3326 resultaten.
Ik ben van alles wat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ik ben stad en dorp
reuring en rust
heuvels en strand
golven van ver
ik ben talen uit vaderland
en moederland
ik ben van alles wat
hier en daar wat opgepikt
het goede en slechte misschien
misschien kan ik iets achterlaten
een manier van toch blijven…
Een jongen van de straat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
343 Een jongen van de straat
Maar waarom je me zo achterlaat
Met verdriet
Wat je niet ziet
De meeste mensen zijn slecht
Dat is waar
En dat meen ik echt
Dat ik zo terecht ben gekomen
Je zal er maar mee moeten leven
Dat het leven je niet zal belonen…
Vlijmscherp
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.644 Als ware de zin door regen
minder zichtbaar dan strepen
maakt bloed slechts herkenbaar
daar waar was gevaar
Geen litteken achterlatend
toch pijn en hatend
kippenvel op de huid
en pijn, zonder geluid…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.196 Kijkend naar de grauwe lucht
Zie ik ganzen op de vlucht
De somberheid achterlatend
Van motregen en natte straten
Die somberheid spiegelt mijn hart
Mat beslagen door de hete tranen
Wens ik een van hen te zijn…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Nu het water zich terugtrekt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 Ik weet niet in
Hoeverre ik nog
Leven wil nu het
Water zich terugtrekt
En mijn hersens op
Het droge achterlaat
En het eeuwig
Eb lijkt te blijven,
De kuststrook breder
Lijkt dan ooit,
En mijn brein
Verdort zonder
Uitzicht op beter…
waterval van Triberg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 nog hoor ik
hoe het water valt
gefluister dat uitgroeit
tot een werveling
die juicht en zingt
loskomend
van beslommering
als een droom in haar verga
licht van adem
dieper en dieper
mezelf achterlaat
hopeloos verliefd…
beschaving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Depositie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
317 een vogel wipt
van tak naar tak
een sprongetje hier,
een hupje daar,
en wat zij achterlaat
is kak
en onder die tak
op het pad
stapt iemand
stapje hier,
stapje daar,
en wat de vogel
achterliet
plakkend aan
zijn laars
en ruikt nog
lang daarnaar…
spelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
107 moet ik alleen of samen moet ik alles achterlaten.
maar waar kan ik dan slapen?
en wanneer is de oorlog echt voorbij voor jouw een voor mij?…
gedachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 de lucht is opgeklaard
donkere wolken houden desondanks
de wacht bij sombere gedachten
de zon schijnt de horizon staart
achter de horizon verdwijnt de zon
de hemel vertoont vlekken opvallend
lijkend op de donkere wolken
die wacht houden bij sombere gedachten
de weerman voorspelt een heldere nacht
de vlekken verdwijnen aan de horizon
sombere…
Overal zon en de horizon rondom
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
849 Verder dan ik kijken kan
Staat toch het volle graan
Van horizon tot horizon
Het drijvend wolkenwit in blauw
Het wiegend land van geel
Alles reikt naar elke einder
Alles reikt naar jou…
Spreken is zilver
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
717 Aan de horizon
waar alleen licht transformeert
door het sentiment
verschijnt in het theater
de deining aan de kustlijn.
Door de voetstappen
zijn de laatste gedachten
tot de horizon
gesigneerd zonder een woord
wat het avondlicht beschijnt.…
herfst
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
990 boeiend met je kruidige geuren
suisende wind, unieke kleuren
bladeren vallen op de straat
takken die je achterlaat
afscheid van wat is geweest
het ontroert me nog het meest
dat je bonte kleurenpracht
't gevoel van afscheid verzacht…
het strand ligt aan je voeten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.149 fluisterend dein ik op de zee
van je zuivere woorden
waar niemand iets mee kan
en die ik slechts kan horen
het strand ligt aan je voeten
die bloot wat sporen achterlaat
gekabbel van de golfslag
ligt de branding in mijn hart…
Vermengen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.284 In het kleine moment waar we
weer samen zijn
is elk woord eenzaam
en elke kleur een
antwoord
dat we niet
wensen
en kleuren
met
een
gevonden
glimlach
die alleen
maar een
kleurloze
herinnering
achterlaat…
Leegte
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.168 Als een pop
gevuld met zand
speelt men met mij
totdat ik breek
en in stukken uiteen val
en het zand
al mijn gevoel
in zich opneemt
terwijl het heel langzaam
uit mijn lichaam
wegsijpelt
tot ik niet meer besta
En alleen leegte achterlaat.…
Achter alles
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
813 Achterna en achteruit,
acht ervoor en achterin
(in) acht genomen
achterhaald, is
achtenswaardig
achtgezind, achterop
of achterlangs
is achteloos, in
achtgemeenten, is
achterlaten achterklap
die acht dezelfde
overkwam.
Over achten gesproken.…
Vlinder
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.305 Het gewicht van de vleugels
lijkt enorm
en toch is het een peulenschil
om in de lucht te blijven,
majestueus klapwiekt
ze omhoog,
een vlinderslag achterlatend.
Oh jij mooie vlinder,
ondervindt
totaal geen hinder, van al
wat zich op aarde afspeelt…
Stappenteller 14
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 zo vast ik denk, dat je me bij je houdt
des te losser moet ik laten
en telkens als je verder bent
wil ik je dicht tegen me aan
het achterlaten kent geen aanloop
we weten niets over de tijd
toch zou ik zo graag weten
als ik je niet meer noemen kan
hoe zeker is dan nog je stap…
bestemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 ik hou van gedichten
die door denderen
als treinen
schoonheid is bijzaak
hoofdzaak is dat
het confronterend is
zoals spoorbomen die
voor je neus neerdalen
om haastige treinen
voorbij te laten gaan
en ons daar achterlaten
met de dromen over
onbekende bestemmingen…
Wat had kunnen zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
678 Dood met je wrede klauwen
die ons weer achterlaat
met twijfel, verdriet en gemis
Je lijkt met willekeur
te zoeken naar je doden
zelfs met de jeugd
heb je geen mededogen
Met een steen in de maag
moeten we toch verder
denkend aan wat is geweest
en nog had kunnen zijn…
Een spoortje hemel
netgedicht
5.0 met 256 stemmen
423 jouw wit
was streepvrij
de intense
onschuld
verblindend
nauwelijks
raakbaar door
contrastuele
weerspannigheden
zacht ebde
gesluierde
schoonheid weg
een spoortje
hemel
achterlatend
in de neerslag
van tijdloos
goddelijk genieten…
Gekozen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
628 Ik wacht, gedachten stromen
snel van hak op tak
geen indruk
achterlaten, blijven
Moedeloos rent zij
maar haalt niet in
zinloos achteraan
staan
Gedachteloos kijk ik
voel wat het doet
en besluit loos
te gaan…
Besef je wel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
659 Dat je de kamers in mijn hart
onbewoond achterlaat
met levende afscheidsbloemen
dat ik niet zal zwijgen
voordat jouw stem weer klinkt
in lentezon en vrouwe behagen
dat ik zal schrijven
zolang mijn geest onvermoeid
jouw gemis nog kan verdragen.…
Lieve Leska
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.334 nu de laatste hand was gelegd
aan het vervaardigen van haar vleugels
was de tijd daar om in alle rust te talmen
om naar het punt te groeien van pure overgave
wetende dat ze alles in vertrouwen kon achterlaten
zodat ze zichzelf open kon stellen voor de weg naar zomerland…
oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 in wat je zegt
het onuitgesprokene
nog verborgen
het nieuwe jaar voorspel je
met een gemak waarmee
mijn moeder vroeger boontjes brak
lekker makkelijk fluister ik
zeg me liever of de dagen
die ik achterlaat
vrucht zullen dragen…
Oppassen
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
1.073 Wie durft zijn telg nog aan een vent te geven
Die zegt: ik hou heel erg van kinderen
Om ieder misbruik te verhinderen
Is elke oppasman al afgeschreven
Ik zou mijn spruit alleen nog achterlaten
Bij dagverblijven waar ze kind’ren haten…
Voetafdruk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 de voetafdrukken die ik achterlaat in het zand
zijn een kort bestaan beschoren
ik draai me even om
en als ik ergens anders ben
blaast de wind of spoelt de regen
de sporen van mijn aanwezigheid weg
ik ben er nooit geweest
wie ik was of wie ik ben
als ik al bestond
dwarrelt dwaas in de ruimte…
Een ander licht.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Een vaal-rose rozenperk
met wat hoog gras ervoor:
zo saai als saai kan zijn,
totdat het tegenlicht
van winteravond zon
het grassenpluim in rose verzweemt
en elke roos verheft
tot illusoire droom
en mij verwonderd achterlaat.…