Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Er is een lijk gevonden.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
Het was in verre staat ontbonden, het was dooier nog dan dood. De knoken overal verspreid, lag het lijk daar maar te liggen. De schedel was men kwijt bij 't Zwanewater bij Callantsoog. Men stond er voor een raadsel. Wie was de eigenaar van 't lijk? Wie was dit onthoofde personage in 't Zwanewater bij Callantsoog?…
HH. Uitdewaard29 september 2013Lees meer >

Liefde langs de waterkant

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
beeld voor kringen onder je ogen, nog steeds onbewogen, je haar dat nat gedrapeerd langs rietstengels je eigenheid omkadert mijn ogen kunnen je niet meer bevatten, hoe het licht nu met je schaduw speelt en neerlegt in je gezicht en als ik in je armen verlicht, valt om ons heen de avond traag en kleurt je koude wangen rood, ik voel mij verre…

Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
In mijn geboortestreek groet de grenssteen al van verre. Het land van Herve roerde ooit eens samen haag, arden en uitzicht op de hoge venen; kerk en kapel zijn verhelderd met trotse grandeur. In Montzen wasemen de bossen romantiek, waar Mendelsohn ieder moment voorbij kan lopen. Bij briljant Frans en diepzinnig Duits voel ik me thuis.…

Fan van Vincent

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
(voor Jeroen Krabbé) Het is werkelijk prachtig om te zien hoe Jeroen als een kind zo blij ons meeneemt langs de belangrijke plekken waar Vincent van Gogh geleefd heeft de grote filmheld toont ons op sublieme wijze zijn kwetsbaarheid en spontaniteit door eens idolaat te zijn van een ander die hem bovendien verre te boven ging qua kunstenaarschap…
Joanan Rutgers13 september 2015Lees meer >

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Zij denken aan hun verre vrinden; En wijkt in 't end de laatste orkaan, Dan zoeken zij hunne oude linden, Die weer in volle bloesems staan. Zij zijn voor armen en voor rijken Geluksprofeten van de Heer... De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer.…

Onrust.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
't Kind schiet uit een zachte slaap; Verre stormen huilen. - Moeder, is 't de wind die ruist? Moeder, is 't de zee die bruist? Waar zou vader schuilen? - Meisje, o! heel ver van ons Zwalpt hij op de baren; En wie weet waar of zijn schip, In gevaar van nacht en klip, Thans mag henenvaren!…

Ubuntu

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
over hoge treden en met de gele maan, over de trage lange rivier, zo zijn ze gezellen, onder werelds deken, de moede gele maan en de eenzame man, raken in z’n kano onder de gele maan nooit uitgekeken gedwee, getwee naar een verre vrije zee berust op de zwaarste en langste tocht, langs droomschappen onder een moede gele maan stroomt de…
Pama24 november 2018Lees meer >

Familie-ap

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
plezier in rijm de ander op een veld met schoen die uit en op geschoende voet steeds blijven moet terwijl je rolt en hij niet tolt maar blijft staan weer iemand stuurt een foto van een straat een volgende van een valk die een muisje vallen laat en dan een foto van een strand zo stil maar wel 2 mooie kinderen in t zand het verre…

Recht uit mijn hart

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer mijn eenzaamheid in stukken breekt op een dag zal mijn schaduw mij niet meer achtervolgen en mijn hart als een doos vol gevoelens niet meer verdwalen in een bibliotheek van onvervulde dromen maar eerder ondernemen tot zelfs reizen naar diepe en verre bestemmingen.…
CB18 mei 2021Lees meer >

kus mijn tranen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Dan heb ik nog een laatste wens in mijn leven, Om samen met jou te beleven, Dat de neergaande zon in het verre westen de aarde kust, En zegt, slaap wel mijn lief morgen ben ik weer terug, ben gerust.…
J van Dijck26 februari 2022Lees meer >

Een nieuwe morgen

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
Het resultaat is een combinatie van verre horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk decor waar enige gevleugelden best wel opvallen tussen daken en gevels of trekken kriskras door elkaar wel of niet zichtbare strepen in deze ongeziene openheid.…
CB4 juli 2022Lees meer >

Jij en Ik

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Jij droomt van reizen, van verre oorden, Ik hou van thuis, van vertrouwde woorden. Jij voelt diep, kent elke laag, Ik ben vlak, mijn gevoelens vaag. Jij lacht, je huilt, je woedt als vuur, Ik ben stil, mijn gemoed is puur. Ik kan jou niet vormen richting mijn pad, En ik wil niet dat je dat verandert gehad.…
J.Docter15 november 2024Lees meer >

De mystiek van de mist

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 563
Grijze nevel vouwt wacht stil op een kale tak de wereld verdwijnt Verre vogelgeluiden sterven langzaam weg in grijze verte waar kale takken als donkere lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel. Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.…
CB27 december 2024Lees meer >

Cleopatra en chautauqua

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 402
Corinthe - ik ken er meer - haar tijd was nog eerder en pas na Colonia Ulpia Traiana en Noviomagus (Nimwegen) kwamen de horden de eeuwigdurende rust in Constantinopel verstoren ...de brug naar het oosten vernoemd naar keizer Constantinus Maior...uw verre nazaat uit Rome, om zijn bekering genoemd de Grote...Ave Caesar!…

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
De wind draait, brengt een geur van verre regen mee, en laat mijn huid tintelen alsof hij rouwt om wat voorgoed verdween. Toch, in dat ene ogenblik van licht dat alles keert, ontwaakt een zaadje diep in mij – klein, stil, onzichtbaar warm. Het fluistert: alles keert weer, al is het nooit meer hetzelfde meer.…

Kerspruim in bloei

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 306
Wit als een verre gedachte, een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt. De vrije wind danst tussen je takken, dragend bloemblaadjes als lichte veren, vluchtig als herinneringen die net voor de zon vervagen.…
CB13 maart 2026Lees meer >

Maxat

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 346
Geïnspireerd door lappen aan de laars die afwijkt van de standaarddeviatie van doorsnee nono's op het world wide web Waar verzenbouwers zich in alle vrijheid uiten mogen in de vaart der volken onder het fnuikend oog van de kabbala de dark side of this site in Groningana het bloed stroomt waar 't niet gaan kan in de kolken Van heinde en van verre…

Solitudo

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
zachte tegenzin tegen het verlaten erin een zwak maar onverplaatst bestaan dat woordeloos bleef verdergaan naamloos bijna zonder vorm als winterlicht na zware storm een richting slechts een dun begin een trilling onder een koude huid misschien, zoals een kamer ongezien, plots weer naar adem ruikt misschien zoals een verre…

Ballonnen in het Schollebos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
De eerste ballon, vol van verlangen, droeg stil ongezegde woorden, de tweede, zwart als verre de nacht, hield de dromen nog even vast.…

Orenetes / Zwaluwen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
De zwaluwen zijn lichtmuzikanten terwijl ze spelen met de lijnen houdt hun dansen niet op; zwartwitte vogels die samen een heel boek vormen Gevuld met bladzijden van een werk uit het verre verleden: spelers die geen grens kennen Van een eindeloze kunstenaar die met diepblauwe inkt van de hemel schiep wat ik hier opschrijf.…

Aan mijn partijgenoten

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.497
Ons rijst achter de verre zwerken Een bleke schijn, Ons kan dit leven lief en werken Gelukkig zijn! Als eens ons hoofd, teruggebogen, Ten onder gaat, Glimlacht in onze dode ogen De dageraad! Wij voelen de aarde onder ons beven, Wij richten haar!- Broeders! het is zo mooi dit leven! Broeders -- zo zwaar!…

Verlangende lijd ik mijn gemis.

gedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 37.480
Maar toch, zoals een droomrig kind zijn spel verlaat, wijl iets hem trekt, en in de wrede lentewind de handen tot de sterren strekt; zo bleef bij hartstochts snelste stroom 't verlangend hart mij droef gezind, en 't wacht zijn verren sterredroom verdrietig als een eenzaam kind.…

De avondwolken

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.978
Toen steeg het licht van de avond Verre in de eindloze hemel, Zoals een vlam van de avond Drijft om een eenzame heuvel, Zoals een stralende vogel - En alle, als een brandende heuvel, Zwollen de vlammende wolken En bestegen de zwijgende hemel Van blauw en van goud; - en de wolken Dreven als grote gevaarten, Als vlammende vreemde gevaarten -…

Varen

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Liep op de klippen Een tranenzee Ik was te trots Ik wil varen Varen zonder na te denken Denken aan pijn, denken aan haar Denken aan jou Ik ken je niet Toch wil ik je voelen Tranen van vreugde Niet van verdriet Ik wil varen Nee niet die groene plant Maar een stralend paar ogen Waar ik in wil verdrinken Van elkaar houden In die verre…
MainCoen5 januari 2004Lees meer >

Liefdes versluiering

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.323
wenkbrauwen in een gouden maan Murmurerend water langs een beïepte laan Ik vertel niets over besterde ogen, Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen, Lippen, die door rozen zijn gevoed, Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed Ademtochten, met zachte muziek omlijst Zonomfloerst haar waarin de eeuwigheid herrijst En niets hoor je over die verre…
Janneman25 januari 2004Lees meer >

Markies Rutgers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
voor mij de heerlijkste gerechten en hij schenkt mij de meest exclusieve wijnen, het mag wat kosten, want ik bulk van de euro's, mijn wijnkelders zijn goedgevuld en het Franse kasteel, dat ik onlangs gekocht heb, bezit zo zijn eigen wijngaarden, waar ik mensen voor inhuur om mijn eigen chateauwijnen te produceren, die het goed doen in het verre…

Soms nog klein

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 827
En met mijn driewieler fiets ik hand in hand op de rand van haar ronding en kijk vol bewondering naar moeder aarde, die ondanks wat het mensenvolk haar aandoet, haar pracht van verre blijkbaar bewaarde. Waar maken we ons druk om? We zijn zo nietig in dit machtige heelal. Wie vangt wie op in zijn val?…
Katty26 maart 2011Lees meer >

in spiegelschrift - voor Amanda

netgedicht
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 903
het onbenoembare en het raakbare dat alle liefde in zich draagt en meer dan dat het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare het grootse - slechts te bevatten door hen die aangeraakt werden in diepten en hoogten hoger en onstuimiger dan de golven dieper dan het diepste diep voelbare herinneringen uit verleden en verre…

Maar in Vlaanderen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.753
De masten die des zomers van de verre einders naderen En aan wier toppen kleurige wimpels waaien, Zij trilden minder als het kloppen in mijn aderen, Een brand, die voor de strijd of voor mijn lot weer op wil laaien.…

- De rode Avondhemel -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.344
De avondhemel rood verlicht een ziel die voor de aarde zwicht gloeiend aan de overkant steeg de zwerm vogels langzaam waarneembaar gevormd en kwam niet meer terug van verre felgekleurde hemeloorden heerlijkste zandkoekjes bakkend vol loyaliteit droegen engelen, je uitdrukkelijk zachtjes mee.…