616 resultaten.
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 .
------------------------------------
uit: 'Parken en Woestijnen', 1940.…
Autumn Leaves
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
2.501 Jurassic Park, E.T., A Bridge Too Far,
The Lion King, James Bond, The Great Dictator,
The Sound of Music, Jaws, The Aviator,
Titanic, Harry Potter, Avatar.
Ik heb vakantie maar kan nergens heen,
Dus herbekijk ik deze één voor één.…
Witte fietsen.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Ze staan er
in rij na rij
zo voor het grijpen
Geen groots idee
vermetel plan
hoeft nog te rijpen
Je mag er spontaan
gaan rijden
over de uitgerolde paden
van 't Natuurpark
waarin de ark
van Noë lijkt leeg gelopen
Sfeer en weer
hoeven ze er
niet te verkopen:
in park 'De Hoge Veluwe'…
In de stad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
185 Toen wij op vakantie waren
en continu de tijd vergaten
Onszelf dagelijks moesten samenrapen
Hield je mijn hand vast bij het rennen
Trappen af
Nieuwsgierig naar de winkels
De stad rook verschillend
Maar altijd helder
In de metro, in het park
Tussen de gebouwen
Liepen wij samen,
met vele vreemden,
het museum in…
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
Man zonder vrouw
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.008 Man zit in park,
man leest een boek,
man lijkt in lucht,
man heeft een hart.
Man pakt een pen,
man denkt diep na,
man schrijft iets op,
man heeft een ziel.
Man staat weer op,
man krabt aan hoofd,
man gaat naar huis,
man heeft geen vrouw.…
ouderdom
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
712 er zit een oude man
op een bank in het park
hij kijkt rond
hij ziet jeugd
heel veel jeugd
jeugd,
dat was hij eens
ook hij zong, sprong en genoot
van die zekere onbezorgdheid
die jeugd heette
maar nu…
telt hij niet meer mee
hij is immers oud
zijn wilde haren kwijt
droevig is zijn blik
hij denkt:
waarom wordt men eigenlijk…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Met jou wil ik dansen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.234 In het park,onze blote voeten in het gras
Weet je nog die avond ?
Duizenden kleine sterren, die dansten
met ons mee. Ik zag ze in je ogen als je
naar me keek
Ik ben je niet vergeten Al is het voorbij.
De zomernachten brachten we door op
het balkon. Wat voelden we ons vrij.…
waarom dans jij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
536 langs het park
een smal pad
waar je stil staat
wacht
watervogels dansen in de ochtendzon
mensen zoeken naar een god
hoe het ooit
begon
de waarheid schuilt achter de sterren
boeken praten
letters vertellen
het jeukt
vleugels verbranden
en vuisten slaan niet meer
het is het uitzicht
echt waar…
de kronkel herontdekt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 'de vermoeid ogende man
besloot toch maar even
plaats te nemen op het
met graffeti besmeurde
bankje in het park'
met deze fraaie volzin
voor een mogelijk stukkie
wil ik de 100ste geboortedag
van Simon Carmiggelt onder
de aandacht brengen...…
Overdenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Sommige gedachten staan
lijnrecht tegenover elkaar
wanneer zij bij maanlicht
hun dag overdenken
op 'n bankje in het park
waar een voorbijganger
net zo gemakkelijk
verloren loopt
kruipt de tijd als nooit
te voren juist die kant op
waardoor de ochtend gelijk
in 'n ander daglicht wordt gesteld…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Bomencentrum Nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen.
Jardin d'Hiverre rekent op ons allen,
samen met het Groene Paviljoen.…
net zomin ik fluister
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 terwijl
waarheden ontvouwen
onder ede verklaard
het evenbeeld dooft
luwte hoorzaam blijft
het idee nestelt
schijn bedriegt
we ons in kielzog vervoeren
men voorouders herdenkt
waarmee woorden uitdrukken
oren zich vullen
dagen zich stapelen
vulkanen slapen
de straat, het park
zolang ik luister…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
voor stad
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.046 jazzybomen kuieren door het park
en eenden fluisteren hun veren
langs de waterspiegel heen
een borst vergaapt zich aan een kleintje
een bank dommelt onder 't oudje
terwijl grasveld geurt naar fris
en frisser tuimelt een wolkje
boven die stad
mijn woorden…
ontloken kind
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.555 een milde winterzon bescheen het park
waar de eenden al zagen voor wie we
kwamen door ons lonkend zakje brood
zij keek verbaasd naar al dat gekwaak
en gesnater in ’t water, had enkel oog
voor het tafereeltje om haar heen
en ik, al kuierend achter haar wagen
ik genoot van wat we samen deelden
en van ‘t kind in mij nog even speels…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 nu komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Een stilte, met meeuwenkoor,
verdrongen langs een park gelegen.
Een verhuiswagen komt gehaast voorbij.
Dekveren in de wind.
En ik.…
Gemis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Against all odds
Plooit de tijd weer naar voorjaar
Is het park een canvas
Van groen en geel en roze
Vindt de wind weer het zuiden
Heb ik
Me losgewrikt
Uit de wurggreep van donkere dagen
Ga onder
In het vroege licht
Me vastklampend
Aan het drijfhout van herinneringen
Hoe wij ooit
Op jonge benen
Door vele zomers gingen…
Lieve moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.058 Mijn moeder ben ik verloren
Oud en grijs en gek zit ze
Voorgoed in de bejaardentoren
Met mooi weer mag ze naar het park
Voortgereden door een zuster
Als ze zoet is krijgt ze kwark
Me onbewogen aan te staren
Vertel ik vurig over onze jongens
Moet ik me de moeite dan besparen?…
Automobiel
netgedicht
2.3 met 43 stemmen
3.170 Als het maar even mooi weer is,
gaan ze met hun rollator op pad
en zie je hen rustig schuifelen
door het park of in de stad.
Vraag je, hoe het met hen gaat,
dan maken ze wat lolletjes:
'We zijn nog zeer automobiel,
ons leven loopt op rolletjes'.…
Vriendin
gedicht
2.7 met 3 stemmen
11.116 Ik wil nooit zien hoe zij hun liefde geeft,
voorleest, in parken en aan stranden speelt.
Ze wijst me af en reduceert me tot slavin,
ruikt mijn parfum maar wil mij niet bewonen.
------------------------
uit: 'Amazonen', 1996.…
Eerste januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 oorlogsresten lagen nog in de straten
in het park werd een eerste voetbalwedstrijd
gespeeld, vogels zongen de lente tegemoet
een eerste botsing was een feit
bij eerste ontmoetingen werden de beste wensen gewenst
eerste boodschappen waren al gedaan
zo werd de eerste dag in het nieuwe jaar
vanzelf ingekleurd…
Ik kom teug
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Als ik terug ben bij jou
schijnt weer de zon
en lopen wij samen
over de paden in het park.
Laat me nu gaan
ik kom terug.
Maak je geen zorgen
ik ga maar voor even.…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 Diep in het lila park
vond ik jou
Je had op me gewacht
met ogen vol leven
handen vol verwachting
Onze blikken zochten een glimlach
in het eindeloze deemster
voorbij de sterrenkou
spraken van ongekende paden
omhelsden gouden dromen
lachten als jonge goden
zwervend door de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren…
Rosa Parks 1955
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
905 Ze zeiden:
wij hebben een cirkel getrokken
rond jouw huis.
Zo lang je maar binnen de cirkel blijft,
beschermen we jou tegen het kwaad.
We hebben het beste met je voor.
Zij dacht:
uit deernis snijden ze me
onder felle lampen
tot op het bot.
Mijn hart heeft haastig geleerd en
zich ingemetseld achter een muur.
Lang, zo lang geleden.…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 Een engel hield mij staande
zij legde haar hand op mijn schouder
ik was verrast en geschokt
een niet alledaags gebeuren
probeerde het te begrijpen
zonder een woord te zeggen
nam ze me aan de hand
in de volle drukke straat
viel dit voorval niemand op
waarheen gingen we en waarom
we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien…
Spreeuw
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.301 Cortéz onder de vogels; ik kwam hem
in Central Park bij honderdtallen tegen.
Wat zou het dat hij alles onderpoept?
Witkalk bij tonnen vol geloosd op heren, auto's, stoepen.
Heeft schijt aan ons en geef hem eens ongelijk.…