Alle inzendingen

in de polder legde iemand je ijzeren ziel zachtjes tussen witte schermbloemen minutenlang was je gelukkig

het was op het eind van de zomer de avondlucht vermengde zich met een late geur van aarde we stonden opeen langs een vaart in het gras een zacht gepraat vol verwachting trok door rijen de kinderen waren ook blij want aan het begin van de boerenvaart bloeide licht op een praam die een ongez...

Krachtig heb ik je geplant. Aan geen takje zat een blaadje. Maar dat veranderde: je kreeg een bamboe-crucifix als steuntje. Er ontstond een groen concert. Waarna je ongemerkt verdroogde... Oei tuinman, waar blijft je gietertje? Verplaats je in een bladerorkest! Want dat tierelierde in om...

De oude geit staart naar mij en ik besef dit -- is wat afscheid is.

Ondervindt u ook soms hinder in dit neervaljaargetijde van spontaan opborrelende imaginaire woorden fantasiebeelden of beide als bruisend mineraal bronwater met pfizeringrediënten of wat bubbelend moderna, Laat dan de feuilles maar mortes gelijk de indian summer ...

zij bezat de magische kracht zonder outfit in blauw of zwart geen demonen uittredingen of hekserij haar armen bezworen compassie legden geluid aan banden in het bespelen van menigten en oplopende emoties mensen voelden zich opgenomen hun dromen herkenbaar verhaald door gees...

Mijn snelsonnet is deze keer niet meteen te zien. Na inloggen op deze site kunt je het, door een klik op de afbeelding, lezen. Dit gedicht komt uit mijn kersverse bundel 'Puntig licht'. Nieuwsgierig? Zie https://www.mijnbestseller.nl/site/?r=userwebsite/index&id=inge_boulonois/bookdetails/2464...

Ik mis jou en mij met blozende wangen het voorjaar verkennen en de lente ontvangen Ik mis jou en mij met honingzoete dromen de zomer in zweven en van nectar bekomen Ik mis jou en mij met zonnige humeuren de vruchten zien rijpen en de herfst smaakvol kleuren Ik mis jou en mij met v...

Lieve, hoort gij hoe het bruist door het loof van de boom onzens levens, En hoe het duizelend blad ruisend bezwijmt om ons heen? Voelt gij de stam, die ons schudt en de takken, die boven ons buigen? - Lieve, geef gij mij de hand - ons laat het leven alleen. Over ons ijlt reeds de schemer, met ...

Zoveel als deze boom heb ik nooit beloofd: mijn schaduw is minder, mijn nutteloze insecten tieren weliger, geen konijnen nestelen aan mijn voet. Wel is mijn schors schor en hees en ik overschreeuw mijzelf dagelijks met kinderen en bladeren. Traag en moeizaam is mijn ringen en even moeizaam...

Zij is het leven vrij van vrijheid de tijd vrij van dwang. Zij is het begin het symbool van onuitputtelijke versheid zoals water en het water de moeder van God. Hier drijft de geest van Mahsa op het water. hoewel het water een woord is, zoals de hand bij de hand huid op huid door l...

Op schootsafstand van 't erf van heer pastoor Graaft vaandrigdrager met diens broeder zwager Het kostverloren melkpad voor de meid, Al zenuwslopend van 't manjuk bevrijd, Somtijds in kraag gevat door brom gendarme Als duvelstoejager in nor en lik De kwaadsteniet vroegindeweigeboren M...

Geslotenheid Onzichtbaar Geheimzinnigheid Verborgen Alles achter slot en grendel Niets in zicht Dit Alles Maakt Onveilig Breek binnen en gooi de boel open

De verwarming blijft koud, maar ze doet erg haar best -- Ze loeit en ratelt.

Komen naar buiten herfst prikkelt mijn zintuigen keren naar binnen Hoe ontspannend en verfrissend het is om te proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect b...

heerlijk dat gebaar als jij iets door de vingers laat glippen niet gezien onopgemerkt een toeval of gelukje verloren in kleine stukjes je had het nog net en nu is het verdwenen zoiets doet nauwelijks pijn maar verlies is nooit fijn het stukje eigen dat jij verzamelde maak...

Zo begon 't: 'Wij spreken de waarheid' Ik kon beweren wat ik ook wilde 'Wij zijn met z'n drieën, jij staat slechts alleen' Ook Vakbond bereikte niet mijn doel Leugenaars moet je inpakken Voor 'n enkele reis richting NOOIT MEER HIER Als iedereen leugenvrij zou zijn De waarheid ...

Mijn vrouw riep kwaad: ‘Die vlag moet andersom, uit solidariteit met onze boeren.’ Ik weigerde haar opdracht uit te voeren, zij vond mij asociaal, ik haar oerdom. Zij stond erop, ik wou het voor geen geld. Toen heb ik Johan Remkes maar gebeld.

Er worden geen vragen gesteld geen suggesties gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld eerst worden stammen van bomen gescheiden dan bladeren van scherven, pluisjes van stof de eenvoudige gebaren boezemen iets in waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen intussen ve...

I Vijf man, aan ène hoop, nam ik alleen gevangen! Ik, moederziel alleen! Gij zult misschien verlangen Te weten, hoe dat ging? - Met wat beleid, hèèl glàd: Ik eiste ze op, toen ik ze omsingeld had. II 'K...

De lange lanen hebben niets meer te verbergen - het kreupelhout wordt van zijn bladeren ontdaan. Het hevig bloeien in de bonte zomerkleuren is tot een stil vervloeien in de mist vergaan, en trager klopt het hart en kruipt het bloed in bochten waar het de droesem van de wijn nu achterlaat. He...

---------------------------------- ja, dans maar door de straten op naar het vuurwerk, op eeltloze voetjes van roze hoop je appt, dus je leeft: je accu is nog boordevol geef een - Like - aan het leven, voordat je niet meer terug kunt gaan je hebt nog zoveel tijd te verspillen aan ...

nu haar thuisloos hart de roestige bodem van het verleden raakt ruikt zij de zoete lucht herinnert ze zich hoe stil het was dat daar de betekenis lag

Een briefje van God op de kerkdeur: Gesloten -- Ik ben even weg.

je talmde tussen de lange halmen haver die rondom het kapelleke stonden er was wat drempelvrees waar licht door duister naar binnen keek de deur kraakte al jaren hetzelfde lied het interieur wekte geen verbazing meer alleen de kaarsjes brandden niet gedoofd door onverwacht...

het heeft geen zin, ze gaan zich niet bezinnen op wat hen los en loos te buiten schiet zij zien de dingen zo, dat men niet ziet dat er voor allen alles valt te winnen het mens zijn vraagt gedogen, mededogen maar wie durft dat met open blik te pogen?

Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande ... Wat gingen wij vanavond ver, Het werd alleen tè laa...

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren. Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigh...

Van porulan en porgel Daar zit je even mee Als kleine blauwbilgorgel Valt zo'n afkomst niet mee Maar kijk ik naar de mijne Da's ook een raar verhaal Bepaald geen rechte lijnen Niet dat ik er om maal Ik ben gewoon de dochter En ja, ik zeg het fier Van een echte oerheks En van e...

was het maar eerder even stil geweest toen een roos fleurig en jij lieflijk leek maar roerloos lijk je nu waar vroeger leven was blikken raakten tongen streelden wat ijdel liefde heet plots minder bleek was het maar eerder even stil geweest voor alles hard en wreed werd en woor...