Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Winterval

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.280
wolken zongen bedekte de eerste sneeuw mijn vuren vlindervleugels de maan viel vol helderheid in het bevroren vijverwater en spon de nacht om je gebogen schouderbladen ik ademde koude nog voor oostenwind zich neerlegde rond je ogen half geloken op je lippen stil van ijskristal berijpt met ongezegde woorden van schaduwen verlaten…

Bor

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.471
M'n Hond heeft mij verlaten, hij was altijd om me heen. Ik heb hem in de steek gelaten, nu ben ik gruwelijk alleen. Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen. M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen. Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.…

Laatste tango, eens te dansen

gedicht
2.6 met 83 stemmen aantal keer bekeken 22.393
Ook werd er iemand verlaten. Alles is gelijk gebleven, de slaap, het drinken, voorbereidingen op het leven. Tijd verstreek. Op een dag kwam je, je gaat weer weg. Ik herinner me een schijf meloen, een vergezicht over de heuvels, een huis. Je zei: 'Lang geleden ging er iemand dood.…
Kester Freriks19 september 2024Lees meer >

in het wiegen van de dood

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze want hij gebiedt muziek speelt jouw verlaten…
wil melker25 september 2006Lees meer >

Terreur

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.139
In de hitte van de woestijn zwoegen jonge soldaten, door terroristen beschoten werden ze gedwongen hun jeeps te verlaten. Dorstig en gewond dolen ze over de vlakte in hun geestelijke fase zien ze in 'n fata morgana een verkoelende oase.…

dubbelbeeld

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 54.793
transformeren in je schaduw tot karikatuur van jezelf en grijze duiven vliegen ik heb nog spiegels schuin in zee geplaatst en op de zon gewacht kleuren uit het wit gescheurd maar jij werd al te licht en zelfs je groene ogen werden grijs nu hang ik aan je voeten wil niet dat je vleugels krijgt en met de duiven en de wind je spiegelbeeld verlaat…
Tsila18 oktober 2006Lees meer >

Omdat jij

hartenkreet
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.627
Omdat jij me hebt verlaten, me voor een ander in de steek hebt gelaten, wil ik ondanks al die vernederingen nog altijd aan je blijven denken. Ookal heb je zoveel slechte dingen op je geweten, ik wil je nooit meer vergeten. In die tijd dat ik je niet zie ben ik heel kwetsbaar dus hoop ik: Toekomst brengt ons vast en zeker terug bij elkaar.…
Leen5 november 2006Lees meer >

Vaker dan voorheen

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.723
zo af en toe wat vaker dan voorheen overschrijd ik mijn jaren welke gedachten of gevoelens heb ik nog gemeen als grijs nijgt naar zwart en het ademen mij slechts mee laat varen achter een masker, zo lijkt, verstilt de geest van schoonheid en toekomst het meest af en toe nog vaker dan voorheen verlaat ik mijn jaren heb…

Hulde

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.033
massaal zegt het vaderland zijn dichter vaarwel daar hij eervol is ontslagen zijn taak verstond hij boven wel als poëet een voorbeeld voor velen waaronder ik ook mezelf tel de bouwmeester van het voorgeschreven rijm en weloverwogen maat legt zijn oranje strik terzijde terwijl hij heden neerlands podium als een ware vorst verlaat…

In het oude bewust

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 967
de zouten van mijn lichaam verlangen naar die achterbleven binnen dit ogenblik van tijd draag ik ze met water omdat de zee mij niet verlaten heeft toen ik haar verliet de tranen die ik nu vergiet getuigen brak van spijt eeuwigheid van simpel leven en sterven ben ik kwijt geen van mijn prille vormen bacterie worm pantoffeldier…

Laat het verf in mij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Geef mijn naam het onbetwiste En schaakmat mij zodat de tochten die we ondernamen de hoofdrollen zijn de we zochten nog droom ik mij in gisteren en laaf aan de herinnering die we samen deelden, al had de kleur voor ons ieder een andere vorm iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten en het…
elze23 juli 2009Lees meer >

Het wiegen van de dood

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost je pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven hij overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze hij gebiedt muziek speelt jouw verlaten…

biergedachten.

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 587
laat ik deze droom verlaten, denk ik. Maar dat is niet ge- noeg. Eerst nog even naar de kroeg. In m'n slaap kan alles. ik sla acht bier achterover en ga dan zó over de kop! 'k ben een kerel vol schuim, met in m'n brein zeepsop.-…
c. paris4 oktober 2009Lees meer >

Dromenvanger

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.886
Op lege dagen - zoals deze wanneer vogels weggevlogen mij verlieten voor een verte die ik nemen kon wellicht dacht ik aan langvergane dagen van verlaten witte wolken die genomen door de vogels zomerden in vergezicht In winters hing ik niet aan slaap die was voor dwazen - radelozen nee - nog liever brandde ik mijn ogen rood in evenwicht…
jan haak19 november 2009Lees meer >

Tijd is kostbaar

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.738
Genieten of een traantje laten, die tijd van toen heeft ons verlaten. Hoeveel tijd er voor ons ligt, daarop heeft de mens geen zicht. Een dag vliegt om, een jaar zo voorbij, geniet van elke minuut en wees blij!…
Gerda25 november 2009Lees meer >

Alleen maar dansen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
Tot de lichten branden en het licht met al haar schoonheid weer de nacht verlaat. Niets te praten. Daar blijft hij gelaten.…

terug naar

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.778
op reis met de zon in mijn rug naar een leven terug in de tijd ontmoet ik weer de verdrongen geesten van feesten op de weg achtergelaten alles wat ik heb uit angst te worden verlaten maar liefde duurt het langst je roept ik voel je lach stralen op mijn rug ik draai me om en keer terug knijp mijn ogen dicht en voel de zon de zon…
i10 mei 2010Lees meer >

Ik geloof.....

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Ik geloof dat God mij altijd gadeslaat Waar ik ook zal staan of gaan Hij weet mijn zitten en opstaan En ik geloof dat Hij mij nooit verlaat. Ik weet mij bij God geborgen Elk ogenblik, bij dag en nacht Hij houdt over mij de wacht En blijft altijd voor mij zorgen.…

Alsdan,

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 730
Dat ik haar hand die zoekt nog vind, alsdan, dat mijn verloren mond haar nog verhoren kan, alsdan, dat ik droom dat zij haar aangeboren schroom verlaten kan, alsdan, zij onze tranen weegt, mijn wind die van haar spiegels veegt, alsdan, planeten in elkaar verstrengeld raken tot regenbogen in de ochtendstond alsdan, kleurig als…
pama26 augustus 2010Lees meer >

Morgen kom ik hier terug

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 661
Ik kom hier wel eens vaker maar vroeger zoveel meer toen lachte ik naar de rozen en deed liefde nog niet zeer die boom daar is al oud ik denk dat hij mij nog wel kent van toen ik voor het eerst door liefde werd verlaten en de pijn die dan niet went zo stil als hij kan luisteren naar geheimen en verdriet de bladeren...die fluisteren…

De taal van tijd

netgedicht
4.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De dagen cirkelen langzaam rond op de adem van licht, lucht en ruimte stel ik vragen aan vroeger waar beelden vervagen alsof ik de taal van tijd verstond in serene rust waar verlatenheid fluistert rond de contouren van wat eens was buig ik mijn hoofd, 'k heb naar de stilte geluisterd en geloofd in het mysterie van leven dat…

De zon zal weer schijnen!

hartenkreet
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 793
Het is zwaar in een diep dal Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal Je bent moe en voelt je alleen Wordt weer sterk en bijt erdoor heen Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet Zet de stap ook al lijkt alles stuk Er is een weg naar mooi nieuw geluk Begin opnieuw en verlaat de kille…
JVK1 januari 2011Lees meer >

zij in stilte lijdt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik dacht de nacht te horen vallen in duister waar het was gebleven zo zorgzaam was de dag en nu verlaten schimpt de schim dwars door ‘t donker heen geen sterrenlicht voorziet in dromen geen akker omgeploegd waar velden dun bezaaid met bloemen de ware trots van slechts de éénvoud zoent hoezeer de rust van binnen stilt de storm de bomen…
elze25 maart 2011Lees meer >

Stille straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Er woont nog één man in de glazen stad achter zwart-witte ramen In stegen dwarrelt stof leegte vult ruimtes alles is verlaten wat een mens ooit begon Hij gebruikt oude woorden uit geheime kelders voor wat eens nieuws was Voetstappen van eertijds zitten hem op de hielen stilstaan als enig wapen vluchten als offensief Hij woont…

Gebleven.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
Hoe leef ik nu mijn dagen zo stil, zo heel alleen nu jij me hebt verlaten. Heb gelukkig vele beelden ik weet die zullen blijven zal ze altijd bij me dragen.…

SPOEDIG VERHUIZEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Vier mensen staan voor hun aanstaande woning broer en zus bespeuren achter het grote raam vage zwevende dievenvingers die blij verleden stelen verlatenheid driftig wenken leegte vergroten de verwilderde tuin blaast beiden honingadem tegemoet waarin verzwakt bijengezoem de stem laat horen van arbeidende vrijheid uitzien naar daagse…
Han Messie10 augustus 2011Lees meer >

Zeedijk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
ZEEDIJK Ik zit op d'oude zeedijk en kijk over de einder waar het ruisende water de stralen weerkaatst sprekende golven en bruisend nat dan zie ik ons schip dat daar vaart langs de lijn tweemaster wij gaan scheep het roer wijst de weg de vlag gehesen wijst noord daar is waar het hoort de haven verlaten de stad uit zicht dat maakt…

Ontwaak uit de crisis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ontwaak uit onbewuste slaap verlaat de goud vergulde toren vervang de huid waarin je staat grijp de horens die zich tonen vergeef de fouten met herinnering geen mens leende ter verwoesting sta op, doe, richt je op morgen speel de melodie van’t nieuwe doen vang het licht in beide ogen rol het deeg van goed fatsoen bouw de brug zonder…
Jareru22 november 2011Lees meer >

DICHTERBIJ

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
op hoge poten verlaten herinnering en verwachting de werkelijkheid mijn troebele, immer aanwezigen verdringen elkaar buitelend in de coulissen klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden om beurten klaren ze de klus vergelijking en voorstelling staan te trappelen en werpen zich in de strijd met zwier leiden ze me om de tuin de niet gekende…

Herrijzenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten, onthult de dageraad een troep soldaten, verlangend naar het einde van de wacht. Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht – dat dra het kille duister zal verteren – mogen nog even de historie domineren. Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…