295 resultaten.
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte af
herkent sporen van koud zweet
een kuiken verstart in het vizier
de spitse…
HET JAAR 1602
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Noordzeegolven vol late middagzon
worden overschaduwd
door een pas vertrokken Oost-Indiëvaarder
zeilen bollen strak naar voren
willen sneller dan de houten romp
lange spitse wimpels roeren zich heftig:
rappe tongen van reuze albatrossen
welke zilte luchtstromen proeven
kieskeurig de verlangde wind zoeken
vroege schemer nadert bedachtzaam…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 II
De meeuwen scheren langs 't verlaten strand,
Hun witte buikjes glimmen even op,
En nederwaarts gestrekt met spitse kop,
Zo laten zij zich vallen op het zand.…
Tuin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
979 de week
dan maai ik het gras
en loop daarbij te wensen
dat het gazon kleiner was
ik maakte ook wat perken
een bloemetje staat fris
ik weet nu ondertussen
wat onkruid wieden is
over het hele karwei
loop ik te klagen en te zeuren
terwijl naast mij lavendel
zo heerlijk staat te geuren
al doe ik het wel graag
in de tuin een beetje spitten…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 heb het alleen maar zwaar gehad
er blijft zo weinig over
de kracht is er niet meer
zorg heb ik nooit en te nimmer gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.
Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
Toeslagen affaire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Deze negatieve krachten
Stuurs en zwaar als lood
Uitbuiting door de penningmeester
Komen zij uit Abrahams schoot?
Och volk dat u beroemd uit
Izaäks nageslacht te zijn geboren
Van u wil ik protesten horen
Om een vervolgd een etnisch volk
Dat in de draaikolk van de macht
Naar beneden is gezogen
Dat u deze macht niet langer zult gedogen…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 als een pronkstuk op tafel
de trap wentelt om een spil
voert me naar het doorwoelde bed
een matras van schuimrubber
die ademt door gaten
ik slof over visgraten van gelakt hout
de stad slaapt al
de wijk is wijd van stilte
niet nodig dat ik deze dag laat uitdijen
het enige dat ik opwind is mijn oude wekker
morgen moet ik terug de spits…
Zonsondergang
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.890 Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout;
Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon;
Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud
Uitsteekt buiten de kromme horizon;
Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon,
Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 door stilte te bevangen
vermoeide honden rusten onbewust van hevig lijden
de hoorns gelaten wachtend op een volgend zwaktebod
als de gevallen jager waakt om zijn geweten te bevrijden
van schaamteloos gejaag op deze prooi die nooit zal zwijgen
en met een al te groot gemak verhoudingen verdraait om
de reeds verloren ziel aan zijn verzonnen spit…
STEEDS MAAR WEER
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.020 mijn handdruk blijft ferm
krampachtigheid is niet te bespeuren
liefde kan ik nog steeds uitstralen
hoop blijft voor mij een gegeven
vertrouwen is op mijn lijf geschreven
en steeds maar weer
is er iets wat me treft
het overkomt me gewoon
misschien ligt toch de oorzaak in mij
ik treed nu in mijn diepste zielenleven
haal alles overhoop, spit…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zacht huivert de spits
van 't kale ranke boompje:
roerloos deint de valk.
De regen houdt op. Proef
natte lucht in stralend licht.
Een zwarte streep damp
raakt de ondergaande zon,
verscherpt het purper.
Langs de parkvijver
staan heesters, kaal, recht en stijf;
Dáár ruist bamboeloof.…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Daarbuiten in een dal van straten
tussen zwarte gevels en spitse daken,
steken minaret en kerk de vingers
gezamenlijk op, om als hun God het wil,
als enige, ( maar mijn God toch ook? )
in de hemel te geraken. Ze schrijven de
toekomst in een stil gebed, maar blijven
uit het licht van een ongeboren horizon..…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Het torsen van een lastdier
bij het spitten van een morgen land.
Het ongelijk van een slag in de wind
en het schot voor de boeg
van een vluchtelingenschip,
drijvend naar rustige waters,
op drift waar stille gronden
zoet koraal over golven smijten.
Het ongelijk van zaden,
uitbottend in onvruchtbare grond.…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.635 Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom
ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor een lach te ruilen
en mij in een ommezien
blij en licht te voelen
gewoon omdat jij er was
iedere avond, om je te verkoelen
op jouw heuvel, in het struikgewas
Eén keer op een avond
nam ik jouw hals in mijn handen
en zoende je langdurig op de mond
mijn spitse…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 De strijd is begonnen tussen ruisende regenradarpluimen
van zachte en milde pluviaanse origine uit het zuidwesten der Schwarzwalder schinken
De lage Niederlanden liggen
voor apengapen te wachten op middernacht en wat zich hoog boven de randstedelijke daken
en provinciale vetmesterijen der vaarzen afspeelt
Van de Vaalserberg tot de spits…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
352 naar noodzakelijke vooruitgang
Als beraden zou verraden
wat we nooit zouden durven dromen
en als geloven iets zou beloven
wat nog niet in ons op was gekomen
Als debatteren en impliceren
ons iets waarachtigs zouden geven
en als peinzen iets zou brengen
wat we niet al wisten
zou ik hier nu niet hoeven zitten
om ons bestaan om te spitten…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 ik zit in een jager met twee straalmotoren
vastgegespt in een kuipzetel ga ik in duikvlucht
rakelings over de klokkentoren
ik scheur door dikke, lauwe lucht
met een gasvlam in mijn ronde staart
de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee
een werveling van cirkels die uiteenschuiven
elkaar overlappen in een spitse huls
die nog scherper wordt…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk vermagerde,hypocriete kosmos,
teder bloeiend in zijn noodlottige val,
gillend als een kamikaze-piloot,
omdat het plebs woont in de kastelen
en de adel vreet uit vuilnisbakken,
ik gris de angels uit zijn handen
schrijvend met de spitse…
DE KRUISIGING
poëzie
4.6 met 9 stemmen
1.128 Multatuli
===========================================
Een bende rukt ter bergkruin, de adelaren
van Rome aan de spits; - daar rond en achter
een wild getier, gejoel, gejuich: want boven wacht er
zo'n heerlijk schouwspel! Voort! Als woeste baren
golft alles opwaarts.…
Oost west
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Van jouw mag het gaan plenzen,
dieper in het krantje spit je.
Je pakt je leesbril want je hebt geen lenzen en verzit je,
dit nieuws behoeft geen telelenzen.
Buiten de deur vertoeft nu een steur,
dus hoed je voor de elementen.…
Een houtsnip leidt een stil leven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Met haar 38 centimeter lengte, haar spitse
snavel en haar naar achter gerichte oogopslag,
bivakkeert zij het hele jaar door op het Nederlandse
grondgebied; leeft zij onopvallend met de dingen
van haar houtsnip-dag.…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 de man, oud doch jong van hart
spit in zijn dag met een geleefde lach
omwille ongewenst groen in d'aard
om jonkheid een morgen te geven
op zijn wijze, een eigen trage vaart
zijn gedachten, die ken ik niet
misschien gevuld met verwachten
hij enkel voelt wat hij ziet
in de hartslag van dit moment
en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 jaarlijks moet hij onder het snoeimes
wilde scheuten wat bijgeknipt
hij houdt bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 De boerenzoon
die de pen hanteerde alsof het een spade was,
stootte bij het spitten op steen, wat iedere
schep deed breken, al was hij nog zo scherp
in zijn adellijke geschriften.…
Kruidendokter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 (voor Marcellus Emants)
Drie mooie vrouwen deelden het zware
zienersleven,hij schreef alsof hij tuinen
spitte en kruiden verbouwde,met een geestdrift
die hen allen verbaasde. Hij prees de werking
van ieder kruid en aan de puntjes van zijn
sierlijke snor herken je de punctuele estheticus.…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Of de stille, verlegen jongen uit
de kroeg
de scorende spits uit dopeland
of dat ie mooi was
mooi in een lege treincoupé
met licht beslagen ramen
of dat ie vrijde met Joyce
die eigenlijk mijn liefde was
De laatste keer dat ik hem trof
was bij de dood van Tokkel
vanuit het middenpad in de overvolle aula
liep een wat oudere gebogen man…
GETIJLOZE MAANDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
734 Maar - die enkele
pollen vol spitse puntjes
geven talloze vragen...
Het tere speenkruid
bloeit krachtig en vergaat snel
tussen de wortels
van de oude, zwakke boom,
die -levensmoe- blijft bestaan.
In de stadstuinen
bloeien veel krentenboompjes.
We gaan naar het bos,
zoeken heel lang, overal,
één zo'n witte bloesemkruin.…