2307 resultaten.
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 kleinheid onverdoofbaar weet;
neen, gelijk karpers die ter dikste drabben
wat leven gapen, tot de Dood ze treft
die dan eerst, door de peerlemoeren schabben
hun blonde buik naar 't waaiend lichten heft;
maar neen, maar neen; 'lijk aarde en 'lijk metalen,
verdicht bij dringen en zuigen van 't heelal,
worden verholen en ongenaakbaar stralen…
Liefde In Eenzaamheid samen
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
2.020 Ik weet niet wat ik moet zeggen
ik weet niet hoe ik me gedragen moet
met jou hier zo bij me
m'n hart dat overvloeit
van geluk en herkenning
van wat mij dromen doet
maar het valt me moeilijk om te zeggen
want ik weet niet wat je voor me voelt
Ik ruik de geur van je haar nog
ik zie je ogen nog stralen als je lacht
met jou hier zo bij me…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 Men beloof
Zich niet, verwaand, dat vier te malen;
Bij zulke levendige stralen
Is d’ allereêlste verf te doof.
De verse bloemen op de wangen,
De zwier van ’t blonde haar, de mond,
Een opgeloken morgenstond,
De harten prikken met verlangen.
Dat poezlig en gezield albast
Des blanke boezems, o, dat sopje
Van schapestremsel!…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Zonlicht laat mij ontwaken in haar stralen zo mystiek.
Op de achtergrond zingen vogels luidkeels hun favoriete muziek.
Badend in het zonlicht trekt je mooie lichaam me aan als een magneet.
Ik kijk naar de vrouw van mijn dromen, zo perfect, zo compleet.
Heel zachtjes beroer ik je ontspannen lichaam, zo zacht als fluweel.…
kind in afrika ....
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.333 jouw ogen stralen als ik vraag
waarvoor je gaat studeren
je zegt na even aarzelen:
"'k wil rechten gaan proberen".
Hoe groot is het contrast
met die jongen in de straat,
die thuis- en dakloos
door het leven gaat.
Ik lachte ook naar hem
keek in zijn doffe ogen
Maar ach hoe vaak was hij
in dit leven al bedrogen?…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte lichaam naast jou doet stralen…
Schaduwgedachten
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.128 duister in die stad
Nog nooit had een schaduw
Zoveel ingehouden gevoel in zich gehad
Er is soms opeens geen barriere of verleden
Wel de gedachten van twee schaduwen
Die twee felle lichtjes willen worden
Dat gevoel beschrijft zichzelf zonder papier
Laat die schaduwen enorm om elkaar geven
Elkaars hart nog heel vaak vinden
Totdat twee lichten stralen…
mijn kindje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.229 wiegend in mijn buik
ik voel je bewegen
elke dag een beetje meer
ieder trapje van jou
maakt mij blij
doet mij stralen
geeft mij warmte
en het gevoel
wij zijn samen
zo klein als je bent
fragiel en teer
schenk je mij vreugde
telkens weer
verlang ik vol liefde
naar de dag
van jouw geboorte
ons samen zijn
je kunnen ruiken
zien en voelen…
uit de onderwereld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
740 lief ik ben er voor je
wacht op je
jank voor je
maar alles maakt mij zo onzeker
zeker
weten
Doe jij dat alles voor de gein
alles is leuk
behalve de pijn
ik schrijf een boek
het gaat heten
de hemel roept
de hel is zoek
geraakt
raakt het jou
ogen groen
blauw
raakt de hemel de aarde
krijgt de wereld haar verhaal
een straal…
De oude eik
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.635 Zijn bladerdak, het schuilend nest van groot en klein,
wacht tot de stralen van zonlief weer de lucht doorboren.
Hij staat daar met zijn kruin
verenigd met de wolken,
kabouters, elfen die de spleten
tussen wortels gaan bevolken.
Die oude eikenboom,
hier rustend aan de watergracht,
vol knoesten zit zijn oude bast.…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 Maar het zwerk, steeds meer verbolgen,
Schiet al heller stralen uit;
Zal ze, moet ze Milon volgen?
Lise weifelt in 't besluit;
Doch aan d'arm van hare herder,
Zet ze, dringend aangespoord,
D'ene voet uit vreze verder,
D'andre voet uit liefde voort.…
het geluid van stilte
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.642 verdiend
een visioen als in een slechte droom
liet zijn zaad het leek zo heel gewoon
maar het visioen dat vastzat in mijn hoofd
had iets beloofd
met het geluid van stilte
en in zo’n droom loop ik alleen
door kille straten nergens heen
langs het licht van een lantaarnpaal
ben ik alleen met mijn eenzaam verhaal
en mijn ogen branden door een straal…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 gedanst hebben we, op zilverzwart spiegelend ijs,
we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot
het moment dat Venus verdween en zich verborg,
dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde,
gelachen hebben we, in het holst van de nacht,
we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten…
DE DICHTERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Zij verbeelders, gij de beelden
Die zich aan hun zang verbinden,
Waar zij de ene macht door uiten
Die gij nimmer kunt benaadren:
Maatval van gedachte en daden,
Harmonie van aarde en sferen,
Blijvend leven in de stralen
Die zich kruisen, die zich breken,
Bowen uw verdoemde wanheid.…
ONDERWEG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 elkaar aan
geheimzinnig lied van de toekomst
danst binnen lover en naalden
tussen de toppen zweven
schimmige vragen rond
menselijke zoekersogen
treffen achter dit woud
de einder die tijdloos glanst
rondom een paarsblauwe berg
waarboven een oranje zon schijnt
die afkoelt bij dalend duister
als een reusachtige ster blinkt
wier onderste straal…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In ook mijn huis en ons dorp waar het regent,
wij ook het tikken horen op de ruiten, de wolken
dikker en dikker zonder de verkwikkende stralen
van de zon op van die dagen wolkbreuken zien worden,
woont ook de angst bij gevluchte gezinnen, bij nazaten
met intense hoop in 't hart dat de wind daar gaat draaien.…
Mettertijd
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
518 Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
Een zomer lang
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
514 Omgeven door duizend-en-een kleine lichtjes
wordt een zon vroeg in de morgen wakker zodat kleurrijke
stralen beginnen te schijnen over stad en land tegelijk nemen ze wat
inkt in beslag en inspireren mij tot schrijven van menig woord zowaar rijm en vers.…
De kleuren van geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 Hoe mooi dit geluk als kleine momenten in het leven kan zijn, het
raakt vormen van liefde, streelt warmte in vriendschap want, beste lezer(es)
het hoeft niet groot te zijn maar wel bijzonder en uniek die telkens de snaren van een
hart laat trillen zodat zij zal stralen van plezier of tevredenheid; breekbaar en kwetsbaar nabij.…
vijftien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 jaar vol ontwikkeling
waar jou veertien jaren jong
de meisjes nog gestolen mochten
zijn zij jou nu als een magneet
die jou met vlinders in de buik
zelfs op de trein doen springen
naar de eerste snoes in goes
waar jij uit de kluiten verder wast
tot een leuke gozer van formaat
met een prachtig ruige krullenkop
boven ogen die levenslust stralen…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 De frêle vlinder
rust op een gele bloem, zo dun
als een speelkaart
Omgeven door duizend-en-een fonkelingetjes
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Je drinkt de stralen met dartelende gratie,
en ontvouwt je in de stille vreugde
van opnieuw gezien te worden.
Zo stroomt de cyclus onverstoord verder:
dood en wederkeer, de eeuwige adem van het leven.
Het ene moment een fluistering,
het volgende een leegte —
een pad waar elk bestaan zich uiteindelijk aan toevertrouwt.…
"Het is de ziel achter de ogen die emotie toont."
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
14 kan huilen
het is de ziel achter de ogen die emotie toont
lichaamstaal is schijn als de ogen niet opgaan in de vertoning
alleen een tevreden hart is niet te breken
een eenling openbaart zich in een ongelijkwaardige duel
een verbitterde psyché herkent geen engel omdat het niet voelt
en de kern daardoor blokkeert
jouw kijkers stralen…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 Daar davert iet dwersdeur
elk wezen; daar zijn stralen
van louter levendheid,
die uit de hemel dalen:
of wat, ontdekt het mij,
wat is die geile* stroom,
die alles blij zijn doet,
‘t zij mense, dier of boom?
‘t Is zonneweer; het is...…
Kerst 2002
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.239 niet gebeuren
Tot mijn hele grote spijt
Zal ik met Kerst wel eenzaam zitten treuren
Denkend aan ons en onze prachtige tijd
Zittend bij de stal en de kerstboom vol met lichten
Zal ik dan een traantje wegpinken
Buiten zie ik vrolijke en lachende gezichten
Dan moet ik alles maar laten bezinken
Kinderen die grote sneeuwmannen bouwen
Ze stralen…
Bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.273 De laatste straal zonlicht gevangen in een ogenblik
Het eerste druppeltje verkoelende regen na een hittegolf
De plons in zee na een lange periode aan tobben
De tijdens het in de ogen teruggekeken worden ontstane klik
Het huilen naar de maan van een eenzame wolf
De hersenen voorzien van velen lobben
Gedachten aan iemand van vroeger en je loopt…
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Dán vielen weer traag
de plooien omlaag
als een ruisende regen van stralen...
--------------------------------------------------------------------------------------
uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Een lege wezenloze blik daar waar eerder stralen was
een afgronddiep zwijgen broos en teer als breekbaar glas.
Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond
wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af.
Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?…
Glimworm.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.092 Als gij bij andren u bevindt,
Die, als een zon, met warme stralen
Van liefheid, deugd of kennis pralen;
Hou dan bescheiden 't mondje toe
En wacht, gelijk ik zelf het doe,
Tot gij, wanneer die andren zwijgen,
In ootmoed ook een beurt kunt krijgen...
Slechts als ge er nut of vreugd door sticht,
Geef dan uw licht. -…