2461 resultaten.
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 de haarlok
als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie
verdroogd, verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit…
RasPoetin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Die gebedsgenezer van een eeuw gelee,
Faciliteerde z'n ego door de tsaar te gerieven.
Het verrichten van een wondertje hier,
Het entameren van een genezinkje daar.
David Ogilvy-esque voorspellingen doen, en hup,
Straffeloos jonge meisjes aanranden maar.
Een land krijgt de leiders die het verdient,
Zie ons eigen gefeminiseerde land.…
MIDWEEK FIERE STEDE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Dulle Griet
Staart verbaasd naar twee gouden
Zwanen, van elkaar wegzwemmend
Aan de gevel van een Huis van plezier
Het zet nog klokken stil, keert glazen om
Bedekt spiegels, vindt de verlostang uit
Omknelt de barbierstok, eet waterzooi
Met de armen, zet rijken te kijk, lost en
Laadt graan en wijn, linnen en laken
Om zich dan in de 21e eeuw…
Telg van Breugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 Doorheen de Sinjorenstad
Over een voltapijt van sneeuw
Beloofde het met de stilgeborene
Tevoren aan een bloedige eeuw
Bepaald geen sappige dag te worden
Toog hij een cafeeke naar binnen
Om met de gerimpelde schrielkip in een tas
Maar niet instant te hoeven beginnen
Zich van zijn overschot te ontdoen
Op het kerkhof in zak en as
Waarna het…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
767 'k Geef reden van die leus: in mijn hervormde dagen
Drie tekens van geduld, van smachten als ge wilt:
Of bleef drie eeuwen lang mijn dorst niet ongestild,
Al hoorde dag aan dag mij luide om water vragen?…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst een extra glans
mensen op zoek naar de warmte van de kerst
de wereld krijgt wederom een nieuwe kans
hoop op het wonder van het kind
en de vrede, zoals al eeuwen…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Het geheel was donker beschaduwd
door eeuwen oude zware eiken,
lang geleden eens geplant in een grote kring.
Waar de geur van het roemruchte verleden
maar niet wilde wijken
en nog zwaar boven de verzakte graven hing.
Moeizaam las ik de nauwelijks leesbare namen
van oude adellijke families,
leenheren van het omliggende land.…
KRUISGESCHIEDENIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Een houten paal iets hoger dan twee meter
daaraan een stevige ruwe dwarsbalk
waar een urenlange foltergang met doodsstrijd
de grootst denkbare pijn en benauwenis toont
is een schandelijk martelwerktuig
het maakt door alle eeuwen wereldreizen
wekt allerhande schilders en beeldhouwers
laat zich kunstzinnig openbaren
als een reusachtig kruis…
Het Valkhof
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 En door ons geheele land vermaard
Van wegen 't heerlijk gezigt
dat men er van rondom treft
Op deze nu beplanten vlakte
bevond zich een paleis voorheen
of Burg, die men meent te zijn gesticht
Door Julius Caesar lang geleden
En later door Karel den Grooten,
die daar veeltijds verblijf hield,
Werd hij tegen 't einde
der achtsten eeuw…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 zandsteenbandage
Bronzen mensen door tijd in hun drukte vertraagd
Alom zang’rige taal die de eilandwind draagt
Blinkende branding als een lang snoer van kralen
Tussen messcherpe rotsen en Helios stralen
Eucalyptus, olijven, vallend licht waaiend zout
Waaiers van puin tussen stug kreupelhout
Hoog boven het land doorschreeuwen meeuwen de eeuwen…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Vliegen in bedachtzame bogen
boven het ademende en kwetsbare veld, niet
opgejaagd, maar geleid door wat hij al eeuwen weet — dat rust
en voedsel zelden samenvallen, en toch altijd gezocht worden, keer op keer, hier.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zachte adem stroomt
binnen fluistert het licht zacht
stilte draagt mijn stem
Ik voel het licht in mij als
een zachte adem die door eeuwen heen
fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
455 Soms moeten stemmen schreeuwen
om over eeuwen van ongehoord zijn
aan te komen in de vervreemde oren.
Soms druipen de zinnen van bewezen
formules en wordt zonder scrupules
niet verwezen naar het origineel.
O wee!…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 In de gedempte
schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt.
Diepe wortels zoeken
hun weg door donkere aarde, houden
me vast als de wereld beweegt. Ik buig mee met de
opkomende wind en ervaar hoe kwetsbaarheid geleidelijk kracht wordt.…
Dag van de Jacht
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
311 een ietwat al te kort
gewiekt sonnet
op Sint-Hubertus' naamdag, onverlet
het distichon - de laatste regels (2)
Hij doopte het destijds
"Dag van de Jacht"
ter ere van die oude edelman
die leefde in de 8e eeuw A.D.
Op 3 november zevenhonderdzoveel
vóór Bonifatius' dood - doch niet daarna!…
Kees XXX; een dunne lijn
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
151 en gedachtes lopen
die evengoed diepe kloven
niet bewust over zullen slaan
om sneller beneden danwel boven
aan te kunnen komen
De link met die platte band
in de godenrit is snel gelegd
-ik kom nooit meer terug
ik zeg het je- zei de man
met arendsogen nog
Híj binget echter alles
- een woord dat afstamt
van een of ander 19e-eeuws…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 En indien zij herleefde,
door de deining der Eeuw uit haar sluimring geschokt,
of omdat weer een Adem de snaar overzweefde,
die heur zilvren tonen ten wederklank lokt.
Wat dan nog zou zij zingen?…
Komrij uitgeschreven
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
960 Op taalgebied een van de zwaargewichten
De canon van de verskunst kwam van hem
En net zo buitenissig als zijn stem
Schreef hij romans, kritieken en gedichten
Helaas, in Gerrits literair palet
Ontbreekt – en ja dat schrijnt - het snelsonnet…
Rembrandt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Zo zeldzaam is de naam
die zij bedacht
Als vroedvrouw Neeltgen,
niet het Joodse Bruidje
Geen Remmert, IJsbrandt
voor zijn tere huidje
Maar Rembrandt, schepper van
de Wacht der Nacht
In 't grootse, volle leven
om hem heen
Zag hij de mens, maar ook zichzelf - alleen…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij
over de kleine hemel
die ze hem gunden
en leerde van de geheimen
die hem zwijgend omgaven
soms woedden er stormen
in die hoge ronde horizon
zodat zelfs getemd gesteente
hem niet kon behoeden
want kracht is ook kwetsbaar
in deze oude stenen tijd
vandaag en eeuwen…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 De planeet wordt beroofd en ze vergeten wat is beloofd,
want wijsheid in hun hoofd is al eeuwen uitgedoofd
door hebberige nukken, men ziet nu belastende stukken.
Wat zal blijken: men gaat over lijken die niet wijken.
Er heerst haat en geweld, al loopt men op de tenen.
Men neemt van armen geld en dan neemt men de benen.…
Oost, west Thuis best!
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.473 Een strenge meester uit Katwijk
die al eeuwen woonde aan de Langedijk,
dacht bij zichzelf; waarom zou ik ik me nog langer laten hinderen,
door al die strontvervelende kinderen?
Ik ga leven; leuke dingen doen
reizen, en genieten van m'n zuurverdiende poen!…
FINALE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.315 noem mij der eeuwen Eva vrouw
mijn min moogt gij niet haten!
Er is geen hart, dat in mijn hart
zo dorstig dorst te dringen
als wen Uw droefnis en mijn smart
in ’t nachtlijk uur vergingen.
Ons leven was een vloek, een hoon,
Het zonk te zwaar, te diep,
wat was mij weelde, wat een woon,
zo 'k eeuwig in Uw armen sliep!…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 jachtgodin,
de eerste vrouw die ik ooit
stil en roze, ja naakt zag baden
in Delphi's warme, bruisende bron,
wat ik nooit durfde vertellen
ik ben Apollo, de zonnegod,
ik bespeel mijn gouden lier
ik schenk sinds de Oudheid,
naar men zegt, de wijsheid
en de schone kunsten
aan al Zeus' onderdanen
geloof me, wandelaar, als ik zeg
dat ik al eeuwen…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 voedt
-in zengende lucht met scherven paradijs-
vleugen die zich de moesson lokken
de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte meester maakt
voor vlagen wiekende klappen
slagpennen in het getijde van de rui
waarin `t stof eeuwen…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Aan mijn fietstochtvrienden
Als een jong lied dat klinkt luid door lege hallen,
Zo is doorheen de Winter, de Lente getreden tot ons allen,
Die waren in een eeuw
Gehuld, van witte sneeuw.
Niet enkel jonger is geworden ons leven,
Maar ook veel witter en lichter geweven
Als in het kleed
Van winterleed.…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 we vormen een lange lange rij
van tachtig mannen gearmd
een weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 (Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.
Meridiaan en evenaar
komen samen.)
Zucht, huil en het lijkt dag te worden
waarin waanzinnige grootheden zich vermengen
met vaal licht, dat spiedend kiert.
Spinrag blijft in lange draden kleven
aan het achterhoofd en lost langzaam op.…
Maria betrapt schatzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
877 superkoele Maria van der Hoeven
om de heren onverwacht een kooltje te stuiven
Financiën liet de lading lichten en aan wal opslaan
waarna OC&W concludeerde uit veel eerdere afspraken
dat men de klus op bewaarlijke gronden moest staken
zodat spul in Engelse opslag alsnog lag te vergaan
de Rooswijk tot voor kort op een zandbank veilig in zee
eeuwen…
WUIT IN DE NESTEN
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
2.006 aanstonds moet ik weer amechtig lijden
zeggen ze amai heer van het volle pond
wanneer stopt gij ter bewaar voor donkeren tijden
uwen eikeltjen weer onder in den zachten grond
het is echt van de gaaiensoep getrokken
extract met gelijke zetting van de klokken
Asterix helpe mij tegen de Gajes Mordicus
Panoramix weet het al sinds twaalf eeuwen…