7546 resultaten.
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.…
Een parel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
654 Bossen, velden en rivieren,
zijn gevangen in hand, in arm,
maar ze houden allen stil nu
voor de gouden parel daar.
Niets zou de parel mogen weken,
laat het nu toch slapend zijn,
laat het kwetsbare eerst sterken,
zodat het sterk blijft tot het eind.…
dat mens
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
4.248 zij is het blaffende spreekwoord
zij bijt naar het wurgkoord
en mept naar de macht
zij is mevrouw Hoofdpijn
terug van vakantie
joepiejajee
ze is Minnie Mouse
met een kunstgebit
een naakte sloerie
een gevangene
ik?…
Tweede leven
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.681 Bij de eerste blik leefde ik op
Stralende passie, surreëel
Eerste liefde
Tweede leven
In mijn strijd tot overleving
Zag ik een wereld hoger dan de hemel
Eerste liefde
Tweede leven
Je hield me gevangen
De ontsnapping was ongewild
Eerste liefde
Tweede leven
Je liet me los, zonder waarschuwing
Zakte ik ineen
Zonder liefde
Zonder…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…
nergens anders
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.284 gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel
ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde
jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst…
Bij een leeggelopen waterfles
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 Ik ben een eiland in de stille oceaan
gevangen in haar golvenstromen
laat ik mijn gedachten gaan.
Mijn vele levens verzamel ik
als korrels zand. De nacht bewaar
ik in mijn maanvaste handen,
de tijd versnipperd in mijn dromen.…
Licht en Vrij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.276 Licht in m´n hart
donker voor m´n ogen
wanneer ik jou zie
zijn alle zorgen vervlogen
Leeg is m´n hoofd
vol is m´n hart
het vuur niet gedoofd
lichtelijk verward
Vrij in m´n laten
gevangen is m'n geest
kan over alles praten
wat geweest is, is geweest…
Mijn waarheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.689 Gevangen web van woorden
op het ritme van jouw stem
weven draden een spinsel
tranen ogen naar het licht
de dolgedraaide klinkers
gooien letters op het vuur
zelfs vechten in het duister
neemt mijn nacht van werklijkheid
schud mij en maak mij lichter
neem onbevreesd mijn adem
wis gedachten in mijn geest
laat de pijn mijn waarheid zijn…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
een gezonken wrak
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Neergedaald naar de bodem
Gevangen achter tralies
Overspoeld door verlangen
Een gezonken wrak
Vastgeketend aan jou
Verdronken in de overvloed
Aan schijnbare minieme wonden
Enig lichamelijk gevoel
Verdwenen
Getransformeerd in een zwarte gloed
Waar enkel hoop
Een redder in nood kon zijn
Helaas werd hoop weggespoeld
Door reusachtige golven…
weervrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
851 je sprak van hardnekkig grijs
te veel stofdeeltjes in de lucht
kwam naast me zitten op de zetel
kroop dicht tegen me aan
handen en voeten zo koud
zelfs door de wollen sokken heen
jouw hele leven trok als een flits
voorbij in het verhaal van een meisje
gevangen in een volwassen vrouw
hoe je het kijken van mij had gezien
dat je er nu…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 vandaag
is het sterven
weer daar
een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde…
Zo dwars je de draden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 de waarheid in handen
of spannen de halve je web
aan trildraad gezet
bij het minste verstoren
wordt een leugen geboren
zo dwars je
de draden en spint
het onmogelijke in
tot coconnen die
erfelijk belasten dat
wat wij ooit zijn begonnen
open je web
in ruimte voor waarheid
die niet is ontgonnen
ik ben geen prooi
nooit gevangen…
Doodgeboren...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.284 ik leef de tijd
na een kwade dronk,
in onrust en verwarring
blijkt het bed gestolen
zien mijn ogen wat ik niet wil geloven
onder een vaal bleekgroen licht
van loze beloften
staar ik naar mezelf
achter het gordijn van slechte gedachten
ik zit gevangen tussen
paracetamol en de waanzin
de absint heeft mij bedrogen
en de kogel wenkt
belooft…
het oog van de storm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 loodzwaar de stilte rondom
ergens zweeft de weergalm
van een dichtgeslagen deur
de storm lijkt voorbij
maar dreigend de lucht
in haar roerloosheid
gevangen in het vacuüm
van verwachting
gerommel in de verte
als snelle stappen op de trap
nadert de ontknoping
in natuurgeweld
met bonkend hart
gewapend voor de confrontatie
wars…
Wachtende kou
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
719 Met eenzame gevangen en bewaarde herinneringen
die vragen
waar ik eindig en alles
vergeet
mag
als ik mijn koude ziel dankbaar
mijn ontwaakte lichaam teruggeef.…
geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Niet gevangen door beperking, maar vrij van nee en vol van van passie voor het leven.…
vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 gevangen in vergetelheid
de drank die je daartoe dronk
vervaagde de herinnering
en toch weet je, elke weer,
wie ik ben en waarom
je bent jarig, is je verteld
de blijdschap is groot
bij binnenkomst, bloemen en cadeaus
kussen en knuffelen, een breekbare vrouw
maar bij de lift, op de weg terug
zie ik verdriet, brekelijk gezicht
korsakov…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 verstoken van huis en haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen zij niet krijgen
bevrijd worden ze nooit
gevangen…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Het begint langzaam door te dringen
uitgewreven ogen in glans gevangen
diep in het hout, blijvend hard van binnen,
dat beeld zal niet meer veranderen.…
minnen en muzen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
768 laat me niet achter
mijn lichaam is de zee
uit vrije wil, voor jou
ik wil gedragen worden
boven alles uit, nog meer
in kleur, rond of
door
praat met mij, lichtblauw
en herhaal dat
met het leven dat het onze is
vandaag en morgen
zoals gefluisterd
op dit ogenblik
en als je dan luistert
naar mijn golven, door onrust gevangen
bemin…
kerstmis
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.200 Je boomt je takken breed
je ballen sieren een zilver
een koord, een slinger
een vorm, een rondeel
Je naakt en spreid
je armen wijd, je benen
een V-hals, een lange lengte
een vorm, een verticale haal
Je zwijgt onder een kus me tak
je stilt in lichtjes twinkel
een ruis in woord, gevangen
een vorm , een samenzijn
versmolten amen…
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.
Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Gepolijst door de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 de kleine facetten
zijn al teder geslepen
en gepolijst door de tijd
ik heb je diamanten bekeken
verblindend kaatst licht
dat kiert uit de hemel
zijn eerste gezicht maar er zit
meer schoonheid van binnen
in deze setting gevangen
missen jouw edelstenen
nog de loepzuiverheid
van het volmaakte ideaal
waarbij niet de grote
maar harmonie…
Het fijne geklepel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
437 waar woorden
eenduidig hun kleur luiden
is het fijne geklepel
van klokjes niet hoorbaar
het monotoon starre
dringt zich meer dan
opzichtig op en houdt
ogen en oren gevangen
de kleine nuances
accenten en speelse
wendingen in zinnen en
strofen komen niet op toon
wat een kleurige boeket
vol harmonische klanken
had moeten zijn resulteert…
Kleurloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 kleurloos zijn onuitgesproken woorden
die hun betekenis niet kunnen dragen
ze hangen in het luchtledige
waar zwaartekracht geen vat op heeft
het blanco schilderij
hangt verlopen aan de wand
tot gisteren hield het verloren dromen
gevangen die altijd hadden willen ontluiken
maar onmogelijk tot hun recht kwamen
daar de schilder het bij voorbaat…
Stille wenken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Een gevangen mens
door zijn onmacht gegrepen.
Een geslepen droom die straks
zo ontluisterend kan zijn.
Die mooie manieren die voor even
plezieren. Die van korte duur iets
toevoegen aan wie wij in werkelijkheid
nimmer kunnen zijn. Het verlegt
de grenzen met gesloten vizieren.
Een ijdele blindgang die slechts
doodloopt met pijn.…
Mijn schilderij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Het weerkaatste licht werd gevangen in de vleugels
van de talloze vlinders op mijn doek.
In kleuren vertellen ze verhalen
terwijl ze hun vleugels spreiden.
Ze zijn zo teer en broos
worden met de wind meegevoerd.
Als de regenboog zijn ze oogverblindend mooi.
Dartelend in het ijle, zelfverzekerd gewoon.…