3011 resultaten.
De illusie van
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 Die vriendschap als de wegen zich sluiten
en je achter jouw PC dient te
besluiten dat andere paden iets meer
onthullen van hoe het vroeger meer
waarachtig ging.…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Bij zonneschijn gaat ze meestralen,
bij regen sluit ze haar lijfje af.
Ze maakt je bewust van het leven.
Geeft jou een mysterieus gevoel.
Die drijvende eilanden
met hun zee van bloemen
zijn de belangrijkste bron
van kleur in een donkere vijverplas.…
Levensketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Als je de ketting sluit is hij rond,
dan is iedereen gezond.
Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 Na de regen is de vochtige lucht
in de oude havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
Pesten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
757 Sluit uw ogen en denkt aan mij.
Ben ik zo slecht?
Wat heb ik je misdaan.
Heb ik een moord begaan?
Ik ben altijd vriendelijk.
Jullie zijn voor mij allemaal gelijk.
Ik dacht dat jullie mijn vrienden waren.
Hoe moet ik dat nu verklaren?
Stel je even voor
dat jij klappen krijgt,
of dat ze je uitschelden.
Zou jij dat leuk vinden?…
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 waar de witte vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar,
seconden lang tikken door de een na de ander.
Het lijkt wel of ik in mijn ziel en hartkamers staar
zielsgelukkig ook vandaag van zessen klaar
nu ik gestaag ook als die vogels weer niet verander.…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Zij sluit de azuurblauwe ogen
en het zwarte rondje tussen
haar roodgestifte lippen belooft
het onbreekbare koord van de liefde.
Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Wolken gekneusd licht
bloed stroomt uit gedichten
als het doek weer sluit.
Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.…
pesten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
806 Sluit uw ogen en denkt aan mij
Ben ik zo slecht?
Wat heb ik jullie misdaan.
Heb ik een moord begaan?
Ik ben altijd vriendelijk.
Jullie zijn voor mij allemaal gelijk.
Ik dacht dat jullie mijn vrienden waren.
Hoe moet ik dat nu verklaren?
Stel je even voor
dat jij klappen krijgt,
of dat ze je uitschelden.…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei
op z’n onbeschreven blad
z’n alinea’s presenteert
van voorname woorden, een
eenzijdig verbond sluit…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale',
smeltkroes waaruit het onmogelijke
zich altijd met een mogelijkheid beloont,
vrede te sluiten…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 staan, werk ik aan een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de couleur lokale,
het onmogelijke zich mogelijk beloont
vrede te sluiten…
Potsenmaker?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 mij tot
wanhoop drijft in zijn eentonige liturgie
geen verademing die victorie kraait in
een uitgestorven taal, die gestorvenen
wekt als ik de wereld niet meer versta,
mijn lot ligt begraven in de wind ook
als ik niet meer besta en roept hij mij na,
geluid door een gat in het heelal, gelukkig
dat ik zelf de luiken van mijn hemel sluit…
Vroeg of laat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 vatbaar voor mijn ziekte
toch zet ik de besmetting in als wapen
in de duurzaamheid van een close-up
in alle vormen gemodelleerde klei
waarin de beeltenissen samenvallen
in slechts een schaamteloos silhouet
in aard en genen blijven ongemoeid vrij
voor alle aardse virussen resistent
behalve die voor waardoor ik
vroeg of laat de ogen sluit…
Het Theater van de Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Ik sluit mijn ogen.
Ik kijk.
Ik zie de dagen van gisteren weer.
Ik zie wat ik allemaal niet dacht,
en dus nog zal moeten doen.
Ik zie zwartsombere jaargetijden,
die nog komen moeten terwijl ik.
Terwijl ik hier nu rustig lig,
in ons veiligwarme bed.
Ik lig te kijken naar gedachten,
die niet de mijne kunnen zijn.…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Het Jodenvolk doolt, door Mozes geleid,
jaren rond in woestijn, over rotsgrond,
sluit met de hoogste Heer eeuwig verbond,
bij onvast leven, uit slavernij bevrijd.
Flinke vaders vinden na speurend beleid
schrale broedplaatsen. Daar eet hun vee gezond.
Moeders draaien vlijtig schapenwol rond:
kleden en kleren zijn tot handel bereid.…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon
Hij is de grillige vorm
van schrale bomen in een kaal winterlandschap
Om zo de contouren zichtbaar te maken
van wat ooit vol leven was
Hij is wat we te zien krijgen
als we vermoeid onze ogen sluiten…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 Sluit je ogen, open je hart
en laat geluk je pijn verzachten
iedere morgen, iedere dag.…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 de stralen verder zoeken
naar leegte die wordt gemist
ik hoor het geluid van stilte
steeds dieper bij mij, naar binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het gevoel is nog bedekt met linnen
twee vensters zijn ogen naar buiten
ze verblinden, tonen het harde licht
ik moet derhalve mijn ogen stijf sluiten…
mutus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 we zouden het
verdriet verlaten
alleen maar turen
in de verte turen
naar glinsterende
golven
alleen maar
kijken naar rood
opvlammende bessen
wachten op een
vervlogen koperwiek
in de oranje zon
we zouden
hertenbedden vinden
in het geplette
hoge gras daar
de ogen sluiten
voor de koude nacht
alleen maar
kijken naar de…
Nelli Cooman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 Hij kan
niet anders dan met grof geschut en dán …
dan komt hij met de allergrootste kraker:
‘Weet jij waarom die Nelli Cooman nooit
met Rob de Nijs een huwelijk zal sluiten?’…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe om naar zee terug te gaan
Snel de muts op en naar buiten
Zie de huid, voel het bloed
Kalmeer nu maar wind, niet krabben aan wondjes
Kijk het sluit…
De Toren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Een gouden kooi binnen dikke muren met kantelen
en schietgaten; de opgehaalde ophaalbrug sluit
de slotgracht vol verdriet en pijn buiten, eenzaam
opgeborgen.
Kladderadatsch, boem boem boem,
Heroshima, Nagasaki, ragnarok!…
het wordt gewaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 het leest haar hier van binnen uit,
het hakt en houwt besluiten uit de wirwar
van haar onbegrip, het sluit gevaar
van vragen af bij hoe of waar.
zij bladert weg. pas dan
wordt het zichzelf gewaar.…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 spartelt deze aarde
om haar trage as, inhalig
doch ook verschrompeld
inhaleert ze de lucht
die dik en stroperig
haar luchtwegen sluit
de mensch, van oorsprong
zeer egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden…
Zeker Weten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 eraan, vroeg mij de dierenarts
U schokschoudert vind ik en ziet wat pips
Ik brak mijn hart, het zit, Dok, in het gips
Niets hielp tot nu toe, zelfs geen rozenkwarts
Ik hoop dat u mij kunt genezen, help
Ik wil weer verder met mijn parelmoer Nou ja, als ik het zo bekoekeloer
Bent u aan rust toe, Oester, in een schelp
Die stevig sluiten…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die wacht op wat zonneschijn
D ‘avondwind rond bomen en hagen
zijn lied is kermen en klagen
neemt zieke blaren mee in hun graf
terraslichtjes warmen de kilte
wij zoeken naar rust en stilte
sluiten…