3724 resultaten.
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
jij lief klein wezentje
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.690 Woorden zijn slechts woorden
Gevoelloos en toch zo betekenisvol
Woorden die vragen vormen
Vragen als hoe en waarom
Waarom moest jij heengaan
Jij lief klein wezentje
Zo jong en onbezorgd
Genietend van het leven
Het leven dat zo kort was
Het moordende gevaar
Maakte een abrupt einde aan het leven
Het leven waar jij zo van genoot
Je hebt…
ARS POETICA (2)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
667 zelf herlees ik het werk van mijn favoriete doch
ook al bijna vergeten dichter Buddingh'regelmatig
misschien wel als een vorm van reanimatie
van zijn gedichten want waarachtig
sommige van zijn werkjes zijn weer springlevend
neem het gedicht "ARS POETICA"
daarin wordt je tijdens het aardappelschillen
aangezet tot het schrijven van een gedicht…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Vanaf
Mijn zonovergoten heuvel
Kijk ik naar een zonovergoten strand
Daar sta jij
Lig jij
Zit jij
Heel erg alleen
Jouw typerende bewegingen
Jouw houding
Jouw vormen
Jij bent het
Bèn jij het?…
helder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
704 Het bestaan neemt zo vorm aan
en hoedt de betekenis van de zon.
En het hoofd zorgt wel voor de daken,
die het hart zo nodig heeft,
en ontgint meteen het gebrokene ervan.
Met stijgende verwondering
waardeer ik tegenwoordig wiskunde;
logica heeft iets van de heelheid van
paradijzen.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 heden verhaal ik van een vrucht
vaak niet door mensen gedoogd
ook ik ontloop haar gaarne
wil niet door haar kwijlen
ook niet voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare…
Licht op haar huid
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
693 diepe schaduwen vallen
over haar bleke gezicht
strijdlustige zomersproeten
worden willoos weggevaagd
ze droomt zich openingen
om gedachteklompen
in op te lossen
ontwaakt steeds weer
tussen het gruis
hij zou het pulver weg willen strijken
met geheugenverliezende woorden
zijn handen vormen een kom
om haar opgeheven hoofd
een warme…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging van vreugde voor het hart
die de aarde in allerlei decoraties verrassingen
tot volle bloei, tot volle wasdom laat komen
in de kleuren, geuren en vormen…
vreemd is naast je komen zitten
netgedicht
3.9 met 67 stemmen
5.364 je kijkt de mensen aan
ik zie je blikken gaan
een lichte trek op je gezicht
geeft steeds je voorkeur aan
het blanke is bekend
in postuur en kleding
zoek je de overtreding
van eigen norm en bestaan
zomaar, voor de vorm
want je bent tolerant
ziet altijd, de andere kant
het liefst van je gelijk
het donkere is ongewoon
je staart in…
Waarschuwing: niet lezen!
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.014 Ten koste van de inhoud gaat de vorm.
Totale leegheid irriteert enorm.
Zeg niet, dat u er niet op bent gewezen.
Het verder lezen is beslist een straf.
Ik ben volkomen ongeïnspireerd.
't Is beter, dat u halverwege keert.
De holheid van de frasen druipt eraf.
De leegte in dit vers is absoluut.…
Dubbelleven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.419 beet vergaan
glazuur van glanzend blanke tanden
spiegelde de witte worm
hij trok kronkelend zijn kop in
in stervensangst geheel ontdaan
het was vlak voor de tweede hap pas
dat ik het zwarte puntje van zijn neus zag
vol schrik heb ik de appel weggeworpen
want net als bij de worm
was weg die lust tot happen
een merel was heel goed in vorm…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 ik liep de stilte langs de kant van de weg
zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer
de enkele grasspriet die vertrapt werd
deerde niet zoals anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte
een grond vol vermoeden vormen…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
Samen...
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.615 Samen verliefd
Mijn god...vlinders overal
Ik vind je de mooiste
van allemaal
Samen verliefd
De wereld telt even niet mee
Samen verliefd
Je zuigt de liefde uit mijn ogen
Geeft mij passie in de puurste vorm
Uitdagend flirt ik met jou
Samen verliefd
Versmelten in vurig verlangen
Samen verliefd
Zachte vingers strelen
Het beleven van intens…
Pijn polijsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 de hoekigheid
verbaast me steeds
het blauwzwarte basalt
scherpe kanten krassen
wonden in mijn hand
ik sjouw dat brok
waardoor mijn leven stokt
steeds met me mee
nooit ben ik vrij
er zit een steen in mij
heb getracht zijn
hoekigheden te verzachten
weerbarstigheid raak ik niet kwijt
de natuur geeft het figuur
tijd zorgt dat de vorm…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten met waar ik
veel kegeltjes heb op mijn netvlies.…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de koelte water vinden
kijken naar vissen
kuit schieten en daarna hom
Blijven kijken tot kikkervisjes
zich vormen…
Jawel wacht je voor poetsijs
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.038 Klappend en klunend naar Zuidwouw
ijselijk aangeblazen in bitt're kou
steeds bij takken
rijdt hij om wakken
bij scheuren ligt-ie dubbel in 'n vouw
Lijkt zijn snikkel tot Purmerend
in wikkels watten een gruwlijk end
zo houdt in storm
de bikkel juist vorm
een scheve schaats is 't spul gewend
Gabber let op men jaagt bij Watervang
rijders…
Vraag geklapt uit beraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 Heeft u ook eens niet bewogen
omdat ze elke vorm van bewegen
zouden duidden als iets minder tegen
om te garen tot gedogen
Met een luilebol face to face
die de hele nacht chips aan het malen
u uitputtend trachtte over te halen
tot zijn point of view on his case
Ging dat ook via schieten en opbouwen
naar of u - soldaat al - vol vertrouwen…
Ik leer schrijven
gedicht
2.0 met 135 stemmen
21.525 Ik leer schrijven door met mijn vinger de vorm van de letters na te voelen,
ik ken die letters al, maar wil zo nog wel een keer leren schrijven.…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 mijn leven niet
in eigen wil gezocht, het
beleefde zich in wat ik
wilde of niet kon zien,
bedrog van regenbogen,
prisma’s van de ziel, waren
alleen maar enkel ogen,
dat wat ik wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan de vorm…
Langs de rand van Oost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 langs de rand van oost
dwalend door mistvelden van verleden
leggen we bloemen in
vorm van kwetsbaarheid
pak jij mijn hand vol vertrouwen
en laat ik me door je leiden
meanderend door stegen van oud
bladeren de rode beuken toekomst
langs feeërieke zoete geuren
van heliotroop en lonicera
betoverend als de vrouwelijke…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel
telkens maar in beweging en
vol van verandering
nimmer stil te houden
met tendens van eeuwig voorwaarts
en in een glimp van overgang
strikte ik mijn veters
in patroonloze vorm…
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 het zadel uit en op pedalen staan
verstand op nul, de blik op wazig turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand…
na het weten en wat volgt
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
863 in de ochtend
lig je rustig naast me;
de terugkeer naar waarheid
waarop wit gesteven lakens
jou niet anders zien dan je bent
ook in wat je nimmer hebt gezegd
of in dat wat mijn ogen nooit zagen
en zich nu tot namen wuiven
als waterdruppels in steeds
weer andere vormen van leugens
ik wilde jou dromen
mijn stem laten horen vanuit…