Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

gerechtigheid

netgedicht
4.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Nog onlangs sprak ik verre van een vriend Die had naar veler idee de dood verdiend Hij wilde dat beslist van mij niet weten heeft toen met vaart mij het huis uit gesmeten Ik heb hem dat beslist niet euvel geduid Hij had gelijk de rekening moest nog uit Na een merkwaardig ziekbed is hij dan nu dood De kist is verzonken in kleurig glas in lood…
Rikus Kiers12 augustus 2006Lees meer >

EX-LIEFDE

hartenkreet
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Het marmer is groen uitgeslagen aangetast door jaren gebrek aan onderhoud je liet je gevoelens los verzonk in zelfmedelijden kwam in een neergaande spiraal, die je rechtstreeks bracht daar waar geen toekomst is toch hield je van me ik weet het maar al te goed, waarom keerde het leven zich tegen je, terwijl mijn helpende hand er was…

Grafschriften...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zagemeel al vissenvoer verzonken in vale vijvers doorboorde eksternesten, onttroonde kruinen, verlaten lijsterplaatsen alleen kraaien krassen de ziel met grafschriften anderen dan ik vergeet je niet landman gaat stil voorbij hier rust een leven totaal vergeten laat me zonder vergeven vergroenen door regen en ontij mijn naam…

In een meer

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.946
Voorovergebogen kluizenaar verzonken in gedachten, stap na stap behoedzaam vorderend op de van keien vergeven grond. Onmogelijk was het als kind al de aandacht te trekken van een ijsbeer in een stuiter van glas, onmogelijk is het te vragen wat hij zocht. --------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…

vergetelheid

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 676
het is negen uur in de ochtend ik schrijf over de eeuwigheid mijn pen sleept langs woorden verzonken in de stilte ik wil geen eind forceren noch een gezicht onthullen dat ver teruggaat naar kinderjaren en enkel op een zwarte bladzijde wakker te krijgen is ergens moet er een land zijn een zacht land, een heel zacht land wie wil…

Rode Lakens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
In slapende verzonkenheid observeer ik je versleutelde oogleden, tikkend van weggemoffelde beroering. Verdiept in rode lakens adem je lentissimo de verspreking van verre dromen. Ik sta nog niet op, wil nog niet uit bed. In omhelzing neem ik de sluipweg terug naar de diepe lyriek van brede samenslaap.…

Een woord vol macht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 286
Dat woord drong door in mijn hart zoals ook die stem zo vredig klonk het verdreef alle smart dat woord is Liefde waardoor haat verzonk. Wie sprak dat woord dat woord vol macht dat woord dat iedere ochtend gloort en ons de ware vrede bracht.…

Echo van eb

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Grijze leegte slaapt golven zwijgen in de nacht sterren houden wacht Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand. De lucht weeft tranen in wolken van grijs en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand. De horizon zakt, verzonken in slapend zand.…
CB21 december 2024Lees meer >

tuinpad van mijn vader

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.837
dezelfde ogen naar z’n kwistig gezaaide bloemen langs het zomergroene gras beluister de vogels met gelijke oren en betast ik de wereld met zachter hand starend over het pad zie ik hem stilletjes verdwijnen, sluimert in het lover een droef gemis voel diep van binnen dat hij nog aanwezig is als een smeulend vuur in mij verzonken…

Waterkrachten

netgedicht
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.379
wij sloten in gedachten bevreesd voor voetangels en klemmen op wallenkant van waterkrachten verleid door half geloken ogen in visioen van ijzervlechters verglijden wij langs erebogen in maalstromen van trage trechters bevrijd van valse spiegelbeelden aan hete hangmatten verklonken zijn wij, armlastige bedeelden, in onze rijke geest verzonken…

Vulkaaneiland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Grotendeel verzonken in het binnenste van de peilloos diepe zee ligt het vulkaaneiland. Opgestuwd door natuurkracht bereikt vurig steen hoogte, koelt, slijt en brokkelt tot minuscule materie. Neerslag voert het mee door uitgesleten kloven en het bezinkt, laag na laag, tot zwart strand ontstaat.…
Dieho30 april 2015Lees meer >

lieflijk is zij die naar seringen geurt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Ik luister hoe mijn gejaagde ademen zich langzaam vermengt met jouw verzonken harteklop. Eén hand woelt door mijn haar terwijl de andere me lieflijk bezweert me niets in het hoofd te halen. Wat zou ik , je buik is mals, je stem is zacht en je hals geurt vaag naar seringen.…

Eine Kleine Nachtmusik

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.213
Terwijl hij onder de vleugel sliep alsof geen morgen hem meer riep, begonnen zacht op 't wit en zwart van 't doodstil glanzend mechaniek de snelle maten van het lied dat in zichzelf verdronken sliep, dat in zichzelf verzonken zag naar wie het riep met klare, jubelende kracht.…

Stemmen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
Soms als we dromen spreken zij tot ons, soms hoort de geest hen, verzonken in diepe gedachten. En met die klanken keert dan even de poëzie weer van het eerste lied dat we leerden - als muziek in de nacht, ver weg, langzaam verdwijnend...…

Op een dag in augustus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Hoog over de rivieren verzonken in gedachten een ooievaar en ik.. op een dag in augustus.. daar kan het..…

muziek

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Verzonken in een zee van tonen legt muziek woordenloos een vinger op een wonde. Het kust mijn beminnend hart langsheen de weg van het gepeins. Muziek tovert stilte over een melodie die de diepste snaren van mijn voelen raakt. Dansend op mijn golven zwevend over mijn gemoedsrust. Muziek zet mijn hart en ziel wagenwijd open.…
carry14 augustus 2007Lees meer >

Het zwijgt er woorden

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 685
hoe schijnbaar lucht danst in de weerspiegeling van getraliede ramen blauwig paarse bloemen geuren mij toe in het nest van het met riet getooide huis achter me een stenen muur waar een eenzame tafel enkel de wolken draagt als in gebed verzonken het is mijn tuin niet ik snoei ook de rozen niet maar plooi me nederig tussen de avond…

Vluchtend zand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
korenaren maar diepgebogen spijt toen ’t spreken mij nog toebehoorde in talen wereldwijds het gezucht van falende duinen en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos de afstanden schiep werpt nu stroken nevels met aan de randen het stoffige vluchtend zand zelfs het water krijt strepen aan de horizon en ergens ligt een driemaster diep verzonken…
elze18 februari 2009Lees meer >

Het oogt markant

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
je hebt je glazen huis gehoekt met de kantelen uit verleden de oude rode stenen zijn opnieuw gevoegd met specie uit de generaties genen het fundament verzonken in het veen aangepast aan heden het oogt markant de glazen wand is transparant naar buiten de inkijk biedt slechts schaduwen van huiselijk intiem bewegen na eeuwen van…

Mijmeren.

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Laat me dan maar rustig dromen als ik er weer even in ben verzonken. In gedachten hoor ik een melodie van klanken waar de herinneringen binnen in me stromen en woorden me dan het spreken overbodig maken.…

Verrukking

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.954
't Verledene leed was vergeten, verzonken, En 'k heb het geluk van uw lippen gedronken, Toen blozend en aarz'lend gij mij hebt gekust.…

van Rups naar Vlinder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Onzichtbare vleugels hebben me meegenomen In gedachten verzonken staar ik naar het verleden In trance laat ik het over me heen komen Langzaam terugkerend naar het heden Met nieuwe kracht vul ik mijn longen De verse lucht laat mijn hart herleven De pijn lost op die ik altijd heb vedrongen Na lange strijd eindelijk opgegeven Als herboren…
miss S25 februari 2003Lees meer >

Spiegelgeheimen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.140
magische spiegel lonkt en blikt geheimzinnig verzacht hartepijnen met diamanten stralen haar wereld in ziel verzonken droombeelden verkennen vrij door betoverende landschappen zomerbruisende geuren verwekken opbloeiende hartstocht in sneller galopperend hart stroomt nieuwe energie door fonteinen omringt gelaat glanst van schitterend…

Glimlach

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
rustig ritmisch melodie in mijn oren glijdt het grijze zand in de golven laten ruige regendruppels zich horen waar lege handen worden bedolven toch hoor ik de zielveroverende zang van een hoopvol gevend heden voor werkelijke woorden niet bang doof voor een verzonken verleden gaat het grauw geleidelijk omhoog ver tot een verschijning van…
Meltje10 september 2005Lees meer >

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

De vlinder gevlogen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.018
dit teruggezette leven geeft mij weer een morgen herstelt mijn zicht zoals dat ooit vol van bloeiende velden was daar ginder troont nu leegte waar mijn land zo diep verzonk dat ik verstomd de kreten dronk van verkillende vissen hopend op verheffing tot ik zelf een uitweg vond zwevend naar het oosten herwon ik vijftig zonnejaren voor…
Ludy Bührs19 februari 2008Lees meer >

Echo

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
een nimf zong bekleed met dromen over het dal van Hebron tot aan Athene weerklonk haar stem oogvijvers verzonken in het smalle waterlint ook dat bezat een brede bron van geesten fluisterend tussen de rotsoevers door maar geen blik op haar porseleinen gelaat voor altijd sluipt ze nog achter ons aan ----------------------------…

Vrije lucht, diepe orde

gedicht
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.609
De herfst drentelt over de landweg, in zichzelf verzonken. Iets ademt je in. En inmiddels ben je drie hartkloppen verder en weet je weer alles over alles. ----------------------------------- uit: 'Binnenstebuitenwereld', 2008.…

Zo maar

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.250
haar niet maar ze is mooi, universeel zo mooi ze zit daar zo maar blond in haar bloei Het is alsof ze daar altijd al zat alsof ze daar hoort ze zit daar zo zonder reden zo maar ze rijgt een ketting van bloemen zojuist geplukt even geen oog voor haar omgeving zit ze daar zo maar in gedachten verzonken…
De Hertog14 januari 2010Lees meer >

de val van eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 620
wereld stappen voorzichtig een stapje over de rand en dan dan zal ik vallen vallen tot ver voorbij het diepe vallen zover totdat ik zweef zweef in het oneindige het vochtige van troost één word met mijn wens als een onzichtbare kring rondom stilte afgesneden van de richtingen die mij niet toebehoorden zoals wind in bladeren verzonken…