4042 resultaten.
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
336 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Zomaar even
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 De kinderen zijn met sneeuw zo blij
maar oude mensen zijn toch bang
om hard te vallen en zo iets te breken…
Nu heb ik even vrij om kalm te kijken
hoe straten al wat meer berijdbaar zijn.
Wat doet dat deugd van even niets te moeten
dus wil ik jou maar even groeten
en blij zijn dat de dagen al wat lengen.…
De stadsreiziger
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
566 vrouw
met een vriendelijk rimpelgezicht
geeft hem wat schamele centen
voor een doorleefd gedicht
de innerlijke natuur laat zich weer gelden
hij is helemaal tot niets verplicht
er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten
vitale energie vol gezonde fantasie manieren
over humoristische mensen en grappige dieren
hij slentert over straten…
Verhalen naar boven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
318 Over de man met zijn winkelwagen
die verzadigd door mijn straat reed.
Op mijn hoge hakken verliet ik het gebouw,
want bouwen schort tegenwoordig,
het wankelt, het kraakt.
Thuis vertelde ik het:
bedrukte truien liepen de winkels uit,
zij kon mij niet luider horen.…
Blijven verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Omvallen als ik wil
hurken bij een poes
Dan maar liggen
een warm bed voor haar
Aan alles zo'n draai geven
en maatregelen treffen
handgrepen in de badkamer
mijn wensen verkleinen
het toeval omarmen
denken: ik heb geluk gehad
met mijn lichaam, met de vrede
van vrienden, straat en school
en blijven verlangen
naar huid en zon
blijven…
Pasen in de Achterbuurt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
228 Maar loop eens door deze straat, Guido.
De God is misschien opgestaan,
maar de helft van de buurt ligt nog in coma
van de goedkope gin van gisteravond.
Wierook dampen?
Ik ruik alleen maar verbrand rubber en oude pis.
Hallelujah, de zon schijnt op de scherven
van een kapotte bierfles.
Dat is de enige verrijzenis die ik vandaag zie.…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 Op straat fietsen lachende meiden,
met elkaar met woorden bestrijden.
In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 Op straat fietsen lachende meiden,
die elkaar met woorden bestrijden.
In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
Achter de maskers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 Het is carnaval in de straten van Madrid,
waar de maffia alweer haar wapen trekt.
De drank slaapt, de rust wordt wakker,
het leven ligt achter tienduizenden maskers.
De stoet flaneert langs een wit laken
dat over de schouder van een waker hangt.
Het geroezemoes slaakt een diepe zucht,
wanneer er naar wat stilte wordt verlangd.…
sentiment
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
7 de regen ketst tegen het ontbijt
en ’t avondmaal, geen dag
droogt nog de kille flanken van
het eens zo tastbaar welzijn
er is geen kommer die
zich nog getroost weet nu
het werelds avontuur
zich reeds ten einde waant
nu straten worden overspoeld
door ’t sluimerend versterven
van blad en mens, voert strijd
de boventoon terwijl de herfst…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.…
Het belbusje
gedicht
4.0 met 53 stemmen
26.060 Door buurtschappen en straten
Waarvan zelfs god niet weet dat ze bestaan,
Rijdt nu al maanden lang
Het belbusje van hot naar haar.…
het buurkind
gedicht
4.1 met 56 stemmen
16.657 hij was een bleek, teruggetrokken kind
je kwam hem niet op straat met vriendjes tegen
hij sprak ook nooit, soms lachte hij verlegen
z'n ogen zochten steevast naar het grind
hij doolde, niet gehinderd door de kou
de dag gevuld met eindeloos vervelen
een oude straathond kon hij peinzend strelen
het leek of hij het dier iets zeggen wou
tot…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.…
Losgeslagen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
864 Hij stond te schreeuwen op de straat
en jij werd bang van hem,
bang voor zijn vurige ogen
in zijn gelaat...
En van zijn bulderende stem...
Hij was helemaal losgeslagen
Vloekend en tierend en "val maar dood"
En jij, wat was je aangeslagen,
hij trapte je helemaal in de goot...…
Alleen lopen in de stad
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.042 De wind geselt mijn wangen
Het rood vloekt met het groen
De regen maakt me half blind,
sijpelt langzaam in mijn schoen
Maar ik moet door
geen tijd voor rust
dus ga ik door
gedreven door lust
De hemel in de verte,
prachtig blauw en open
Dat sterkt mij in mijn wil
Helpt me verder te lopen
Het is stil rond mij op straat,
ik lijk de enige…
DE BOUWMEESTER
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.782 Zomerse bloei van fier gekruind planten,
Zozeeer heb ik uw gratie liefgehad,
Dat ik met U, het aan uw vorm verwante,
De straat en 't plein versierd heb van mijn stad.…
Strijdtoneel
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.512 ...je ogen gericht op de eenzame straten,
waarin vorige week nog gewoon werd gespeeld.
Nu zijn ze het beeld van een toneel dat verlaten
erbij ligt en rollen weer worden verdeeld.
Maar waar niemand bereid is een bijrol te spelen,
omdat het een spel is op leven en dood.…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de straat…
Werkster
gedicht
4.2 met 49 stemmen
23.076 God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden,
gaande de gouden straten naar Zijn troon,
al slaande met haar stoffer op het blik.
Symbolen worden tot cymbalen in de
ure des doods - en zie, haar lot ten hoon,
zijn daar de dominee, de bakker en de frik.…
Kijkduin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.121 hoorde ik er iemand zachtjes praten
die herfstdag, er was niemand op het strand
er ging een steen opzij, er kwam een hand
en even later zag ik twee soldaten
ze oogden traag, hun ogen leken gaten
ze klommen over de betonnen rand
er huizen schuwe spoken in dit land
gerezen uit de schrijnen der fanaten
zij nemen 's nachts bezit van onze straten…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 de straat bezaaid
met stukjes feest
de zwaarste klappen
zijn weer rood geweest
uitgestorven drukte slaapt
zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag…
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 Ik probeerde mijn armen maar
weer om de wereld heen te gooien
Het kindje dat werd gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks…
zondagmiddag
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.867 zondagmiddag zag ik jou
je handen in je haren
wachtend in de kou
verkild waren je ogen
versteend was je gelaat
de witte wereld om je heen
leek je te gedogen
er was geen mens op straat
behalve ik die je daar zag
zoals je stond, gebogen
sprak ik je aan
en zag de treurnis in je ogen
maar toen ik je omarmde
in een wanhopig streven
je met mijn…
iets kwijt
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.760 met van die grote kinderogen
stond ze midden op de straat
terwijl mensen om haar heen bewogen
op weg naar iets, altijd te laat
in de zakken van haar oude jas
zocht ze naar wat ze wilde weten
en hoopte in haar versleten tas
te vinden, wat ze was vergeten
haar geheugen leek compleet gewist
zij wist niet waar of waar naar toe
haar hersens…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Ik ben van mijn verlangen ziek...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.816 Waarom zie ik me steeds weer gaan
langs de dezelfde natte straten?
Ik wil erg huilen, maar heb geen traan,
want zacht geluk klopt in mijn hart. En
vreemd: half smart half liefde zijn, maar ik
ben toch aan die gevoelens trouw
Ik ben van mijn verlangen ziek,
ben zonder jou.…
Commentaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
776 met grote stappen voortbewegend
word ik indringend aangestaard
door karakterpanden met hun ramen
ruiten deuren als kritische ogen
de huizen en andere accommodaties
volgen mij stilzwijgend tot het einde
van de straat geven uiterst voelbaar
commentaar over de manier van
voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt
iets onverstaanbaars de molen
verderop…