Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Oblivion

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Hoor me en zie me kijk me aan Voel me en noem me bij mijn naam Zoek me en vind me overal Spreek me en zeg me dat het kan Draag me bespeel me met je hand Hoor mijn hart en voel mijn verstand Begeer me beken me wat je voelt Vertel en vertaal me wat je bedoelt Kom in me, bemin me totdat ik zucht Dans met me omarm me ontneem me de lucht…
Nousche3 april 2014Lees meer >

publieke banken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
de banken in het park dragen het lichte gewicht van een plaats bezaaid met bladeren bestemd voor gesprekken en stiltes soms bezeerd door verwijten maar meestal geeft de rug een schommelen aan vertrouwd met tussenpozen van schaduw en licht woorden tot de bomen gericht of bedekt met een krant voor een slapende man de banken bieden…

- Vlinders dromen -

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
verbleekt en te zwaar woog het als regendruppels van het leven op je afgematte vleugels, evenwel geen dracht met belevingen versierd kan beletten je bestemming te dragen op de ademscheuten van de wind, vleugels opgekruld en roerloos voor even, het rood, de draad van je leven in vlinderstijl meer luchtig dan vast gaf je over de wolken…

Na de eerste blik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw pas is langer dan de mijne in vergelijk ben ik de kleine maar jij schikt en in een licht verend gaan komen we altijd samen aan toch dol ik onderweg maak vreemde capriolen tot jij er iets van zegt ik kan niet braaf gearmd met je lopen als ik jou op handen draag licht op in schaduwkanten imponeert in winkels vol klanten met…
wil melker28 september 2014Lees meer >

dromen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 757
ook dromen die vleugels in zich dragen laten sporen na ze ravotten als kinderen in ongeremd lawaai hinkelen roze op wimpers en rennen roekeloos door huizen ze worden stil als nerven in een boom en bovenop baden ze zich in regen en eenmaal vastgeworteld draaien ze het hoofd naar alle richtingen laten vogels uit ogen los wie zal…

Ik houd mijn jaren in de hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik houd je woorden In mijn hand - Een schelp vol verzen Die jij voor ons achterliet, Je band met de Eeuwige, Met zijn onvolprezen natuur, De schepping die Hij Voor jou en mij achterliet - Ik doe mijn ogen dicht En draag mijn jaren in de hand, Droom van mijn studentenjaren Waarin jij ons begeleiden mocht In de zoektocht van ons…

RUGGEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
in beweging rechte ruggen en soms licht gebogen Ruggen die van de meet weten geen loopje nemen met deze tocht Wind kan de lopers inspinnen tegen houden als met honderd handen de innerlijke stem kan een duivelse influistering doen:'geef op, geef maar op' je voeten willen je niet langer dragen' en op je handen kun je niet lopen…

Een fraaie waas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
ik heb de boom niet aangedaan de naalden zijn vanzelf gaan zingen een melodie waarin het lente pril verschiet en donkert naar het zomers groen in de top met ijle tonen kristalliseren tot een fraaie waas onze mooiste dromen licht van speelse kaarsenvlammen lijkt gevangen in wat hars dat geurig in de ambiance past nog dragen…
wil melker15 december 2015Lees meer >

Een tijdloze kust

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 448
vroege vogels weer schrijf letters neer in een sprankelend verband was gestrand op een tijdloze kust die de altijd rollende golven met eeuwigheid sust diep verankerd in het zuigend zand van licht autistische gewoontes bij een perspectiefloos land hun gezang doorbreekt het treurend afzien op de dagen die veel lasten zijn gaan dragen…
wil melker17 december 2015Lees meer >

Maneschijn

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 774
Beste mensen, Ik stuur dit onderstaande gedicht in voor een héél speciale vriend, zelf is hij niet instaat door zijn ziekte zijn eigen werk voor te dragen, maar het is toch wel even leuk om een gedicht eens anders in beeld te brengen.…

Verkwikkend

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 707
zee hoe je speelt met mijn zintuigen dromen tot leven wekt toefjes balsem vleiend schikt op mijn moegestreden hoofd vurigheid van de horizon als een rode blos legt op mijn matte wangen meeuwen rond laat vleugelen ze mijn fantasie laat dragen mijn oprecht verlangen zee hoe je speelt het water laat tieren schelpen reikt…
Hilly Nicolay5 september 2016Lees meer >

In jaarringen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
het is windstil geen blaadje ruizelt zij zitten aan mijn stam genietend hand in hand ik heb ze gezien als baby en kind hun stemmen opgeslagen in jaarringen die ik mag dragen samen zijn we gegroeid alleen hadden zij dat niet in de gaten omdat wij samen nooit konden praten ik ben er altijd de grote machtige eik maar pas de laatste…
wil melker23 oktober 2016Lees meer >

Koe in de wei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Ik doe iedere dag trouw mijn plichten, draag een steentje bij, moet mijn geest verlichten, ben dan pas als de koe zo vrij.…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

Adem van de zee

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
de bron daar verdween de grens die ik verzon in eindeloosheid wenkte stralend licht het vergezicht naar kwaliteit van leven daar aan de zee vloeide liefde tomeloos in een wervelende kringloop ademloze emotie van hechte verbintenis aan de mooiste dagen heden verbonden in gedachtenis als een golfstroom zal haar adem tijdloos liefde dragen…
Anneke Bakker10 augustus 2019Lees meer >

Winter in Groningen

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
Zeg het tegen de bomen in het Sterrebos dat het niet hun schuld is dat het onze fout is dat er geen sneeuw meer valt Zeg het tegen de struiken in het Noorderplantsoen dat zij geen sneeuw meer dragen geen mens hoeft hen te vragen hoe laat het wel niet is Vertel het aan het gras hoe na een hete zomer de sneeuw drie meter hoog…
Maxim13 januari 2020Lees meer >

De Laurenskerk zwijgt

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
Op het grote marktplein dragen geluiden wolken van licht, de Laurenskerk zwijgt, een winterhoorn schalt verder van de standvastige toren en dichter bij de mensen ogen de straatklinkers verlaten hun aandacht krimpt, zij laat zich ook niet vragen op een mee wapperend doek Rotterdam dompelt zijn vreemdgangers om vrij hun eigen weg te gaan…

k versus k.3

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
geelachtige stenen muur -waarachter gelijke kamers zich opmaken- ontwaken vogels die onverstoorbaar vliegen door zelfbeklag heen vloeistof zoekt een weg, schept stromen en gedachten en plant giftige vergeet-mij-nietjes langs de vlinder rond mijn hals het verschoonde beddengoed wil de werkelijkheid naar huis brengen om alweer de tijd te dragen…

De verloren tuin

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 812
aan weelde Een beschreven blad dwarrelt om zijn bestaan, echter meer ruimte brengt ook onzekerheden wanneer het vraagt om houvast los te laten Bomen omgaven mijn ouderlijk huis, in onze tuin liepen kronkelpaden vol met bladeren en geborgen verhalen, echter verloren hun aanblik omdat zij de ontsproten weelde niet langer konden dragen…
Rob van Tol19 december 2020Lees meer >

Wonderlijke parade

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
ik weet dat jouw lach de jaren overleeft jij hebt harten beroerd emoties losgeslagen die voorheen vrijwel geen reacties gaven handen gereikt sferen en stemmingen geladen in een wonderlijke parade van intens plezier waarbij grenzen vervagen omdat liefde alles kan dragen het is de ultieme vrijheid die straalt uit je ogen waar lichaamstaal…
wil melker19 februari 2021Lees meer >

onomkeerbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
ik ren over de melkweg verzamel zakken met sterren draag toverballen in mijn haar ik loop met lampionnen in de nacht vind een verwilderde tuin een oude boom waar de wind in rust een cherub aan de oostkant houdt de wacht ik zoek een meisje wil roepen maar ze heeft geen naam ik keer de spiegel ze hangt aan mij groene ogen smalle lippen…
Tsila8 maart 2021Lees meer >

Aemilius Aquarel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Voorwaar, Aemilius Aquarel Uw ode aan de niet te dragen Vlinderlichtheid van 't bestaan In 't onderzon- en ondermaanse Waar de lentelissen laaien In groene zeeën van bazuinen Licht laveloos haar voile op Als loflied en ligt ademloos In ozonlaag der zonnewagen Waar tomeloos en ongeremd Icarus zijn paarden ment En lichte luchten atmosferisch…
Maxim2 april 2021Lees meer >

evocatie

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 553
blauwomrand zwart, buitengetreden lichamelijk ontveld de zielezucht is altijd zwaarder dan het hart dragen kan opnieuw hapert de geest inzake verbeelding of blijken namen anders dan jaartallen boomlang versteend, anders dan graniet het gebeente ontwijkt zijn vlees verscholen in diepere ijslagen teruggedrongen tot krapte van huidhonger…
Iniduo23 juli 2021Lees meer >

Haar hemel

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
Dat Moeders kinderen dragen, voorbij levenslange reizen. Wanneer Moeder haar liefde, na haar overlijden verder leidt. Alle levenden ontvangen. In dankbaarheid. In hun eigen trouwe hart, dat haar en ook onze, lieve hemel is.…

ALLEEN IN EEN STILLE KERK

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 967
Alleen in een stille kerk mijn zorgen opzij gezet ben ik mij bewust dat Gods oog op mij rust ik hoef zelfs niet te spreken Hij kan mijn ziel wel lezen er is een samenhang alsof ik achter het voorhang zit van Zijn eigen huis Hij kent de sleutel van mijn kluis en zonder dat ik ‘t moet vragen helpt Hij mijn ballast te dragen Zijn hand rust…

verdragen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 492
je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder, zeggen ze vaak gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden draagt ze op afhangende schouders haar opgelegde levenslust; het heden en misschien haar verleden je loopt als je broer met je armen strak langs je lijf in je handen (als een licht gebalde vuist) een sleutel die naar de…

GODLOF VOOR DE ZOMER

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen 't blauwe zwerk en de zon als een gouden medaillon wiens zuivere glans ieder liefhebbend hart mocht dragen ik loof de Heer om de lange, zonnige zomerdagen met 'n onweerswolk of regenvlaag die durfde plagen voor een zomer die reeds vroeg in de lente begon ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen…

Vreemd gestemd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 456
zacht haalden donkere tonen emoties uit de vreemd gestemde muziek waarvan de melodie een kruidige geur verspreidde die refreinmatig wisselde van intensiteit de woorden waren voor ons niet te verstaan maar de draag- wijdte in lichaamstaal sprak ons aan in samenzang we lieten ons meevoeren naar eeuwen geleden zagen in…
wil melker28 november 2022Lees meer >

Slapeloosheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
komen dagen juist op die momenten waarop ik er zo naar verlang misschien ook al blijf ik ze vragen om de stille kille eenzame lange nachten te helpen verjagen nee ze willen niet verschijnen en als de ochtend is gekomen en ik al die tijd maar lag weg te kwijnen dan is zij het die die eindeloze lege dromen al oplichtend weet weg te dragen…
catrinus3 december 2022Lees meer >

Kind

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Ik zal je troosten Als je steeds moet huilen Kom maar bij mij Als je even wilt schuilen Als de monsters binnenkomen Duw ik ze weer terug En als je bang bent voor de zee Draag ik je op mijn rug Wanneer je niet kan slapen Zal ik voor je zingen Over twee beertjes Die samen touwtjespringen Ik ga met je mee Als je bang bent om alleen…