983 resultaten.
Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Daar ginder wenkt de horizon
zij klapt in gouden handen
het heimwee naar die einder
is onvergetelijk en groots
maar 'k ben gebonden met
onzichtbare banden.
Ze roept me elke dag
en stille stemmen in de nacht
roepen mij dwingend en duister
ik luister niet, naar hen
en wil die stem niet horen
ik hou niet van gefluister...…
Matthias kijkt
gedicht
2.3 met 59 stemmen
21.708 Matthias brengt zijn blijheid naar het raam,
want daar, zegt hij, zijn kleuren in de kijk.
Hij geeft de dingen buiten vast een naam
in onbesproken taal, en voelt zich rijk.
Matthias knoopt de eindjes van de straat
nog onomwonden samen tot een ding.
Hij spreekt zijn blikveld uit: Kijk, aan elkaar
de kleuren achterna en daar een tingeling!…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Verbroken betovering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 Als hartstocht is verijld
betovering verbroken
wat rest van liefde
dan zoete herinnering
van spanning
zonder boog
Als hitte is geluwd
lichamen verouderd
wat rest van lust
dan warme heimwee
naar het vuur
ongeblust
Als stilte is gevallen
sprankeling ontprikt
wat rest van samen
dan stil verlangen
naar lange uren
zonder eind…
Een spoor van verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
906 In stilte herlezen,
van heimwee genezen;
dat niets je verstoort:
de bloem noch de vogel,
het huis noch de lach.
Blijf maar verlangen
naar wat je ooit zag
in dromen en tekens,
in lied en in lust
en weet dat verlangen
hier nimmermeer rust.…
Als een kind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
840 Toen ik een kind was
sprak ik als een kind
dacht ik als een kind
voelde ik als een kind
Al maar meer volwassen
maar helaas al maar minder
spontane verwondering
onbevangen ontvangenis
hoopvolle verwachtingen
Talrijke ervaringen rijker
maar vele illusies armer
mis ik steeds meer
dat blije jonge kind…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
monalisa
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
471 kunnen we terug naar de toekomst
en wiens schaduw is dat dan
is het mogelijk om vleesloos voorbij
te gaan
als een wolk
welke indruk zou de streling maken
of minzaam te lachen
naar het onaanraakbare…
Raak me
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
3.614 je dubbelganger
lijkt niet op je
maar heeft je stem
ik luister
starend in verten
naar je beeld
brand me
voortdurend
aan je foto
huil ik
zomaar wat
maar zo vaak
raak me,
desnoods aan
of af en toe
mis je
meer altijd
dan nu en dan…
Dit herfstig landschap
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
760 Dit herfstig landschap en de wijde voren
die achterover vallen onder 't blinken van de ploeg,
ze maken heimwee wakker naar de dagen
dat ik je voor het eerst ontmoeten mocht.…
Band
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.846 Had ik beter toen geluisterd
naar wat je nooit hebt gezegd
doch van binnen hebt gefluisterd
was de brug misschien gelegd.
Had ik beter toen gekeken
naar wat je nooit hebt getoond
had ik misschien wel begrepen
wie er in jou heeft gewoond
Maar nu dat is uitgebleven
bleef je voor me wie je was
een altijd vertrouwde vreemde
bij wie ik…
Toen
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
3.109 We liepen langs het water samen
De stenen nog gelijk als in de jaren
Dat we met veel meer jongens waren
We wisten nog van allemaal de namen.
Hoe velen zijn er al van ons gegaan
Mannen die we kenden in hun jeugd
We groeiden allen op in eer en deugd
Hebben onze opvoeding gestand gedaan.
Wat werd er waar van al die dromen
Waar we over spraken…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We stonden samen op de kant
gooiden steentjes over het water
zwijgend, want ik ben geen prater
liepen we verder over het land
Je wilde mooie platte om te keilen
het juiste ritme dat luisterde nauw
dan sprongen ze op van het blauw
zoals gedachten weg kunnen zeilen.
We staan niet meer samen want
het leven geleefd, werd je groot
als je komt…
Meester 1955
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.051 Meester leest voor uit Arendsoog
veertig spelden kun je horen vallen
als de Colt en de Winchester knallen
is heel de klas één spanningsboog.
Zoals vandaag wordt het nooit meer
deze vrijdagmiddag in de vierde klas
is het oude klaslokaal een warme jas
nog voel ik, veel ouder nu, die sfeer.
De indruk van een voet in het zand
wordt weggespoeld…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
Opera's en arias
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.006 Ik zit hier tussen lege stoelen en lege banken.
Voor de drukte en de gekte moet ik bedanken.
Was het ooit nog zo belangrijk was het ooit een must.
Nu is het jou die ik mis, jij die me kust.
Ik zit hier tussen oude mensen.
Allen niets meer te wensen.
Allen wachtend op het einde dat komt
Wanneer ons licht verdwijnt en jouw adem verstomd
Ik…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Altijd en overal waar zij kwam
stonden mensen op haar te wachten
waar zij vertrok en voorbijvoer
zwaaiden uitgelaten de kinderen en
vol heimwee de ouderen op hun
schippersbankjes of vanachter hun
verduisterde en blinkende ramen.…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Salem's flanken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 klokken kleppen door heuvels van heimwee
en wind van verlangen vangt hemels parfum
spraakloze taal strooit stilte naar binnen
spreekt luider dan orgel of daver van drum
zou ik vergeten, bergen van Sion
hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt
op Salem 's flanken waar banken staan in het licht
waar kabbel van kreken tot drinken…
Smisse je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
526 ik beukte, hamerde en sloeg
nagelde, spijkerde een schroef
krijtte, zaagde en spleet
kerfde, vijlde en sleep
ik pinde, boorde en trilde
schaafde, schuurde en schilde
lijmde, plakte en kleefde
verfde, lakte en zweefde
immer
totdat het niet meer klopte;
het geen hout meer sneed
en 't kind was dichtgetimmerd.…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Maar het heimwee dat mij
dan ongetwijfeld kwelt,
zal net zo gekleurd zijn
als het verlangen van toen.…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 Het nachtduister ademt stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg…
Terug in je dorp
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.299 Lome honden geeuwen in de zon
op het kerkplein van wat je dorp was.
Er spelen wat kinderen uit je klas.
Je wou dat je weer voetballen kon.
Dit is wat je jeugd was.
De kerktoren kijkt je aan.
Je wou dat het beieren begon
en je terug in je tijd kon gaan.…
WELLUIDENDE SPRAAK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De Friese taal
is opbeurende leeuwerikzang
die in de vroege morgen
al hoger en hoger klinkt
de glanzende hemel tegemoet
daar verijlde tonen horen laat
dan langzaam en bewust daalt
zich met zachte nagalm verspreidt
tussen reine dauw aan fris wijd gras
tenslotte verstilt op eieren
van eenden en weidevogels.…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 een kind doet haar eigen zin
en springt de morgen in
plukt woorden, als bloemen
en vlecht ze ineen
gekleurde kralen
aan een gouden koord
waarmee ze dansend
zinnen vormt
woord.. voor woord..voor woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 verzilting van
mentale aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk, toch in de ziel een
rusteloos heimwee…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan
Heimwee…
Oma Hoek
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.795 Mijn oma Hoek uit de Rubroek
Ik zie haar in haar stoel nog zitten
Commandeert de ganse dag met luide stem
Haar taalgebruik mag wel wat minder
Daarop zit niet echt een rem
Ze wil nog weleens wat verwensen
Loerend naar mensen door het raam
Gehuld in toffels en pantykousjes
Kent zij iedereen van naam
Die halve gek, die pleurislijer,
Die viezerik…
pendule
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 Een zweem van heimwee zich af
en toe nog koesteren laat.…