3942 resultaten.
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
lopend
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
496 veel lijkt nog hetzelfde
de bomen van mijn bos zijn
leergierig als voorheen
hoeveel stappen noem je ver weg
hoeveel dichter kun je bij
eigen woorden zijn
passen kun je meten
afstand ook
maar afwezigheid niet
deze winter wordt het koud
te koud om te lopen, zonder een
moment om bij stil te staan
niet in het voorbijgaan
ook niet na…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 Kleine slootvenus, gekleed
voor de winter, omdat in de zomer
de sloot droog staat. Daar gaat ze
onder de brug: even onzichtbaar…
Operatie #Lentevraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
328 Veel, meer, of zuchtend
toegeven
dat we beter weten, de wet
van oorzaak en gevolg kennen
Gezonde geest, gezond lichaam
dat we schoonheid niet verslinden
en alleen in de lente van ons leven
zoals de lente leven, groeiend
tegen de verdrukking in, de winter
verdrijvend met de levenslust
van talloos velen…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Het einde van de Winter is in zicht,
Het begin van de Lente is weer daar,
Genietend van al dat licht.
De Winter,ik was er zo mee klaar….…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Dat de winter nimmer meer mag komen.…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 De winter moet de velden
En tuinen vruchtbaar maken.
Met moet de bomen snoeien;
De akker moet men mesten;
Dat doet men in de winter.
De bomen moeten bloeien,
Om vruchten ons te geven;
Dat doen zij in de lente.
De vruchten moeten groeien;
Dat doen zij in de zomer.
Men moet de vruchten plukken;
Dat doet men in het najaar.…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Een overgebleven zomer-
vlieg probeert haar
vleugels nog te slaan,
haar winter nog te mijden.
Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Dat heertje...
poëzie
3.1 met 30 stemmen
7.289 Nu preekt het en doet huisbezoek,
En voor de variatie,
Houdt het 's winters, driemaal in de week,
Lidmatencatechisatie.
Ik bezweer U, mijn allerliefste vriendin!
De draak hier niet mee te steken;
Er zit wezenlijk zo iets aandoenlijks in,
Dat een hart er wel van mocht breken.…
VERWANDTSCHAFT
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.203 Wohin die Vögel fliegen
will ich sein
in Afrika im Winter
im Frühling zu Hause
wo ich meinem Geburtstag
feiere mit den Meinen.
Die Sehnsucht nach weißen
Neuschnee, die Düfte im Gebirge
Sie bleiben Geburtstaggeschenke
wie ich in Freiheit verpackt.…
Kerstmis
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.451 De winter draagt wit, oud en koud,
een nasleep van een uitgebloeid seizoen
dat donker uitschaatst over witte vaarten.
Wellicht is er gezaaid intussen,
- want tussen jaargetijden trekt
geen god een streep - en wordt
er al verwacht: een warmer kind,
een moederbuik, zoals vanouds.…
Snippers van verdriet
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
1.959 Zoveel tijd verstreken
Alles is veranderd
Alleen mijn gevoel
Voor jou staat stil
De wereld draait door
Zomer wordt winter
Vogels zijn gevlogen
Net zoals jij ging
Ik leef mijn leven
Vandaag en morgen
Zonder jou liefste
Leegte zonder warmte
Al wat er overblijft
Een verloren vriendschap
Snippers van verdriet
Verdwenen in de ruimte…
Breuklijn
gedicht
4.1 met 109 stemmen
12.414 lang na de winter
talmde de lente
jij man, ik een vrouw
eenzaam een paar
eenzaam als velen
steeds opnieuw delen
alles aanwezig
maar toch, iets ontbrak
tussen ons tweeën
wat langzaam maar zeker
de passie verstoorde
die soms weer ontstak
komen en gaan
net als de seizoenen
jij man, ik een vrouw,
ik, ik en jij, jij.…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
waar zon het licht vergeet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.680 ik hoorde de sopranen
als nachtegalen zingen
in het dennengroen van kerst
het orgel speelde weer
op koperen bazuinen en liet
de boodschap blijde luiden
het kind is daar
waar zon het licht vergeet
en winter weer van wanten weet
dus tijd voor vrede in de
donkere koude nacht hier vindt
het religieuze jaar een nieuwe start…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
Liefde en zo
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.302 Voor de lange winters. Samen
schillen en bakken met eigen boter.
Weet je nog, dat we dat hadden
afgesproken. En dan slacht ik
er een varken bij. Ook
alleen voor jou.
Maar dat hoeft niet meer.
Het gras van de buurman
is inmiddels groener
en zijn aardappelen groter.…
in vogelvlucht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
887 van mijn tederheid
ze laat zich niet in mijn ziel vangen
en worden mijn woorden allengs verzwegen
dwingende gedachten gaan op de loop
terwijl het mogelijke messcherp wordt ingesnoerd
ik word door mijn eigen verwachting gevloerd
het zijn zo van die momenten
waarvan men zegt, deze lente
draagt geen vruchten
daarom zal ik zelf naar de winter…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.
Besta ik straks niet meer,
kan ik alsnog gaan huilen
---------------------------------
uit: 'Voortgangsverslag', 2005.…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
in het aanschijn
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
694 in het aanschijn van
een reeds te vroege geboorte
groeien tussen nagelaten generfde blaren
van een voorgaand najaarssterven
knoppen aan mijn bomen en
zie ogen naar een gemiste winter staren
niet dat mijn gemoed
eerder zal opfleuren in dromen
of dat ik eerder het licht zal erven
de schaduw lijkt dat nog te bewaren
wat niet is zal…
hij fluistert vleugels
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 tot
liefhebben bereid
draait hij duiven
naar het drijvend licht
en naar het nevelgeroep uit
warme handen
waarmee
hij decemberwind
verovert
zoals de boogschutter
die zich naar de zon richt in het ochtendland
van geboorte
waar zeldzame vogels
naar de lucht grijpen
en het begin
van de winter bedekken
met donzige veertjes…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.922 Ik ben de zon,
Die met warmte naar jou kijkt,
De maan en sterren,
Aan de hemel
Ik ben de wind,
Die zachtjes jouw naam fluistert,
De roos,
Een bekende geur
Ik ben de regen,
Die jouw tranen weg wast,
De herfst, winter, lente en zomer,
Allen in èèn
Ik ben degene,
Die altijd achter jou staat
Jij bent,
Nooit alleen…
Muze
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.411 De tijd gedeeld tot atoom
krakende takjes in een mond-
stille winter het hart
van een onderhuids gestelde vraag:
Waarheen de wilgentenen wijzen?…
Prille gloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 De winterse kale takken langs de weg,
beginnen langzaam te ontluiken.
Tere knopjes in uiteenlopende kleuren,
zullen weldra hun bloesems laten ruiken.…