569 resultaten.
Mediawoorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Leen mij je oren
en volg mij gedwee
hoed je voor zinledig
raaskalgerap
holle frasen en
mankgaande woorden
Wees je bewust
van de kink in de kabel
sla geen acht op de ruis
van gebral en geklep
van wie ons nu
vertegenwoordigt
En luister niet
naar het kwijlende lied
van derde- en vierderangs
uitgerangeerde
haven- of…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
Mijn Vocabulaire...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Er zijn ook woorden, die mij niets zeggen,
nog nooit van sommige gehoord,
ik ga dan aan mezelfve twijf'len
maar,denk dan wel: wat heeft die ander
dat mooi verwoord...
Dus, rest mij niets anders,dan,
mijn woordenkennis te gebruiken,
daarmee te spelen, op mijn manier...…
ATOOM
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.278 En hoewel ik door tijd ben verbonden
drijft ons elke tel verder uiteen
want we hebben elkaar slechts te leen;
nimmer worden wij samen gevonden.
Ieder deel van ons was al bemeten,
ieder nu een onmogelijkheid
in de vouw op het scherp van de tijd
die door niemand kan worden gespleten.…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen het beeld met geduld
om weer iets van de toekomst te lenen…
houten klaas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 mijn leven is niet meer klokvast
het slaan hoor ik niet meer
ik hoor nu stilte ontbranden
in een luisteren naar mijzelf
mijn gedachtes draaien niet meer mee
strofen niet meer begeleid door het getik
geen plaats meer voor de tijd
leen nu lucht in mijn woorden
die de wind naar mij toe blaast
zodat woorden niet blijven
steken als een houten…
De ziel in je ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
820 Wanneer ik ga inzoomen
op de lens van je ogen
je iris doortastend
val ik bijna stil van schrik.
Het wemelt van verdriet
en een stukje ongeluk
ik zie de vraag om liefde
voor mij amper te verdragen.
Dat jij je leven hebt gegeven
voor een ander zijn geluk
dat kan ik best begrijpen
maar dat maakte bij jou wat stuk.…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar! wees gereed!…
de zee die wilde lichter zijn
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
740 Omhoog de zeven hem'len in,
de wereld zien van boven.
En zwierend, zwaaiend, zwevend,
haar vrijheid kunnen loven.
De zee, zij wilde lichter zijn,
om simpel weg te zien.
Niet aards duivels diepe dalen,
maar haar toppen en misschien,
de grenzen weg te halen.…
Lijdensweg!!
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.843 Jouw trieste blik
naar binnen gericht
Jouw huilende ogen
door zo'n naar bericht
Ik wil je graag helpen
een vriend voor je zijn
Jou zo te zien lijden
dat doet mij veel pijn
Ik leen je mijn schouder
pak jou stevig vast
Ik zal voor je zorgen
en draag ook jouw last
We gaan tot het einde
breng jou naar het licht
Dan neem ik triest afscheid…
Hierin wel
poëzie
3.0 met 22 stemmen
4.469 Men meende dat hij zou volherden,
en bed'len met een nieuw papier.
Ook kwam hij na een dag, drie vier,
maar met een doos die hij de heren
(als een corruptie) wou vereren.
De doos ging op, daar vond men in
vijf woordetjes van diepe zin:
(hij had er een koe in laten flerden)
'hierin kan wel getreden werden'.…
Spookdoos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 -zoop zijn avonturen lens-
Van huis weglopen werd haar wens
om 't even was hij zwerfprinses.
Met zwavelstokjes langs de deuren
zag zij zichzelf het liefste leuren.
Aan zijn oorsprong had ze lak.
Ook lippenstift en luxe geuren,
poeders, zalfjes, schaduwkleuren.
Zo werd een beautycase; knapzak.…
Ik wel.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.304 En ik had je daar
in Estartit
gerust
mijn toetsenbord
wel
willen lenen.
Ik had je best
in die pittoreske
smalle Spaanse
straatjes
willen leiden
naar de markt
Ik zou gerust wel
’s middags
met je
zijn gaan
zwemmen
in Torroella de Montgri.
Maar niks doen,
met jou
naast me
aan mijn zijde?…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 wil je spelen
in gedachten
los van krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Sluitertijd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
12.047 Kijkt hij
vanuit die plooien, de gelaagdheid
van aanzicht en overjas
nog steeds de lens tegemoet?
Zal ik hem vertellen hoe het
eindtraject moet worden afgelegd?
Ach, je gelooft je ogen niet
en wat hij zegt of prevelt
gaat ook al op de prent verloren -
De plek heeft hij zelf uitgekozen.
Een dichtgemetseld godshuis.…
Dirk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
646 Vandaag staat Dirk Scheringa te boek
Als tollenaar die klanten wist te flessen
Daarbij had hij geheime minnaressen
En nu is ook het geld van moeder zoek
Geknipt, geschoren en failliet vrijwel
Dus nu dan maar naar Lenen punt en el?…
De trek
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.379 (liedje)
's Avonds gezeten op een hek
zag ik het naad'ren van een trek:
een grote biefstuk kwam voorbij,
gebakken aardapp'len en prei
gevolgd door flensjes, Franse kaas,
een dikke pens, een volle blaas.
Daar achteraan op zijn gemak
slofte de koffie met cognac,
en in der wolken tekening:
ziedaar, daar kwam de rekening!…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Van psychiaters, psychologen en honden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Stapelgek ben ik, ik geef het toe,
Heb al mijn toekomstdromen in drank
En middelen op zien gaan,
Mijn theater heb ik coute que coute
In de benen willen houden, het geld
Dat ik van jou zou lenen heb ik
Allang uitgegeven, politie en deurwaarder
Staan voor de deur
Het maakt me allemaal niet meer uit
Hoe ik hier uit zal komen, ik doe…
Louis wordt wakker!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Als ik De God van Nederland was
dacht ik puur vooruit
en verving de hele achterhoede
door Depay Wijnaldum Lens
Huntelaar en Kuyt
Met het volste vertrouwen
in De God van Australië
die de Aussies modelleerde
naar de emoe en de kangoeroe
voor grote sprongen voorwaarts
zonder behoorlijke achteruit
Vooruit als basis gaat men trots op
deze…
Van wezel.....ezel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
683 de kinderbenen
hangen
over de rand
Bij brand
kon je water
eruit
putten
De emmers gingen
dan van hand
naar hand
om het vuur
te blussen
maar ondertussen
gingen m'n ogen
naar die kinderbenen
Ik hoefde
m'n stem
niet aan die kinderen
te lenen
Ze riepen:
'de Burgemeester
van Wezel'
De echo:
'de burgemeester is…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
buiten is het onveilig - de moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 kind met de camera
laten mij kijken naar
een kleurrijke vogel
die met gekortwiekte
vleugels het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
deze breekbare vogel
vliegt zich niet bijeen
ook de takken zijn te teer
ze verschanst zich
je weet maar nooit
in een vergrendeld
nest vol spullen die
haar veilig omhullen
achter de lens…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
Spaarders bestolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 EU landen met chronische tekorten
door laf overheidsbeleid
schofferen EU afspraken
lenen miljarden euro’s extra
Het inflatiebedje ligt gespreid
Met inflatie hoger dan rente
schrompelt uw spaargeld ineen
Een vlucht in AI is riskant en
hypotheek een molensteen
De spaarder wordt bestolen
door haar eigen ECB
die weigert inflatie aan te…
Aan New-York (4)
poëzie
4.5 met 2 stemmen
846 stof niet dat gij nooit voor de aard
Verloochend hebt, wie ge eertijds waart,
Noch roep uw zuster van haar heuv'len;
Laat Albany bij warme haard
Van koetjes en van kalfjes keuv'len,
En stell' zij, met verheugde geest
Een toast in op 't Sint-Niclaas feest:
„Voor Hollands Volk! — voor Hollands Koning!…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 De nacht was in de eikebossen
Tussen de heuv'len klaar en koel;
En statig stapten onze rossen
Naar 't oosten en 't verlangde doel.
Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine.…
hemelsblauwe groeten
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
2.933 hoeveel ik van je hou
je schouder leen voor steun
hoe graag ik schrijf voor jou
hoe veel ik op je leun
als wij er niet meer zijn
-laat dat nog even duren-
zal ik je dan in hemelsblauw
mijn groeten blijven sturen?…
Voorbij de dageraad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
828 Ik leen aan jou
mijn
uitgestorven hemd,
dat huilend op mijn naamdag
kwam.
Mijn veel te
ruim
gedachtengoed
zit in mijn mappen weg-
geschreven.
Ik geef aan jou
mijn
aardse muntgeld,
dat ik spaarde vol van
gram.
Mijn veel te
ruime
hartsgeheim
is bij een enkel vriend ge-
bleven.…