
gezichten door paniek overmand, dijken verzwakt door watermassa. sommige plekken zijn al riskant en begeven het... bijna. ze worden uitgedund door de vijand: de zee, die triomfeert in deze arena. hand in hand vecht men voor het land, om ‘t te behoeden voor een drama.…

haast weg

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.544
ik zag de velden voorbij het watervlak wat grijs de lucht soms blauwer wit en dichterbij vervagen de windmolens draaiden het hoofd naar het westen ze wentelden met wieken zo energiek zo zelfgenoegzaam de waterlopen dreven er boven het vlakke land de aarden dijken kropen er naar de oeverkant ik werd ééntonig en mijn stem wat vager…

Eb en vloed

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
gloedvol- vurig warme nachten dagen van vervuld geluk beukt de woeste wilde zee op dijken van het bange wachten angstig wilde hoopgedachten turbulentie in mijn lijf golven die mij overspoelen die mij eens in doodsnood brachten verwarren nu mijn angstig hart ijzig koude noordewinden kruipen door mijn botten heen waardoor de eb de vloed…

Dit zien

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.458
Dit zien toont zich als het trijpen hooiland waar de pink zich snijdt aan de kruin van de dijk; is zonder: 'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.' In natgrijze grond met leverblad, met koeienstront in het herbarium, waar de duim in de sloot blijft steken, leeft dit zien van de handopen palm.…

Spiegelschrift

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 735
Je hebt de grens te ver verlegd om doelen te bereiken en zo jezelf het woord ontzegd achter gebroken dijken op zeeën zonder horizon raakt ambitie vlot op drift in spiegelschrift op oud carbon staat je eerste tekst gegrift: "ïk ben veel kleiner dan de zon en zal nooit feller schijnen ik zie de hemel als balcon voor jou en al de mijnen.…

Dat gij als Mengele zijt zot geworden!

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Zo had ge eerst voor vlerken, vlaai en kerk Uw wonderdokters van het UWV -Dit is geen grap, u bent geselecteerd U kunt 3K voltijds weer aan het werk Maar dat ge nu de Gristus uit u mest Voor wild dat gene ene God behaagt Nu asielanten terminaal verjaagd Zo dik van dijken worden uitgezet Awel, ik maak mij zorgen over morgen Dat gij als Mengele…
Fabiola23 januari 2011Lees meer >

Vele handen dragen

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 956
jouw hand, mijn hand vele handen ze kunnen iets bereiken handen bij elkaar bouwen rotsvast beschermende dijken een open hand zaait bloemenvreugde tussen ’t weidegras schenkt een zomer wenkt glanslibellen naar een grijs moeras een verzameling van gestapelde stenen wordt een steunpilaar jouw hand, mijn hand vele handen ze…

uiteindelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.020
op een muur lees dit zachtjes hier dan verzint dit kind gedichtjes van zoete stroop een naam schreeuwt om hoop niets is wat het lijkt zeker geen hint lees de lach als 'n traan alleen dan is het verdraagzaam wie dit leest zijn de laatste gedichten op het feest en voor het slapen gaan zoete snoepzoekers ooit breken de dijken…
lugh7 oktober 2011Lees meer >

In grauwgrijze vlagen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
zag op je gezicht de lichte spanningsboogjes van een aantrekkende wind nog verstond ik je maar langzaam ging het geluid van je woorden verloren samen op de dijk zwoegen en optornen tegen een aanwakkerende storm striemend jaagt regen in grauwgrijze vlagen slaat water kapot op beton wij draaien de koppen niet om nooit heeft natuur…
wil melker4 november 2012Lees meer >