4016 resultaten.
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 's Avonds in een najaarsstorm
hoor je het fluiten in aantocht
en, terwijl je naar de rand loopt,
het dampende stampen der wielen.
Ooit dacht ik dat je was ingestapt,
meegevoerd in die verlossende mist.
Je zwaaide nog even, maar niet naar mij,
toen je voor eeuwig mijn herinnering betrad.…
Ademloos
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.499 woelende gedachten
slapeloze nachten
zoekend naar een stilte
zwerft mijn blik naar de lucht
de avond beneemt mijn adem
de maan geeft me rust
een witte sliert wolken
verhult de parelwitte glans
en schildert trotse bomen
met een zilvergrijze rand
harde woorden
vluchten weg in de nacht
wanneer ik zie
dat de maan naar me lacht
beladen…
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Op de avond van mijn leven
doven kaarsen in oude kandelaars
op grijze, marmeren stenen.
De nacht verschuilt haar duisternis,
de dag blijft verborgen in nevels
van droefenis.
Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 straten draaien
om hun hoeken en
verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood…
Na-zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
972 In deze late zomer voelt alles verschroeid
op een avond zijn we oud, ook al zijn we jong
voelt alles vermoeid?
zullen we opnieuw beginnen, straks?…
CLAIRE VOYANT
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
898 Ik laat je ’s avonds uit, steeds ‘n paar rondjes,
en daarna doen we nóg wat op z’n hondjes”.
Nieuwsfeit: De Belgische Prins Laurent is verloofd met Claire Coombs. Zijn enorme liefde voor honden bezorgde Laurent de bijnaam “Prins Woef”. (Bron: Gazet van Antwerpen).…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder -- zegt goênacht.
---------------------------------
uit: Verzen (1890)…
ik kan je niet missen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.327 Elke week zoek jij mij wel een avond op.
We genieten dan van elkaar op en top.
Waarom gebeurt dit toch telkens keer op keer.
Het verlangen is er iedere week wel weer.
Misschien omdat het zo perfect was en vertrouwd.
Misschien omdat ik toch nog heel veel van je houd?…
Couveuse
gedicht
2.5 met 103 stemmen
48.460 Kijk hoe stil ze worden bij de luier
die het kleine carcas omvat, zoals de
scherf van een eierschaal het beetje
leven dat de avond niet zal halen.
De telefoon eruit, gordijnen dicht,
zo groot en zo onwerkelijk hun huis
vandaag. Kijk hoe stil ze zijn nu,
niet ontwaken uit hun boze droom.…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht;
avond, morgen, hete luchten,
altijd onderweg naar rust,
altijd vragen, altijd zuchten,
nooit genoeg geliefd, gekust.…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 afgebrokkeld
vreet elke minuut
zich vast in de aarde
grijze sporen
stijgen weerloos tot
stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond…
Jouw liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.652 De nacht duwt al zachtjes tegen de avond aan,
Lieffie, hou me vast en laat me nooit meer gaan.
Laat me voelen hoeveel je van me houdt,
Verwarm me met jouw liefde,het voelt nu niet meer koud.
Je lacht naar me,en kijkt me aan,
Je zegt wij komen er wel,we hebben vaker in de storm gestaan.…
meander
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
520 het verdriet ligt verscholen in de avond
aan de oever van een slingerende beek
uitgesleten bochten, vechtend drieblad
vochtige oktoberdag, klamme vermissing
ik kan jou met duizenden zinnen raken
weerspiegelen en kabbelen, steile oever
er gaan bladeren voorbij, ze passeren en
draaien, dansen opgekruld van ouderdom
voorbij gaat mijn droom,…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 De warmte is nu echt verdwenen -
de avond lang, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Zonder gebruiksaanwijzing
gedicht
3.6 met 14 stemmen
6.593 De avond dat we in elkaar werden gezet
zonder te weten hoe het moest, voorzichtig
wat onderdelen uitgepakt en wat niet paste
weggelegd voor straks,
dat het zo telkens ging, iets dat steeds
weer langzaam bij elkaar gehouden raakte.
Zo zo. Maar er zaten grijpgrage ledematen
bij, die het op eigen houtje konden.
Het nóg volmaakter prutsen.…
Tachtig jaar (sonnet)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.301 de laatste avond van de maand april
besloot hij heel zijn leven op papier
te zetten bij een goed glas patersbier
dus eerst zocht hij in 't laadje naar zijn bril
greep toen een pen en met een zenuwtril
in stramme vingers vond hij een manier
om oude anekdotes met een zwier
aaneen te rijgen tot een laatste wil
ik wil, zo zei hij met…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.979 De avond doet de gordijnen dicht.
De wind trekt aan mijn haar.
Het regent wat op mijn gezicht.
Of huil ik nou?- Wat raar!
Er komt een fietser op de dijk.
Wat doet die hier zo laat?
Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat.
Ik wil niks zeggen maar ik praat.
Zijn hand ligt op mijn haar.…
Zwanger
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
3.218 Straks ziet zij
het regenboogvlies van de avond,
de gouden verwijde pupil van de nacht
en sterren om te liefkozen.
Die noemt ze "lichtmatrozen",
het wonder dat ik verwacht.…
Schijn bedriegt
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
831 Vandaag heb ik een bezoek gebracht
aan mijn verre vriend de zon
die vreselijk heeft moeten lachen
om mijn soortgenoten hier op aarde
die tegen beter weten in maar blijven
denken dat hij in de ochtend opkomt
om zich bij het vallen van de avond
te verschuilen achter een naar hem
vernoemde horizon
en toen ik hem vertelde dat wij ook
nog denken…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 Als een schilderij was zij
met heel veel perspectief
en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen…
Vergeving ?
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.405 Als ik 's avonds op mijn knieën lig
en ik vraag aan onze Heer
wilt U mij ook nu vergeven
kijkt Hij dan vol liefde op mij neer?
Want ik Heer deed weer zoveel zonden
en betuigde weinig spijt
kunt U het mij alweer vergeven
in Uw grote barmhartigheid?…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis
De machteloosheid van de beweging
dwingt alle machten in een rust
sinds de avond…
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 De dag voorspelt de avond.
Bloedrood gaat de zon onder
en kronkelt zich tegen het raam.
Doodmoe leun ik tegen de nacht.
Donkere engelen gaan in mij liggen
onder de lakens van mijn bestaan.
Een onmetelijke angst lokt mij
bruut en genadeloos en sleurt me
naar de diepte in mijn lichaam.…
DE VRIENDINNEN II
poëzie
4.0 met 11 stemmen
4.506 Door de gordijnen woei dan de avond binnen,
Een zachtzwoele die goedvond dat zij zich vonden,
Maar eindelijk koel werd en week. Meestal begon de
Nacht tegelijk met de insluimring van haar zinnen.
En met ’t ontwaken ener niet te overwinnen
Vertwijfling waar geen liefde meer tegen streed.…
Leentje's daad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 moeder dronk dagen jenever
keek naar de kinderen niet om
spuwde haar gal en haar lever
dronk dan het gif uit een kom
Leentje verzorgde de kleintjes
maar zij was zelf nog een kind
van de kurken maakte ze treintjes
van ouwe kranten een lint
en op een avond heeft zij het gedaan
voor de kleintjes in hongersnood
is zij met een man mee gegaan…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Zelfs hier is de herfst voelbaar
ondanks de warmte van het middaguur
word ik in de schemering steeds meer gewaar
dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur.
Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.…