4084 resultaten.
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 had de paden geschoond
stenen weggedragen
ballonnen opgelaten
voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 en de pijn
wat doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
Last van list
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
828 Zij is niet langer de boom
waaraan jij je
na doping zou verhangen
hij is nooit meer de droom
waar je op jouw fiets
naar zou verlangen
droeve helden van weleer
gaan in de hemel tekeer
met helden van vandaag
en stenen in de maag
droom niet, verzin niets, verlang niet meer
de begroting van de tandarts
doet evenveel zeer
als een verleden…
Domein
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.149 Stenen
zijn inclusief, grenzen staan
vast. Mijd Eden. Die hof lijkt
uitgediend; de boom die in het midden
staat, kraakt onder vrucht en blad,
muurvast dringt het seizoen
rond het verleden. Blijf ervan
af.…
Mystiek der zinnen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 de omringende natuur
tijdens het beminnen
ratio fluistert gevoel
innerlijke stilte toe
vogels moe door tegenwind
dalen neer op het zandeiland
ik beslis vandaag
over een laatste brief
die zal verhalen
over jouw olifantenhuid
jouw antwoord is een gedicht
en dient terplekke
als eelt op mijn ziel
zodra we samen
zwijgen in de steen…
hard van twijfel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 vrije hand
in de wirwar van emoties raakt
geen snoep of het hoepelen van een kind, het raakt
de smaak van angst die belegen in het boeket
van onbegrepen tijd zich verzet
tegen de hulpeloze geest
het ervaren van erkenning ontvreemdt
het lot van oorsprong, waar is de wijze
in mijn andere hand gebleven nu ik dwaal
over de warme stenen…
Graspollen groeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 ,
Oude bomen die vrucht dragen
Waar het leven dat zich eronder
Afspeelt vruchteloos is geworden,
Bankje voor zwervers gemaakt,
Want zij slapen er 's nachts
En soms ook midden op de dag,
Beschut alleen door het bladerdak,
Omgeven door wiet en spuiten
Die ooit schoon geweest zijn,
Slapen in deze dode omgeving,
Maar tussen de stenen…
Verjaardag
gedicht
4.4 met 11 stemmen
15.339 Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze
voor je in vazen terwijl we over je
praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar
ten slotte staan we daar met
lege handen en armen
--------------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Helder water kabbelt en klatert
over gladde stenen en rotsen.
Anemonen en lissen steken hun kop omhoog
langs de oeverkant.
Een jong stelletje loopt hevig verliefd
langs het water; hand in hand.
Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 veilige koepel
van licht verlaten
tastte langs wanden
hoorde treden kraken
wist zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden de muren
stortten hun stenen…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag je daar staan
met je arm leunend op
de stenen havenmuur.
Ik zag je haren wapperen in
de straffe wind terwijl
je ogen gefixeerd
een groot schip volgden
en je hand opgeheven
even zwaaide.
Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.…
zie mij
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
598 zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik
pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor
hoe zij dat ervoer
kan ik niet weten
alleen ik ving de glinstering
in een verlengd ogenblik
dat mag een tel van geluk heten;
een schijfje steen…
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 Mijn hart is nooit van steen geweest,
Vlees en bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Alles dat puur is, is rauw
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
en ik verhef mijn stem niet
er is geen waarheid onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat…
Mijn thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Dit domein torenhoog
bergt zoveel liefde,
doorstond fier de jaren,
in de stenen schreef
ik haar naam.
Mijn muze, jonkvrouwe
van het lage land
en heerser van mijn hart,
slechts om haar alleen
vul ik de maan.…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
toen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
759 mijn straat is nog doorlopend te bezoeken
haar stenen hebben alles doorstaan
lantaarns, stoepen, winkels op de hoeken
alsof ik niet ben weggegaan
mijn school is heel dichtbij gebleven
lokalen vol leven, net als toen
ik blijf er graag komen, al is het maar voor even
waarbij ik haar dan vol heimwee zoen
mijn ooit, tot bijna tastbaar verworden…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 nog heb ik ze lief
de vergeten woorden
zij zullen stenen
bloeien op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het…
Aan de Dom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Utrecht, stenen kraamwieg van herinnering,
vergeeld dagboek bezaaid met zand,
bed van klei met vergane minnaressen
en uw grachten vol stromend stof.
Uw stegen met onafgemaakte vrijpartijen
en riolen overlopend van BH's,
necropolis van verteerde vrienden met
nagalmende dranklokalen.…
Een kikkerconcert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 En werp een platte steen over het water oppervlak.
Na twee keer opspatten volgt een weerspiegeling van
het water dat in een rimpeling brak.
Een weerspiegeling van mijn gezicht in een rimpeling
gebroken. Een mens alleen door de liefde aangestoken.…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als ze voor je deur staan
weet je het al, is het al
te groot om te bevatten
De hemel helpt mij niet
het hogere doel van de oorlog
begrijp ik niet, ik kan slechts hopen
op een afloop die er zin aan geeft
Zacht vruchtvlees wordt ons beloofd
maar we krijgen stenen te eten
De kansen keren, coalities wisselen
en wij schieten over, zonder…
Melpomene
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen…