3717 resultaten.
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.312 Al kan ik het een uur vergeten
bij haar zachte lijf, bij wijn en spel,
in Brabant in een bos gezeten,
hij die ik voed onder mijn vel
met adem, gulzige drank en eten,
de dood, zijn etter in 't gezwel,
krijzelt en maant: niets is van tel
dan wat gij altijd hebt geweten:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne poel.…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Koekoek vroeg in 't koele bos,
Lijster in de groene struiken,
Roep de blauwe blinden los
Die een venster hóóg beluiken,
Waar de wingerd-ranken sluiken
Bleek van blaren, teer van tros,
Lijster in de groene struiken,
Koekoek roep de blinden los!…
Duisterland
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
756 waar waan regeert en iedereen boos is
Het land Vernederland is vaak dichtbij
soms woont het in jou, soms ook in mij
mensen vol angst voor hun veiligheid
bang voor elkaar, met de schijn van heiligheid
Dat land kan bestaan, als mensen niet kijken
zich van elkaar afsluiten, elkaar de hand niet reiken.…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 O geef me wijsheid en vertrouwen, moed en licht
om toch die ene stap te zien die ik moet zetten,
om met een kinderhart de toekomst tegemoet te gaan
al ben ik dikwijls dwaas en ijdel, traag en boos.
De naam mij ooit gegeven was toch roos,
Op de avond van mijn verjaardag.…
Alles van waarde is weerloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Weer gewoon voor zichzelf moet zorgen;
En nu ook de muziek die hem ten diepste raakte
In het muziekuur binnen de therapie
Net zo goed is afgeschaft,
Muziek die zijn eigen ik opnieuw
Ten leven riep is nu verstomd,
Tegen de stroom van de tijd inzwemmend
Kan ik slechts constateren wat ik altijd al wist,
En dit maakt me onmachtig en boos…
Vederlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 richting
schijnsels zonder schaduw
ergens loeit nog een vergeten koe
de kille winterdagen in
een landweg rust zonder passerende last
- wat voorbijtrekt is vederlicht -
ver weg blijft een illusie achter
op zolder staan de schapen
geschoren en dicht opeen
vertellen wollige verhalen over
muzikanten die bomen
als podium benutten
door het bos…
MOOK
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 Tussen het kalme bos- en Maasgeruis
onderneemt men met schappelijke gloed,
toebehorend aan 't vrije Limburgse thuis.…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 het bos legt paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 Droom door de tijd
Wandelend door het bos
opziend naar alle bomen
hoor ik hoe de wind speelt
met hun gebladerte
een klankrijke symfonie
Ver weg hoor ik zingen
over vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al…
de uil
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
708 in tegenstelling
tot wat het woord betekent
is deze vogel
helemaal geen uil
hij is de wijste van het bos
maar de uil
vindt mij waarschijnlijk
wel een uil
ik sta hem aan te gapen
met heel grote ogen
hij schudt zijn kop
van links naar rechts
heft zijn gat op
en vliegt weg
ik wil hem volgen
maar het gaat te snel
weet niet in welke…
Ochtenddank der natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Zacht begint het vogelkoor in bos en riet
in veel verschillende tonen en klanken
kan men in alle rust genieten van het lied
waarmee zij al vroeg de schepper danken.…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 De mensen om me heen zijn vol met shit
Gevuld door televisie, nepnieuws kranten
Ik loop vertwijfeld rond, wanhopig, want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met…
Ze voelt het
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Getrouwd, soms samen
gelukkig met elke dag
met onze kleine Kaja
tot vrijdag of zaterdag
de week weer voorbij is
en hij boos wordt
Hij maakt haar bang
ik wieg haar en pak de tas
die klaarstaat
ik heb een sleutel
Mijn ouders kennen het schuren
van tradities en verwachtingen
ze lieten ons op vakantie gaan
maar we liepen over
strak gespannen…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 veel aan het meisje
uit het kamp in Guantánamo
ze is een bloem tussen de bloemen
een berg in de bergen, ze leeft
en hoeft nooit ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het eeuwige bos…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Het is stil langs de landweg,
het bos houdt de adem in.
De laatste vogels zijn allang vertrokken,
als door een klok gedreven.
Vraag mij niet het uit te leggen.
Een late haan kraait naar de nieuwe dag
en die komt als op goud gedragen.
Strooit uit zijn paarlen van geluk
over het nat gebladerte.
Brengt rust en vrede op deze plek.…
Lenteklussen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Kijk,… ik denk een nest bouwen, want het is bijna maart
met zo’n grote tak, maar ja een kraai is niet zo fijnbesnaard
Als maart is aangebroken en het zonnetje schijnt ondertussen
gonst het in het bos van vogels die klussen
Kijk !....vliegt hij naar een dennenboom ?.....…
DE GEEST IS GEWILLIG, MAAR HET VLEES IS ZWAK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
707 Ik voel me af en toe ’n wrak
Lichamelijk klaar voor de sloop
Maar dan spreekt m’n geest
En geeft het lichaam een duwtje
En dat zijn duwtjes in de goede richting
Zonder navigatie vind ik ook mijn wegen
En mijn wegen zijn talrijk en kleurrijk
Ik blijf nog steeds door de bomen het bos zien
Want mijn geest is niet alleen gewillig maar ook…
Gebed van een moeder
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
940 ik mag beleven dat ik word bevrijd
van de knagende zorg die mijn ziel niet loslaat
maar bovenal voor hem
die dit leven niet meer dragen kan
het gemoed dag en nacht beheerst
geef allereerst hem die kracht dan
om te accepteren
wat hij en niemand veranderen kan
Lieve Heer geef me nog wat tijd
neem die onrust van me af
ik vlucht naar het bos…
Het vraagdiertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Kon het diertje maar alles
begrijpen, geen vragen meer
die onbeantwoord zijn
wanneer het sterft
Het leeft niet lang genoeg
en voorbij vliegt de tijd
van honderd heerlijke keren
spelen dood te gaan, de tijd
van steeds weer vragen waarom
zus en zo, dit of dat, en hoe dan
nieuwsgierig kennis knippen
en plakken, schreeuwen
en boos wegsmijten…
HERFSTWENKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Het Donkere Bomen bos heeft een festijn
van geurige zwammen, aaneengeregen
tot kringen met tovermacht; allerwegen
scheppen boleten vaag vragend bewustzijn.
In de grotten van de Zwarte Bergen
heerst het Schimmelrijk zonder tijd, maar elk uur
zal hier geheime wetenschap bergen.…
Eoos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 .
___________________________________
ROZEVINGERIG
In de rozevingerige
gloed der dageraad - Eoos -
lag met geloken ogen loos
een meisje naast de havenloods
nog jong en wulps maar haveloos
van zestien lentes, zwarte roos
noemt koos haar, hij is werkeloos
hij wordt heel af en toe erg boos
verdrinkt z'n geld daar in de soos
bij…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te zien
fietsen met gezicht
en profiel geeft
een puntgave
onaantastbaarheid
in de speels
jeugdige contouren
de donkere blik
op oneindig
de setting met een
uitkrullende bos…
Raven zweven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
468 De schrijver is niet het gedicht
laat het gedicht zichzelf zijn
een spiegelbeeld zonder ego
je komt een dichter tegen in een droom
nabij een bos waar raven leven
waar raven zwervend zweven
zijn achterdochtige gedachten
staan voor werelddelen van verwarring
met zijn sterke handen knijpt hij hersenwolken dood
hij verzint geen literair…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan
de helderheid van voorjaarslicht
komt te voorschijn achter labiele wolken
ik aanschouw mezelf nauwkeurig
met die allesomvattende manlijke blik
een nieuwe spiegel is niet nodig
om in orde te blijven jog ik
urenlang over een paadje in het bos…
zomaar, een dag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
225 het is een dualiteit overstijgen;
ga ik op zoek naar mijn lief
of ga ik in het bos afstanden hijgen,
soms aardt dit in ongemakkelijk gerief
.…