325 resultaten.
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend op glanzende regenbellen
zomaar, zo gewoon
de bekoorlijkheid
van paars-rode kattenstaarten
gedijend groeiend, bloeiend
tussen de natte voeten
van het wuivend…
Rijp
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.646 In schaduw van de doornenheg hangt, laag
Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag,
Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.…
De Klokke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.732 Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan
Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren,
Processionaal op de okere eerdebaan -
En tripplen wuivend om de luide toren.…
Welkom.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Als een vrij kind met steelse blikken
en dat wuivend gebaar;
zeker dat het zal klikken.…
Lunae Montes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 Tijdens de puzzelrit met een pestgang
Via meanderende steile landwegen
Langs uit leem opgetrokken hutten
Slaan onfluitbare krekelsymphonieën
In de gouden avondstond rumoerig
Op het prutten van de motor aan
Blijven kinderen uitbundig
Mij naroepend of wuivend staan
Of rennen de brommertaxi achterna
En bij het liefelijke logies wat later…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.
Ze bereist de aardbol met echtgenoot Jan,
vindt overal het vertrouwde toetsenbord,
brengt vele oren in aangename ban.…
Eenzaam dromende dichter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro
ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn
je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 De weg naar zee wordt wuivend begeleid
door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad
waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen
aan springend tij toevertrouwden, geven golven
nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust
Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk
op een granieten muur van onbegrip en waan
geen storm noch orkaan kan het harde…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit
een armlengte verder daagt de horizon
dichtbij en onraakbaar sluit
zich de hemel als een nachtjapon
alle schoonheid is gehuld
in aftasten en geduld
Ik blijf de hoogte zoeken
langs de flanken van verdriet
in de verte wapperen doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De gele narcis breekt in de nachtmerrie
de vijver maakt furore als lachspiegel
landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik voel zijn adem waren
In 't wuivend woud, dat suizelt, vroom en blij.
Ik voel zijn adem huivren door mijn haren -
God is nabij!…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 En zacht: het doet een mijmering ontwaken
Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur
En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
Wat gebeurt daar?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Eerst op de foto dan
wuivend afscheid nemend
van de wereld decadent
die stijf van angst
(de vrezenden het bangst)
het hoofd afwendt
Te water
gemutst en bebrild
Nu gaat het gebeuren
Ze hebben het zo gewild
Lichamen vallen
Armen wielen
Is het de doodsstrijd
van dolende zielen?…
Sluimer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 En Sluimer daalt op vlinderwieken neer,
Met wuivend rijs, waaraan de druppen beven,
Die dauwend droom en zoet vergeten geven,
En zweeft in schaduw peinzend heen en weer.
En in mijn dolend hulkje, dat er glijdt
Langs 't kabblend zilver, zet hij zich; ik zie
Hem tederblikkend over mij gebogen.…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 De zon verlicht de polder,
het water en het grasland;
ik herinner mij een vrijpartij
op een zomers waalstrand
waarbij wij samen kwamen
in een lijfelijk liefdeslied,
achter de kromme wilgen
en het wuivend riet.…
Groot hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Dat is het al, trompettert er een
ja ha ha ha, stampvoeten de anderen
oma Fant blaast mijn haren door de war
blijf niet zo hangen in je vragen
zegt ze, kom liever mee
Ze slurft me tussen haar oren
kletsend over fanten en mensen
met hun eigenaardigheden
komen we op een wijds veld
van wuivende kleuren
De kinderfanten gaan ze proeven…
Vieze oude hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In het dichte net van wortels
leeft de hond, de vieze hond
die iedereen kent, maar nooit
aanspreekt of aankijkt, een glimp
is genoeg van die vieze oude hond
Persephone neemt hem mee
boven de grond, verscholen
tussen haar benen kijkt hij
naar de Koningin van het land
wuivend in een gouden koets
Hij is zelf een Koning
in zijn eigen wereld…
Vlindertijd
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.061 Jij krijgt mijn voorrang, ik wacht af,
verwart, opnieuw dat heerlijke moment
de twinkel in je ogen met een mooie lach
je hand die wuivend groet, jouw hand
die vlinders overdroeg, in kleuren
zijdezacht met overvloed voor dagen...…
Apen En Beren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
450 lopend op prachtige
onbekende onbestemde wegen
waar aan weerskanten
lieflijk wuivende bomen staan
die mij aan zien komen
die mij verder zien gaan
hoe vredig en leuk het ook lijkt
ooit kom je ze er onverwachts op tegen
de gevreesde apen en beren
die er misschien niet zijn
en je vraagt je angstig af
hoe kan ik ze weren door op
mijn…
NAZOMER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 maïs wordt geoogst
de bloeiende aardperen reiken
nog even wuivend richting hemel
sommige vogels dreigen al te vertrekken
hierover vergaderend met
hun jaarlijkse gezemel
iedereen probeert deze nazomer
zo mogelijk nog even te rekken
dit jaar is ze weer zo mooi
maar toch vormt ze al voorzichtig
haar kleurrijke hoofdtooi
op het bankje…
Dag van ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Vandaag ben ik langs het water gelopen
en heb van wind en wuivend riet genoten
langs bermen waren wilgen opgeschoten
daar achter lag de horizon wijds en open.
Een panorama vol smaragd en robijn
doorzeeft met held're gouden zonnestralen
als ladders waar engelen op en af dalen
zo kan dus de aard nog paradijslijk zijn.…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Gele lissen bloeien in wijde kring,
dicht opeen, zijn met hun wuivend helgeel
reuze citroenvlinders op wiegende steel,
licht beroerd door een reizende luchtzwing.
Zoete geur maakt bij bijenzang een draaiing
van kunstig gezoem en zacht zuchtengespeel.
Om Noord-Brabants Putven ademt uit één keel
een open én besloten bloemenring.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Wij horen hun adem in het wuivende gras,
zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën.
Wij luisteren zelf.
Het schild is de stem.
Hun stem is de onze.…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 en als dan plotseling
de nacht
valt
als een tapijt van sneeuw
en toedekt
wat gebleven is
en de duur vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis,
Een tropisch bladerdek groen als gras.
Een stuk regenwoud hoort niet in huis,
Evenmin een krokodil als tas.
Tot in de lengte van ons aller dagen,
Blijft de natuur een gift van God.
Ook daarom zou ik met klem willen vragen:
Maak het niet kapot.…
Laten we
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.456 Laten we verder kijken
dan de leugen lang is
Laten we zon en schaduw
als familie beschouwen
Laten we geen dubbelgangers
van elkaar zijn
Laten we mekaars naam vergeten
en de lach onthouden
Laten we traag reizen en elke
korrel zand bewonderen
Laten we de tuin omplooien tot
een wuivend korenveld
Laten we de woorden van elke dag…
Waddenstrand
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.714 blauwe ogen peilen de ijskleurige diepte
van gezandstraald, gouden waddenzand,
Oerol klinken onbekende kreten,
wulp, griet, zandloper, briljant
schuivend en driftig pikkend in
scherp geslepen korrels strand
zilt klinkt de zouten wadstem,
schuchter streelt de noordenwind
de wuivende halmen, knipogend
naar kleine pleviertjes,
met hun tere…