Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

WEG AANWEZIG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
In een grote tuin ligt de stapel hazelnoten vergeten te rotten verspreidt langzaam aan de geur van gevallen loof dat in de bosgrond bedolven en verkruimeld vergaat om leven te schenken gelijk Kerststemming ieder jaar blij komt _ weemoedig weer verdwijnt bij het dagelijkse doen en gewone gebeuren ingetogen stroomt door het bloed van mensen…
Han Messie20 december 2020Lees meer >

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.…

Jij

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 516
Je wordt groot twaalf de grap wat wil je later worden dertien wie niet is onze grap Je gaat je belt geen kus meer op het schoolplein Wel thuis en in de tuin de poort uit vrienden wachten dit leven niet dus haast en weg ben je Pap gewoon half zes als zout over je schouder ik ken je onschuld De regen komt of schijnt de…
Jerome25 augustus 2023Lees meer >

de neerlegging

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 858
leg me, op een novembernamiddag, neer in de achtertuin, waar het licht langzaam vervaagt en een niet benoembare stilte binnengaat die de tuin niet meer verlaat.…
Peter Toll29 november 2023Lees meer >

Kom daar nog om

netgedicht
4.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 324
ze zijn verdwenen in de nostalgie van de kinderspelen die op straat en in de tuinen nieuw leven bracht totdat de straat lantaarns aangingen en het eten op de tafel werd gezet alles precies op klokke zes toen ook een kort onverstaanbaar gebed en dan begon het gekibbel weer als vast punt op de agdenda ook toen net als de…

In een teerdere huid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 266
Die ene dagen bij jou Ongewone gewone dagen Op vakantie, in een tent ..onze warmte of onder lage dakbalken en op het vloerkleed thuis, in de tuin ..onze lippen onder een groot scherm en in een omslagdoek tijdens de oversteek ..onze loomheid om iets lekkers te halen en naar de wc te gaan vertrouwd, tijdloos ..onze liefde nog steeds…
Zywa6 maart 2026Lees meer >

Zee van herinneringen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 263
De mooiste zijn dominant, Verdringen nare en verdrietige, Geven daardoor mijn leven kleur, Waan me zo een fine fleur, Als ware ik de gelukkigste mens In een tuin als die van Eden.…

Melancholie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 918
avond ademt zwoelte tot dampen krekels smeken een melodisch gebed dat gevat in ‘n aromatisch bouquet verglijdt om gittering te beklampen maanstof sprankelt mystiek in het meer dat – wiegend in loverbedding - gesust in de omarming van leliën rust en mijmering drijft in de atmosfeer de maagdelijke nacht hult zich verlegen in bloesems van schemer…
sacrajewa28 augustus 2005Lees meer >

Veilig in mijn bos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer…

Licthbaken

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Ik herinner me de zon Die bloost in de schemering.…

bibberkoorts

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.469
De vrieskou van haar lippen De lentebries die ritselt in de buik Haar ogen dwalen in de schemering De zon heeft me luidkeels bestolen. In haar bloed dreven ijsblokjes (“Bloody Mary”) Wrok nestelt zich en gloeit en wacht Zij wordt volslagen knetter Nu ze haar vijand ontwijkt. De vrieskou van de stem Vuurwolkjes in de vuist.…
Wimper26 april 2003Lees meer >

Veilig in míjn bos

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 993
zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer…

Zandloper. Scheepsrol.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Zandloper Stemmen zijn in de schemering verstomd, de handen die hem keerden zijn vergeten: woestijnen tijd in zandkorrels gemeten. Het uurglas in zijn onaantastbaar weten mat fluisterend hun laatste maten rond.…

lange benen stappen trots

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.294
je raakt terwijl ik door de branding stap jouw voeten in de oceaan zijn slechts een zee met golven en wat wittend schuim van mij vandaan lange benen stappen trots door zand en op de rots je blik voorbij de horizon treft mij in ondergaande zon gedachten dansen rood geboren uit dezelfde schoot je beeld wordt zichtbaar in de schemering…
wil melker5 september 2004Lees meer >

Nacht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 952
Halve sikkel, helder, avondvolle maan schemering neemt ruimte, ademt donker lucht zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan zie de bomenrand, het einde van het bos boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd want de oogst is binnen, alles net op tijd ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…

Het park

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd en moeder heerlijk slapen gaan vader leest een sprookje voor over wat er ooit eens was door het open raam waait een koele zomerbries…
Eric Martens27 augustus 2007Lees meer >

Berenklauw in blauw

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
oevers met wallen bruin van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te begrijpen In schemering…
WOLF3 september 2005Lees meer >

De lipbloemige

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Schrijf vandaag zeg jij over de naaktzadige de blauwe lipbloemige de afdruk van geuren het gezicht dat ontroerd over hoe mijn handen jou ontdekken het blote spelen in de schemering hoe gulzig je uit mij eet en jij zingt in mijn slaap Schrijf vandaag zeg jij hoe we vochtig liggen te zoenen strelen hijgen bijten in eenzelfde blindheid…
Irmgard20 oktober 2005Lees meer >

Hetzelfde lot

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.082
Toen de schemering de mensen naar binnen riep en het licht gebroken deze dag verliet, opende ik met groeiend verlangen de deur die een toegang tot het onwaarneembare schiep.…
Chadia3 februari 2004Lees meer >

Hoe de nacht te beginnen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren die van de hemel zingen spring in zachte veren…

Kriebels

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Jij bent mijn eerste kievitsei en kwikstaart over mijn palet ik vind je in de lentewei en in mijn winterbed Ik voel je gloeien in de nacht zie flanel en zijden kant in het schemer fluistert pracht en alles in mij brandt Al is de morgen nog zo pril jij bent er vroeger dan de zon vredig adem je de wereld stil en ik nip uit jouw frisse bron…

de werkvrouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
vaak zie ik de werkvrouw schreien wenend komt zij de kade af ik sta dan voor het venster wend dan dra mijn ogen af zie haar het werkhuis binnen gaan met een droef en rood gezicht zie haar te moede ruste staan in het schemer avondlicht hoe boent zij niet de boenwas poetst zij koper, haalt de kachel leeg slaat met kracht de loper eerdat…
erik17 januari 2006Lees meer >

mystiek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
van verre ten hemel rijzend het einddoel van de pelgrim die onder in de stille reus schamele heilige resten aanbad engelen van de kerk daarboven die met hun zachte glimlach de oude mystiek beschermden tegen barbaarse granaatscherven in de hoge gewelven is de schemer speelt het orgel een tere fantasie daaronder fluisteren kleine mensen…

vage angst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in deze schemerige bossen waar de geest van ‘t verleden zelfs huist in de ruwe schors van eeuwenoude statige eiken wind raast in de toppen verschuilt zich ruisend in ‘t eeuwige groen van statige bemoste sparren zwijnen spoken hier rond zwart smakkend knorrend elke geest vlucht jammerend tijdens hun nachtelijk maal in de morgen resten…

behalve de chaos

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 803
er zijn kamers dicht bij jou, zoals eilanden in woorden gezichten en kalenders en de ontdekking van schemer, wachters in een wieg rondgezonden omdat het sterven geen witte kant bedekt en eeuwige bloemen niet aan passiebomen groeien niet op maandag en langs voetstappen van de aarde maar in poëtische regenvlagen; het vruchtwater…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

Uitgeleende tijd, (Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Dag en dauw laaft zich in het schemer vol duister, absorbeert schaduw. Groots en wreed de mens onvoorspelbaar grillig lot, z’n grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid, van uitgeleende tijd. In aardse spasme ruist de zilte branding na, in dwingend orgasme.…
pama18 juli 2010Lees meer >

Bedwelmend ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
Spreekt hij de mythische voorspelling uit, steekt al zijn geuren in het verlangen van een bedwelmende wijs, te ontwaken in de schemer van symbolen, zwervend door het minnespel van drank en spijs aan de tafel van het paradijs aangeschoven tot hij mij de lust en blinde ogen sluit. “Reizen door de liefde is een onmetelijke Odyssee.”…
pama10 maart 2011Lees meer >

het olifantenfeest

hartenkreet
2.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.870
feestgebeuren De ene olifant werd vijfentwintig jaar Dit wordt feesten reken maar Ze stonden op hun achterpoten te swingen Alle andere olifanten gingen liedjes zingen Er werden smakelijke hapjes geserveerd Ze mochten smakken dat hadden ze geleerd Het werd als maar later Ze dronken limonade dus ze kregen geen kater Kwam na het vallen van de schemering…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…