449 resultaten.
Paragnoste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 In Moordrecht lag ik op een liggedoe,
terwijl er kaarsjes brandden en zij
om mij heen dwarrelde als een spook
van vlees en bloed. Ze ontdekte een
gat in mijn aura en daardoor verloor
ik alsmaar meer energie en was ik een
makkelijke prooi voor bodylifters.…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 Voel jij het nu ook, dat spook in nabije verte
een werkelijkheid die dichterbij komt
in het schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed,…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Nooit meer slapen, mistig spoken
helden straffen, geleerden koken
Dorbeck voor eeuwig verhullen.
Ik proef zijn verzuurde wraak,
adem diep zijn zwavelsmaak
tot mijn lippen venijnig krullen.…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Halloweentocht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
956 Tijdens de Halloweentocht
lopen de heks en het spook
anoniem naast elkaar
en dat is maar goed ook
Ze kunnen elkaar
niet luchten of zien
maar dat verandert
tijdens Halloween
Ze weten van elkaar
niet wie of wat ze zijn
hebben samen de grootste lol
en dat kost ze geen centje pijn
Was het in de wereld
maar vaker Halloween
waar iedereen…
Dierbaar dichtbij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
360 streepje maan
zag ik jouw
gezicht hoorde
ik jou ademhalen
was jij zo
dierbaar dichtbij
er was geen
stilte in het
vele leven bij rust
en om jou heen
in de kleine
bewegingen
naar willekeur
ik zag je dromen in
nachtelijke expressie
de stereotypes
van angst en
bang zijn ook
plezier en druk
met gebaren
onuitgesproken
kreten van spoken…
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 jouw ogen, wat heb je eraan
om je ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er een zwaard naast mij ligt
dat ik gek word van de heksen
in mijn lichaam en de spoken…
Sint Maarten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.089 ’t is donker buiten en koud
lampionnen schijnen als spoken
de wind wil ze uitblazen
denk ik, diep in m’n jas gedoken
in de verte zie ik het vuur al
ik ruik de rook tot hier
straks speculaas en chocomel
en de grote mensen bier
ik sta in een cirkel van licht
voor warm en achter koud
het vuur danst als een geest
terwijl de tijd zich verdicht…
Jou gedichten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.296 Je gedichten spoken door mijn gedachten,
nemen me volledig in beslag
en houden me vast.
En toch ...
Vrijer dan bij jou
ben ik nooit geweest
jij mooie lieve en goddelijke vrouw.…
Perspectief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.124 Een spook zwerft in mijn binnenste
wereld tegen de gesloten deur van
de toekomst. Maar sluit ze nog niet
mijn ogen, de kraan, sleutel
misschien past ze
dus sluit ze nog niet.…
einde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
968 Flarden mist spoken door mijn hoofd,
verdoofd kijk ik al lopende om me heen, op zoek.
Jou kan ik niet meer vinden,
Ga maar zei je, kijk niet om,
kijk vooruit en loop door.…
Een mystiek moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 grote machten
in jou heerste
de serene rust
zoals in het oog
van een orkaan
daar waar bundeling
van krachten vat kreeg
op de maatschappij
ging hij jou voorbij
jij was geen rots
in de branding van
geweld en niet geveld
door onrust en paniek
in een mystiek moment
ben jij door het oog
van de naald gekropen
zonder begeleidende spoken…
Omarmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.029 Regendruppels vallen neer
Vanuit de hemel op de grond
Met een knuffel in mijn hand
Loop ik buiten stilletjes rond
Kijkend door beslagen ruiten
Gedachten spoken in mijn hoofd
Hoelang zou het nog duren
Voordat mijn laatste lichtje dooft
Ik nestel mij in een hoekje
Houd mijn knuffel stevig vast
Het zal nog maar even duren
Dan ben ik niemand…
Onze Ware Wetenschap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.598 Het blijft constant door mijn hoofd heen spoken
Lieve God, ik ben zo moe…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat
Ik zoek mijn huis in dit vreemde bos
Mijn eigen stuur weet de weg niet meer
De nevel laat zijn spoken…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Gedachten dansen door mijn hoofd
Honderdduizend flarden
Zoveel en zo vaak dat het me verwarde
Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten spoken…
ONTBOSSING
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 het zijn de vogels op hun vlucht
zij ondergaan hoe klein ze zijn
boven kale vlakten hels venijn
adem stokt veelvuldig in een zucht
bomen op schavot is geen gerucht
natuurverkrachting is hun pijn
de bijl hakt scherp in levend brein
er kleurt geen hoop als enig teken
het is vergrijst in doodse deken
smorend dreinen spoken in het vuur
de…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 vingers in mijn geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde…
Wacht maar even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Deze novemberdag begint niet zonnig
je gedachten gingen te vroeg op pad
te veel spoken en andere zaken
spinrag en vallend blad.
Zoveel woorden en amper nog plaats
je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 ik prijs je niet als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Alleen de stenen herinneren ons
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
193 Ondanks de spoken overwinnen wij
al die verhalen, wat wij doorvoelden:
diffuus bij vlagen, uitdagend én leeg,
maar geen ontsnappen, wat ons tekende;
hechtend aan liefde, vanzelfsprekend echt
uit een verlangen naar meer verbinding.…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Schimmige liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 Al die tijd
was ik het spook geweest
en al die jaren
had ik
die vrouw nooit gekust.
Die nacht spraken wij ware liefde,
terwijl de schimmen van vroegere
dagen
ons verdwaasd verlieten
op zoek naar hun vrede…
Porselein van het heden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een ultiem lief gebeuren
in liefde en licht
hebben wij genoten van
wat ons heeft ontbroken
verdwenen zijn schaduw en spoken…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 ze drijven mijn geest
vooruit als een spook
wit en zacht.net een kaars
die Halloween speelt
voor mijn eerste pop
te doen schrikken.
het detail groeit.
ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.
rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.…