Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

Woorden voor een kind

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
leven stokt er even geen antwoord is op tal van vragen ik verhaal het weidse landschap waar de koe haar kalf beschermt hoe eksters er grasdansen in een grote vriendenkring wachtend op glanzende regenbellen zomaar, zo gewoon de bekoorlijkheid van paars-rode kattenstaarten gedijend groeiend, bloeiend tussen de natte voeten van het wuivend…
Hilly Nicolay8 september 2013Lees meer >

Rijp

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.646
In schaduw van de doornenheg hangt, laag Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag, Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.…

De Klokke.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.732
Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren, Processionaal op de okere eerdebaan - En tripplen wuivend om de luide toren.…

Welkom.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Als een vrij kind met steelse blikken en dat wuivend gebaar; zeker dat het zal klikken.…

Lunae Montes

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Tijdens de puzzelrit met een pestgang Via meanderende steile landwegen Langs uit leem opgetrokken hutten Slaan onfluitbare krekelsymphonieën In de gouden avondstond rumoerig Op het prutten van de motor aan Blijven kinderen uitbundig Mij naroepend of wuivend staan Of rennen de brommertaxi achterna En bij het liefelijke logies wat later…

JETJE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet, ontvangt de eer op het klavier te tronen: tere vingers maken storm in boomkronen of zacht zingende zucht uit wuivend riet. Ze bereist de aardbol met echtgenoot Jan, vindt overal het vertrouwde toetsenbord, brengt vele oren in aangename ban.…
Han Messie17 december 2022Lees meer >

Eenzaam dromende dichter

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
En stil zit de dichter aan de waterkant dromerig starend over het wuivend riet houdt steeds papier en pen bij de hand zonder droom komt er zoveel verdriet.…

je danst het silhouet

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
varens in mijn tuin spreidend sprietsend als de groen grauwe fontein op de plaza del piedro ik denk , zo denk ik aan de verloren avondschaduw en neem jou peinzend waar; een dromerig zijn je danst het silhouet van wuivende palmen kwetsbaar lachend met ingetogen pret over het plavuis van mijn verlaten liefdesplek schuurt een laatste…

Onbereikbaar ....

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
De weg naar zee wordt wuivend begeleid door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen aan springend tij toevertrouwden, geven golven nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk op een granieten muur van onbegrip en waan geen storm noch orkaan kan het harde…

Verhoogd oord

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit een armlengte verder daagt de horizon dichtbij en onraakbaar sluit zich de hemel als een nachtjapon alle schoonheid is gehuld in aftasten en geduld Ik blijf de hoogte zoeken langs de flanken van verdriet in de verte wapperen doeken onzichtbaar achter wuivend riet de vloer kraakt maar ik schuif…

Furore

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
De gele narcis breekt in de nachtmerrie de vijver maakt furore als lachspiegel landweg kronkelt zich in zijn gedachten bij het hek waar zijn slaap de droom hervat neemt het landschap de vrije hand in vreemdsoortig droef verlangen beginnen landerijen met ochtend boerderijen kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep wuivende bomen, karakteristieke…
mobar20 maart 2021Lees meer >

God is zo ver!

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.275
- Ik voel zijn adem waren In 't wuivend woud, dat suizelt, vroom en blij. Ik voel zijn adem huivren door mijn haren - God is nabij!…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
In de verte slaat een toren acht slagen de zon zakt westelijk naar de horizon kleurt de kim met rood zoals de dag begon in schone licht van voorjaarstint gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit…

Grijs landschap

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En zacht: het doet een mijmering ontwaken Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
Johan Danser15 november 2013Lees meer >

Wat gebeurt daar?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Eerst op de foto dan wuivend afscheid nemend van de wereld decadent die stijf van angst (de vrezenden het bangst) het hoofd afwendt Te water gemutst en bebrild Nu gaat het gebeuren Ze hebben het zo gewild Lichamen vallen Armen wielen Is het de doodsstrijd van dolende zielen?…

Sluimer

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
En Sluimer daalt op vlinderwieken neer, Met wuivend rijs, waaraan de druppen beven, Die dauwend droom en zoet vergeten geven, En zweeft in schaduw peinzend heen en weer. En in mijn dolend hulkje, dat er glijdt Langs 't kabblend zilver, zet hij zich; ik zie Hem tederblikkend over mij gebogen.…

uitzicht op de Ooy

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De zon verlicht de polder, het water en het grasland; ik herinner mij een vrijpartij op een zomers waalstrand waarbij wij samen kwamen in een lijfelijk liefdeslied, achter de kromme wilgen en het wuivend riet.…
Jack Stoop25 februari 2020Lees meer >

Groot hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Dat is het al, trompettert er een ja ha ha ha, stampvoeten de anderen oma Fant blaast mijn haren door de war blijf niet zo hangen in je vragen zegt ze, kom liever mee Ze slurft me tussen haar oren kletsend over fanten en mensen met hun eigenaardigheden komen we op een wijds veld van wuivende kleuren De kinderfanten gaan ze proeven…
Zywa22 februari 2020Lees meer >

Vieze oude hond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
In het dichte net van wortels leeft de hond, de vieze hond die iedereen kent, maar nooit aanspreekt of aankijkt, een glimp is genoeg van die vieze oude hond Persephone neemt hem mee boven de grond, verscholen tussen haar benen kijkt hij naar de Koningin van het land wuivend in een gouden koets Hij is zelf een Koning in zijn eigen wereld…
Zywa4 november 2019Lees meer >

Vlindertijd

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Jij krijgt mijn voorrang, ik wacht af, verwart, opnieuw dat heerlijke moment de twinkel in je ogen met een mooie lach je hand die wuivend groet, jouw hand die vlinders overdroeg, in kleuren zijdezacht met overvloed voor dagen...…

Apen En Beren

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
lopend op prachtige onbekende onbestemde wegen waar aan weerskanten lieflijk wuivende bomen staan die mij aan zien komen die mij verder zien gaan hoe vredig en leuk het ook lijkt ooit kom je ze er onverwachts op tegen de gevreesde apen en beren die er misschien niet zijn en je vraagt je angstig af hoe kan ik ze weren door op mijn…
catrinus25 januari 2023Lees meer >

NAZOMER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
maïs wordt geoogst de bloeiende aardperen reiken nog even wuivend richting hemel sommige vogels dreigen al te vertrekken hierover vergaderend met hun jaarlijkse gezemel iedereen probeert deze nazomer zo mogelijk nog even te rekken dit jaar is ze weer zo mooi maar toch vormt ze al voorzichtig haar kleurrijke hoofdtooi op het bankje…
catrinus18 oktober 2023Lees meer >

Dag van ontspanning

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Vandaag ben ik langs het water gelopen en heb van wind en wuivend riet genoten langs bermen waren wilgen opgeschoten daar achter lag de horizon wijds en open. Een panorama vol smaragd en robijn doorzeeft met held're gouden zonnestralen als ladders waar engelen op en af dalen zo kan dus de aard nog paradijslijk zijn.…

CHAAMS JUWEEL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Gele lissen bloeien in wijde kring, dicht opeen, zijn met hun wuivend helgeel reuze citroenvlinders op wiegende steel, licht beroerd door een reizende luchtzwing. Zoete geur maakt bij bijenzang een draaiing van kunstig gezoem en zacht zuchtengespeel. Om Noord-Brabants Putven ademt uit één keel een open én besloten bloemenring.…

Zoeken en twijfel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 303
Zoek ik naar de bruisende branding, of naar de ruisende en wuivende palmbomen? Misschien alleen de rust van ademende wind het ruisende briesje dat de rimpeling over watervlakte trekt.…

De stem onder de huid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 183
Wij horen hun adem in het wuivende gras, zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën. Wij luisteren zelf. Het schild is de stem. Hun stem is de onze.…

nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
en als dan plotseling de nacht valt als een tapijt van sneeuw en toedekt wat gebleven is en de duur vervaagt tot stilte dan voelt de koude tot op het bot lacht geen vogel geen bloem, geen wuivend gras een kraai krast geritsel, stilte de koude wind neemt de plaats in - reeds lang voor hem bestemd - nu grijpt hij zijn kans geen…

Natuur

hartenkreet
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.282
Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis, Een tropisch bladerdek groen als gras. Een stuk regenwoud hoort niet in huis, Evenmin een krokodil als tas. Tot in de lengte van ons aller dagen, Blijft de natuur een gift van God. Ook daarom zou ik met klem willen vragen: Maak het niet kapot.…
Hans Vogel5 september 2003Lees meer >

Laten we

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Laten we verder kijken dan de leugen lang is Laten we zon en schaduw als familie beschouwen Laten we geen dubbelgangers van elkaar zijn Laten we mekaars naam vergeten en de lach onthouden Laten we traag reizen en elke korrel zand bewonderen Laten we de tuin omplooien tot een wuivend korenveld Laten we de woorden van elke dag…

Waddenstrand

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.714
blauwe ogen peilen de ijskleurige diepte van gezandstraald, gouden waddenzand, Oerol klinken onbekende kreten, wulp, griet, zandloper, briljant schuivend en driftig pikkend in scherp geslepen korrels strand zilt klinkt de zouten wadstem, schuchter streelt de noordenwind de wuivende halmen, knipogend naar kleine pleviertjes, met hun tere…
Tjoke17 juni 2008Lees meer >