3326 resultaten.
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 En diep in mijn hart
fluistert een stem van
oh, wat mooi en de stem
vliegt door de kamer
naar het raam
richting horizon.…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 De zonsopgang van je billen
aan de horizon van mijn lust.
Mijn hart in bloei.
Ik zing felgekleurde emoties die vervloeien
in pasteltinten bij het beluisteren van
jouw fluisterende wimpers.
Je schoonheid raakt mijn ziel
met een snik.
Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.…
Mijn vurige wens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
646 wateren wordt
het leven weer manifest
en frivool vervolgt het kabbelen
van het levenswater zijn weg
De storm kent in de luwte
geen ademnood meer
Met zuivere intenties
breekt het verleden
zijn stakige punten
en herleid ik de schoonheid
der dingen tot hun
verfijndere openbaring
Dit was mijn vurige wens
om te komen tot waar
de horizon…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Zijn ogen onbewogen
over zijn onkruid,
ziet alleen
een horizon in zijn woord.
De mooiste boeketten worden
aan zijn oog onttrokken,
stuurt hij bloemen het bos
in zonder één woord.
Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Hollandse duinen, lieflijk en hard
haar lijnen vluchtig als een droom
meeslepend, verstikkend en grillig
opgeworpen tot aan de horizon.…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Op de grens van zichtbaar besef blijft
de horizon buiten bereik, zijn niettemin
gedachten in duizend landen tegelijk
en slaat de vermoeide reiziger
de weg van gescheiden geesten in.…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart gelucht.
Het pad is bezaaid met loze gaten
als hindernis van denkbeeldige leegte.…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.
Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef
Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
Droomspiegel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
575 In herinnering zie ik de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou
nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde
in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die…
Aubade
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Niets van dat feest is mij teloor gegaan
en dat bracht bij mij heel wat teweeg,
de horizon leek volop in brand te staan
terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.
Totaal door dit schouwspel mee gezogen,
leek echt alles in je te zijn ontspoord...
dan opeens zo,n briesje dat langs je ogen glijdt,
en de werkelijkheid je weer toebehoort.…
Grip
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
733 Die niets verbergende lach
Gewoon omdat je niet nadenkt
Niets krenkt
Niets kraakt
Maar gewoon lacht
Die grip op zaken
Met je zachte handjes
Die passen in mijn grote
Alles al aangeraakte harde handen
Je laat me zien
Dat kijken genoeg is
Waarom die blik op de horizon
Gewoon hier en nu
We stapelen wat blokken
En de brokken in mijn…
Fataal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
659 Er zat iets
poëtisch in de conversatie
we wisselden gegevens uit
met geluidloze woorden
een duif weggevlogen
uit een oude droom
vloog over een landkaart
naar de horizon
waar geniale autisten
gespecialiseerd in nudisme
de route van organisatie voorzagen
je vertelde iets over een woonplaats
waar vogels met de doden spraken
ik…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Mijn souvenir
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
521 Voorbereid op je komst
verblind door licht uit de tunnel
schaduwde de horizon
haar postuur mijn prikkel
Voor euforie van jouw glimlach
stond ik steeds direct klaar
zelfs zonder woorden gesproken
leidde mijn weg naar haar.…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.
Het podiumlicht dat mijn wens hypnotiseert
met herinnering die als een metronoom gaat
en glinstert joviaal als een eeuwig portret.…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het land achter de horizon…
Tot de verbinding brak.
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Kinds wereld geprojecteerd in
het prisma van een druppel dauw,
nu ijzig balancerend aan een onwillige tak,
die trouw bleef aan een voorspelde in het
Hooglied van de zon tot aan de horizon.
kleine vlinder die zij wilde vangen in
een gesponnen vleugels van woorden,
verlangens die ze begreep maar
bewust ontweek, voordat ik sprak.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 oostelijke horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach…
Zinsbegoocheling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
565 het leek
alsof het pad
naar boven liep
een zinsbegoocheling
want ik hield het
bekende perspectief
toch voelde ik
mijn kuiten dat bedierf
het prettige van buiten
ademen werd zwaarder
mijn stappen trager en
de horizon steeds vager
ben gestopt
met transpiratie overdekt
mijn hoofd chaotisch gek
wilde terug
heb mij omgedraaid…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar waarover ik ga
om een horizon waar geen land.
Zo uiterst kan bestaan.…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap, hopend
op het verbeelde stipje weer aan
de grenzen van de horizon…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 wolken meren aan de horizon
geen dag verveelt het regent
licht dun verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip…
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 schuift over
de dag, de hand
die hem beroert
als scherm tegen
een onbekende
regen en scheurt
elke dag een
pagina van de
kalender af, we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst zijn eigen
horizon…