Alle inzendingen over sprakeloos

259 resultaten.

Sorteren op:

Kringloop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
van nu Ter beschikking gesteld - Wooncomfort voor weinig geld En troost in oud verlangen Naar wat geweest was, ooit, Of misschien ook wel nooit - Bladeren door de karige Herfst afgedankt na 't Aangenaam verpozen Onder 't jonge groen, dat Tot volle wasdom kwam Daarna rijk scharkerend Tot diep bruinend brons Waaraan wij sprakeloos…

ademloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
alles alles wat ik nodig heb is vrije adem om te leven te spreken ook mijn longen willen wel de tralies echter van verstikkend geweld dat zich vlaggen laat als vrijheid van mening korten mijn adem knutselen ademloos mij puilend de ogen uit huiverig siddert mij sprakeloos de kou een traan denk ik heeft geen zuurstof nodig een bloedend…

het verdwenen Groninger land

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
nevelslierten het leven is vertrokken, slechts wat ademgeruis slentert nog door het puin waar in het gruis staat geschreven, dit was eens ons zo vertrouwde huis fundamenten ter zicht gesteld door het kantelen van de aarde schreien in de felle Januari wind het geschreven woord waar niemand nog iets over wil vertellen de stilte is sprakeloos…
elze6 februari 2018Lees meer >

Holle retoriek?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
ontmaskerde ridder zonder faam, goochelt met teksten in overvloed, ruikt de hete adem van z’n souffleur, tovert gouden bergen uit zijn hoed, door geveinsde verontwaardiging, het dunne koord van het applaus hangt slap, het is het woord waarop hij gebalanceerd, de show gaat altijd door als een pathetische voordracht voor een sprakeloos…
Pama14 februari 2020Lees meer >

O, de begeerte naar genieten machtig

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.858
Droom-schone dood en onsterfelijk verlangen, Pracht van te vatte' en te voele' in vaste armen Schoonheid, gedrukt aan 't luid-bewogen harte, - Pracht van elkaar al vlammende te omvangen, Zaligheid doende in sprakeloos erbarmen, Zaligheid zelve in de opvlucht aller smarte.…

Mauthausen!

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
verlamd en sprakeloos. Omringd door hoge muren We zagen niet alleen maar voelden, heel intens. veel erger dan zien. Samen zijn we de poort uit gegaan. Gruwelijk grijs beton, net als toen. In stilte daalden we de berg af met opstand in ons hart.…
Cor van Vliet18 november 2008Lees meer >

Is alles wel liefde?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
sproetje in een roos om te zetten voordat ik vroeg of laat de ogen sluit een bijdrage aan de jaren vriendschap in de bittere zinnen die alles beloven alvorens dat opnieuw weer uit te vegen als verwaaide as van de vergetelheid dat niets ons scheiden zal tot mijn haren zullen bleken, om uit te vallen als bladeren van een oude boom, om sprakeloos…
Pama7 januari 2020Lees meer >

noorderlicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
ik naar de koude trek duizenden, ja duizend kilometers in een bijna eeuwige tijd haast tot slapends toe in de verveling en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd zonder maar iemand te zien, geen enkeling langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen met die eeuwige witte lijn in het midden wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…

"Hoopvol Geloof Ik In Een Wonder"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Want wie vertrouwt op z'n eigen initialen, Die weet dat hij sprakeloos op sterke benen staat. Hoopvol geloof ik en bewonder, En laat ik mij niet leiden door wat ik het meeste vrees. Hoopvol geloof ik in een wonder, Dat ik de winnaar ben in mijn eigen race.…

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk het warme zand heb jij om wille van het tij met rust gelaten, weldra komen er verliefden samen, tot aan je grens die vloedlijn heet wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend op het groots moment van zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien…

Grenzen gaan en komen.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
ontdooit de grenzen vallen weg staan als blokkades weer op waar mensen gaan, de haat verbleekt, is even weg, bladeren die al gestorven zijn in beide handen, verbleekt maar blijft ongelofelijk rein, dat woord is waar, stilaan genoeg, de gevoelsgrens ontelbaar overgestoken de handen uitgestoken even niet geaaid zodat wereld sprakeloos…
Pama2 april 2020Lees meer >

levenswater

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
als vanuit de bron ver in de hoogte het pure water wordt geboren is zij nog pril van aard en sprakeloos alwaar de hemel de aarde ons met een levensader wil bekoren is de aanschijn van 's mensen beleving nog o zo vluchtig en broos door de stroming te breken in fasen schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg regelmatig wordt er onderweg…

behouden blauw

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 701
vergaan, in nieuw leven en het voelen dat hij was maar het waren ook de harten op het groene tapijt van het theater in open lucht en warm gestut mooie mensen die naar speelse, zoete bloemen stroomden naar elfjes, zonnig warrelend van vinger naar vinger en in dat bewoonde land zag ik mooie ogen tussen hem en haar; hoe ze de sprakeloosheid…

Ontwaken bij regen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.875
't Is regen, - 't regent aan mijn huis - Ik luister, sprakeloos en kuis, Naar 't lied van 't ledig leven, Dat dromend van de hemel leekt En dromend weder leven kweekt Dat mild en murmelend geruis Van droppelende regen.…

In vertegenwoordiging van heldere geest.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg tussen de hooglanden en laaglanden van je ziel , geïnteresseerd in al het pure. Vertel gerust hoe dagen achtereen wereld na de wereld zich in je ziel ontvouwt, vogel zijn of zangnoot, jij een goed oog gefotografeerd hebt, mist optrekkend via bomende wortels.…

Ik voel ook vandaag dat bitterzoet

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 455
En nu is het even sprakeloos stil. De vlijtige liesjes wiegen niet, de bijen zoemen niet ze zijn zoals ze nu zijn even voldoende aanwezig. En het is donker en het wordt nog donkerder. De klimop staat er moederziel alleen bij zonder zon. Even is alles zoals het mag zijn genoeg in zichzelf.…

Een dag latere liefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
’s Middags het veld in en sprakeloos beseffen dat de hemel nog binnen je handbereik is alsof je die gave vergeten was, zo is de latere liefde Met de ander de straat opgaan in de avond, en voelen hoe de koelte over je heen buitelt als uitbundig kind. Wist je dat nog?…

Als een mens zich verliest

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.258
de lange slanke pij van boven tot onder of van aarde tot hemel draagt in zich wat nog rest als stof maar toch vooral gevuld met de adem door de geest gevormd overwonnen op het uitzichtloze broze ik zoek het gelaat sprakeloos geworden dat doch als haast zeker de zuivere zienswijze draagt van worden naar zijn waar echter…

helende twijfel

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.725
de laatste vrouw omhelzen, enerzijds; de etterende stilte van de laatste baarmoeder doorboord, in mijn schuwe harige handen voelen woelen roerloos ziekteontsmet water, sprakeloos ben ik, geheel merg.…

Verzinnen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
kom, luister naar mijn sprakeloos verlangen, verzin een lied, ver-zin wat leeft in mij. (Eerste sonnet uit mijn gelijknamige bundel met vormvaste gedichten, info op Unibook.com. Korte voorstelling van de bundel tijdens de zondichtmiddag van Hernehim Cultuur op 15 november a.s. in De Kargadoor, Utrecht, 14u-17u.)…

Bomenlandschap

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 742
het ook zij, mijn geest is te helder voor mijn slaaptegoed in bed: het bloed blijft door de hersenen razen ik tuur in de verte van het verleden en verdwaal in de massaliteit van minuten die wel verstrijken, maar als de dood zijn voor het ongrijpbare heden hoe is de zomer waarin ik het gras kan ruiken of de ogen van een kind die sprakeloos…

De holocaust. En wij?

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.896
De stilte staat erbij, sprakeloos. Daaronder drijft de vraag: waarom - bij mirakel ? - zijn miljoenen gecrepeerd? Het helpt niet dat we het vragen. Als we het antwoord kenden, dachten we niet eens aan een vraag. We stellen enkel vast dat leven met geweld het leven overleeft.…
Fa Claes12 februari 2005Lees meer >

Zo is het

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 646
Ik heb slechts sporadisch hele hoge pieken en die onthoofden mij zo genadeloos, dat ik er sprakeloos van blijf. Na weer een avond literair geboom zwalk ik naar mijn luizenbed om in zeer diepe dromen de vergetelheid te vinden, de genezing van mijn hartzeer, de verzorging van mijn zielswonden.…

Latere liefde

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Dit is latere liefde ’s Middags het veld in en sprakeloos beseffen dat de hemel nog binnen je handbereik is alsof je die gave vergeten was. Zo is latere liefde met de ander de straat opgaan in de avond, en voelen hoe de koelte over je heen buitelt als uitbundig kind. Wist je dat nog?…

dodenmars

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.335
daar ga ik dan bam bam ik lig in de mars der doden bam bammmerde bam klik klikkerde klik luiden de trommels van treurende boden zij slaan op de hik hikkerde hik hik ik hoor het schoffelen als valse violen snaar slof snaar snaar de juiste tred om achter doden te dolen het blijft een hopeloos gebaar slof slof slofferder slof sprakeloos…

Antwoord van duizendvoudige pijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Stamp me dan vol tot mijn huid barst en mijn lippen uiteindelijk ontvellen van sprakeloosheid. Slechts één waarheid maar, wil ik van jou horen en ik zal niets meer denken. Genadevol zal ik me vervullen in jouw ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer! Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren.…

Machteloos

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.229
Sprakeloos waren ze Later werd er verteld Dat haar probleem Te maken had met geld Het was zo op te lossen Maar zo is het niet gelopen En zo heeft ze haar schuld Met haar leven moeten bekopen.…

Vrede en vrijheid

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.446
alles gedaan zijn de oorzaak van zijn leed zelfs kakkerlakkenplagen hebben ze veroorzaakt en de huizen worden immers minder waard als er een uit den vreemde in komt wonen ze pikken banen in ze zijn luidruchtig ze hebben zijn straat, zijn stad zijn land naar de afgrond geholpen bijna als verlamd kijkt ze hem aan en staat op sprakeloos…

Knuffelliefde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
een zachte snoet zwart, bruin, gelig of vaalbleek totdat er door een ventje van acht een knuffel naar boven werd gebracht het jochie wierp haar achteloos weg en klom snel weer naar beneden toen Beer haar zag: bliksemschicht liefde op het eerste gezicht ja, daar op die rommelzolder is hij compleet voor haar gezwicht Beer was sprakeloos…

Ik brand een kaarsje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
Nu, hij vermoord mij’ de stad blijft stil herfstbladeren rollen over straat het stoplicht springt op groen drie minuten later weer op rood woorden werden niet gevonden een koffer wel met daarin het lichaam van Hajar tranen rollen door immense boosheid overmand één jaar geleden Lisa ‘Wij eisen de nacht op’ nu blijft de stad stil sprakeloos…
LadyLove23 oktober 2026Lees meer >