5005 resultaten.
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Niets moge aan die schoonheid falen:
Die de koude glimlach ziet
Om gesloten lippen dwalen,
Die de trots voelt van die blik,
Blijft bewondren, maar - met schrik.…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 het is een sombere dag
vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij kwam
het afscheid koud…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
Kind in sneeuw
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.566 Maar ’t gras is een pasverschoond bed,
de lakens nog koud en kraakwit,
waarop met een o in de mond
– een noot voor zijn kaken te groot –
en kogels van ogen zo rond
het kind als een eekhoorn doodstil
zich maar te verwonderen zit.
----------------------------
uit: Per saldo (1961)…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 wandelen in de
verse sneeuw
de slee sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
MAANSVERDUISTERING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975
Vannacht dringt een beschonken
maan diep in mijn heelal
wij drinken grote glazen
witte wijn
klinken ritmisch bijna
op Gérard de Nerval
die in de Hallen ging
en zachtjes zong
en danste
in het
schijnsel
van duizend
klanken
die in de Hallen
hing
geborgen voor de hondse
koude van een…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
De Zwarte Eenhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 De zwarte eenhoorn is hebzuchtig
de zwarte eenhoorn is ongeduldig
de zwarte eenhoorn is onbegrepen
en aangezien voor een geest
of een symbool
Ze werd gegrepen
en meegenomen door een koud land
waar mist spotprenten schilderde
van mijn woede
Niet op haar schoot rust de hoorn
maar diep in haar maanzee
waar hij groeit
De zwarte eenhoorn is…
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Een koude lucht uit zee.
Omstandigheden die zo uitkomen.
En een gedicht is weer geboren.…
Wolken witter riep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 jij hebt
de wind gewist
die in de
ochtendglinsters
zonnekleuren
los zou laten
zij twinkelden
gevangen stralen
in de schemering
tot jij de deuren
opende en wolken
witter riep
nevels
los maakte
van de koude grond
die neersloegen op
gras en bloemen om
te stoeien met licht
in dat kort
moment ontsloot
de hemel voor even
om…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
WACHTEN OP EEN HEMELS BERICHT
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
806 De nachten worden koud en guur
De winter nadert in verstilde straten
binnen zijn mensen aan het waken
met in hun hart een brandend liefdesvuur
een Kind wordt eerstdaags geboren
dat op aarde zijn tempel zal bouwen
om ons met hoop en vertrouwen
nieuwe kansen in het leven te tonen
de derde kaars wordt nu ontstoken
en helderder wordt steeds…
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Stinkende remix
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er valt geen bijzaak te maken
van het stinkende ongemak
dat mijn lichaam geworden is
door de remix met pilletjes
die betere versies van mij
uitproberen
Met een mond vol latijn
laat de dokter iedereen even
in de gevarenzone
van mijn zweet en gassen
met ingehouden adem
sprakeloos kijken
in de koude bek
tussen mijn benen
Daar lig ik dan…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
Kerstgevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 De Kerst is koud dit jaar,
Gelukkig brandt hier de haard,
En dat is goud waard,
In Oekraïne zaait Poetin kou.
Geen oorlog maar burgerleed,
Onnodig en verschrikkelijk wreed,
Onmenselijk, door Trump gedoogd,
Begrijp niet wat hij ermee beoogt.
Daar heerst geen Kerstgevoel,
Maar verdriet en kou,
Kennelijk Poetins schandelijk doel.…
Berouw
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.687 vergeef me mijn kille woorden
zo waren ze niet bedoeld,
ik verkeerde in koude oorden
waar warmte vanzelf was bekoeld
nu ben ik terug in de haven
terug uit die ijzige zee,
diep heb ik die woorden begraven
en mijn warmste zin breng ik mee
geloof me, het vuur zal weer branden
ik stuur je oprecht mijn pardon,
mijn warmte ligt nu in jouw handen…
Stille echo
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
298 Een stille echo
laat een wrede weerklank horen
van het jarenlang timide zwijgen
over een koude oorlog
met vele gewonden
en vrouwen met kinderen
die niet vechten konden
een zwijgende weerkaatsing
zonder enig herkenbaar geluid
van ziekelijke mensendromen
ongelijkheid nog in arbeidslonen
nu de wapenen des onheils kletteren
en nog meer…
Ik ben weggegaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
54 Steeds verfijnder
ken jij jouw gevoelens
Zo interessant
Kijk toch eens
hoe open en kwetsbaar
jij je graag laat zien
en vrouwen uitnodigt
om in jou te wonen
Jij hebt zoveel te bieden
dat hun aandacht vraagt
bij jou thuis, maar
het is er ongemakkelijk
koud en hard naast de sofa
waarop ze jou verwennen
en jij voldaan
dat liefde noemt…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 De keuken is 't domein van vrouwen die ook de was vouwen
goud en zilver van oudsher naast alle schoenen oppoetsen,
neuzen laten glimmen, smaakvol meer van die dingen doen.
Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.
De keuken, is het echt het domein van vrouwen,
hier…