2581 resultaten.
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen aan de wildernis
van haar geprevelde woorden
die ergens vandaan leken…
Varen naar de grote plas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
981 dat meer haalde hij hevig
op en neer heel vrijgevig
zijn roeispaan door het waterbad
na een poosje liet zij een bloosje
en 't overkwam ook hem al ras
dat diep in het rozendoosje
van zijn lieve Doornroosje
z'n spel ook plots ten einde was
loom roeide hij weer terug
over die héle grote plas
het ging langzaam en zo niet vlug
het leek…
Gewoon een vogeltje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 De prijs van de kooien logen er niet om
leken van goud en diamant
Maar even wat verder kijken immers
een vogel is leuk maar we zijn niet bijdehand!
Uiteindelijk naar een kweker gegaan
die had los van vogels ook kooitjes staan
Een beste prijs, we waren 't snel eens
toen nog even een vogeltje, daar stond ik ineens!…
Erudiete romancier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 Ik zag de kou van jouw verre verleden als
een wolfsspin naar jouw hart kruipen, even
leek al het literaire succes fata morgana
en verdween je in de dramatiek van Bach.…
het kassameisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 Ik zag je ogen blinken
ze leken wel van ochtenddauw
waardoor ze lichtelijk detoneerden
met je Aldischort want die was grauw.
Toen keek ik stiekem naar je handen,
je nagels schoon en hoe ze scanden
naarstig, vlot en amicaal
doorheen mijn ganse avondmaal
Ik dacht, hoe zou je heten ?
op je schortje las ik N.…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 De lange achtermiddagen aan boord
Waarin de zon op vale golven gloort,
Tussen de wolken uit, of door een lek
In 't hemeldak licht droop op 't gore dek.
De lege achtermiddagen aan boord
Waarin de zon, door een gesloten poort,
Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn
Op een portret valt als een streep karmijn.…
steeds weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 bij jou brengen
steeds weer nieuw is de expositie
in het raam van mijn herinnering
die in tegeltjes zich uitvergroot
tot een levende muurtekening
in het licht van ondergaande zon
steeds weer is het die verbeelding
die het verlangen wakkert naar toen
de seizoenen van wederzijdse liefde
van pril groen tot zonnig goud
ons nooit ouder leken…
Een blinde doler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Hij vertrok als optimist in het
stuifmeel van z’n rusteloze
gedachtegoed, op de rode loper
zover de zijn wereld reikt maar nog
nergens leek te kiemen, in het oude
spoor waarmee hij de horizon bestreek
hij vertrouwde de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde en de
zon bleken onafhankelijk en echt,
al werden hun velden kort…
echte waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 donkergrijs
naar hemelblauw tint
mensen zingen voor elkaar
klappen en applaudisseren
langs de kant van de weg
of staand op een balkon
openen de ramen weer
voor een groet of gesprek
die de afstand overbrugt
we verlangen meer dan ooit
naar het geluid van de straat
dat anders gauw al druk is
we doen dingen voor elkaar
die eerder onmogelijk leken…
Niet zonder liefde
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
513 toch wilde ik haar
nog veel liefde geven
liefde die voor of na ons
nooit geweten
maar ’t leek of ze mijn taal
niet meer verstond
alhoewel ik haar
uit liefde
als mijn uitverkorene
voort bezong.…
Moeders kleerkast
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
745 en nu ik dit alles nog eens door mijn handen neem
denk ik ach moeder, waar is die tijd toch heen
en het leek daareven of je mij opnieuw aankeek
met de strengheid waarmee je jaren je kleerkast had beheerd.…
boeken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
811 Maar toen ik zijn boeken
daar zo zorgvuldig verzameld zag,
klaar voor hun uitvaart, leek het mij
even alsof ik voor zijn dode lichaam stond.
Of hij ze allemaal gelezen had
weet niemand?
Maar ze stonden in zijn boekenkast
en omringden hem tijdens zijn werk.
Boeken zijn zwijgende gezellen.…
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Toen mijn publiek dit aanzag en hoorde
Steeg een gefluit op van uit het niets
Wijl ik prikte op rijm met speld, dat zeker wel,
En op ene monotoon ritme,
De banden lek van mijn fiets
Literair zijn reeds gevormde verzen
Ontsproten uit een grijs getint lichtgewicht
Ver weg van de Wet van Meden en Perzen
Maar er rijst wel een glimlach
Op mijn…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 - te vallen met onze liploze monden
openbarstend op het beton,
- waar het leven als een driemaster in stilte
uit het beeld schoof, omkaderd zo leek het wel
met de meest fijnzinnige krullen ooit
in Oost-Indische inkt?…
De kleine muis
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
604 Er was er eens een kleine muis, ze leefde in een doos
Die stond op zolder in een hoek bij de familie Kroos
Ze hield zich stil en alleen ‘s nachts ging zij moedig op jacht
Want muisjes hebben honger en vooral dan in de nacht
Haar pootjes leken slofjes wel, zo zacht trippelde zij
Ze wist als mensen wakker werden, dan keerde het tij
Dan moest…
Herendivisie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Een penalty zul je bedoelen
Unnerstall Vlap Zerrouki zijn hels
Want Zivkovic en Bakayoko
Geven Tannane een doodschop
En Çerny noemt Kudus een Klojo
En Kjolo zegt tegen Toufiqui
en aan Darfalou en aan Tyton
Kappen nou Alvarez Conceiçao
Sadilek en Ugalde Araujo
Schieten 't eerste van Twente haast lek
Sportclub Enschede achter het hek…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire neigingen
naar lust en liefde
Hoe je bent gebleven
vroeg hij zich af
terwijl hij haar boezem
liefkoosde met zijn sap
in deze verbolgen waarheid
sprak zei hem toe terwijl
ze haar tedere genegenheid
aan zijn roede toevertrouwde
schudden voor gebruik
leek…
Spook- of sprookjesfilm?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Bij het verslaan van één, leken
er tien terug te steken
Op die grote zolder,
die de Hemel heet,
was ons uitzicht,
in schemerdonker,
tussen bungelende
witte lapjes
die hingen aan 't plafond
met veertjes, spiegeltjes,
zachte pluche dingen
zij, op haar plek,
zoldertje op zolder
waar een laddertje stond.…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser, dromer, zo uniek
maar langzaam doofde het in de wind
de wereld leek…
Old Man Joe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Ze zeiden staalhard en licht unverfrohren:
'wat tekenen zijn van veroudering
zijn op zichzelf an sich nog geen bewijzen
van incapabel zijn, althans mentaal
minder goed denkend, ofwel onbekwaam',
aldus oud-medewerkers van Joe Biden
vertrouwelingen naaste adviseurs
Dat wat voordien een kwestie leek te zijn
van half seniele senioriteit…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte,
waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal voor mij is geschreven.
Ik zie verbanden
waar niemand ze legt,
trek lijnen door mensen,
door blikken, door stilte.
Zelfs toeval kijkt schuldig.
Angst draagt een logisch gezicht.…
Het leven vooruit laten klinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
465 Je liet los
met open handen,
handen die groter werden
van alles wat ze doorgaven:
liefde die van vorm verandert,
een huis voller dan het leek.
Melse Sound,
niet weggegeven
maar doorgegeven:
muziek en vakmanschap
die blijven klinken
als iemand anders aan de knoppen zit.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Voor en na de eclips
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 iedereen leek wel op Tommy Lanoye
die slagerszoon met z'n stom brilletje
…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
Lucy in the Sky
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Ingezonden vertaling Engels - Nederlands
i.h.k.v. Nederland Vertaalt 2019
(titel)
Lucy in the Sky with Diamonds
(titel)
Lucy als stralende diamant
(1)
Picture yourself in a boat on a river
with tangerine trees and marmalade skies
somebody calls you, you answer quite slowly
a girl with kaleidoscope eyes
(1)
Stel je eens voor…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 Altijd praatte hij over zijn tweede huis, trots, leek me.
En zijn 'well' daar, een bron.
Nu mocht ik mee.
Logisch dat na een paar jaar niet wonen
er vlaaien voor voordeur komen,
ramen bewebd, borden belarfd,
alom schimmelgeur heerst,
overgroeid de put van de leiding....…
EMILY DICKINSON 593
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
750 natuur zich moed
Insprak om blij te kunnen
Blijven, ervoer ik als een opera
Met aria’s voor reuzen
De tijd droeg zevenmijlslaarzen
De huiselijkheid smukte zich op
Alsof een feest op handen was
Dat ieders instemming reeds had
De omslag naar de Rede
Heb ik niet kunnen duiden
Exact als bij de ziel, merkbaar
Versluierd door sacraal textiel…