Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Aller oog zal Hem zien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Aller oog zal Hem dan zien verschijnen Op die bijzondere, wonderlijke morgen Voor ons mensen blijft die nog verborgen Maar ooit zal dan de duisternis verdwijnen. Het grote Licht zal eenmaal komen Duisternis zal er dan niet meer zijn Alleen maar licht en louter zonneschijn Jezus zal ons met Zijn liefde doorstromen.…

Trappen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.958
En ook: 'Waar gaat toch alles wat verdwijnen moet naartoe? Naar boven? Naar beneden? En zijn daar dan voldoende trappen voor? ---------------------------- uit: 'Wijvenheide', 2012.…
Luuk Gruwez31 januari 2020Lees meer >

CARAMELCO WACHT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Wie kan de verdwijning ervan verklaren? Moge een vreedzame strijd ontwaken om liefhebbers van zoet eten te raken, samen met vorsend oog en gezondheid. Zuivel zal dan het oude nieuw maken vol zakelijke én smakelijke vlijt: 't lichtbruine boterhambeleg verblijdt!…

Verlaten landschap.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Daarna is er weer de serene stilte, de boer en zijn hond verdwijnen uit het zicht. En er is niets dat nog wordt gezien noch gehoord.…

Vrees niet!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
naar de roofvogel met scherpe, genadeloze klauwen die op zoek was wat te reiken, alvorens te verdwijnen met prooi in de bek. Ze zorgde goed, voortaan voor veiligheid in eigen stek! Haar jong nest in de hoogte der gebergte moest goed worden onderhouden. Lang genoeg was heel haar kroost uitgebroed en moest nu góed worden gevoed.…
Petra Hermans30 september 2013Lees meer >

VOORTUIN NAAR DE WINTER

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Ondanks dat ik afscheid moet nemen van de zomer om eigen weg te volgen doet het pijn te voelen en te zien hoe ik afkoel een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg in kleurrijke tonen het jammert zo mijn naam te noemen IK BEN DE HERFST niet zomaar van de ene op de andere dag in kilte verdwijn welnee ook ik benut het schitterende…

De Grote Oorlog (1)-Werbeek

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Met het instijgen verdwijnen zij voorgoed uit het oog van de vader, de broers en zussen, onwennig en gelaten op een rij voor hun Kempense boerderij. Mijn vader schreit.…

Oorlog

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 22.451
verteld en verteld maar nog ik zie die grijze beduimelde foto maar nog is het gras weer groener dan gras en de bloesems weer witter dan bloesem in die grijze tuin moet het oorlog zijn geweest in die man, in die vrouw, dat kind in dat grijze gras onder die grijs bloeiende boom het is mij verteld en verteld hoe zij daar hadden moeten verdwijnen…

Mijlenver

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
alle verre zwerfvogels verstikken in vaste klei als hagel van anijspegels met zulke zwakke enkels is het bovendien lastig koekpaleizen bouwen al vliegend, al vliedend komt verte nooit dichtbij en is hier altijd ginds zo op het oog bespiedend bij gebrek aan ondiep lijkt hoogte te bezwijken zonder bedektzadig gezicht verdwijnen nachtbloemen…

Steun van de zon

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 829
Waar is die zon die jou zal verwarmen waar is die zon die jou zal omarmen waar is die zon die jou weer vreugde zal geven waar is die zon die jou zin blijft houden in het leven De zon geeft zoveel warmte de zon geeft zoveel licht de zon blijft eeuwig schijnen de zon doet narigheid verdwijnen Behoefte aan warmte behoefte aan liefde behoefte…
leidy15 mei 2014Lees meer >

Pieter Saenredam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
De lijnen op het platte doek verdwijnen en scheppen ruimte, overdekte pleinen van steen, van glas. Het orgel speelt, hoor, een psalm van Pieter Sweelink. Een stoet van zwarte pakken schrijdt daar plechtig in gouden ochtendlicht en deftig begroet de kleine hond. Waarom doet een wolk het gouden licht verzwakken?…
mark12 januari 2015Lees meer >

Geen tijd deel 3&4

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t Fantoom verdwijn! Jouw cirkelgang versper ‘k Ik hijs mijn wapenschild in de vlaggenmast Zodat het uit is met jouw duivels werk!…

Geheime engel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Nadat ik bijna het loodje legde door een overdosis Roche-slaappillen zag ik je snel achter een inkijkruit verdwijnen. In een kerk tikte je me op de schouders en terwijl ik vliegensvlug omkeek, verdampte je.…

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Waar wildernis zich oneindig laat herhalen, mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn. Betreden wil ik, die eindigheid der dagen, het kloppend voelen, weten van de essentie. Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen, murw getemd, tot de kern van existentie. Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.…

De zin van puin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Eens zal ons veilige huis verdwijnen. Aan de grond gelijk gemaakt. Eens zullen wij er niet meer zijn. Door nieuwe tijden ingehaald. Eén voor één zullen we afscheid moeten nemen. Machteloos zullen we voor vallende muren staan. Met tranen in onze ogen. Maar vandaag. Vandaag wrijf ik de tranen uit mijn ogen.…

Van over zee

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.001
Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken om wat zich er ooit voltrokken heeft en misschien nog steeds niet is gewist – met de wolken wegdrijvende, weer te binnen geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel horizon waarachter ze vervolgens moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
Hans Tentije13 september 2017Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Ik zie jouw zetel staan beelden komen en gaan Het lijkt alsof je Kan verschijnen Maar dan weet ik Neen… En voel ik alle hoop verdwijnen Hoop Om jou nog even te kunnen zien Al was het maar voor even En stevig te omhelzen misschien We zouden lang praten, Dat weet ik zo We namen écht afscheid Dan kon ik je loslaten En had ik geen…
Ingrid Schmitz23 september 2017Lees meer >

opstaan!

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
hart dat in stilte schreeuwt laat iemand het zien iemand het zeggen veilig willen zijn voor een pak slaag bij wie jou betekenen zonder angst en pijn voor onbegrepen haat wat ook gedaan of gelaten te begrijpen of te bevatten valt nooit het waarom van die vuist of die schoen die het leven negeert de zichtbare littekens die verdwijnen…

gesloten deuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
bijna nooit raak ik aan het gelijk hekkens en tekens in overvloed maar de deuren gaan niet open en bijna nooit heb ik recht hier te zijn ik verdwaal niet in mijn gedichten de beelden die ik mezelf inschep de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’ en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend in de metaforen die zichzelf opsluiten afgesloten van…

Elke minuut telt

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
de vulkaan de ijskappen oplossingen in de wetenschappen intuitie gevoel telt hier niet mee feiten in de actualiteiten elke minuut seconde telt want het ijs smelt Zoals de zon als vanzelfsprekend vanachter de wolken kan gaan schijnen kan dit vanzelfsprekende in de natuur langzaam, ongemerkt uit ons bestaan in snel tempo verdwijnen…
ebba14 mei 2018Lees meer >

Het manifest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
als liefde en vertrouwen aan om toch de aarde nog klaar te maken voor zijn nieuwe ijstijdenloop de gevolgen van vervuiling en brandschatting zoveel mogelijk te wissen natuur weer de juiste sporen te geven om de evolutie genen niet te missen het manifest van dit kantelhartenjaar ligt al helemaal voor u klaar waar wij verdwijnen…

Energetisch gat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
toen het leven groen en nog volmaakt was, van elk moment daarin te genieten uit gezicht van bespiedende goden om ons over te geven aan een gevoel van onmacht, als daad van overmacht, en overgaat in een alles beslissende vraag, zal de wereld morgen, na vandaag in een andere vorm verschijnen, voordat we in een energetisch gat verdwijnen…
Pama29 april 2019Lees meer >

Korte Straat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Hibbing is zo'n nergens maandenlang begrensd door kou die alles stillegt en de straat aan beide kanten laat verdwijnen in sneeuw Het verzet en de dromen van de tieners bevriezen Ze houden hun kleren aan in bed en moeten het doen met ijsbloemen op het raam De buren wonen te dichtbij om vrienden te zijn Oma houdt ze in de gaten boodschappen…
Zywa18 februari 2020Lees meer >

Wederkerigheid?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
In het gezicht van de goddeloze goden die stilletjes verdwijnen in een overdaad van onmacht en geveinsde daadkracht, overgaat in een wederkerende vraag, zal de morgen weer verschijnen als de nacht implodeert, zijn nieuwe plannen smeedt,in een andere vorm implementeert?…
Pama4 augustus 2020Lees meer >

Black friday

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
Opwinding bedekt de stad beperkt het verstand van de opgewonden meute met het oog gericht op de vriendelijk verlichte etalages dat gebied om te kijken Kijk daar; op rood fluweel ligt een schitterend juweel voor de helft van de prijs wordt het jouw deel de zorgen verdwijnen als men het sieraad in gedachten onder de vrolijk versierde boom…

Genoeg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
maar wie zijn dan toch die chagrijnen, die roepen dat hierdoor de bossen verdwijnen. Is misschien hun streven gebleven, om onze kinderen een betere wereld te geven, een wereld met minder jaloezie en hebzucht, een wereld met een gezonde lucht.…

Schuimkoppen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Als ik wil schrijven een soort gedicht of een lied blijven woorden als op golven drijven en verdwijnen onder koppen schuim vaak over seizoensgebeuren of emoties van vreugde, soms verdriet natuur en vreugde wil ik uiten het ander liever niet teken wat harten in het natte zand terwijl ik bezig ben komt vloed breken golven op het land…
Anneke Bakker11 september 2021Lees meer >

In terloopsheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
deze keer was het duidelijk veel meer en intenser omdat ik vlagen van verse verf rook uit frisse kleuren ik ben je achterna gegaan heb in vele lichtstralen gekeken waar jij was gebleven de warmte die jij gaf leidde mij langs de trap naar beneden die naar de graven liep het vurige in jouw verschijnen begon langzaam te verdwijnen…
wil melker13 december 2021Lees meer >

zoals

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ofschoon mijn testamentair executeur inziet dat ” vrienden “ verdwijnen zoals het eten bij een afhaal Chinees hekelt hij mijn “ verwarde speuken “ met het feit dat er na mijn afvaart er niets meer valt te rijmen of te verdelen…
elze26 juni 2022Lees meer >

Ma Pillon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Hij is de pa van rosa mariposa En zij de ma van papa's papillon In casa draagt hij immer niente cosa En zegt al vleiend 'si, mi corazon' Niet tegen ma pillon, maar tegen rosa Die zich tegoed doet aan de zomerzon Dat was één stap te ver voor ma riposa: 'Verdwijn, maar zonder rosa honnepon!…
Maxim25 juli 2022Lees meer >