25122 resultaten.
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Ik ben ziek van heimwee naar 't gele huis,
In het lommer van groene linden,
Waar zongen belovend hun neurie-geruis
De dromige zomerwinden.
Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Verkaveld onder ‘t lage wolkendek
tot in de verste uithoek ingemeten
door paal en perk uiteengereten:
de delta
Hier ligt becijferd en beschreven
in meters, aren en hectaren
met hypotheken die ‘t perceel bezwaren:
het eigendom.…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.
't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!…
Wereld Lichtjesdag en Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 van 't beleven reeds in dit leven
en meer nog
dat wij na de dood
voor eeuwig verder mogen leven…
Virus- eenzaamheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
733 Was het virus eenzaam,
dat ie mensen zocht,
was ie ‘t alleen zijn moe
stond daarom onze vrijheid op de tocht?
Was het virus heel alleen
in ‘ t prille begin,
dacht ‘t soms waar moet ‘k heen
tegen alle waarschuwingen in?…
Ook resterende dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Toch wil ik genieten van dagen die mij resten
de wereld zien in 't licht der zon
zoals die rijst in 't oosten en daalt in 't westen
en elke ochtend weer het duister overwon.…
Mozart
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
700 In stralend wit staat hij te kijk,
hoe liefdevol is hij gehouwen,
zelfs ’t marmer lijkt van hem te houden:
betoveraar van ’t klankenrijk.
En dan dat hoopvolle gebaar,
zijn rechterarm is al geheven,
en doet dit wonder nog meer leven.
Ik kijk en kijk en kijk ernaar
Zie ik zijn arm om stilte vragen?…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
zonder reisgids
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
513 als je groot en klein vergeet
grijp je zo maar naar de zon
of sta je op ’t puntje
waar alles echt begon
dan kun je
op je eigen verwekking
neerkijken
als was ‘t de oerbron
voel de kille streling weer
van die ene hand
door jouw lichtjaren heen
of knikker de sterren
in ’t zwarte gat van ijdel heden
waarschijnlijk
ga jij je dan wel…
gevoelloosheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
473 ik waardeer de ledige cirkels
gebouwd op wrokkige grond
waar polderkoppen zingen
in ‘t dagelijks lommeren
dat is de ‘status vitae’
en steeds vitaler de weerklanken
Freudiaans ‘as fuck’
moordend en plunderend
zonder pijn in ‘t hart
‘my name is nobody’
als ‘t wilde dier dat heur haar verloor
onbekend met platonisch geluk
maar bezeten door…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Soms lukt ’t om weg te dromen
Naar tijden van weleer,
Niet belast met nog zal komen.…
Eeuwig leven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
289 Wil ’k daarvoor alles geven,
Was ik de dood voorbij,
Kon ik ’t eeuwig leven leven.…
Aards schoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
313 Toch besteden we meer
Aan ’t vernielen dan ’t genieten,
Van alle schoonheid op d'aard,
Die ’t is echt meer waard!
Ik mocht er lang van genieten,
Gun het mijn nageslacht evenzeer,
Liefst nog veel en veel meer,
Ik vrees een ijdele wens,
En dát doet mij heel veel verdriet,
Voor d’toekomstige mens!…
Tevergeefse queeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
310 Ik heb lang overal gezocht,
Onder elke steen,
In elke desolate krocht,
Weet niet waarheen ’t verdween.
Ik heb ’t zoeken nu gestaakt,
Vrees ik vind ’t niet,
Wat mij, in één onbewaakt
Ogenblik, verliet.…
Stil verdriet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
303 Het ligt al wel op zijn lippen,
Komt er evenwel niet overheen,
’t Blijft vooralsnog nog liggen,
Op ’t puntje van z’n tong.
In het duister van de nacht
Fluistert ’n donkre stem,
Eer niet over z'n lippen kwam,
Wat hij niet had verwacht.…
Narcistisch gewin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
255 Pas als ’t kwaad is geschied,
Niets nog het kwaad kan herstellen,
Zingt ’t volk het afscheidslied.…
De oude eik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 Weer hoorde hij ’t hoge fluiten,
Erna de bominslag,
Alleen hij overleefde daar buiten.…
JAN JACOB, WAT IS ER TOCH AAN DE HAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
201 opgespoten zand
aangelegd strand
in ons lage land
't water aan de kant
NIEUW NEDERLAND
Ik geniet er gewoon van
man, vrouw, kinderen, mensen, want
vandaag in 't bijzonder
van de opening van het IJstrand
Ijburg staat garant
't strand aan de wijkkant
ik voel zo'n band
dat is er dus aan de hand!!
Jan Jacob…
Engeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
109 De ene staat te pronken naast de TV,
En de tweede waar ik eet,
Zodat ik er altijd eentje heb in ’t zicht,
Niet dat ik 't zie als mijn plicht,
Maar omdat mijn vriend weer even
Bij mij lijkt, en dat doet goed,
Want onze vriendschap is niet dood,
Gaat door tot mijn afscheid
Van 't leven.…
Eeuwig liefdesvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Ze werden toen als ’n magneet
Naar elkander toegetrokken,
Als ’t ware aaneengesmeed,
Voor de eeuwigheid verbonden.
De liefde was in hen ontbrand,
Door een vonkje tussen twee ogen,
Vuur ontstak aan beider kant.
Dat vuur laaide in hun harten op,
Als verzengend verlangen.
’t Brandt en 't houdt niet meer op.…
Op 't randje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 balancerend op 't randje van de dood
sloeg je wartaal uit die niet de jouwe was
heette de koude grond je welkom
waarop je voor dood gevonden bent
kleurde een avondje uit anders dan
leken glazen leger, en het aantal minder
dan het resultaat waarin je je overgaf
aan de gezelligheid van zo even te voren…
Als 't vuur gedoofd is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
929 't Vuur is al
Aardig gedoofd,
Zei de voormalige
Vrijer tegen zijn
Ooit beoogde bruid
En terwijl het
Haardvuur doofde
Maakte hij
De relatie uit…
De dood van een jaar
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.880 Schud 't bruine doodsbed zacht en dicht,
Houd 't hoofd omkranst, laat lach en licht
't Om-zweven; -
'k Zal zeggen, als 'k uw broeder spreek:
Raak Hém niet aan: hij 's nu zo bleek.
Maar is zo blij gestorven: -
Die 't liefste leven
Mij heeft verworven....
Sterf nu vrij blij, oud-jaar.…
Nederlands toekomst
poëzie
3.7 met 9 stemmen
883 Lang dreunt hun nagalm door ons diepst gemoed;
Al wat we, luistrend, in ons zelve hoorden
Is 't, dat uw stalen stem weerklinken doet.
Wij wéten 't doel, de plicht.…
De engel en het kind
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.782 Een Engel blikte in ’t wiegje neer,
En vond in ’t hemels aangezichtje
Van ’t schuldeloos en sluim’rend wichtje,
Als in een beek, het zijne weer.
O (sprak hij) liefje! mij gelijk!
O! Ga met mij naar hoger sferen!
Wij zullen samen God vereren
En zalig zijn in ’t Hemelrijk.…
PATER BIBAMUS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.688 Drinkt, gelijk
uw ziel in 't hemelrijk.
Van alle goeie dingen
is 't beste nog de wijn.
Wil pater vrolijk zingen,
daar moet gedronken zijn.
Bibamus, zegt de pater,
liever wijn dan water.
Bibamus! Drinkt, gelijk
uw ziel in 't hemelrijk.
Gij hoort, mijn stem is helder
als 't vocht in mijne kruik.…
WENNEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 WENNEN
Heel veel sterkte met je beterschap
dat is 't liefste wat ik wil geven
't is allemaal hoe je het zelf doet
in de beperking die heet leven
dealen, dat is wellicht 't maximum
zelfs dat nog moet/mag je delen
met je directe liefsten om je heen
merk hoe 't jou en hen zal helen
je staat niet op jezelf, 't is niet je lot…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Door 't burger-huis op laten middag traden
Wij de open lucht in, waar seringen-geur
Hing over de achterdeur en lente-wind
Stil witte wolken dreef door 't hemelblauw.
Een kleine stadse tuin, alzijds bemuurd
Door grauwe steen, en waar een enge ring
Groen gras en witte kiezel 't perk
Veelkleurge bloemen, 't éénge, rond omsloot.…
De Bergbries
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.006 En waar de bomen schaduw wuiven
En als kwikzilver 't razend nat
De wiegelende bloem bespat,
Buigt zich de wandlaar warm en mat
Van 't stijgen, knielt en drinkt zich zat
Aan 't leven dat de stroom bevat,
Dat vóór de stroom de wind bezat,
Dat uit de ether hem gegeven
Een vlaag is van het eeuwig leven,
Verschonken voor de moede mond…
KRANKHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Soms tast ik vloekend naar mijn roer,
Die kwaal in 't hart te treffen,
Maar 't is of mij een stem bezwoer,
De wetten te beseffen.
Ik grijp mijn zwaard om 't hoofd te slaan,
Een gifkelk van de stengel;
Vast ziet zijn meerdiep oog mij aan,
En ik herken een engel.…