9670 resultaten.
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
Subjectieve ogenblikken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
634 Inwendig roeren zich draken.
Tot je weer futiliteiten ziet:
handschoen, kleur, een vluchtig gebaar -
Maar meestal kijk je vijfenveertig graden.
'Beton' heeft je altijd geboeid.…
De Jap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Een flashbericht van overzeese zijde
Komt tussen alle bezigheden door
De zware eiken voordeurspleet
in glijden
Een vederlicht gewicht, een tele gram
Meldt dat soldaten binnen kwamen rijden
Kromme jappenbenen op pedalen
Een groene draak gleed langzaam door de straat
Naar richels van het wapentuigdepot
Dreigend dreunen palmen en
waringins…
Escapades
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
758 zevenmijlen
zeven zeeën tegelijk
Lavendelhoning vlinderende geurenspreidende odeuren
eennachtijs festijn van lotus
flora's mysterieuze geuren
Godennectar ambrozijn
hemelklank van libido
amor liefdes schijnbeweging
zoetgevooisd als cupido
Verwacht van mij geen rozengeur
en maneschijn maar brandend vuur
geen sierwerk van chinese draken…
Niet voeren a.u.b.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Met een brede borst
masturberende tong
mooie veren, hete adem
en gespleten tong
leven ze op onze huid
Wij geile ratjes in de ogen
van de gillende meute
die in de dierentuin rammelt
aan de hekken, de kooien
waarin we gevangen zitten
De gorilla's die wegen banen
de hyena die zegt te helpen
de pauw die ons kapsel doet
de draak voor ons…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken,
Met torenhoge golven,
Draken…
bibberkoorts
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.469 Een worsteling met de draak
En dan de vrieskou van de zeebodem.
Mijn ademnood
Als ik verdwijn in haar armen.…
Een monster in wording
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
723 dit wordt vast een draak
van een gedicht
kijk maar eens goed
wellicht
vliegt straks op eigen kracht
een monsterkind hier opgewekt
de wolken in
schraapt het later zwavelsteen
met een bek vol spitse tanden
bespuugt het dier ooit echt
een eigen vurig nest
verhittend met zijn vlammen
of briest daar juist wat koelte in
omwille van…
Mythe van de maagd met gulden vlies
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 Dan zoek ik een draak wiens tanden ik uit z’n bek zal slaan
waarna ik ze in de aarde stamp.
Na al mijn zwoegen zal een leger opstandelingen groeien,
zij zullen de maagd met een list verlossen uit het kamp van de altijd wakende
tandeloze.…
HERPEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 door het bos
Als ik probeer gedachten weer te geven
Omtrent -hoe kan het anders- dood en leven
Te midden van de varens en het mos
Het huis ligt zes mijl van het plaatsje Oss
In stilte is het dat de bladeren beven
Om dennen is het dat libellen zweven
En ook een wit, gevleugeld, sierlijk ros
Toch heerst er droefenis naast dit genot
Een draak…
Maar ik ben er nog …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Ik heb je teleurgesteld, zo heb ik begrepen,
je woorden kennen daarin geen tegenspraak,
toch ik heb mijn mond steeds toegeknepen,
al stak je met mij maar al te vaak de draak.…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
Hoofdreizen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
590 laven
Staar vastgenageld in het
drakenbloed-bomen-bos
naar de ontzagwekkende
reuzen getooid met brede
dichte kronen terwijl de klei
zompig aan je schoenen kleeft
Streel de ingekerfde wonden
op duizendjarige stammen
van duur betaald drakenbloed
Laat de reuzen hun wonden likken
vaar naar Socotra alleen in je hoofd
als je naar draken…
De levensweg
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
700 Al is de weg dan kronkelig en hobbelig en droog
Gaat hij door dalen nog zo diep en bergen wolkenhoog
En denk je dan wanneer ben ik nou eindelijk eens daar
Wanneer ben ik met die al die rare dingen een keer klaar
Bedenk dan dat de levensweg niet recht geasfalteerd is
Maar een avontuur op een eenhoorn of een draak is
Een sprookje door een…
Muren van Onbegrip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 (Dementie)
Als geboren Welshman
Kwam jij bevoorrecht ter aarde
Zonder zilveren lepel in jouw mond,
maar met muziek in jouw bloed
en poëzie in jouw ziel
Wales, dit land van draken
met Cardiff als capital. Hier
op het Britse continent
Muren van Onbegrip, die
mooie ver-
houdingen hebben ver-
stoord
In Noord-Ierland.…
Nog even terug...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 Het aftellen was
voetzoekend begonnen
buiten gilden
de keukenmeiden
en binnen knalden
champagnekurken
Ik zat voor de veiligheid
toen op mijn hurken
door 't raam op de uitkijk
zag ik sterrengeklater
van blauwgele cobra's
en groengele draken
en zei "als 't zo ver is
en er nog één ster is
in mistige flarden
van 't hemelgewelf…
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 loop in mijn eentje door het land
waar ze mijn moeder hebben vermoord
opgehitst door de politieke knechten
van het grootkapitaal, ons land
....dat mijn gedachten vormt
....en mijn verlangende lichaam
....en jouw verlangende lichaam
....verbergt onder collectieve angst
........dat nog steeds gegijzeld wordt
........door de veelkoppige draak…
een vreemde duizeling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.635 Een vreemde duizeling,
buitelend als een prooi, vliegensvlug grijpend
naar de beugels die daar ontbraken; hij maakte
vaart met zijn berekening, zonder aantekening,
en terwijl hij nog viel, strijdbaar, maar keilend
naar beneden langs elke rotswand, schaakte hij
door op kromgetrokken telramen, verwonderde
draken in afwachting van zijn…
CRI DU COEUR
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 tanden ratelden, de bus
slikte de boodschap als gedane zaken
bestempeld en bestemd, het zou haar smaken
de brief was klaar, bezegeld met een kus
de woorden had ik uitgeperst als pus
ik wist niet dat het kant noch wal zou raken
want niemand hielp over mijzelf te waken
ik liep maar rond, gevangen in een lus
van binnen huisden vuurspuwende draken…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude bekende lied
en warempel nog wel op die ene wijs
van hoe geef ik nog gevoelens prijs
zodat de bekende vreemde maar niet geniet
ik zelf fluit wat noten uit een sonate
het maakt de gang tot een theatraal vermaak
immers ik wil niet dat de laatste loper, de draak…
Slapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Merlijn betoverde de mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten
en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander
die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen
Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid…
Sprookje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.077 We speelden dat we samen speelden
de ridder die de draak verslaat
de maagd die zich graag redden laat
we speelden dat we alles deelden
De sleutel past op alle sloten
van ‘t huis van peperkoek gemaakt
‘n spreuk die zoet naar sesam smaakt
de schatkamer voor ons ontsloten
We speelden dat we samen speelden
‘n heks die toverdrank creëert…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Opgroeien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.853 Boeken werden vol geschreven
Met mythes, fabels en verhalen
Waar men voor eeuwig kon verdwalen
Zoekend naar een eeuwig leven
Een graal, een hoorn des overvloeds
Menig maal bitter, vaak iets zoets
Een proef moet worden vervuld
Vechtend tegen hordes draken
Die de schat weer zullen bewaken
Trekkend langs beenderen
Van honderden gevallen…
Tegen het vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 Loslaten wat is, wat zich afspeelt in
het uiterste kwadraat; een gespiegeld ik,
gevangen in het oog van de draak.
Beginnen met geluk. Waar? De ijsschots
onneembaar, ontwijk ik de tere kogel,
zoals water ketst tegen de tegels
van een nog toekomende tijd. Wanneer?…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in onze droom
ik zal mijn laarzen niet meer trekken
in ons kasteel dat blinkt als chroom
ik zie je vast terug morgenvroeg
ik ruim en poets en mijd de kroeg
en zal het bloed uit mijn kleren wassen
van de draak…
Ontgoocheling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
599 Een lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen van
een herhaalde hersenschim, tot
aan de gene zijde van de Styx ,
waar het moeilijk aarden is, voor
dichters…
Begoocheling?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
590 Te twisten
als zwermen bijen, vol ijver
met de taal hun raten te vullen, om
tot een hymne te breien, een
magere lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen…