Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

de onrechtdader

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
waar hij achter schuilt is gemaakt van uiterst filmbaar bordkarton en loze leuzen waar hij toch niet achter staat hij is de regisseur, de connaisseur en wat gisteren nog niet kon zet hij vandaag maar wat graag onder zijn eigengereide zon hij is de echtheid zelve onder zijn snode gewelven waar ideeën mogen hangen aan de onvolgroeide takken…

beroepsdeformanten

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 838
Vallen de kastanjes uit zwiepende bomen zie je blaren vergelen moet het licht vroeg aan bij onrust en windrukken hoog boven in het spant emoties die los komen om de mens te bedrukken herfst is thans in het land Speciaal dichters tellen naar verhouding dan velen voltijds zwaar aangedaan onder de hyper emotionelen Gaat ergens een tak…

Lieske van Buiten

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 679
ze niks tegen zichzelf, friemelde aan het koordje van haar sacoche werd stillekes ouder, uur na uur ge kunt vele knopen in u vingers leggen zenne, handen rimpelen toch anders dan een stilstaand waterke waar amper nog een kassei in werd gegooid, spiegelbeelden navenant vreugde en vrede geschreven op haar gezicht vlechten bundels vol takken…
Rieg9 oktober 2008Lees meer >

hoe ik heet

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.025
binnengaat tot ver in het landschap van vruchtbare bomen het is onzichtbaar in dit gedicht; alsof een witte vogel een cirkel maakt van stilte; er dwars doorheen vliegt en dit herhaalt herhaalt en herhaalt tot het levenslicht een stem krijgt en zomerwind met kinderen praat in de ochtend en in het breken van de verte; de takken…

Somber

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Kale, leeggeslagen takken Mistroostig onder een grauwe lucht Schrale, braakliggende akkers Verzamelplaats van wilde ganzen Samenscholend voor een vlucht Koude, klamme korte dagen Restant van een stervend kalenderjaar Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen Kou uitsluitend, isolerend Functioneel en ronduit somber Voor de kouvrezende mens aldaar…
Hookie28 november 2008Lees meer >

Winter

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 806
De takken van de rozen werden staken, de bottels zijn tot zwarte vellen verdroogd. Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd.…

De wind en de liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
Zacht zucht de fluister van de wind over moeder aarde het stormt niet maar een warme glans van liefde bouwt bruggen en kastelen vriendschap straalt van noord oost naar zuid west ze vangt het op met beide handen haar voeten dansen vrede ze wil dat verder dan over de horizon fluisteren tot waar nu nog de bomen kaal van tak in de wortels…
windwhisper6 februari 2009Lees meer >

Onbaatzuchtig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Als ik me nu al ga beklagen in een levenslang gedicht, zie ik, dat de onvermijdelijk kim, zich al bij de uitgang heeft gepost, een wachter, die het koud laat, wanneer ik mijn post verlaat, en van het talmen wordt verlost, staat in onbaatzuchtigheid voor ieder klaar, zijn taak is niet te kunnen kiezen, en voor hem slechts een bijkomstigheid…
pama4 maart 2009Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
Oranje sterren regenen door de spasmes van zijn takken. Er is geen rust in het heelal. slechts in tere deining van blauw en grijs en roze, verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur. -------------------------- uit: 'Parmentier', 2003.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

Geestelijke Apocalyps

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 534
worden wonderen ontkend door het arrogante weten en van wispelturige goden is ook niets meer te vrezen Bij geluk hoort ontzag dat ontstaat als men onwetend de grote wereld gade slaat dat weten gelukkig maakt is niet zo vanzelfsprekend Geestelijke apocalyps een somber toekomst gevoel slagveld van dode bomen kale takken…

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Doch mijn lippen, die zich spoedden Op en neer de reeks der klanken, Deden bloesemend een vermoeden Rond de dorre takken ranken. En de knaap sprak: 'liefste, luister Wat ligt in dit lied verborgen, Los zich windend uit het duister?' 'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…

zoals het is

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
er komt een dag waarop de seringenboom zich zal afvragen waar de wereld is, de halfgewiste paden met geestverwanten en gewonde stenen voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden misschien door een enkel beefgebaar dat zich naar buiten buigt ik kijk naar hem en naar de klaarte, rondom verlangen blijf met mijn hart in zijn oude takken…

Een wens voor een woord

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
achter mijn verblijf ben jij gastbuur boven het zuiden in graverende pauzes van andere bogen dat weet ik door het hart voor ademhaling van loopvlakken langs de wegen ik woon op eigenschap in dagen op stem en oog van plaats tot plaats op de manier van gedachtegoed geduld vult zijn taak van stromen naar stemming en bestemming dat verandert…
Quicksilver21 augustus 2010Lees meer >

Onderscheiden.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Ik hield mij vast als het laatste blad aan een tak, zoals anderen vallen val ook ik omdat binding ontbrak.…
Jantje Tee.14 oktober 2010Lees meer >

VERRUIMING

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Jonge konijntjes verlaten voor 't eerst hun geboortehol zien verbaasd die nieuwe verblijven: wentelkamers onder lage takken hier heerlijk ruim verderop gedrongen overal open _ elkaar verbindend luchtig ruisend nodend tot vrolijk voortspringen zoeken naar 't oneindige een gedaanteloze wijdte verjaagt de vertrouwde wereld maakt rappe poten…
Han Messie9 november 2010Lees meer >

Van boom tot as ?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 605
Krakend ben ik gevallen, te vroeg, mijn stammen in de lente, een droom droeg mij weg op vlotten, op een bed van kale takken, waarop ik het avonduur op schreef langs steile oevers waarlangs ik dreef langs wolkenloze nachten, langs de schroom van liefde naar de droogten van de zomer.…
pama28 januari 2011Lees meer >

WEERBAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
De gedrongen bomen klemmen elkaar: een kleine burcht van takken en twijgen ziet doorzichtig en teer, maar onneembaar. Daarbinnen heerst een voortdurend zwijgen, lijkt geheel wezenloos, arbeidt echter zwaar: verborgen leven mag steeds zorg krijgen.…
Han Messie20 februari 2011Lees meer >

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Zéér notabel (Shakepearesonnet)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Ach, achtte ik mijzelve niet zo’n waardig mens en waar mij niet zo zeer bewust van mijnen plicht voorwaar voor ’t vrouwvolk waar ik beslist gezwicht had naar behoren mijn taak niet volbracht naar wens.…

Vorig jaar voorjaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Ik herinner me dat ik me vorig jaar voorjaar verbaasde over de knoppen in de takken in de bomen in mijn straat. Dit jaar is het weinig anders.…

De momenten van wanhoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
de ziel zwerft verder, ontbonden en ontdaan van haar taak. Als, dan, het Aardse innerlijke leven mooi is geweest; het was al bij al een schone zaak.…

Ik ben geen treurwilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen waar kinderen aan zwieren en zwaaien aan joelen: als ik het zo noemen mag nimmer heb ik nog getreurd de mensheid heeft de naam verzonnen ondanks dat ik trots mijn blijheid toon nu de herfst mij rond de takken waait het laatste blad nog niet gevallen is lach ik tranen langs mijn stam benee edoch…

Crescendo

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Bladeren aan bomen langzaam verkleurend om uiteindelijk door een zuchtje wind te dwarrelen op de grond Worden met een ferme haal opgeveegd weg Wat rest is een kale boom waarvan takken reiken naar het weinige licht wachtend op wat komen gaat Want eens onder invloed van warmte en licht zal het leven terugkeren en zich zichtbaar uiten…

dans, dans! voor Pina.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
uiterste gestrekt botst ze - net niet - tegen de raamloze wanden het weerbarstige koord remt haar, bijna behoedend, af het verliest enkel zijn weerstand als ze stilliggend zittend staand meer het midden kiest de zon zendt haar warme licht door de openstaande deur iemand plant een boom op de kale vloer valt de schaduw van een breekbare tak…
J.bakx23 maart 2013Lees meer >

MOEDERDAG 2013·

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Moeder, ik hoop, dat je me hoort ik mis je nu al heel veel jaren en heb naar de blauwe lucht staan staren ergens daar, daar moet je zijn, heel ongestoord hoe kwam het toch dat ik jong niet nadacht dat jij je taak zo goed volbracht er altijd zijn en mee te leven het was voor jou, alleen maar geven ik heb je vaak niet goed begrepen of wilde…

de wraak van het meer (Kameroen 1986)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
verborgen blijven het heldere water is blauw als de ziener zegt dat de wraak van het heilige meer groot zal zijn een plotseling opstekende wind brengt reusachtige golven teweeg het water kleurt rood leven verandert in de dood het oog van de piloot ontmoet het honderdvoudig groen alles dampt van vruchtbaarheid totdat hij drijvende takken…
J.Bakx3 november 2013Lees meer >

Grijs landschap

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
De bomen staan ontloverd en gebogen, Hun zwarte takken grillig voor de hoge En strakke hemel die, tot grijs verbleekt, Geen milde zon of troost van blauwte breekt. En hier en daar scheemren de lage daken, Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt, Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald.…
Johan Danser15 november 2013Lees meer >

Te lezen bij sneeuw

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.068
Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes - rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij eeuwen geleden deden tussen de stenen het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof waar als je goed luistert ijle stemmen misschien de flarden van iets mateloos naar het heden zingen. Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
Esther Jansma27 november 2013Lees meer >

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
weggevaagde beelden strepen zicht voort door mist en dauw, het verglaasde weten kauwt aan de jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
elze29 januari 2014Lees meer >

Tuintje aangelegd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
Bladgeritsel in mijn oor bewogen door de wind ervoor trad mijn tuintje binnen en waaide nieuwe zinnen Tuintje is zo kinderlijk echt heb mezelf daarin gelegd de wind neemt met zich mee zaadjes naar de diepe zee Tuintje in het kinderhoofd is door winden uitgedoofd tuintje anders aangelegd kromme takken lijken recht Door wind en tijd…