2670 resultaten.
DOODSE DOOD
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.583 rood, heel heet
in alle rust de krant gaan lezen
de doodse dood besloop je snel
aangrijpender beeld kan ik niet schetsen
visioenen achtervolgen mij nog steeds
wankelend heb ik je lichaam neergelegd
gestreeld, daarna ben je weggedragen
we weten nooit, waar en wanneer
de doodse dood is heel vaak onverwacht
onze klok tikt de minuten en de uren…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het doet me denken aan
niet bestaan, aan ongemerkt
voorbijgaan aan niets
dan lucht en ledigheid, nu,
gevoelens voeren altijd
verder dan de tijd
gaan dwars door tellen, slagvaardig
nemen ze de muren van seconden strijd
ze schrijden onvervaard voort
over uren…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Waar ik al zo lang toe
Behoor trek ik mijn
Lot aan en reis
In doodspijn heel
Alleen door de woestijn
Die het leven voor mij
Geworden was - dodelijke
Eenzaamheid zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet van
De helse verzengende hitte
En als ik na uren…
Afstand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
784 Ik had je nooit,
nooit zo moeten laten gaan
Niet zo,
in die laatste dagen,
uren van je leven
Ik blijf maar denken,
er bij stilstaan
Denk niet,
dat ik het mezelf,
in mijn tijd hier,
ooit nog kan vergeven
Want papa
Ik heb de kansen
laten liggen
toen ik ze kreeg
Besefte niet zo goed
de waarde
Had nog zoveel,
heel veel willen zeggen…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Seconden gaan te rap om
in uren te sparen, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
een wiel met wit en zwart garen
waarin we ons in vluchtigheid
ontmoeten en misschien dan
zwaaien we wel naar elkaar.…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 tafelen ze in een prijzig eethuis
ze zwijgt
hij zegt niet veel
ze nipt profijtig aan de champagne
die hij met grote teugen drinkt
ze peutert in de gastronomische bereidingen
die hier in krappe porties geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd
dat hij vanavond nog een paar uren…
ZWOEL EN KOLKEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
679 Ontembaar verlangen om dergelijke zeldzame uren te delen
Opborrelende gevoelens zo pittig en heet; een climax om te stelen.
Zintuigen observeren nauwlettend alles wat leeft en heerst
Vingers tasten en proeven; dit resulteert in een magisch feest.…
Kroniek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Uit een kroniek van verdriet
konden we ons niet laten uitdrijven
en uit de zeearmen zwom je weg
over de onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 Seconden gaan te rap om
in uren te sparen, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
een wiel met kleurloos garen
waarin we ons in vluchtigheid
ontmoeten en misschien dan
zwaaien we wel naar elkaar
van de zekerheid, dat ook in
het komend jaar de klokken
weer helder zullen klinken.…
DE KLOK
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
626 wereld die constant lijdt
hier een aardbeving, daar een oorlogsramp
tijd, dat ik mij aan een reddingsboei klamp
door de stormen en politiek geharrewar
wordt ons zijn vernietigd en bizar
toon me de lichtpunten in dit leven
voor dat ik mij aan somberheid ga overgeven
de klok met wijzers gericht op de tijd
gaat door in seconden, minuten en uren…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Uren worden soms muren. Te hoog om over
te turen. De tijd trekt een wissel op
mijn bestaan. Ik zet hem stil voor het
twaalfde uur kan slaan.
Mijn hart zoekt ongeduldig naar wat rust.
Naar tijdloze liefde zonder lust. Ik weet
wel dat dit zo wezen moet. Het geluk haast
zich niet, omdat het zelden spoed.…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.
De aarde draait,
en wij,
wij draaien zelf,
met hem mee..
-…
Ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Terwijl ik je bezeerde door het verkeerde,
met miskleunen
op elke dag en in alle uren.
Toen werd jij ziek
en we wisten dat je weg zou gaan.
Ik was nooit een jankert,
maar heb gehuild om hoe jij weg bent gekankerd
achter dat ziekenhuisraam,
waar ik had verzuimd.…
De dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Heer, wees met ons in de laatste uren
Zodat wij de dood niet hoeven te vrezen
Omdat ons leven hierna zal voortduren
En de dood niet het eindpunt zal wezen.
Maar dat wij altijd bij U mogen zijn
U mogen loven en prijzen voor altijd
Zonder zorgen, verdriet angst en pijn
Bij U Heer, in de hemelse heerlijkheid.…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.213 Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou
als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar,
die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je
je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij.…
Lucretia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Nachtelijke uren kunnen een vrouwelijke eer niet
bewaken; laten haar niet ongemoeid tot aan
het ontwaken.
Lucretia, klassiek thema van een vrouwelijk leven
aan schreven. Lucretia, romeinse zeden waarvoor
zij schaamtevol wenste te sterven.…
Twee priemende bosuilogen in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Majestueus doordringen in de
nacht twee priemende ogen
onverwacht, naar al wat
tijdens de nachtelijke uren
met huid en ziel zijn weg
moet sturen langs de koningin
van de nacht; het angstig sluit-
stuk van een nacht, die ongevraagd
wacht.…
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Schaduw en rust vind ik bij de treurwilg en zijn verweerde bank
in late uren die nog warm dragen van een snikhete dag
tot ik vanuit de verte opgeschrikt door een ondefinieerbare klank
zijn mij duidelijker bij vrienden en buren hun gebabbel en gelach.…
Buurvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.121 Ik mis haar
mis haar opgewektheid
mis haar als persoon
bijna tien jaar mijn buurvrouw
Ik mis mijn buurvrouw
ze was zo dapper na het overlijden van haar man
ze ging niet bij de pakken neerzitten
ook al waren ze al ruim vijftig jaar een span
Ik mis mijn buurvrouw
ieder op haar eigen balkon
uren zitten op een stoel, zij onder een parasol…
Wat heb je op je lever
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 De nacht telde deze keer minuten lang uren.
Vandaag is huiverig, ik zoek niets en ben thuis
de dag is kil niet vrolijk, de sfeer is gelaten,
regels schrijven zichzelf, markeren voor later
de nog onuitgesproken voldongen feiten
maar kijk, toch breekt de zon door de wolken
en de al kalende takken ze staan nog zo fier.…
Nekpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 vannacht
na een krap uurtje slaap
door mythologische goden
in de tang genomen
Atlas zat spieren los te snijden
Vulkanus hamerde een bijl
in de buurt van mijn achterhoofdsgat
de pijn was hels
hoe ik ook lag of zat
ik kon geen slaap meer vatten
en elk bewegen maakte mij
tot kotsen toe onwel
de uren duurden
en voor het eerst in tientallen…
Wat ze zagen ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Toch werden de ruggen gestreeld,
liefdevol en teder in de late uren
van wijn en doffe vermoeidheid
hun benen en voeten wisten ze stram,
geen één die nog wou gaan.…
Om wat van blijdschap verwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Thuis in de wereld
draait het leven door op die bol
Ik tel al mijn uren
in zijn dagelijkse wentelende rol.
Thuis in de wereld,
Hou mij vast voor ik val.
Ik ben slechts een aardkruimel
in een onmeetbaar heelal.
Mensen hebben wensen;
dat ligt zo in hun aard.
Ze zijn vaak eigenaardig geschapen.
Zo wordt de soort bewaard.…
Schiet nou op, Amor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Amor klojo, hoeveel energie ben ik aan jou kwijt,
tevergeefs, nog afgezien van vele verloren uren
en dan heb ik het niet eens gehad over al de tijd,
die door jouw getreuzel onzeker lang kan gaan duren.…
Al-ster een hemel is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken
uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken.
Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard.
Ook dat wat de tijd wellicht zelfs stil kan zetten
waarmee je juist ‘men’ met het overleven kon besmetten.…
Het lover van het leven?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
419 Uit een kroniek van verdriet, we ons
konden ons niet laten uitdrijven uit
elkaars zeearmen, je zwom weg over de
onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat…
De tijd uitrekken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het leven bestaat uit tijd
de klok tikt immers
slaat zijn uren soms op half
het leven is tijd.
Kinderen moeten op tijd
binnen zijn op school
de klok geeft aan hoe laat
de deur toe gaat.
Afspraken maak je op tijd
beter niet te laat
immers voor je ‘t weet
is de deur voor je neus dicht.…
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander)
Protesteren tegen Het Leven
is heel erg Leven, ook
al is het belachelijk
temeer omdat je nog zoveel wilt
(meemaken en genieten)
Misschien roep ik maar wat
schreeuw ik om niet te huilen
en dood te gaan van wanhoop
Vrienden vangen flarden op
(en begrijpen me niet)
Er zijn ook goede uren…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Maanden vele uren verder veegt hij
bezielt en trilt iets los
ziet zwijgend zwoegend gaandeweg het bos:
daar staat een kunstwerk, recht.
Wat er dan nog verder moet?
De race is immers - bijna nu - gelopen
de verf al ietsje uitgehard en nagedropen.…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 helemaal niet
buitendien bezat hij ook veel te veel kracht
Haar ogen huilden om haar intense verdriet
in aanvang erg hard daarna enkel nog zacht
Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt
enkel haar zachte snikken leken er te horen
Hij lag op haar eveneens even poedelnaakt
zij had reeds lang in stilte wraak gezworen
Eindelijk brak na vele uren…