4314 resultaten.
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden
van schaduwen verlaten…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 M'n Hond heeft mij verlaten, hij was altijd om me heen.
Ik heb hem in de steek gelaten, nu ben ik gruwelijk alleen.
Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen.
M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen.
Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Ook werd er iemand verlaten.
Alles is gelijk gebleven,
de slaap, het drinken,
voorbereidingen op het leven.
Tijd verstreek. Op een dag
kwam je, je gaat weer weg.
Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over de heuvels, een huis.
Je zei: 'Lang geleden ging
er iemand dood.…
in het wiegen van de dood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
698 figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt
muziek speelt jouw verlaten…
Terreur
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.139 In de hitte van de woestijn
zwoegen jonge soldaten,
door terroristen beschoten
werden ze gedwongen
hun jeeps te verlaten.
Dorstig en gewond
dolen ze over de vlakte
in hun geestelijke fase
zien ze in 'n fata morgana
een verkoelende oase.…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs je groene ogen
werden grijs
nu hang ik aan je voeten
wil niet dat je vleugels krijgt
en met de duiven en de wind
je spiegelbeeld verlaat…
Omdat jij
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.627 Omdat jij me hebt verlaten,
me voor een ander in de steek hebt gelaten,
wil ik ondanks al die vernederingen nog altijd aan je blijven denken.
Ookal heb je zoveel slechte dingen op je geweten,
ik wil je nooit meer vergeten.
In die tijd dat ik je niet zie ben ik heel kwetsbaar dus hoop ik:
Toekomst brengt ons vast en zeker terug bij elkaar.…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst verlaat…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
529 Geef mijn naam het onbetwiste
En schaakmat mij zodat de tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het…
Het wiegen van de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
je pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
hij overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze hij gebiedt
muziek speelt jouw verlaten…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!
'k ben een kerel vol schuim,
met in m'n brein zeepsop.-…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
Tijd is kostbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.738 Genieten of een traantje laten,
die tijd van toen heeft ons verlaten.
Hoeveel tijd er voor ons ligt,
daarop heeft de mens geen zicht.
Een dag vliegt om, een jaar zo voorbij,
geniet van elke minuut en wees blij!…
Alleen maar dansen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
705 Tot de lichten branden
en het licht
met al haar schoonheid
weer de nacht verlaat.
Niets te praten.
Daar
blijft hij
gelaten.…
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 op reis
met de zon in mijn rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon…
Ik geloof.....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
889 Ik geloof dat God mij altijd gadeslaat
Waar ik ook zal staan of gaan
Hij weet mijn zitten en opstaan
En ik geloof dat Hij mij nooit verlaat.
Ik weet mij bij God geborgen
Elk ogenblik, bij dag en nacht
Hij houdt over mij de wacht
En blijft altijd voor mij zorgen.…
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar nog verhoren kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
haar aangeboren
schroom verlaten kan,
alsdan,
zij onze tranen weegt,
mijn wind die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
planeten in
elkaar verstrengeld
raken tot regenbogen
in de ochtendstond
alsdan,
kleurig als…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 Ik kom hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
De zon zal weer schijnen!
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
793 Het is zwaar in een diep dal
Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal
Je bent moe en voelt je alleen
Wordt weer sterk en bijt erdoor heen
Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet
Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet
Zet de stap ook al lijkt alles stuk
Er is een weg naar mooi nieuw geluk
Begin opnieuw en verlaat de kille…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Gebleven.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
814 Hoe leef ik nu mijn dagen
zo stil, zo heel alleen
nu jij me hebt verlaten.
Heb gelukkig vele beelden
ik weet die zullen blijven
zal ze altijd bij me dragen.…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Ontwaak uit de crisis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 ontwaak uit onbewuste slaap
verlaat de goud vergulde toren
vervang de huid waarin je staat
grijp de horens die zich tonen
vergeef de fouten met herinnering
geen mens leende ter verwoesting
sta op, doe, richt je op morgen
speel de melodie van’t nieuwe doen
vang het licht in beide ogen
rol het deeg van goed fatsoen
bouw de brug zonder…
DICHTERBIJ
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
540 op hoge poten verlaten herinnering en verwachting de werkelijkheid
mijn troebele, immer aanwezigen
verdringen elkaar buitelend in de coulissen
klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden
om beurten klaren ze de klus
vergelijking en voorstelling staan te trappelen
en werpen zich in de strijd
met zwier leiden ze me om de tuin
de niet gekende…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten,
onthult de dageraad een troep soldaten,
verlangend naar het einde van de wacht.
Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…