4358 resultaten.
Oblivion
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
613 Hoor me en zie me kijk me aan
Voel me en noem me bij mijn naam
Zoek me en vind me overal
Spreek me en zeg me dat het kan
Draag me bespeel me met je hand
Hoor mijn hart en voel mijn verstand
Begeer me beken me wat je voelt
Vertel en vertaal me wat je bedoelt
Kom in me, bemin me totdat ik zucht
Dans met me omarm me ontneem me de lucht…
publieke banken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 de banken in het park dragen
het lichte gewicht van een plaats
bezaaid met bladeren
bestemd voor gesprekken en stiltes
soms bezeerd door verwijten maar meestal
geeft de rug een schommelen aan
vertrouwd met tussenpozen van schaduw en
licht woorden tot de bomen gericht of bedekt
met een krant voor een slapende man
de banken bieden…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
Na de eerste blik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 jouw pas
is langer dan de mijne
in vergelijk ben ik de kleine
maar jij schikt en
in een licht verend gaan
komen we altijd samen aan
toch dol ik onderweg
maak vreemde capriolen
tot jij er iets van zegt
ik kan niet braaf
gearmd met je lopen
als ik jou op handen draag
licht op in schaduwkanten
imponeert in winkels vol klanten
met…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Ik houd je woorden
In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons…
RUGGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
735 in beweging
rechte ruggen
en soms licht gebogen
Ruggen
die van de meet
weten
geen loopje nemen
met deze tocht
Wind
kan de lopers inspinnen
tegen houden
als met honderd handen
de innerlijke stem kan
een duivelse influistering
doen:'geef op,
geef maar op'
je voeten willen je
niet langer dragen'
en op je handen
kun je niet lopen…
Een fraaie waas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 ik heb de boom
niet aangedaan
de naalden zijn
vanzelf gaan zingen
een melodie
waarin het lente pril
verschiet en donkert
naar het zomers groen
in de top met
ijle tonen kristalliseren
tot een fraaie waas
onze mooiste dromen
licht van speelse
kaarsenvlammen lijkt
gevangen in wat hars dat
geurig in de ambiance past
nog dragen…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten zijn gaan dragen…
Maneschijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
774 Beste mensen,
Ik stuur dit onderstaande gedicht in voor een héél speciale vriend,
zelf is hij niet instaat door zijn ziekte zijn eigen werk voor te dragen,
maar het is toch wel even leuk om een gedicht eens anders in beeld te brengen.…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
In jaarringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 het is windstil
geen blaadje ruizelt
zij zitten aan mijn stam
genietend hand in hand
ik heb ze gezien
als baby en kind
hun stemmen opgeslagen in
jaarringen die ik mag dragen
samen zijn we gegroeid
alleen hadden zij dat
niet in de gaten omdat wij
samen nooit konden praten
ik ben er altijd
de grote machtige eik
maar pas de laatste…
Koe in de wei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.082 Ik doe iedere dag trouw mijn plichten,
draag een steentje bij,
moet mijn geest verlichten,
ben dan pas als de koe zo vrij.…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een
wervelende kringloop
ademloze emotie van hechte verbintenis
aan de mooiste dagen
heden verbonden in gedachtenis
als een golfstroom zal haar adem
tijdloos liefde dragen…
Winter in Groningen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
539 Zeg het tegen de bomen
in het Sterrebos
dat het niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt
Zeg het tegen de struiken
in het Noorderplantsoen
dat zij geen sneeuw meer dragen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is
Vertel het aan het gras
hoe na een hete zomer
de sneeuw drie meter hoog…
De Laurenskerk zwijgt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
898 Op het grote marktplein
dragen geluiden wolken van licht,
de Laurenskerk zwijgt, een winterhoorn schalt
verder van de standvastige toren
en dichter bij de mensen
ogen de straatklinkers verlaten
hun aandacht krimpt,
zij laat zich ook niet vragen
op een mee wapperend doek
Rotterdam dompelt zijn vreemdgangers
om vrij hun eigen weg te gaan…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde beddengoed
wil de werkelijkheid naar huis brengen
om alweer de tijd te dragen…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren en geborgen verhalen,
echter verloren hun aanblik
omdat zij de ontsproten weelde
niet langer konden dragen…
Wonderlijke parade
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik weet
dat jouw lach
de jaren overleeft
jij hebt harten
beroerd emoties
losgeslagen die
voorheen vrijwel
geen reacties gaven
handen gereikt
sferen en stemmingen
geladen in een
wonderlijke parade
van intens plezier
waarbij grenzen
vervagen omdat liefde
alles kan dragen
het is de ultieme
vrijheid die straalt
uit je ogen waar
lichaamstaal…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…
evocatie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
553 blauwomrand zwart, buitengetreden
lichamelijk ontveld
de zielezucht is altijd zwaarder
dan het hart dragen kan
opnieuw hapert de geest inzake verbeelding
of blijken namen anders dan jaartallen
boomlang versteend, anders dan graniet
het gebeente ontwijkt zijn vlees
verscholen in diepere ijslagen
teruggedrongen tot krapte van huidhonger…
Haar hemel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
718 Dat Moeders kinderen dragen,
voorbij levenslange reizen.
Wanneer Moeder haar liefde,
na haar overlijden verder leidt.
Alle levenden ontvangen.
In dankbaarheid.
In hun eigen trouwe hart,
dat haar en ook onze,
lieve hemel is.…
ALLEEN IN EEN STILLE KERK
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
967 Alleen in een stille kerk
mijn zorgen opzij gezet
ben ik mij bewust
dat Gods oog op mij rust
ik hoef zelfs niet te spreken
Hij kan mijn ziel wel lezen
er is een samenhang
alsof ik achter het voorhang
zit van Zijn eigen huis
Hij kent de sleutel van mijn kluis
en zonder dat ik ‘t moet vragen
helpt Hij mijn ballast te dragen
Zijn hand rust…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder,
zeggen ze vaak
gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden
draagt ze op afhangende schouders
haar opgelegde levenslust;
het heden en misschien haar verleden
je loopt als je broer
met je armen strak langs je lijf
in je handen (als een licht gebalde vuist)
een sleutel die naar de…
GODLOF VOOR DE ZOMER
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 Ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen
't blauwe zwerk en de zon als een gouden medaillon
wiens zuivere glans ieder liefhebbend hart mocht dragen
ik loof de Heer om de lange, zonnige zomerdagen
met 'n onweerswolk of regenvlaag die durfde plagen
voor een zomer die reeds vroeg in de lente begon
ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen…
Vreemd gestemd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 zacht haalden
donkere tonen
emoties uit
de vreemd
gestemde muziek
waarvan de
melodie een
kruidige geur
verspreidde
die refreinmatig
wisselde van
intensiteit
de woorden
waren voor ons
niet te verstaan
maar de draag-
wijdte in
lichaamstaal
sprak ons aan
in samenzang
we lieten ons
meevoeren naar
eeuwen geleden
zagen in…
Slapeloosheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 komen dagen
juist op die momenten
waarop ik er zo naar
verlang misschien
ook al blijf ik ze vragen
om de stille kille eenzame
lange nachten te helpen verjagen
nee ze willen niet verschijnen
en als de ochtend is gekomen
en ik al die tijd maar lag weg te kwijnen
dan is zij het die
die eindeloze lege dromen
al oplichtend weet weg te dragen…
Kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Ik zal je troosten
Als je steeds moet huilen
Kom maar bij mij
Als je even wilt schuilen
Als de monsters binnenkomen
Duw ik ze weer terug
En als je bang bent voor de zee
Draag ik je op mijn rug
Wanneer je niet kan slapen
Zal ik voor je zingen
Over twee beertjes
Die samen touwtjespringen
Ik ga met je mee
Als je bang bent om alleen…