290 resultaten.
Hoogmis
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
692 Als zwerver in het saaie Kuttekoven
lig ik al weken wakker van Estelle Pfaff,
zij blijft mij alsmaar dikke pret beloven
tijdens een ritje in haar oude DAF,
maar de pastoor verbiedt het haar,
want die zegt dat ik een heiden ben,
hij vond mij ook een slechte misdienaar
en een achterlijke hardrockfan.…
Herfstkwast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Waarde vriend Ezelsoor,
beminde Ezelin
Ik groet u met mijn
smaragden chapeau
voor een waarlijk
wervelende show
in de wijde wereld
van zwervers,
zoete zuidvruchten
en zure zieledwalers
hartveroverende intriges
in de diepste toraboraholen
der apen- en vogelretraites
van het maagdelijk,
onontgonnen amazonewoud
tussen…
Kíjk nou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 kijk die man nou eens beven;
lege fles naast de bank
ja, hij is aan de drank
geraakt door het leven
kijk die man nou eens beven;
grauwe kleur van de rook
ja, hij is aan de coke
geraakt door het leven
kijk die man nou eens leven;
ligt al jaren alleen
ja, zijn bed is van steen
zou jij dan niet beven?…
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 op haar zitten te dommelen
over het hondje dat zopas met z’n plas
liet weten dat hij net voor hen hier was
de oudjes gaan er half in zitten denkend
aan de laatste regen – ’t is niet erg
ze dragen immers een regenjas
over de jongelui die aan elkaar op
haar zitten te friemelen en maar
wat lekker speels zitten te rommelen
over die zwervers…
Mijn Hospita
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.201 --------------------------------------
uit: Zwervers verzen (1904)…
VINCENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 meer streken nodig je te schetsen
en te eren ondanks ik je al jaren ken
je bent mijn cultuurplant onwetend
op welke manier je makkelijk bent
te bereiken: de één is de ander niet
toch ben je mijn zonnebloem
de pit die alsmaar groeit en groeit
op elke goed gedraineerde grond
vanwaar jij jezelf niet afsnijdt
benoem je als zwerver…
De mattenklopper
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.198 Gelijk somtijds een zwerver eenzaam staart
Naar een Moors venster, sierlijk rijk van lijnen,
Zo boeit dit nietig ding betoovrend mijne
Ontroerde blik: hoe speels en toch hoe klaar 't
Riet zich verwindt en tot een steel zich paart:
Geringde palmenstam in blonde schijnen!…
AAN DE REIZIGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.272 Rust in stilte van rumoer,
Doch niet te lang:
De zwerver wet zijn eenzaamheid op de menigt'.
Reken op geen rustplaats.
Een duurzame deugd is voos.
Zoek het venijn dat ophitst tot hartstocht,
Waarin de deugden verbranden, de dorste het snelst.…
Nausikaa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
785 Bij ’t balspel toondet gij vorstin te zijn,
En groot te wezen als u dreigt gevaar,
Gij werd de zwerver van de zee gewaar
En zag zijn wezen, ondanks armoe-schijn.…
DE BUSBLUES
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
525 ''Vergeet uw bagage niet'
maar ik, reis licht,
als een zwerver zonder bagage,
van het fysieke soort.
Ik voel de vreemde weemoed van voorbijgaande huizen,
waar mensen die je nooit zult kennen,
die parallel jouw leven leiden,
met andere verhalen,
in andere uren en dagen.…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Tijdens de arbeid worden verre stranden
vol blije hoop bezocht; de zwerver bouwt
op Gods hulp in het wachtende zorgenwoud.
Gedachten zweven naar wereldranden.
Gepaard met eenvoudige broodwinning
vermeldt apostel Paulus de Boodschap:
voor de mensheid wonderbare genezing.…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Achter sombere zomerwolken spelen dronken muzikanten
met eenzame zwervers die lucide dromen vertolken.
Hun instrumenten janken als honden in het duister,
terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister.
Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 In dit heimweeland is iedere arbeider
ooit woorden-zwerver geweest,
ontheemd en zonder fantasiewereld.
De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 zinken staarde;
En allen wendden 't wenend aanschijn af,
Gelovend dat hun God een weerzien spaarde,
Omdat ze 't innig wensten, en zó straf
Een God, die scheidt, zich hén niet openbaarde:
De grijze, die zijn dorpje nooit verliet,
Had daar gezwoegd, bemind en liet er 't leven;
Waarom hij leven moest, dat wist hij niet:
Gij waant u, zwerver…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over de lege kamers
kleine naargeestige tempels
gewijd aan 't zachte wegteren
verlopen ruimtes
binnen verweerde muren
maken
zowel krijgshaftig denken
als opgewekte vingerstrijd
kunstzinnige zwervers…
Shakespeare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Als toneelspeler was je een soort zwerver
en dief, niet bijster geliefd, maar je rooide
het om het duurste huis in Stratford te kopen,
meerdere huizen en landerijen. Zo nam je wraak
op de nare mensen die nooit in jou geloofden.
In je verzen verwerkte je de gemene kwetsingen.
Je dikte de boel aan als een literaire sjamaan.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje
beroert de melodieën van morgen
luistert naar de nachtegaal
die klaprozen uit vingers tovert
en zeesterren over de horizon laat vliegen.…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 staat prins Alexander verwonderd
op zijn houten glijlatten
vergezeld door stuivende poedersneeuw
vol mild blinkende vrieszon
schuift hij steeds sneller en bewuster voort
naar de verte der lage bergen
waar aangename rust wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de nietigheid
van heerser dienaar en zwerver…
De buitenbeentjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ook heb ik oog voor die
vervuilde zwervers die leven in
de stad. Al diegenen die niet
voorbestemd waren voor kansen;
doen er voor mij toe, staan voor
mij niet apart.
Ik mag ze wel; de onruststokers.
De geïrriteerde nerveuze rokers.
Ook voor de rebellerende zielen
heb ik altijd een zwak gehad.…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 In eigen land, als Kerstgebeuren gloort,
schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed
der Herberg, waar vrede in één gemoed
aan zwerver en rijke burger toebehoort.
De Duitse Eifelbergen roepen: Nieuw werk!
Des Heren helpster mag een huis besturen,
verruimt hier menselijk gedachtenzwerk.…
Maart in mijn kop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
255 Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan,
eenzaamheid vreet aan mijn ribben als ratten in het donker.
Je handen binden me willoos, je glimlach een mes dat zacht draait.
Ellendig onder de zon, ellendig in de nacht –
toch smacht ik, brand ik, val ik weer voor je valse warmte.…
Franciscus
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.619 En moet ik langs de grauwe wegen,
In grove pij en ongeschoeid
Het geeslen voelen van de regen,
En hoe het eenzaam-zijn vermoeit,
Eer ik mij bij U neer mag leggen,
Gelijk een zwerver bij een bron,
En aan uw borst mijn zang mag zeggen
Voor broeder wind en zuster zon?…
Tussen kat en hond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Diep gevallen, hoe kon het eigelijk ook anders
Het was min of meer al gezegd
Door een zwerver met een lange baard
Gestrand in de prullenbak
Ja, in de steeg ernaast
Lege flesjes bier op de grond,
Tranen eindeloos gevloeid
Nu zijn ze droog, hoe kon het eigenlijk ook anders
Opgedroogd in mijn ogen, mijn hand vermoeid van het vegen
Het wegvegen…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Ik ben een zwerver zonder naam.
Doelloos vlieg ik door mijn kooi.
Zonder uitzicht. Zonder raam.
Dag Pallieter, grote man,
je stem zegt in ons hart:
Sta op. Begin opnieuw.
Het leven is niet zwart.
Ja Pallieter, vrije vogel,
trek de ketting van mijn poot.
Open onze kooi en schreeuw:
VLIEG dan! Leef toch groot!…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Zoals een
zwerver die warmte nimmer
elders vond dan in vrijheid
te leven onder sterrenhemel en
blauwe lucht.
Op weg naar de toekomst
voor hen die kozen de morgen
te tarten. Voor hen die kozen
een wens niet een wens te laten.
Voor hen die door vreugd en vele
smarten zichzelf nimmer vergaten.
Op weg naar de toekomst.…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?
Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.
'k Heb genoeg aan een pijp op wacht, en een glas in 't vooronder.
--------------------------
uit: Eldorado IV…
Franciscus*
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.020 Eer ik mij bij U neer mag leggen,
Gelijk een zwerver bij een bron,
En aan uw borst mijn zang mag zeggen
Voor broeder wind en zuster zon
-----------------------------------
* FRANCISCUS VAN ASSISI (1182-1226)…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Het is acht uur ’s ochtends en het Amsterdamt
De klok slaat, de zwervers ontwaken
Mannen zoeken hun werk op. De zon verwarmt
klinkers en droogt de lucht, de daken
Door de open poort zie ik al het gesloten
Eenmaal binnen klinkt het slot
Menig vrolijk mens heeft hier gefloten
Wie is hier niet op verzot?…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
668 dan
de vertroebelde ogen van drugsverslaafde
Hollanders in hun ronkende Amerikanen
geen reden om moslim te worden
maar allez Allah
Soms is een strakke hoofddoek
om een beeldschoon gelaat
dat geen emotie toont
aantrekkelijker
dan het valse gekrakeel van
ordinaire straatwijven
die geen tegenstand dulden
Soms zie ik in een Marokkaanse zwerver…