2805 resultaten.
Lied voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.062 Soms, als een zonnestraal door de ramen gluurt,
de tuin nog glimt door ochtenddauw.
Draai ik weer dat ene liedje,
dat blijf ik doen, muziek voor jou.
Ik zet de deuren heel wijd open,
een stem die hoger en hoger klimt.
Op zoek naar hem die zo geliefd was,
en nog altijd wordt bemind.…
Engelse tuinen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Engelse Tuinen
Zo prachtig aangelegd, heel veel kleuren
Genieten van alle geuren
Mooie, steile wandelpaden, stenen in het water
Gelijke paadjes voor mensen met een rollator
Leuke prieeltjes en mooie beelden
Vlinders en bijen, wat een weelde
Opeens een Italiaanse villa
Een Roomse tuin, een vleugje Italia
Zalige bankjes om op neer te strijken…
gesloten tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 is dit het beeld
waarnaar ik zoek
een verzameling van bloemen
-uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen
regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals
en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen
beneden
in de kamer
te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude…
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Zij is één vrucht mijn tuin
hoe zij zich tooit
Naar een sportzaal hoef ik nooit
elke oefening biedt zij
Mijn vriend en mijn vriendin
want als ik uit het raam kijk
is zij altijd aan mijn zij.…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Zoals ik zeer lang geleden
bij het maaien
de bosjes madeliefjes spaarde
op dwingende vraag
van mijn jongste zoon,
zo rij ik nu nog altijd
om de enkele viooltjes heen
-wit, blauw, paars-
die ooit verdwaald,
van tussen het liggend hertshooi
en het klein vogelpootje,
spontaan aan het bloeien zijn gegaan.
Zij schitteren al
door drie maaibeurten…
Raamzicht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
554 leren huid zit als gegoten
en het hout dat onder haar handen leeft
dat de kneepjes zorgvuldig pareert
ze geniet van hem en de dunne schroten,
van het eikenlaminaat dat vlinders weeft
ze ziet dat de tuin voor hem salueert…
Sociaal
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
585 Politiehonden worden sociaal,
Het wordt ze afgeleerd om flink te bijten,
Laat staan dat ze er een aan stukken rijten,
Een hondenbeet is menigeen fataal.
Is Bellolief zijn lesjes glad vergeten,
Dan word je sociaal door hem gebeten.…
Verdonk houdt geest in fles
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
720 in haar zesenveertigste zitting; Trb. 1962, 122 en Trb. 1964, 23)
12-03-2004, Bron: Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
i.m.
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.180 lig in de tuin
waar ik elke dag liep
ik lig in de tuin
waar ik elke dag sliep…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Nu, al twaalf jaar later,
Is de tuin geheel volgroeid,
Alleen de tuinset ontbreekt,
Staat doelloos binnen,
Want ik zit nooit in de tuin
Ik zit altijd binnen.
Nu schrijf ik deze zinnen,
Als herinneringen.…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
Chaos bij doodtij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
101 Ik lig wakker, wil
niet fantaseren
niet dromen van jou
niet dromen
dat mijn gedachten zich
in de materie binden
aan een intiem dichtbij
passerend stukje van jou
niet belemmerd
door sociale schotten
maar passerend
door een membraan
en dat er dan ook iets
van jou in mij komt
niet in mijn verbeelding
maar in mij, iets voelbaars…
Bedankt voor het spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Bedankt dat we als
Kinderen in Uw tuin
Mochten spelen,
Zoals onze kinderen
In onze tuin mogen spelen,
Voor altijd geborgen
In alles dragende liefde…
De tuin (2)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 Jouw tuin
en de mijne
Een tafel
stoelen
een kleed
borden
Zitten
alleen of
met de ander
Pauze
van alles
en niets
Daar kom je dan
weer
je rokje
als een vlag
We zijn er weer
in jouw tuin
of de mijne
Een merel
zingt de zomer
twee glazen
groeten elkaar
in een lied
dat klinkt
van jouw tuin
tot die van mij…
Hun bedjes gespreid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
488 valse schaduwen
tekenen deze tijd
waarin sociale cohesie
verandert in haat en nijd
wij hebben hun
bedjes gespreid maar
zij dromen zich al sultan
in het nieuw ottomaanse rijk
er komen weer
kristalnachten aan want
vrijheid en naastenliefde
mogen en kunnen niet bestaan
staan wij nog voor
onze normen en waarden
of laten wij deze gesels…
Geaardheid?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 Kijk, hoe
hij vrijelijk ademt, hij
voelt zich werkelijk een kei,
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
van sociale vriendschap maar
in gemeenschap wordt bemint,
los van kleur en vorm geaard,
door dezelfde afkomst van
lichamelijke erupties uit de
moederschoot door een oerkracht
in schoonheid zijn gebaard.…
Taboe opheffen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Soms
geeft men
ijdelheid
wat meer
cachet
met een sausje
gelegenheidsidealisme
door het een taboe
opheffen te noemen…
[ Ze vindt mijn gevoel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Ze vindt mijn gevoel
niet herkenbaar: 'Zoek nu eens --
je echte gevoel!'…
Valreep
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
753 Je norm staat lijfelijk geschreven
in ons maagdelijke hoofdstuk
in al wat wij samen beleven
verdwijnt elke sociale druk
je hebt de prijs moeten betalen
voor het verdringen van verdriet
het is de schoot voor de banalen
waarmee je zelfrespect verried
het kijken in elkanders ogen
is van waarachtigheid ontbloot
wij koesteren slechts mededogen…
Een tuin vol leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Bij ons in de tuin, veel bloemen
En drie merels, weldoorvoed
En ook nog bijen, die zoemen
En koolmezen, net uitgebroed
En mijn aardbeien, die worden aangevreten
En slakken, die ook profiteren
En wie heeft wat op zijn geweten?
Hoe weet ik dit evenwicht waarderen?…
Terug in de tuin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Daarginds is een groot veld
waar ik ga zingen
om mijn ziel te bevrijden
Mensen zijn van goud, sterren-
stof in het grote, grote veld
- eindelijk terug in de tuin
'O, mag ik met je mee?
Weg uit de smog!'…
Kater
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 Elke ochtend hetzelfde tafereel.
De kater van de buren,
de jager,
loert naar tuinvogeltjes:
het roodborstje -echt een ettertje-,
de rusteloze meesjes,
een vink.
Dan loopt hij,
statig-langzaam,
over het tuinpaadje,
voorbij de ontbijttafel.
Uitdagend loenst hij naar binnen.
Wie doet me wat?
Mijn vrouw haat hem.
Hartgrondig.…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Nog steeds is er uitzicht over het duin,
dat gras eet en met stenen is verfraait,
de plant werd naar een andere tuin verzet.…
Tuinobservatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
366 Na stevig maaiwerk
uitblazen op het terras
met zicht op
een ouwe Amerikaanse vlag
als vogelschrik,
een lievevrouwebeeldje
uit het geboortehuis,
een struik azalea's
in lentebloei.
Zo vertrouwd de beelden,
zo zalig de geborgenheid.…
Poppies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Ik heb weer vlinders
in mijn kleine tuin pauen-
ogen wondermooi
het geeft gewichtigheid aan
mijn tuin lijk iets exotisch
wij drinken koffie
op het terras er blinken
poppies in je ogen…
de gehandicapte vent
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.168 wie wil er nog wat van weten
van die gehandicapte vent
geen vrienden
geen sociale buur
z’n vader en moeder
kwamen nooit meer
liever doen alsof je hem niet hoort
en dan hopen
dat hij jouw perfecte leventje niet verstoort
alleen was hij
niemand bevestigde
dat hij nog leefde
het enige wat ze zeiden
was dat het er stonk
omdat hij al drie…
Prof- voetbal
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.019 Je mag nu absoluut niet falen,
je behoort nu bij de voetbal a-socialen.…
Wiegel de giegel.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 Mark hou je stark
en kijk maar met oprechte trots
in de spiegel,
en zien wij godzijdank
eindelijk
-en wie had dat ooit gedacht-
een sociale VVD
Maar wacht!
er komt nog de grote dictator,
Heer Wiegel de piegel
met z’n grote eigenwijze giegel,
en die spoelt weer alles,
alles wat is bereikt, zó
door zijn asociale plee.…