3083 resultaten.
Ik weet niet waar ik ga
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.103 Mijn ziel is moe en krank
en hoort geen stemmenklank,
en vindt geen vaste baan
in 't ijlend ommegaan,
en wentelt buiten 't spoor,
door 's Eeuwgen hand geleid,
gelijk een dwaalster door
de onpeilbare eeuwigheid.
Mijn God! erbarmen! God,
met dit ellendig lot,
en blus die stage brand
van 't schroeiend ingewand.…
Geef
hartenkreet
2.1 met 25 stemmen
16.019 Geef de dokter een patient
en hij is in zijn element,
zieke mensen maakt hij beter,
Doe de loodgieter een
verstopte pijp en de man is
blij want gelijk,
staat hij bij je op de stoep.
Geef de schilder een kale
deur en hij vraagt je welke
kleur, je erop wilt hebben.…
Laat aan mijn nederlaag...
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.953 of van zijn eigen eindloosheid
de donkre diepte
veroovren,
vóórdat hij eerst met zijn gelijke
van man tot man zich mat?…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen*!...…
Suzanne
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.088 zwakjes
want ik vond je nu zo fijn
ik voelde me tevreden met jouw arm om me heen
met Brel heb ik gebeden van: Laat me niet alleen
ik dronk je droomverhalen
over als je rijk zou zijn,
maar voor mijn part mocht je falen
want ik vond je arm zo fijn
en nu zijn we dan ouder en jij werd slapend rijk
en in mijn bangste dromen, roep jij: 'ik had gelijk…
Maria
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.340 Wel zalig zijn voorwaar haar ongeraakte borsten
Waarnaar de bronne zelf des levens plach te dorsten:
Wel zalig is de schoot daarin hij heeft gerust:
Maar zalig bovenal zijn zulke die haar leven
(Gelijk Maria dee) tot zijne dienst begeven
En hebben in zijn woord haar hertelijke lust.…
Europa
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.290 Europa wier schoonheid gelijk' niet kende
zakt nu weer bevend op haar knieën
Want waar zij eens haar land herkende
ziet zij nu louter rotting schieden
Maar helaas, Aphrodite zal haar niet meer komen redden
Zij ligt verkracht op de bodem van de zee te grienen
En waar Zeus was om haar liefd'vol te beminnen,
is hij nu in heel de wereld niet…
AAN MATHILDE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.422 Ik moet, Mathilde, u aan de zon gelijken!
Gij zijt de moeder van deez' liederkrans:
Gij hebt die met uw zonneblik geschapen
In 't zwarte hart; zo 't glanst, 't is door úw glans.
Met uwe bloemen krans ik u de slapen,
Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd;
Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd!…
Moeder Van Elf kinderen...
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.676 Als een leeuw waakt u over uw welpen
Niets is te veel, u zal mij altijd helpen
Al uw kinderen zijn u gelijk
Met zo,n lieve moeder ben je rijk...
Nooit kan ik terug doen wat u voor mij doet
u hebt ons heel goed opgevoed
Lieve moeder, ik houd u in ere
een ding weet ik zeker,
ik kan nog heel veel van u leren...…
Stralende zinnen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
1.994 wil de wegen weer bewandelen
met steentjes liefde en tederheid
zonder kuilen en obstakels
na intens beleefde strijd
niet de handen in de zakken
gebald tot vuisten vol verdriet
naar royaal geopende armen
met een samen in het verschiet
een open blik, een warme zoen
een knipoog zo maar even tussendoor
verstrengelde vingers, gelijke…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht
- zoals de Stille Oceaan de
stranden van Valparaiso kust -
zo lipzacht zo sensueel
streel jij woorden tot
beelden in een Poëzie die
tot ver buiten de tijdsgrenzen
van je continent
haar gelijke…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 Op verre reizen begint mijn hoofd
arm aan prikkels te knikkebollen
Ik raak vaak nog juist
wakker versuft en verdoofd
in mijn bedrijvige delen
Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein
dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek…
ga voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
787 ga voorbij
aan het voorbijgaande
het was slechts een onzinnige brei
dat zich tot heden
schijnbaar krakkemikkig
in u een weg baande
of nog gekrast moet worden op een lei
gelijk de tien geboden op stenen
ook zij vielen in duigen
leg die lei toch opzij
koestert u in het gevlei
gij zult niet buigen
neem de benen
ga bij voorbaat…
de trombonist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.137 hij schuift vooruit
en dan weer terug
doch niet in gelijke mate
in wisselende standen
spuugt hij geluiden voor zich uit
op verschillende tonen en maten
of naar links
dan wel rechts
maar immer in de lucht
waar bollende wangen,
droge keel met opgezette aders
in de nek en op het hoofd
tezamen met verlangende lippen
uitzien naar…
Windkracht Twaalf
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
3.818 Huiverig, rillend tegen de windmacht
Stormkracht twaalf, scheepsverkrachter
Staand op de pier, hoopvol kijkend
Zee natstuivend in mond, neus en ogen
Vuurtorenflits, gierend tegen de kracht
Van de waai, doch stevig staat de wachter
De roodwitte gigant, een enak gelijkend
Schuilend in zijn luwte, hoopvol onvertogen
De zeemansvrouw, wachtend…
Eindeloos verdriet
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.062 Eenzaamheid
Was alles dat nog bleef
Toen jij zo stilletjes verdween
Het cliché
Van een gebroken hart
Verscheurde de wereld met zich mee
Ik ontkende
Dat zielen zo gelijk
Zo onvoorstelbaar mooi kunnen zijn
Toch kwam
Die allesverzengende hitte
Samensmelting van ons twee
Uit mijn hart
Ontsprongen de eerste twijgjes
Die mijn liefde…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 zilver
tussen vonken
die het vuur doofden
verstil het leven, sprak een stem
tot Hem
en het leven vond haar rust
geborgen in met huid
beklede ogen, even donker
als daarbuiten
met dromen over sterren en de maan
in een wreed ogenblik
verzwolgen door het witte licht
geef ons vrede, sprak een stem
tot Hem
en hij brak de wereld in gelijke…
Onttovering
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.004 En ook de dichterdroom, die verre is heengevlogen,
Een nevelbeeld gelijk, in walm en damp vergaan.-
Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen
Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren
En laafden zieledorst met englenmelodij.…
Voor twee of drie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.204 Ik kom niet, bleek en ’t oog van tranen rood,
Gelijk een arme, huis aan huis, om brood,
Vol deemoed, beedlen om uw medelij.
Waarom u dan mijn hand die beker bood,
Vol bitterzoete weemoed? – zet, o gij
Voor wie hij NIET is, snel die kelk terzij,
Waarin ik zacht mijn stille tranen goot!…
opgesnord
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.301 kon het missen
of daar zat een luchtje aan
De chauffeur zei van onder zijn wit uitstaande snor
ik ben Haags zonder daartoe strekkende bescheiden
de man werd te verdacht geacht om te laten rijden
en kordaat geklist en gekooid in de plaatselijke nor
De wagen werd in diezelfde dienst gefouilleerd
waarbij men sneeuwdeeltjes in dozen vond
gelijk…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen
Gelijk een spelend kind, in zoete waan,
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
Hangende handen. Lusteloze voeten.
Met ogen zo onpeilbaar diep en groot
De klok tikt, tikt, slaat, tikt tot half-zes slaat
Ik vrees mijn laatste knik om u te groeten:
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat…
voorgoed bezeten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.761 zijn samen gedragen
jouw niet te torsen
levens-last
net voor je laatste adem
weg kracht, weg lucht
voor levens-woorden
die jij toch altijd had
heb jij, Goddank
voorgoed verlaten
dat zelf verkozen
lijdens-pad
onbewust
nog onbevangen
ging ik weer door
op weg met dacht ik
louter levens-lust
maar is mijn zijn
nou zoveel anders
gelijk…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.059 Als een acrobaat schiet ik door de lucht,
gelijk een zwaluw in zijn zomervlucht.
Als een architect bouw ik mijn nest,
de ingang naar oost en niet naar west.
Vrij zijn als een vogel wil ik zijn,
ook al voel je jezelf nietig en klein.
De vrijheid van één zijn met de natuur,
ook al is het misschien niet van lange duur.…
de lach nog op je lippen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
710 de appel slikken
die de slang bevolen had
ik at met jou de hoogmoed
die van Hem gestolen was
het bleek een gif toen
doodslag volgde en wij
het paradijs niet meer bevolkten
ik was je kwijt, rib uit eigen lijf
beladen met een erfschuld
werden wij niet meer geduld
ik wil de hemel terug,
niet staand en jij weer op je rug
maar als gelijken…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
Waterlanders
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
538 vallen diepe
stilten, niet in tonnen aangekant,
stromen tranen over het gewelfde waterland,
wekken klokken het gemoed er droeve zinnen,
het verlorene tot zich te laten stromen
in nimmer aangespoelde vragen drommen
blonde vrouwen samen in geplooide baaien,
te boeten in net,in preek en averrij,
bloeden witte zwanen die de doodslip dragen,
gelijke…
Herontdekking van de Hemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.011 of een vloek die ijzig raast
Stoomgebergte, onbedwongen
nevels van regen en zon
waar alle mysteriën ontsprongen
de stroom van haar leven begon
Bliksem scheurt het firmament
een wit-vlammende veeltand
als haar keuze die mijn denkraam schendt
verblindend heet mijn hart verbrandt
Stergeflonker, talrijk, hoog
geboren in de atmosfeer
gelijk…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet meer mijn vrouw
maar ver afstandelijk
we praten nog wel met elkaar
herkennen elk gebaar
het onvoorwaardelijk is weg
de schatting was te hoog
niet goed we gaven wel
maar kregen niet het
ruilmiddel ontbrak
nu staan we op gelijke…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 En waar jij gaat
zijn ze allemaal gelijk.
De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang.
En waar jij gaat
daar is geen haat of pijn.
Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.…
Mingelen op de wip!
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.616 rinkelen
met d'ogen knipperend ruim twintig jaar politiek ontsluit
buiten beeld Binnenskamers is hij doorgaans aan het kringelen
wij spreken nu uiteraard over de enige echte Ferry Mingelen
nu niet in tel - honderdéénenvijftigste wiel aan de wagen
wat let ons hem als extra stemrechtig Kamerlid te vragen
stel na de verkiezingen krijg je twee gelijke…