3445 resultaten.
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte…
Natuurimpact
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
599 de zonneglans
vlijt zich onvermoeibaar
en zwijgzaam neer
over eindige velden
brengt overal licht en sfeer
dat heeft invloed
op mijn intiemste gevoelens
ik profiteer hiervan (maar misbruik het niet)
raak weer geïnspireerd
door de krachtbron van
licht en warmte
dan denk ik
door de open warme sfeer
ervaar jezelf
dat je meer ruimte en…
De ruggen rechten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
459 Dichters worden regelmatig omhuld
door onbetamelijkheid van emoties
en onbegrip, als ze worden getooid
door kaal geplukte lauwerkransen
van onwetendheid wat afdaalt tot
het niveau van een koperen haan, die
draalt en keert, waar een onvoorspelde
wind hem ongedeerd z’n gemeten ruimte
laat meten, alleen daar rust geen
embargo op.…
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Als de wereld zich bekend maakt
Onbekommerd, onverschillig
Perfecte bol, soms o zo grillig
Als een ruimte waar van klein naar groot
De tijd verstrijkt van dood naar dood
En waar slechts Wil haar stempel drukt...…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels
en waar de nacht
vergeten wordt in een ruimte…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte
van een doodse ruimte…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 Met het water aan de lippen
omhelst ze mijn voeten,
ze kust me, ik ontspan
het zilte schuim,
het wassende water
met een vloed die ebt
in een zee van ruimte
de tijd verbleekt,
overspoeld door het moment,
ik denk slechts
gisteren was gisteren
en later is later……
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Mijn vloed ebt weg
in de zee van ruimte
verbleekt tijd.
Gisteren was gisteren
later is later,
het voelt voor even
als eeuwig bevrijd.…
Omschakeling
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
927 voor even toch die mond hervonden
en de warmte was weer daar
wij blijken nog innig verbonden
al verblijven we niet bij elkaar
jij bent een nieuw bestaan begonnen
en op afstand kijk ik mee
wij hebben aan ruimte gewonnen
want we leven nu verder als twee
gemis was slechts een donker denken
en de knop is omgezet
je gaf wat je mij had te schenken…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken slimmer
Worden dommer
Creëren zelf
Strijd en nood
Maar als we kiezen
Voor verstillen
Geeft hier en nu
De meeste kracht
Levend vanuit
Rust en ruimte…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ze is slechts een silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door mij en puur
in mijn gevoel gekrast,
haar schaduw kleurt de
graven wit, komt helder
dichterbij, ik schilder mijn
ruimte op het broze pallet
van onstuimige eerbaarheid.…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
Herder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 Dat eindeloze dolen
over velden van ooit
langs doelloze schijnsporen
geruchten waaien voorbij
hij laat ze begaan
met de wind ruimt hij
huiswaarts
stilaan wenkt de stal
volle vachten
drijven over de drenkplaats
met een laatste rust
spiegelt het geblaat
in venwater
z'n stok tikt ze thuis
de hond likt kracht
voor een lange nacht…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Misschien wilde ik dat het zo zou blijven,
als een lichaam dat niet verouderen mag,
rimpelloos van tijd en ruimte.
Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.…
perpetua musica
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
636 het niets-
over te gaan
in een kakofonie
die pijn
doet
aan oren en
het hart
ineen
doet krimpen
van smart
tromgeroffel
tart mijn
trommelvliezen
om dan
net op tijd
over te gaan
in zachte
zoete tonen
alsof het gehuil
van voor- en
najaarsstormen
ruimte…
Ander
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.283 .
-------------------------------------
ander - nl. een ander grafschrift
hok - ruimte
rift - lijk
koorsteen - grafsteen in het koor van de kerk
besje - grootmoeder
ook - dan ook
parkement - tabaksblad…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Hemelen ~ Voor Dick ~
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
831 hoe doe je dat
zijn er boeken over te lezen
is 't als kruipen door 'n sleutelgat
valt het te evenaren
het loslaten van 't hier en nu
is het werkelijk door de ruimte varen
hemelen
hoe doe je dat
wie kan de garantie geven
dat je niet stort in 'n groot zwart gat
zul je je geliefden weer ontmoeten
ook degene die je niet zo mocht…
Stemmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Stemmen hoor je,
Zeg je tegen mij
Die jou vertellen
Wat je moet doen,
Dingen die je
Helemaal niet wilt -
Brein geprogrammeerd
Vanuit de ruimte
Dankzij de chip
Die volgens jou
Onomstotelijk,
Onweerlegbaar,
Ingebouwd is in je hoofd -
Ik neem je serieus,
Ik ben je dokter en
Jij een mens als ik
Ga samen met je
Naar 't…
Wrang schaakspel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Zieke die voor
Jou, dokter, vooral
Medemens was -
En in je ijver
Om deze zieke
Nog meer onnodig
Leed te besparen hem
Op eigen verzoek
In stervensnood
Naar de hemel hielp
Werd jij door AMC,
IGZ en het OM
In een zo klein
Hoekje geduwd,
Zo tussen hun
Oprukkende linies
Vastgezet dat er
Voor jou als mens
Geen ruimte…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 tenminste
als men de voortekens leest
ontdaan door de lege ruimten
van de tijd
nog onwetend waar de reis
eindigt of begint,
de toekomst
ligt diep verborgen
in zijn binnenste
rolt de mens zijn eigen schaduw uit.…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
Een wonder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
545 Een veldmuis die hen in de gaten had
dacht: ~Dat is leuker dan me te vervelen,
dit spannend spel zal ik eens mee gaan spelen,
ik kruip erbij er is nog ruimte zat.~
Juist toen ‘t gemin tot grote hoogte kwam
-waardoor de muis van schrik de pootjes nam-
deed zij haar ogen op een kiertje open
en dacht: ~Kijk nou, zijn piemeltje kan lopen.~…
Alleen, met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
682 laten weten
Dat ik er ook nog ben
Je me niet hoeft te vergeten
Ook al weet ik
Dat je mij niet zoekt
Dat ik niet besta voor jou
Ik die buitenstaander ben
In een aura van
Eenzaamheid
Je vraagt wel,
Uit beleefdheid
Ik vervaag wel
Maar ik blijf erbij
Want ik kan je niet vertellen
Ik schreeuw het van me af
In een ruimte…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Alles wat geweest is heeft mijn
tijd beweend, het scherpste
bit verminderde mijn greep achter
wapperende manen en in de beugels
van de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels…
Wat is er mooier dan puur geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Houd de deur open naar
die ruimte in je hart dat immer vraagt en immer
knaagt; en pas beantwoord zal worden op die
morgen dat de klap van die deur je niet meer belaagt.…
Distantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik rook
drink
doe verder niets
lees geen boek
ontvang geen vrienden
denk enkel na
zie geen licht
voel geen vreugd
geen wrok
slechts verbittering
val dieper
en dieper
tot de bodem
in de zielloze ruimte
begin van het einde
in zicht komt
dan
plotseling
iets
is het een verschijning
een woord
gebaar
gevoel
dat mij krachtig…