Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

Poëtisch gezien

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.791
Zie hoe fel de boterbloemen kleuren in het zonnelicht dat ze wakker kust zo zacht, dat het goudgeel stralend rust op de blad’ren die van knop nu scheuren aan de waterkant, in dromen gesust terwijl ze stil het spiegelzicht keuren hangen de wilgen twijgend te treuren zich van hun eigen schoonheid onbewust in ‘t groene boord van het weidemeer…
sacrajewa24 februari 2005Lees meer >

'n Stoel in de hemel

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.222
voel me in de wilgen vang me met de wind laten we donderjagen als 't onbevangen kind voel me in het zonlicht ruik me in de zee in liefde worden herenigd ga jij nu alvast maar mee voel me in de regen schilder me in het gras ook al zal niets zo blijven en nooit meer worden zoals het was voel me zonder woorden koester mooie tijden met…
LadyLove22 maart 2010Lees meer >

Te gek voor woorden II

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 825
hij tekent vogels, knipt ze uit ziet ze vliegen over het hek van de dam en laat ze landen aan het stalraam waar alweer een zomer nadert hij ziet zichzelf, een broekie nog met bibberbenen, hij hoort het vegen van de wilg, onophoudelijk getik van regen op het golfplaten dak klompen op de stenen komen dichterbij hij was niet gek, het waren…
Hanny7 juni 2010Lees meer >

Zie de Lente

gedicht
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 11.944
Ineens moet alles uit zijn grond of tak in bermen joelen paardebloemen de kromme wilg rilt in zijn lichte groen. Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem in grijzig haar en willen warm en wild en dat we houden van die schrille kleuren van elkaar. -------------------------------- uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…

Reflectie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Het water fronst wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt in poging de vertwijfeling te vervagen uit de diepte die je in het staren ziet zwijgend wijs ik je vermoeide wilgen aan wiens wortels gretig in de steile oever grijpen vastberaden om het stormen te doorstaan ik laat je zien dat er velden zaden kiemen in de aarde die door vorst was…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van wilgen…

Te gek voor woorden II

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
hij tekent vogels, knipt ze uit ziet ze vliegen over het hek van de dam en laat ze landen aan het stalraam waar alweer een zomer nadert hij ziet zichzelf, een broekie nog met bibberbenen, hij hoort het vegen van de wilg, onophoudelijk getik van regen op het golfplaten dak klompen op de stenen komen dichterbij hij was niet gek, het waren…

Koppelaar

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
De schapen lagen in het groene gras er was er één die met zijn kop in een holle wilg lag, alsof hij een prentenboek voor schapen bekeek of als in een nis een schapengod vereerde Er kwam een vrouw op een fiets die stopte en er was een groot schaap, die naast haar fiets ging liggen, zodat de vrouw haar over de kop en de rug aaide, heel…

De natuur mag begrijpelijk zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Zie de donkere kleuren, de regels omzoomd door wilgen op leeftijd de eveneens oudere Binnenmaas. De start van deze dag verwondert is gelijk het water niet rimpelloos hoe zeg je oneindig kent eindigheid. Was de nacht een echte toekomstdenker kende zij steeds alle keren haar tijd als goed gecamoufleerde metgezel.…

Lentezang

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.504
De wilgen lekken, De berk loopt uit. Al! takken, twijgen, Al wierookwerk! De leeuweriks stijgen Op vlammenvlerk! En liefde en hopen Het al doordringt: Het hart gaat open, De ziele zingt. O zonnedagen! O geur en fleur! Een hemelwagen Staat vóór de deur.…

moeras

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
riet ‘k ervaar voortdurende bescherming van prikkeldraad, maar ook weer niet ik voel water tegen mijn oever klotsen mijn golven kabbelen steeds voort plots geeft een vierkant blok een wending in mijn lijn vele ronde palen trekken mijn prikkels naar de einder toe de vliet, het riet, de draad omringen mijn drassige gedachte wilgen…
willem jacobs28 december 2015Lees meer >

Schaatsen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
De striemendgure wind bevriest de wangen De tenen en de vingers worden blauw Al klappertanden bijters van de kou De schaatsen zullen niet aan wilgen hangen Publiek begint te klappen en te zingen Als één man staat men achter Neêrlands hoop De koning en de koningin incluis We zullen doorgaan! Ondanks tintelingen Rijd door!…

Wat ik tegenkwam 3

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Veel wormen vanmorgen Iemand met arm steunend in kruk ik los, een verre jogger Zwaan, nek omdraaiend om zich van iets te ontdoen Meerkoetjes Van groot hoefblad de roze hoofdjes De netelige brandnetel weer genesteld en zurige zuring springende knoppen aan takken Geelgroen hing gewillig de wilg De wind blies in mijn gezicht Dichtgevouwen…

de baas van het land

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
donkere kluiten voorspellen een melig tierende oogst aan rijp koren en mals graan de boer kan weer voorgaan in de hoogmis van zijn land zijn geloof doet niet onder voor het gemopper op de regen niet altijd de zegen waarop een man als hij moet wachten hier is hij echt in zijn element zijn gekloven gelaat even charmant als de geknotte wilgen…

1914-1918

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 819
En zij, de soldaten die hier naamloos zwierven, zullen als wilgen naar vrede nijgen.…

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
Zij liggen rij aan rij de grijze zerken, Omwonden met een band van dorrend lover; Gevangen in des winters doffe tover Slapen de wilgen en de bleke berken. En op de koude wind is het als stoof er Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken, En zoekend waart hij om die droeve merken, Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…

voel jij me nog

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 897
weer weg naar woelige innerlijke oorden waar pijnlijke zuchten sturen en prille zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch wilde je gerieven zo ga ik weer naar een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen stikkend als in een slangenkeel ik slenter door oneindige lanen wilgen…

De Beek

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Springspelend water over oude steen Zilverspattend tussen groene moskussens Vloeit de stroom, zoekend naar de snelste weg Ergens en nergens, kabbelend gaat het heen Het water is de baas, alles wijkt, berustend De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht Zijn blauwe verenpak een flitsende droom Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,…

Een andere toon

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
Een andere toon ‘k Loop dromerig door het boerenland, plots ruist de regen langs me neer, zo triest dat ik mij in mezelf keer, geen oog voor bloeiende wilgen aan de kant. En met gebogen rug, ga ik wat later, haastig langs het water, naar huis terug.…
Jan A. Jansen18 februari 2009Lees meer >

Prima Vera

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
‘Prima vera’ ’t Is lente ik hoorde reeds het eerste vogelconcert van merels en lijsters maar ook hagedissen kom, sta op, dit mag je niet missen De eerste knoppen ontloken ’t is lente 'k word sterk door verlangen bekropen naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen kom ga gauw uit je bed ik groet met een zoen De wilg met zijn prachtige…

vergeet de sluitstenen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 621
een smalle gang geschaafd uit wilgen vlucht in beeldspraak als een impasse waarin spiegels zich laven aan illusies over stilte heersen, onafgerond om verder te golven, tot daar waar stromen spelen in daggezichten met wilde vruchten van hoop. wuivend naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen in de verte en heerlijk…

Als wortels kromtrekken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
( en zaden verwaaien ) Een traan ontrolt aan het verblinde oog weggezonken in het licht van oude aders Een hand ontvouwt levens ouder geleefd en jonger te gaan Het geheim kleurt zachte gezichten zonder des maskers treurnis Het is geen heilig moeten om de wilg te verplanten als wortels krom trekken Het is het verwaaien van het…

lentegroei

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 495
lentegroei De zo kenmerkende silhouetten van mijn wilg lossen langzaam op in een zweem van groen, het is begonnen, zonnestralen, zo krachtig nu dat de opgevouwen schoonheid haar pallet kan gaan tonen. In die scherpte lijkt het kleurenveld haast eindeloos en komen spiegelmooi onaangeroerd de verdwenen beelden boven.…

Beknotte vrienden?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
De beknotte wilgen, zij hebben alleen de sloot , geen tint die meer verkleurd , geen kroon om mee te pronken, geen blad zal nog vallen, geen open armen om te verheffen, speling van het lot om te beseffen dat het houten hart werd weggeschonken, de vermolde geest is verscheurd, rest een treurige verveling tot aan de dood.…
pama19 mei 2011Lees meer >

Het geluid van mijn tuin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Maar er komt altijd een eind aan dat lied, en ik hang die aftandse lier aan de wilgen. 't Is tijd voor rozengeur tussen margrieten.…

Kaart zonder rand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 206
Ik loop de zolen van mijn voeten dun op de kiezelpaden van het hoofd, bezoek de uiterwaarden waar de stilte als mist tussen de wilgen blijft hangen. Elke stap is een poging tot begrenzing, een paaltje slaan in de vloeibare grond, maar de kustlijn trekt zich altijd terug wanneer ik denk dat ik de branding raak.…

Boomterreur

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
ja zo lijkt het op het eerst als je oppervlakkig kijkt de gebogen twijgenpracht die niet meer de grond bereikt teveel mensen lopen langs de verleiding is te groot rits de blaadjes van een tak nu is treurwilg halfdood onbewogen, stoicijns berk staat daar achteraan wilde dat hij meer kon doen aan de scha van zijn kompaan want de wilg…

Aquarel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Treurende wilgen omzomen deze grond als een wollig en wolkig, lichtdempend lint. Hoog aan de einder verkleurt het naaldwoud, getemperd door het verdampend ochtendlicht. Met enkele strepen verbeeld je het stamhout en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
Aramis29 december 2005Lees meer >

Veldoven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
Waar eens de oven stenen bakte van kleirijk land naast de rivier trompettert nu een wilde zwaan en pikken houtduiven voldaan de zwarte bessen van een vlier gegraven gaten werden meren waarin de vissen lustig paaien en aan de oever wilgen pronken die in spiegelbeeld verzonken statig naar het water zwaaien hoe schoon is deze weidevlakte…
sacrajewa11 februari 2007Lees meer >

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen. En waar het stadje rijst boven de wallen, beveiligd binnen die vertrouwde wacht, en waaromheen de brede biezen, zacht en zijig, op het gladde water vallen.…