2486 resultaten.
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 “Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?
Is mij zulk wonder werk’lijk toebedeeld?”
De man ging voort door ’t oude poortkozijn,
zijn ziel was door de wind heel fijn bespeeld.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Met vleugels die als geheimen zijn,
fluister ik mijn verhaal in het schijn.
Een stille bewaker in de nacht,
met kleuren die je niet verwacht.…
AMSTERDAM DANCE EVENT IN WESTERKERK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Ja, ja in de Wester, de Westerkerk
ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus
de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij
de kerk van de dominees en lekenprekers
ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan
rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen
enorm lawaai laten van de acoustiek niets over
gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid…
Hagars Maneschijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.249 De avond is beneveld
of is dit slechts
schone schijn ?
Jouw jonge hart
verklopt oude smart
hekelt ernst
in diepe lagen,
zoekt de humor
in de zwaarte
wil slechts behagen.
Je voelt nog niet
hoe getart
vrolijkheid in verdriet
verstart in wat zij
werkelijk ziet
en ik voel zacht je hart
ja jouw hart...
De avond is beneveld.…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is door helm en ziek'lijk struikenbruin:
Stormend door open mensenleven, laat
De Godheid bloemloos 't oppervlak, waar 't zaad
Van blijdschap sterft, door lang verdriet geschroeid;
Tot ondergrondse zuiverheid vervloeid,
Herrijst Ze als 't rijk van schijn…
lente waar ben je
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.140 weten
wat het is om te gaan bloeien
zouden de vogels nog wel weten
wat het is om op te staan
willen ze liever blijven liggen
of heeft de tijd hun snavel dicht gedaan
zou de lente het nog weten
of is alles al vergaan
is de lente alles vergeten
en zal het nooit meer bestaan
zouden de mensen nog wel weten
wat het is om de zon te zien schijnen…
IK wilde ik kon u iets geven
poëzie
3.4 met 43 stemmen
5.436 Maar o alzegenend licht,
witheerlijk, witgespreid licht,
daal op haar en laat haar nooit zijn
zonder uw zalige schijn.
Zij is zo stil en zo zacht
als gij en niet onverwacht
zijt ge voor haar -- zó is
het water voor een zwemvis.…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen;
'K zie 't wereldlicht over de vlerken schijnen,
Wier spanning, glad, met lang welvende lijnen,
Straks veren zal achter de motorslagen.…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Het planeetje om mijn zon
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.230 mijn geest
ze laten me steeds weer weten
dat het zo mooi was geweest
wat nu aan stukken is gereten
Je bent nu mijn gesel geen gezel
en weet niet of je het kunt laten
eigenlijk wil je me nog wel
en bij mij komen, met me praten
Ik wou echt dat ik dat ook kon
en al schrijnt het nakend afscheid
vaarwel planeetje om mijn zon
in mijn gedachten schijn…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 doen wat je altijd al wilde
En wat ik wenste voor jou
Maar ik heb mij blind gestaard
Op al jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren
Gevangen in een innerlijk gevecht
Deze strijd was al reeds verloren
De laatste woorden allang gezegd
Je glimlach was maar schijn…
Liquidatie…
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.632 Wanneer zal je rood wit blauw weer schijnen?
Vertel mij weer je prachtige oorsprong
Daar waar het ooit allemaal eens begon……
Waarom Toch Niet??
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.513 Dus laat me nu af en toe toch even kwijnen
Ik ben echt geen gek die leeft in’t verleden
Al moge de tekenen soms tegen me schijnen
Ik sta heus wel stevig verankerd in het heden.…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 geworden
dat doch als haast zeker
de zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter de kap
gelijk een mantel
van het hemelgewelf
mij verblindt
en het hoofd bedekt
als scheiding tussen mijn en dijn
met het gewicht van oneindig licht
zich ongrijpbaar spreidend
over het verstilde aangezicht
en hoe zijn uiterlijk schijn…
alzheimer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.567 te oud om nog als leerling
door het leven te gaan
een vos die nieuwe streken leert
de medemens verschalkt
en aan het lachen brengt
de dag plukt
in de morgendauw
gewiekst de wenkbrauwen fronst
en scharrelt in de open haard
van verbrande brieven
vanuit mijn verjaarde zetel
bekijk ik slechts en geniepig
de bovenkant van de dingen
de schijn…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 De herinneringen zijn levend maar de realiteit lijkt dood
Ik moet weer gaan leven maar alles voelt als lood
Maar als de zon ooit schijnen gaat zal ik er weer zijn!
Mijn lach zal weer zegevieren verlost van alle pijn…
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Gij streek voorbij als een schone schijn -
Vanwaar? Waarheen?
Wat kan ik zonder u beter zijn
Dan alleen, alleen?…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 vervlogen
wat rest zijn slechts de schaduwen van je dromen
Iedereen zal je vertellen dat het beter wordt
dat er een einde komt aan dit verdriet
Ik kan me voorstellen dat je daar nu even niet in gelooft
omdat je door je tranen heen niet helder ziet
Toch vraag ik je om me te geloven als ik je zeg
dat ook voor jou de zon straks weer zal schijnen…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 ik niet, hij begrijpt dat best
als je vliegt heb je alleen knipoogtijd,
geen zwaaitijd want vliegen is best druk
na een poosje superharde wiebeltijd
raak ik met mijn tenen een wolk, écht
wel voorzichtig want ik wil geen nat regenpak
van een boze wolk, en stiekem wiebel ik zo hard
dat ze verder en verder weg drijft en
de zon weer kan schijnen…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 En ik kijk naar de hemel
en vloek op het eigenwijze tijdsverloop
maak voor mezelf een wereld van bedrog en schijn
maar het zal daarom geen andere zijn.
Wanneer komt de vloed over mij heen
die me raakt en me meeneemt
in een ander groot leven
ergens...…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 O blaadren die zo schoon zijt in uw dunheid,
Schoonst nu gij dun zijt, schoner dan de zomer,
Al-licht, dóór-licht, gans ín-schijn van de zon,
Gij sterft, de zon blijft - durf ik zo, ik dromer?
Ik die niet weet dan licht-, dan fijn-, dan dun-heid,
En dat ik loop in 't wondre licht der zon.…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok van schijn…
Valselijke wroeging
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
1.342 Zo het regent pijpenstelen uit de vloer
Drijf ik naakt gezwollen zonder roer
Verschroeit mij vrieskou van buiten
Gutst water onophoudelijk langs ruiten
Nachtelijk duister met warm lichtende stralen
Bereikt mij niet maar verkiest naar buiten te schijnen
Dan klim ik klauwend met gescheurde nagels
Omhoog in de nat bebloede gordijnen
In…
Mensbeeld
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
1.301 God schiep de mens naar zijn beeld
in kennis gerechtigheid en heiligheid
informatie ware kennis wetenschap
groeit immer nog benadert oneindigheid
gerechtigheid is in het algemeen absent
dit deel van God heeft afgehaakt in de mens
en heiligheid is meestal ontluisterend schijn
nader bekeken heb ik het beeld van God ontkend
voor al die soorten…
- Waar vrede geen vrede is -
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.134 Waar vrede geen vrede is,
maar een verworven must
perfecte vrede in jezelf
bescherming tegen wapengeweld,
komt de schijn meest onverwacht
oorlog begint, ontwricht,
daar onwetendheid heerst
als aanknopingspunt van mensen,
opgedrongen vrede slicht
de scherpe strijdbijl, faalt waar
men schittering zou wensen.…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 Verzonken in de zwarte
grond van hoop, tot schijn
vergaan, lonkt de lente met
nectar van een nieuw geboren
maan, de nacht gebakken tot
kruimels van het ambrozijn.…
Kerstwens
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
3.685 Wat is een kerstmis zonder hoop
dat in ons leven licht zal schijnen
dat duisternis nu zal verdwijnen;
waar is dat lichtpuntje te koop?
Wat is een kerstmis zonder woord
dat eeuwen al wordt doorgegeven;
een nieuw begin, het nieuwe leven
voor allen die de boodschap hoort.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Boven drijft het leven over,
En geen schijn of schaûw ontgaat:
Elke siddering in ’t lover
Spiegelt over uw gelaat.
Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Dat valse zonnetje is maar schijn ;
het kan en mag niet duurzaam zijn ;
straks vindt ge u zelf bedrogen
die zonneschijn is logen!
Dan kwijnt ge weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!"
-------------------------------
uit: Gedichten (1892)…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.
Her en der las ik een gedicht,
in metaal gegrift.
Runderen kwamen rustig op ons toe,
enkele pas gespeende met wat zotter gedoe.…