2505 resultaten.
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 En het verhaal zegt, dat eenmaal
een ziel die zwierf van kust naar kust,
een mens ten dode toe vermoeid
daar vond een hem genegen rust,
hoe deze droom van stilte en licht,
de vreugde aan dier en vreemd gewas
hem langzaam en niet meer verwacht
tot leven weer genas.
…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 nabijheid zonder bezit
een gevoel dat niet hoeft te verdwijnen om ruimte te laten aan het gevoel van een ander
niet alles wat gevoeld wordt, vraagt om een oorzaak
aanwezigheid vraagt geen schuld, ook niet wanneer er geen afdruk, geen gebroken tak, geen bewijs achterblijft
het eland leeft solitair en kan zich na jaren weer tussen dezelfde dieren…
de tuinman en de dood
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.514 (de Haagsche versie)
een mens wil leven, zeker hier
in deze wonderschone stad
weldadig als een bruisend bad
een oord van diepgang en vertier
de levenslust van mens en dier
vond in Den Haag zijn habitat
de zon streek alle plooien glad
van Duinoord tot aan Laakkwartier
de tuinman (hij uit Ispahaan)
passeerde mij met gulle lach
vergeten…
Zuidlaarder paardemarkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
4.259 langzaam langs de kramen
Van kooplui uit het ganse land
In de cafe's is 't vol, er wordt gezopen
Bier en jenever voor de vroege dorst
De koppen zijn rood aangelopen
En glimmen vet, van vis en worst
De schemer leegt al vroeg de straten
Slechts hier en daar klinkt nog vertier
In de iependijk staat geheel verlaten
Nog urenlang een enkel dier…
Het paradijs
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Toen de vogels en de vissen,
de dieren op het land,
het jonge woud, de bloemenpracht,
door God zelf tot stand gebracht,
en vast lag in zijn hand.…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
God heeft alles gemaakt
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
923 God schiep de dieren en de bloemen
De zon, maan, wolken en de winden
In dit alles is Gods grootheid te vinden
Het past ons Zijn werken te roemen.
En nog houdt God de wereld in stand
Elk geslacht zal ervaren Zijn goedheid
Want Zijn liefde reikt tot in eeuwigheid
Wij allen mogen leven uit Gods hand.…
Expositie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 Glas tussen hout scheidt
kracht van verstilling,
dieren op sokkels
blikken geducht
naar vogel en beer
in pinguïnpak.
Paarden volgen
nieuwsgierig hun maker,
Godshuizen prijken
in vormen van klaver
kleurig op wit
in schijnwerperlicht.
De zolder staat borg
voor een kunstwerk op zich.…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone wereld
zonder broeikasgassen
waar de seizoenen
zich afwisselen
met verfrissende blik
waar mensen elkaar groeten
en moeder aarde
de mooist bloemen
planten en bomen
schenkt aan mens en dier…
NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 het machtige dier heeft allang
zijn geweldigste ras verloren
eens heersten die wilde vorsten
over de Barbarijse bergen
tussen milde zee en harde woestijn
hun zware manen bolden luchtig
dankzij frisse hooglandwind
Atlasvelden bloeiden geurig
onder de edele rovers
met glanzende bruingele huiden
als zuivere dikke honing
door helle zon beschenen…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Wat te beginnen
met de vierentwintig oudsten
en die vier dieren vol ogen,
die elk zes vleugels hebben,
en die twee sterke engelen
die zwijgen?
Wat moeten wij
met deze beelden, ontleend
aan een vergeten boek?
--------------------------
uit: 'Gedichten', 2005.…
Dankzij Iris
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 De rust
van het langzame wandelen van deze dieren
zet onze cultuur rap in de schandpaal.
Dankzij Iris slaap ik gerust.
Alsof ik door haar ben gekust.
Diepbewust.…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 De kop omlaag, door 't kwastig net omrand,
Zo trekt het dier langs 't hoge dorre land
De tweewielskar en blijft eentonig schellen.
En naast hem loopt de man, zijn evenbeeld,
In 't grauwe kleed met sjokkig lome gang.…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid.
Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
De afzet bij Annet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
649 Al dacht zij reeds aan zijn biljetten
Een honderdje in een kwartier
Hij heeft zich daar af laten zetten
Plezier bij Annet en Marcel
Hij raakte verstrikt in haar netten
Zijn haarstuk kwam flink in de knel
Dat heeft hij toen af laten zetten
Marcel nam Annet met plezier
Geholpen door één van haar fretten
Zijn pink was een prooi voor het dier…
Wagner: The ride of the valkyries
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.723 kille nachten rijgen zich aaneen
het mulle zand door uitputting en uitdroging vallend uiteen
strakke vermoeide blikken gericht op het groen in de verte
woorden en zinnen in scherpte verwoord maar met verve
Spelende kinderen tussen rondscharrelende kippen en schapen
Vrouwen met kruiken op hun hoofd, lopend in bonte gewaden
Loslopende dieren…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Zij praten met de dieren, bidden tot de Logos van het Woud *
en blaadjes in ontbinding als maaltijd laat hèn niet koud.
Alleen trollen schieten met hun ondeugd altijd raak.
"De sluiers worden dunner. Kom met deva's in het reine!
Nu al kun je ons, zo rond zonsopgang, zien verschijnen".…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Maar toch roof ik naar behoren
uit dier vreemde heren rijk
schat van ogen, schat van oren,
voor ik weer tevreden wijk
naar mijn eigen stalen toren.
Daar in 't eigen stille duister
bindt mijn eigen vaste wet
heel de wilde, vreemde luister
in één helder stralennet,
één nadrukkelijk gefluister.…
Damhertentragedie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
512 Er wordt in dit land op grote schaal te benauwd
gedacht en vrije dieren moeten wijken.
Die damherten doen niemand kwaad en ze zijn een
lust voor het oog, ik hoop dat al die geweren
straks pardoes haperen en de jagers raken.…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 Ik, die mij somtijds klein voel in dit grote Leven
dier duizend zonnen, boven dees mijn doodgaand hoofd,
en moedloos dwaal omdat ik hier als mens moet leven
en mij geen hoger doel van wezen schijnt beloofd....…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan de lange waslijn
de pet van de werkman
het shaggie tussen dunne
lippen geplakt een gebutste
trommel onder de snelbinder
brom en korte knik als groet
lege straten waar zelden
iets gebeurt behalve het
arme paard dat op hol slaat
en de held die met gestrekte
armen het dier…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 nee dat zie ik nog lang niet komen
heel diep in die ogen
zie ik een warm gordijn
heb ze voorzichtig opzij geschoven
kreeg een blik op nog zoveel dromen
nee echt jij bent hier nog
lang niet klaar *
*betreft het een geliefde, een ouder, een goede kennis, een trouw dier?…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 om te vinden
met z’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
een geur overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik ben geheel gekleed in lucht
en roep zo de goden aan,
de elementen, planten, dieren,
dank de geesten dat ik hier mag staan.
Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn ogen,
denk aan de ‘Grote Rite’, de levensbron.…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Tijdloos zoals alle dieren zijn.
Besef dat we kinderen blijven
wanneer ons ego krimpt.
We ontstaan uit kosmische ruimte.
Vertraag daarom. Vertraag uw tijd.
Besef dat mensen kinderen blijven.
Kinderen die samen spelen mogen.
Kinderen tot in eeuwigheid.…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 mijn woonoord
hert en zwijn wat na korte jacht
altijd goed smaakt
breng hier mijn nageslacht voort
om die leergierige welpen
in kennis te stellen
met vreugde en zorgen
van het wachtende leven
mijn neus vangt zwevende geuren
de Oostenwind nadert snel
heuvelland wekt vragen
Noordelijke stem roept
tussen heideland en zee
grazen lokkende dieren…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 <<<<<--------------->>>>>
mijn leven dat mijn lichaam draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd,
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos
als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Een onheilspellend stil lag in ‘t land
angstig kropen dieren in ‘t veilig hol
‘t Vagevuur bleek echter niet coulant
alle aardbewoners betaalden hun tol
Toen brak het grauwe gedonder los
bliksemschichten leidden hun hel in
Heel de wereld naderde ‘t total loss
almaar meer bleek ‘t het eind begin
Grauw gele lucht verlamde ‘t land
sinistere…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 --------------------------------
--------------------------------
mijn lichaam dat mijn leven draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…