259 resultaten.
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 van nu
Ter beschikking gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 alles
alles wat ik nodig heb
is vrije adem
om te leven
te spreken ook
mijn longen willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend…
het verdwenen Groninger land
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 nevelslierten
het leven is vertrokken, slechts wat
ademgeruis slentert nog door het puin
waar in het gruis staat geschreven, dit was
eens ons zo vertrouwde huis
fundamenten ter zicht gesteld door
het kantelen van de aarde schreien
in de felle Januari wind het geschreven
woord waar niemand nog iets over wil vertellen
de stilte is sprakeloos…
Holle retoriek?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 ontmaskerde ridder zonder faam,
goochelt met teksten in overvloed,
ruikt de hete adem van z’n souffleur,
tovert gouden bergen uit zijn hoed,
door geveinsde verontwaardiging,
het dunne koord van het applaus
hangt slap, het is het woord waarop hij
gebalanceerd, de show gaat altijd door
als een pathetische voordracht voor een
sprakeloos…
O, de begeerte naar genieten machtig
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.858 Droom-schone dood en onsterfelijk verlangen,
Pracht van te vatte' en te voele' in vaste armen
Schoonheid, gedrukt aan 't luid-bewogen harte, -
Pracht van elkaar al vlammende te omvangen,
Zaligheid doende in sprakeloos erbarmen,
Zaligheid zelve in de opvlucht aller smarte.…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 verlamd en sprakeloos.
Omringd door hoge muren
We zagen niet alleen
maar voelden, heel intens.
veel erger dan zien.
Samen zijn we de poort uit gegaan.
Gruwelijk grijs beton, net als toen.
In stilte daalden we de berg af
met opstand in ons hart.…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 sproetje in een roos om te zetten
voordat ik vroeg of laat de ogen sluit
een bijdrage aan de jaren vriendschap
in de bittere zinnen die alles beloven
alvorens dat opnieuw weer uit te vegen
als verwaaide as van de vergetelheid
dat niets ons scheiden zal tot mijn
haren zullen bleken, om uit te vallen
als bladeren van een oude boom,
om sprakeloos…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 ik naar de koude trek
duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…
"Hoopvol Geloof Ik In Een Wonder"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Want wie vertrouwt op z'n eigen initialen,
Die weet dat hij sprakeloos op sterke benen staat.
Hoopvol geloof ik en bewonder,
En laat ik mij niet leiden door wat ik het meeste vrees.
Hoopvol geloof ik in een wonder,
Dat ik de winnaar ben in mijn eigen race.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven
zijn in beide handen,
verbleekt maar blijft
ongelofelijk rein, dat
woord is waar, stilaan
genoeg, de gevoelsgrens
ontelbaar overgestoken
de handen uitgestoken
even niet geaaid zodat
wereld sprakeloos…
levenswater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 als vanuit de bron ver in de hoogte
het pure water wordt geboren
is zij nog pril van aard en sprakeloos
alwaar de hemel de aarde ons
met een levensader wil bekoren
is de aanschijn van 's mensen beleving
nog o zo vluchtig en broos
door de stroming te breken in fasen
schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg
regelmatig wordt er onderweg…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 vergaan, in nieuw leven en het voelen
dat hij was
maar het waren ook de harten op het groene tapijt
van het theater
in open lucht en warm gestut
mooie mensen
die naar speelse, zoete bloemen
stroomden
naar elfjes, zonnig warrelend van vinger naar vinger
en in dat bewoonde land zag ik
mooie ogen tussen hem en haar; hoe ze de sprakeloosheid…
Ontwaken bij regen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.875 't Is regen, - 't regent aan mijn huis -
Ik luister, sprakeloos en kuis,
Naar 't lied van 't ledig leven,
Dat dromend van de hemel leekt
En dromend weder leven kweekt
Dat mild en murmelend geruis
Van droppelende regen.…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg
tussen de hooglanden en laaglanden
van je ziel , geïnteresseerd in al het pure.
Vertel gerust hoe dagen achtereen
wereld na de wereld zich in je ziel
ontvouwt, vogel zijn of zangnoot,
jij een goed oog gefotografeerd hebt,
mist optrekkend via bomende wortels.…
Ik voel ook vandaag dat bitterzoet
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
455 En nu is het even sprakeloos stil.
De vlijtige liesjes wiegen niet, de bijen zoemen niet
ze zijn zoals ze nu zijn even voldoende aanwezig.
En het is donker en het wordt nog donkerder.
De klimop staat er moederziel alleen bij zonder zon.
Even is alles zoals het mag zijn genoeg in zichzelf.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 ’s Middags het veld in
en sprakeloos beseffen
dat de hemel nog binnen
je handbereik is
alsof je die gave vergeten was,
zo is de latere liefde
Met de ander de straat
opgaan in de avond,
en voelen hoe de koelte
over je heen buitelt als
uitbundig kind.
Wist je dat nog?…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 de lange slanke pij
van boven tot onder
of van aarde tot hemel
draagt in zich
wat nog rest
als stof
maar toch vooral
gevuld met de adem
door de geest gevormd
overwonnen op het
uitzichtloze broze
ik zoek het gelaat
sprakeloos geworden
dat doch als haast zeker
de zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter…
helende twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.725 de laatste vrouw omhelzen,
enerzijds;
de etterende stilte van de laatste baarmoeder
doorboord,
in mijn schuwe harige handen voelen woelen
roerloos ziekteontsmet water,
sprakeloos ben ik, geheel merg.…
Verzinnen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
920 kom, luister naar mijn sprakeloos verlangen,
verzin een lied, ver-zin wat leeft in mij.
(Eerste sonnet uit mijn gelijknamige bundel met vormvaste gedichten, info op Unibook.com. Korte voorstelling van de bundel tijdens de zondichtmiddag van Hernehim Cultuur op 15 november a.s. in De Kargadoor, Utrecht, 14u-17u.)…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 het ook zij, mijn geest is te helder
voor mijn slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden
en verdwaal in de massaliteit van minuten
die wel verstrijken, maar als de dood zijn
voor het ongrijpbare heden
hoe is de zomer
waarin ik het gras kan ruiken
of de ogen van een kind die sprakeloos…
De holocaust. En wij?
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.896 De stilte staat erbij, sprakeloos.
Daaronder drijft de vraag:
waarom - bij mirakel ? -
zijn miljoenen gecrepeerd?
Het helpt niet dat we het vragen.
Als we het antwoord kenden,
dachten we niet eens aan een vraag.
We stellen enkel vast dat leven
met geweld het leven overleeft.…
Zo is het
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
646 Ik heb slechts
sporadisch hele hoge pieken en die
onthoofden mij zo genadeloos, dat
ik er sprakeloos van blijf.
Na weer een avond literair geboom
zwalk ik naar mijn luizenbed om in
zeer diepe dromen de vergetelheid te
vinden, de genezing van mijn hartzeer,
de verzorging van mijn zielswonden.…
Latere liefde
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.052 Dit is latere liefde
’s Middags het veld in
en sprakeloos beseffen
dat de hemel nog binnen
je handbereik is
alsof je die gave vergeten was.
Zo is latere liefde
met de ander de straat
opgaan in de avond,
en voelen hoe de koelte
over je heen buitelt als
uitbundig kind.
Wist je dat nog?…
dodenmars
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.335 daar ga ik dan
bam bam
ik lig
in de mars der doden
bam bammmerde bam klik klikkerde klik
luiden de trommels
van treurende boden
zij slaan op de hik hikkerde hik hik
ik hoor het schoffelen als valse violen
snaar slof snaar snaar
de juiste tred om achter doden te dolen
het blijft een hopeloos gebaar
slof slof slofferder slof
sprakeloos…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Stamp me dan vol tot mijn huid barst
en mijn lippen uiteindelijk ontvellen van sprakeloosheid.
Slechts één waarheid maar,
wil ik van jou horen en ik zal niets meer denken.
Genadevol zal ik me vervullen in jouw
ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer!
Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren.…
Machteloos
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.229 Sprakeloos waren ze
Later werd er verteld
Dat haar probleem
Te maken had met geld
Het was zo op te lossen
Maar zo is het niet gelopen
En zo heeft ze haar schuld
Met haar leven moeten bekopen.…
Vrede en vrijheid
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.446 alles gedaan
zijn de oorzaak van zijn leed
zelfs kakkerlakkenplagen
hebben ze veroorzaakt
en de huizen worden immers
minder waard
als er een uit den vreemde
in komt wonen
ze pikken banen in
ze zijn luidruchtig
ze hebben zijn straat, zijn stad
zijn land naar de afgrond geholpen
bijna als verlamd
kijkt ze hem aan en staat op
sprakeloos…
Knuffelliefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
639 een zachte snoet
zwart, bruin, gelig of vaalbleek
totdat er door een ventje van acht
een knuffel naar boven werd gebracht
het jochie wierp haar achteloos weg
en klom snel weer naar beneden
toen Beer haar zag: bliksemschicht
liefde op het eerste gezicht
ja, daar op die rommelzolder is hij
compleet voor haar gezwicht
Beer was sprakeloos…
Ik brand een kaarsje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 Nu, hij vermoord mij’
de stad blijft stil
herfstbladeren rollen over straat
het stoplicht springt op groen
drie minuten later weer op rood
woorden werden niet gevonden
een koffer wel
met daarin het lichaam van Hajar
tranen rollen
door immense boosheid overmand
één jaar geleden Lisa
‘Wij eisen de nacht op’
nu blijft de stad stil
sprakeloos…